II K 782/17

Sąd Rejonowy Gdańsk – Północ w GdańskuGdańsk2019-07-10
SAOSKarneodpowiedzialność karna za czyny popełnione z winy nieumyślnejŚredniarejonowy
medycynabłąd medycznyodpowiedzialność karnanaruszenie obowiązkówzadośćuczynieniewarunkowe umorzenienoworodekporód

Sąd warunkowo umorzył postępowanie karne wobec lekarza oskarżonego o nieumyślne narażenie noworodka na niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, zobowiązując go do zapłaty zadośćuczynienia.

Lekarz został oskarżony o nieumyślne narażenie noworodka na niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężkiego uszczerbku na zdrowiu poprzez zaniechanie osobistego zbadania pacjentki i oceny jej stanu oraz stanu płodu, co skutkowało niedotlenieniem okołoporodowym u dziecka. Sąd, uznając winę i społeczną szkodliwość czynu za nieznaczne, warunkowo umorzył postępowanie karne wobec oskarżonego na okres próby dwóch lat. Dodatkowo, zobowiązał lekarza do zapłaty zadośćuczynienia na rzecz pokrzywdzonej.

W sprawie II K 782/17 Sąd Rejonowy Gdańsk – Północ w Gdańsku rozpoznał zarzuty przeciwko lekarzowi M. B., który pełniąc dyżur, miał nieumyślnie narazić nowo narodzone dziecko A. Z. K. na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężkiego uszczerbku na zdrowiu. Oskarżony miał zaniechać osobistego zbadania pacjentki i oceny jej stanu oraz stanu płodu, a także nie zapoznać się z zapisami kardiologicznymi, nakazując oczekiwanie na zmiennika. W konsekwencji nie podjęto decyzji o resuscytacji wewnątrzmacicznej płodu i natychmiastowym zakończeniu ciąży, co doprowadziło do urodzenia dziecka w stanie niedotlenienia okołoporodowego. Sąd, po przeprowadzeniu rozprawy, ustalił, że oskarżony dopuścił się zarzucanego mu czynu z art. 160 § 2 i 3 k.k. Jednocześnie, uznając winę i społeczną szkodliwość czynu za nieznaczne, a także biorąc pod uwagę postawę oskarżonego, warunkowo umorzył postępowanie karne na okres próby wynoszący dwa lata. Na mocy art. 67 § 3 k.k., sąd zobowiązał oskarżonego do zapłaty kwoty 20 000 zł tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę na rzecz pokrzywdzonej Z. K. Ponadto, zasądzono od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa opłatę w wysokości 100 zł oraz pozostałe koszty sądowe.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, takie zaniechania mogą stanowić podstawę odpowiedzialności karnej, jeśli prowadzą do realnego zagrożenia dla życia lub zdrowia pacjenta.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że lekarz dyżurny miał obowiązek osobistego zbadania pacjentki i oceny jej stanu oraz stanu płodu, a także zapoznania się z zapisami kardiologicznymi. Zaniechanie tych czynności, w sytuacji przedłużającej się deceleracji tętna płodu, stanowiło naruszenie zasad opieki lekarskiej i naraziło dziecko na niebezpieczeństwo.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

warunkowe umorzenie postępowania

Strona wygrywająca

M. B.

Strony

NazwaTypRola
M. B.osoba_fizycznaoskarżony
A. K.osoba_fizycznaoskarżycielka posiłkowa
Z. K.osoba_fizycznapokrzywdzona
A. Z. K.osoba_fizycznapokrzywdzona

Przepisy (8)

Główne

k.k. art. 160 § § 2 i 3

Kodeks karny

Nieumyślne narażenie dziecka na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężkiego uszczerbku na zdrowiu.

k.k. art. 66 § § 1

Kodeks karny

Warunkowe umorzenie postępowania.

k.k. art. 67 § § 1

Kodeks karny

Warunki stosowania warunkowego umorzenia.

k.k. art. 67 § § 3

Kodeks karny

Obowiązek naprawienia szkody lub zadośćuczynienia w ramach warunkowego umorzenia.

Pomocnicze

k.p.k. art. 626 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Koszty sądowe.

k.p.k. art. 627

Kodeks postępowania karnego

Koszty sądowe.

k.p.k. art. 629

Kodeks postępowania karnego

Koszty sądowe.

u.o.p.k. art. 7

Ustawa o opłatach w sprawach karnych

Opłaty sądowe.

Argumenty

Godne uwagi sformułowania

nieumyślnie naraził dziecko ... na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężkiego uszczerbku na zdrowiu zaniechał osobistego zbadania pacjentki i dokonania oceny jej stanu oraz stanu płodu nie zapoznał się osobiście z zapisami kardiologicznymi nie podjął decyzji o resuscytacji wewnątrzmacicznej płodu i natychmiastowym zakończeniu ciąży wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne postawa, właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia oskarżonego uzasadniają przypuszczenie, że będzie on przestrzegał porządku prawnego

Skład orzekający

Agnieszka Sosnowska

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja art. 160 § 2 i 3 k.k. w kontekście odpowiedzialności lekarza za zaniechania podczas porodu, a także stosowanie instytucji warunkowego umorzenia postępowania w sprawach o błędy medyczne."

Ograniczenia: Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego i nie stanowi przełomu w orzecznictwie. Ocena stopnia winy i społecznej szkodliwości jest indywidualna.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy odpowiedzialności lekarza za potencjalny błąd medyczny, który mógł narazić życie noworodka. Pokazuje, jak sąd ocenia zaniechania w opiece medycznej i jakie są konsekwencje prawne.

Lekarz oskarżony o narażenie noworodka na niebezpieczeństwo: warunkowe umorzenie i zadośćuczynienie.

Dane finansowe

zadośćuczynienie: 20 000 PLN

Sektor

medycyna

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt II K 782/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 lipca 2019 r. Sąd Rejonowy Gdańsk – Północ w Gdańsku w Wydziale II Karnym w składzie: Przewodniczący: SSR Agnieszka Sosnowska Protokolant: Małgorzata Kwasigroch po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20.02.2018 r., 16.05.2018 r., 6.06.2018 r., 14.11.2018 r., 9.01.2019 r., 19.03.2019 r., 17.04.2019 r., 11.06.2019 r., 26.06.2019 r., pod nieobecność Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Elblągu, w obecności oskarżycielki posiłkowej A. K. sprawy przeciwko M. B. synowi C. i W. z domu D. , urodzonego (...) w G. oskarżonemu o to, że: w dniu 6.09.2015 r. w G. będąc zatrudnionym w (...) Sp. z o.o. w G. w charakterze lekarza, pełniąc tego dnia obowiązki lekarza nadzorującego dyżur nad G. -Położniczą Izbą Przyjęć Szpitala (...) Sp. z o.o. Szpital (...) . W. w G. , sprawując opiekę lekarską nad pacjentką A. K. będącą w trakcie porodu, nieumyślnie naraził dziecko A. Z. K. na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, w ten sposób, że zaniechał osobistego zbadania pacjentki i dokonania oceny jej stanu oraz stanu płodu oraz nie zapoznał się osobiście z zapisami kardiologicznymi i nakazał oczekiwanie na swojego zmiennika, a w konsekwencji nie podjął decyzji o resuscytacji wewnątrzmacicznej płodu i natychmiastowym zakończeniu ciąży pomimo przedłużającej się deceleracji tętna płodu, w konsekwencji czego Z. K. urodzona została poprzez cesarskie cięcie w stanie niedotlenienia okołoporodowego - zamartwicy urodzeniowej, - tj. o czyn z art. 160 § 2 i 3 k.k. I. ustala, iż oskarżony M. B. dopuścił się zarzucanego mu czynu, czyn ten kwalifikuje jako występek z art. 160 § 2 i 3 k.k. i uznając, że wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne, zaś postawa, właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia oskarżonego uzasadniają przypuszczenie, że będzie on przestrzegał porządku prawnego, na podstawie art. 66 § 1 k.k. w zw. z art. 67 § 1 k.k. postępowanie karne wobec oskarżonego warunkowo umarza na okres próby wynoszący 2 (dwa) lata; II. na podstawie art. 67 § 3 k.k. zobowiązuje oskarżonego do zapłaty na rzecz pokrzywdzonej Z. K. kwoty 20.000 zł (dwudziestu tysięcy złotych) złotych tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę; III. na podstawie art. 626 § 1 k.p.k. , art. 627 k.p.k. w zw. z art. 629 k.p.k. , i art. 7 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (tekst jedn. Dz. U. z 1983 r., Nr 49, poz. 223 ze zm.) zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem opłaty oraz w całości pozostałe koszty sądowe.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI