II K 791/13

Sygn. akt II K 791/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 marca 2014 roku Sąd Rejonowy w Wałbrzychu w II Wydziale Karnym w składzie : Przewodniczący - S.S.R Ewa Muzyka Protokolant - Agnieszka Lewek w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Wałbrzychu – Małgorzaty Krajewskiej po rozpoznaniu w dniach: 19 września 2013r., 28 listopada 2013r., 23 stycznia 2014r., 18 marca 2014r. oraz 25 marca 2014r. w Wałbrzychu sprawy A. A. (1) ur. (...) roku w W. córki J. i A. z domu L. oskarżonej o to, że: w dniu 21 października 2012 roku w B. w woj. (...) działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej na polecenie innej osoby, po uprzednim wprowadzeniu w błąd A. A. (2) , że jest osobą posiadającą, oferującą do sprzedaży laptop marki D. (...) na aukcji (...) na portalu internetowym ALLEGRO i zamierzającą wywiązać się z transakcji sprzedaży, doprowadziła wymienioną pokrzywdzoną do niekorzystnego rozporządzenie mieniem w kwocie 3030 złotych poprzez zapłatę za wylicytowany wskazany laptop, podczas gdy faktycznie go nie posiadała, nie była osobą sprzedającą i nie zamierzała zakupionego laptopa przekazać kupującej tj. o czyn z art. 286§1kk I A. A. (1) uniewinnia od popełnienia czynu opisanego w części wstępnej wyroku, tj. występku z art. 286§1 kk , wydatki w sprawie zaliczając na rachunek skarbu Państwa; II zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. C. kwotę 723,24 złotych tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonej A. A. (1) z urzędu. Sygnatura akt II K 791/13 UZASADNIENIE W toku przewodu sądowego Sąd ustalił następujący stan faktyczny: A. A. (1) w 2012 r. poszukiwała pracy. Na portalu internetowym tablica.pl znalazła ogłoszenie o pracy w charakterze sprzedawcy zamieszczone przez osobę podającą się za B. K. (1) . Oskarżona odpowiedziała na to ogłoszenie na adres mailowy barteksprzedaż@o2.pl . W ten sposób nawiązała kontakt telefoniczny z mężczyzną, który podając się za B. K. (2) zaproponował jej pracę polegającą na wystawianiu na portalu allegro na aukcji różnych przedmiotów, które posiadać miał B. K. (2) . Mężczyzna tłumaczył oskarżonej, że sam nie posiada tak długiej historii transakcji i pozytywnych komentarzy jak ona, więc będzie to lepiej wyglądało. Za każdy sprzedany przez A. A. (1) przedmiot miała ona otrzymać prowizję. Ponieważ oskarżona znajdowała się w trudnej sytuacji finansowej przystała na warunki współpracy. Zgodnie z telefonicznymi ustaleniami w dniu 19 października 2012r. mężczyzna podający się za B. K. (2) wysłał drogą mailową oskarżonej kompletną treść aukcji i zdjęcia poglądowe do aukcji dotyczące komputera marki D. . W ogłoszeniu o sprzedaży komputera zamieszczono numer telefonu, którym posługiwał się wirtualny pracodawca A. A. (1) , jako telefon kontaktowy. Wiadomość mailowa kończyła się słowami: jak Pani wystawi, proszę podesłać linka. Dzięki serdeczne B. . Oskarżona działając w dobrej wierze wystawiła na aukcji allegro o nr (...) komputer zgodnie z instrukcją mężczyzny. Z treści ogłoszenia nie wynikało, że jest ona w posiadaniu przedmiotowego komputera. W dniu 21 października 2012 r komputer zakupiła A. A. (2) wysyłając na konto bankowe A. A. (1) kwotę 3030 zł. (3000 zł. cena plus koszt przesyłki 30 zł.) Korespondencję mailową związaną z transakcją A. A. (2) prowadziła bezpośrednio z mężczyzną posługującym się adresem mailowym barteksprzedaz@02.pl oraz kontaktowała się z mężczyzną podającym się za B. K. (2) przez telefon dzwoniąc pod numer telefonu (...) . Po potrąceniu kwoty prowizji oskarżona przelała w dniu 23 października 2012 r. pozostałą należność za komputer tj. 2820 zł. na konto bankowe podane przez jej pracodawcę w (...) Banku S.A w W. , a na jego adres mailowy wysłała potwierdzenie przelewu. Mimo to, A. A. (2) nigdy nie otrzymała zakupionego komputera, a z chwilą otrzymania pieniędzy kontakt telefoniczny i mailowy z mężczyzną podającym się za B. K. (2) urwał się. Oskarżona próbowała wielokrotnie skontaktować się ze swoim pracodawcą telefonicznie, jednak bezskutecznie. Dowód: wyjaśnienia A. A. (1) k. 110, 236-237 wykaz połączeń. 50-55 wydruk z portalu allegro k. 111-113 wydruk ogłoszenia o pracę k. 232-235 zeznania A. A. (2) k. 6 zeznania B. K. (2) k. 181-182 Osoba podającą się za B. K. (2) prowadziła rozbudowaną przestępczą działalność polegającą również na oferowaniu fikcyjnej pracy w kraju oraz zagranicą. W 2012 r. prowadzono na terenie kraju kilkanaście dochodzeń, które dotyczyły oszust internetowych popełnionych przez osobę podającą się za B. K. (2) . Wszystkie te dochodzenia zakończyły się umorzeniem z uwagi na niewykrycie sprawcy. Dowód: kserokopie postanowień oraz informacje k. 71 -72, 121-125, 131-134, 154-156, 161-164, 263 Wydruki z forów internetowych k. 264-271 W toku postępowania nie ustalono, kto był posiadaczem nr telefonu komórkowego (...) , użytkownikiem konta mailowego barteksprzedaż@o2.pl, ani faktycznym właścicielem rachunku bankowego, na który dokonano przelewu pieniędzy ze sprzedaży komputera. Dowód: informacja k. 141, 183 A. A. (1) wyjaśniając zarówno w toku postępowania przygotowawczego, jak i przed Sądem nie przyznała się do działania wspólnie i w porozumieniu z mężczyzną podającym się za B. K. (2) . Podkreśliła, że działała cały czas w dobrej wierze, ufała nieznanemu mężczyźnie, który wydał jej się wiarygodną osobą i doświadczonym przedsiębiorcą. Kategorycznie zaprzeczyła, aby miała zamiar doprowadzić pokrzywdzoną do niekorzystnego rozporządzenia mieniem. Wskazała, że nigdy nie wprowadzała A. A. (2) w błąd, że jest posiadaczką wystawionego na aukcji internetowej komputera. Oskarżona pracuje, ma na utrzymaniu dwoje dzieci, w przeszłości nie była karana sądownie. A. A. (1) nie cierpi na chorobę psychiczną w znaczeniu psychozy, na niedorozwój umysłowy, ani inne krótkotrwałe zaburzenia czynności psychicznych. W związku z trudną sytuacją życiową stwierdzono u oskarżonej reakcję depresyjną sytuacyjną. Tempore criminis A. A. (1) miała zachowaną zdolność do rozpoznania znaczenia czynu, jak i pokierowania swoim postępowaniem – nie zachodzą warunki z art. 31 §1 i 2 kk . Dowód: wyjaśnienia oskarżonej k.110, 236-237 Opinia sądowo-psychiatryczna k. 228-231 Sąd zważył ponadto, co następuje: Zebrany w sprawie materiał dowodowy nie wskazuje jednoznacznie, że oskarżona dopuściła się zarzucanego jej czynu. Przestępstwo oszustwa określone w art. 286 § 1 k.k. jest przestępstwem umyślnym zaliczonym do tzw. celowościowej odmiany przestępstw kierunkowych. Przypisując sprawcy popełnienie tego przestępstwa należy wykazać, że obejmował on swoją świadomością i zamiarem bezpośrednim kierunkowym (tzw. "dolus coloratus") nie tylko to, że wprowadza w błąd inną osobę fizyczną, bądź prawną (względnie wykorzystuje błąd), ale także i to, że doprowadza ją w ten sposób do niekorzystnego rozporządzenia swoim mieniem i jednocześnie chce wypełniania tych znamion (tak m.in. w wyroku Sądu Najwyższego z 3 lipca 2007 r., sygn. akt: II KK 327/06, OSNwSK 2007 r., Nr 1, poz. 1498 - Kodeks karny, Część szczególna. Tom III, 4 wydanie, Wydawnictwo C.H.Beck, Warszawa 2010 r., strona 1145). Tak więc elementy podmiotowe oszustwa muszą się mieścić w świadomości sprawcy i musza być objęte jego wolą. Sprawca nie tylko musi chcieć uzyskać korzyść majątkową, lecz także musi chcieć w tym celu określonego sposobu działania. W przedmiotowej sprawie Sąd ustalił, że A. A. (1) zamieszczając na zlecenie nieustalonego mężczyzny podającego się za B. K. (2) ogłoszenie o sprzedaży komputera marki D. w żaden sposób nie wskazywała, ani nie sugerowała A. A. (2) , że jest posiadaczką przedmiotowego komputera, a w szczególności informacji takiej nie zawiera treść aukcji. Powszechnie wiadomym jest, że wystawiać przedmioty na aukcjach allegro może każdy, nie tylko ich właściciel – tak się dzieje na przykład w przypadku sprzętu AGD czy RTV wystawianego na portalu Allegro przez pracowników wielkich sieci handlowych. W tym zakresie zatem oskarżona nie wypełniła znamiona „wprowadzenia w błąd”. Oskarżyciel w żaden sposób także nie wykazał, aby A. A. (1) działała w zamiarze wprowadzenia A. A. (2) w błąd co do zamiaru wywiązania się z transakcji sprzedaży. Być może oskarżona wykazała się zbytnią naiwnością zawierzając nieznanemu mężczyźnie, którego poznała jedynie telefonicznie, jednak brak jest w ocenie Sądu podstaw do uznania, że działała ona umyślnie, wspólnie i w porozumieniu z mężczyzną podającym się za B. K. (2) . Istotą współsprawstwa jest świadome dążenie przez współsprawców do tego samego celu, realizowanie go wspólnymi siłami i na podstawie wspólnego porozumienia. Każdy ze współsprawców musi zatem obejmować swoim zamiarem urzeczywistnienie wszystkich przedmiotowych znamion czynu zabronionego. Każdy współsprawca musi świadomie współdziałać w akcji przestępczej. Warunkiem przypisania oskarżonej winy jest zatem udowodnienie, (…) że była świadoma zachowania pozostałych współsprawców, akceptowała ich działania i łączyła się z nimi, traktując je jako własne. 1 A. A. (1) złożyła w tym zakresie szczegółowe i konsekwentne wyjaśnienia podkreślając, że nie wiedziała o przestępczym zamiarze nieznanego mężczyzny, który zaproponował jej pracę. Wyjaśnienia te korespondują z wydrukami komputerowymi znajdującymi się w aktach sprawy, które zawierają treść ogłoszenia o pracę, odpowiedź na tę ofertę oskarżonej, potwierdzenia dokonania przelewu na konto mężczyzny posługującego się danymi osobowymi B. K. (2) – które na marginesie –założone zostało na podstawie sfałszowanego podpisu. Sąd uznał w związku z tym, że wyjaśnienia oskarżonej zasługują na wiarę. W świetle prowadzonych na terenie kraju postępowań – umorzonych z powodu niewykrycia sprawcy- z udziałem nieustalonej osoby podającej się za B. K. (2) , trudno nie zgodzić się ze stanowiskiem oskarżonej, że ona także padła poniekąd ofiarą mężczyzny, który rozwinął przestępczą działalność na terenie całej Polski. Sąd nie dostrzega również w zebranym w sprawie materiale dowodowym okoliczności, które wskazywały na to, że A. A. (1) chciała doprowadzić pokrzywdzoną do niekorzystnego rozporządzenia mieniem. W przekonaniu Sądu oskarżona działała w przeświadczeniu, że wykonuje legalną pracę na zlecenie, za którą otrzyma wynagrodzenie w postaci prowizji od transakcji, w przeciwnym razie nie narażałaby swojego konta na portalu Allegro na utratę zaufania kupujących i natychmiastowe namierzenie przez administratora w sieci w przypadku działania niezgodnego z prawem. Wszak A. A. (1) wystawiła komputer na aukcji w pełni jawnie, korzystając ze swojego oficjalnego adresu mailowego, prawdziwego numeru telefonu i numeru konta bankowego. Takie zachowanie nie świadczy w żadnej mierze o przestępczym zamiarze oskarżonej. Wobec powyższego Sąd uznać należy, że brak jest wystarczających podstaw do uznania winy i sprawstwa oskarżonej, a wiec w tym stanie rzeczy jedynym słusznym rozstrzygnięciem jest uniewinnienie A. A. (1) od popełnienia zarzucanego jej czynu. 1 Wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 23.09.2004 r. II Aka 276/04, LEX nr 154968, Prok. I Pr.- wkł. 2005/10/15, KZS 2005/6/57