II K 774/19
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Rejonowy w Świnoujściu skazał mężczyznę za wyłudzenie pożyczki i kredytu bankowego na podstawie fałszywych zaświadczeń o zatrudnieniu, wymierzając karę ograniczenia wolności.
Oskarżony E. J. został uznany za winnego popełnienia dwóch czynów polegających na przedłożeniu bankom fałszywych zaświadczeń o zatrudnieniu w celu uzyskania pożyczki i kredytu. Działając wspólnie z inną osobą, uzyskał w ten sposób ponad 50 000 złotych. Sąd, biorąc pod uwagę ciąg przestępstw i stosując przepisy o łagodniejszym wymiarze kary, orzekł karę 5 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem pracy społecznej.
Sąd Rejonowy w Świnoujściu rozpoznał sprawę przeciwko E. J., oskarżonemu o popełnienie dwóch przestępstw z art. 297 § 1 k.k. Oskarżony, działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą, w celu uzyskania środków finansowych, przedłożył dwóm bankom fałszywe zaświadczenia o zatrudnieniu. Na podstawie tych dokumentów zawarł umowę pożyczki gotówkowej na kwotę 25 000 zł oraz umowę kredytu konsumpcyjnego gotówkowego na kwotę 34 851,30 zł. Sąd uznał te czyny za ciąg przestępstw i, stosując przepisy Kodeksu karnego w brzmieniu obowiązującym do 23.06.2020 r. oraz art. 4 § 1 k.k., wymierzył oskarżonemu karę 5 miesięcy ograniczenia wolności. Dodatkowo, na podstawie art. 34 § 1a pkt 1 k.k. i art. 35 § 1 k.k., nałożono na niego obowiązek wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie. Sąd zasądził również zwrot kosztów pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu i zwolnił go od ponoszenia kosztów postępowania, obciążając nimi Skarb Państwa, ze względu na jego niskie dochody.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Tak, przedłożenie fałszywego zaświadczenia o zatrudnieniu w celu uzyskania pożyczki lub kredytu bankowego stanowi przestępstwo z art. 297 § 1 k.k. Jest to przestępstwo formalne, co oznacza, że do jego popełnienia wystarczy samo przedłożenie dokumentu poświadczającego nieprawdę, niezależnie od uzyskania korzyści majątkowej lub przekazania jej innej osobie.
Uzasadnienie
Sąd wyjaśnił, że art. 297 § 1 k.k. chroni prawidłowość obrotu gospodarczego i uczciwość obrotu finansowego, a nie tylko mienie. Przestępstwo jest popełnione z chwilą przedłożenia nieprawdziwego dokumentu, a nie dopiero z chwilą uzyskania kredytu czy pożyczki.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
skazanie
Strona wygrywająca
Skarb Państwa
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| E. J. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Z. P. | osoba_fizyczna | współsprawca/świadk |
| B. J. | osoba_fizyczna | świadk |
| J. N. | osoba_fizyczna | świadk |
| K. S. | osoba_fizyczna | świadk |
| P. S. | osoba_fizyczna | świadk |
| B. B. | osoba_fizyczna | świadk |
| Prokuratura Rejonowa w Świnoujściu | organ_państwowy | oskarżyciel publiczny |
| Kancelaria Adwokacka adw. M. B. | inne | obrońca |
Przepisy (6)
Główne
k.k. art. 297 § § 1
Kodeks karny
Przepis penalizuje przedkładanie dokumentów poświadczających nieprawdę lub nierzetelnych pisemnych oświadczeń w celu uzyskania od banku form wsparcia finansowego, w tym kredytu i pożyczki. Nie ma znaczenia, czy sprawca działa dla siebie, czy dla kogoś innego, ani czy uzyskał środki finansowe. Ochronie podlega prawidłowość obrotu gospodarczego i uczciwość obrotu finansowego.
k.k. art. 91 § § 1
Kodeks karny
Przyjęto, że czyny oskarżonego stanowią ciąg przestępstw, ponieważ działał on w krótkich odstępach czasu i z wykorzystaniem takiej samej sposobności.
k.k. art. 34 § § 1a pkt 1
Kodeks karny
Nałożono na oskarżonego obowiązek wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne.
k.k. art. 35 § § 1
Kodeks karny
Określono wymiar pracy społecznej na cele społeczne.
Pomocnicze
k.k. art. 37a
Kodeks karny
Zastosowano przepis umożliwiający orzeczenie grzywny albo kary ograniczenia wolności zamiast kary pozbawienia wolności, jeśli ustawa przewiduje zagrożenie karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą 8 lat.
k.k. art. 4 § § 1
Kodeks karny
Zastosowano ustawę obowiązującą poprzednio, jako względniejszą dla sprawcy, w zakresie wymiaru kary.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Oskarżony działał na prośbę innej osoby (Z. P.) i był przez nią zapewniany o spłacie zobowiązań. Oskarżony przekazał uzyskane środki finansowe Z. P. Zastosowanie przepisów względniejszych dla sprawcy (art. 4 § 1 k.k.). Niskie dochody oskarżonego uzasadniające zwolnienie od kosztów postępowania.
Odrzucone argumenty
Oskarżony nie wiedział, że przedłożył nieprawdziwe oświadczenia o zarobkach, gdyż nie zwrócił na nie uwagi. Spłata kredytu przez żonę oskarżonego (B. J.) powinna mieć wpływ na ocenę czynu.
Godne uwagi sformułowania
Przestępstwo określone w art. 297 § 1 k.k. jest bowiem przestępstwem formalnym, co oznacza, że wywołanie skutku, w tym wypadku w postaci uzyskania kredytu oraz pożyczki pieniężnej nie jest konieczne. Przedmiotem ochrony tego przepisu nie jest mienie, czyli w realiach niniejszej sprawy pieniądze, które otrzymał oskarżony od banków, lecz prawidłowość obrotu gospodarczego, jak również rzetelność i uczciwość obrotu finansowego. Sąd miał również na uwadze okoliczności przemawiające za złagodzeniem wymiaru kary, a mianowicie, że dopuścił się czynów stanowiących przedmiot postępowania na prośbę swej wieloletniej znajomej, Z. P.
Skład orzekający
Kamilla Gajewska
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 297 § 1 k.k. jako przestępstwa formalnego, zasady stosowania przepisów względniejszych dla sprawcy (art. 4 § 1 k.k.) oraz kwalifikacja czynów jako ciągu przestępstw (art. 91 § 1 k.k.)."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i specyfiki przepisów obowiązujących w określonym czasie. Wartość precedensowa może być ograniczona przez późniejsze zmiany legislacyjne lub orzecznictwo.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje typowe przestępstwo finansowe związane z wyłudzeniem kredytu na podstawie fałszywych dokumentów, co jest częstym problemem. Pokazuje również, jak sąd stosuje zasady prawa karnego materialnego w praktyce.
“Fałszywe zaświadczenie o pracy kosztowało go 5 miesięcy ograniczenia wolności. Jak wyłudzić kredyt i co grozi za takie oszustwo?”
Dane finansowe
WPS: 59 851,3 PLN
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II K 774/19 PR Ds (...) .2019 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 czerwca 2021r. Sąd Rejonowy w Świnoujściu II Wydział Karny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia Kamilla Gajewska Protokolant: Dorota Bocian przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Świnoujściu – B. R. po rozpoznaniu w dniach: 25 lutego 2020r. i 14 czerwca 2021r. sprawy E. J. , s. J. i J. z d. N. , ur. (...) w Ś. , oskarżonego o to, że: I. w dniu 6 czerwca 2011 roku w Ś. , działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą, w celu uzyskania pożyczki bankowej, przedłożył w (...) Banku SA w celu uzyskania pożyczki zaświadczenie o zatrudnieniu w firmie (...) poświadczające nieprawdę co do faktu zatrudnienia, gdyż w rzeczywistości nie był pracownikiem w tej firmie, w wyniku czego zawarł z wymienionym bankiem umowę pożyczki gotówkowej nr (...) w wysokości 25.000 złotych, tj. o czyn z art. 297 § 1 k.k. II. w dniu 9 czerwca 2011 roku w Ś. , działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą, w celu uzyskania kredytu bankowego, przedłożył w (...) Bank Spółka Akcyjna w celu uzyskania pożyczki zaświadczenie o zatrudnieniu w firmie (...) poświadczające nieprawdę co do faktu zatrudnienia, gdyż w rzeczywistości nie był pracownikiem w tej firmie, w wyniku czego zawarł z wymienionym bankiem umowę kredytu konsumpcyjnego gotówkowego nr (...) w wysokości 34.851,30 złotych, tj. o czyn z art. 297 § 1 k.k. orzeka biorąc za podstawie przepisy Kodeksu karnego w brzmieniu obowiązującym do dnia 23.06.2020r. w zw. z art. 4 § 1 k.k. I. oskarżonego E. J. uznaje za winnego dokonania zarzucanych mu czynów w pkt. I i II , tj. występków z art. 297 § 1 k.k. i za te czyny, przy przyjęciu, że stanowią one ciąg przestępstw z art. 91 § 1 k.k. , na podstawie art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. , przy zastosowaniu art. 37a k.k. , wymierza mu karę 5 (pięciu) miesięcy ograniczenia wolności, II. na podstawie art. 34 § 1a pkt 1 k.k. oraz art. 35 § 1 k.k. nakłada na oskarżonego obowiązek wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze po 30 (trzydzieści) godzin w stosunku miesięcznym przez okres trwania kary ograniczenia wolności, III. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw. M. B. w Ś. kwotę 988,99 zł (w tym 23% podatku VAT) tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu w postępowaniu karnym, IV. zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów postępowania, którymi obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 774/19 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. USTALENIE FAKTÓW Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. E. J. - w dniu 6 czerwca 2011 roku w Ś. , działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą, w celu uzyskania pożyczki bankowej, przedłożył w (...) Banku SA w celu uzyskania pożyczki zaświadczenie o zatrudnieniu w firmie (...) poświadczające nieprawdę co do faktu zatrudnienia, gdyż w rzeczywistości nie był pracownikiem w tej firmie w wyniku czego zawarł z wymienionym bankiem umowę pożyczki gotówkowej nr (...) w wysokości 25.000 złotych, tj. o czyn z art. 297 § 1 k.k. - w dniu 9 czerwca 2011 roku w Ś. , działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą w celu uzyskania kredytu bankowego, przedłożył w (...) Bank Spółka Akcyjna w celu uzyskania pożyczki zaświadczenie o zatrudnieniu w firmie (...) poświadczające nieprawdę co do faktu zatrudnienia, gdyż w rzeczywistości nie był pracownikiem w tej firmie w wyniku czego zawarł z wymienionym Bankiem umowę kredytu konsumpcyjnego gotówkowego nr (...) w wysokości 34.851,30 złotych, tj. o czyn określony w art. 297 § 1 k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Oskarżony E. J. jest mieszkańcem Ś. . W 2011 roku jego znajoma Z. P. zwróciła się do niego o pomoc w związku z problemami finansowymi i poprosiła go, by się dla niej pożyczkę w banku. 6 czerwca 2011 roku oskarżony udał się z Z. P. do oddziału banku (...) SA (obecnie (...) A. (...) ) w Ś. i zawarł umowę pożyczki nr (...) na kwotę 25 tysięcy złotych, do dyspozycji otrzymując kwotę 20 tysięcy złotych. Przy zawarciu umowy E. J. przedłożył zaświadczenie o zarobkach, z którego treści wynikało, że pracuje on w restauracji (...) prowadzonej przez J. N. , choć w rzeczywistości nie był wówczas jej pracownikiem i nigdy tam nie pracował. 9 czerwca 2011 oskarżony zawarł kolejną umowę, tym razem z bankiem (...) Spółka Akcyjna oddział w Ś. . Przedmiotem umowy był kredyt konsumpcyjny gotówkowy nr (...) w wysokości 34851,30 złotych, przy czym do dyspozycji oskarżonego przekazano kwotę 30 tysięcy złotych. Przy zawarciu tej umowy oskarżony ponownie przedłożył nieprawdziwe oświadczenie o zarobkach, z którego wynikało, że pracuje w (...) P. Firma Handlowo-Usługowa (...) . E. J. przekazał Z. P. pieniądze uzyskane z tytułu zawartych przez niego umów. Oba zobowiązania nie zostały spłacone w umówionym terminie, zaś w dniu 14 października 2013 roku kredyt w G. (...) Banku został spłacony w całości przez byłą żonę E. J. , B. J. . Umowa pożyczki gotówkowej k. 16-23 Wypłata pożyczki gotówkowej k. 24 Zaświadczenie o zarobkach k. 24A Umowa kredytu konsumpcyjnego gotówkowego z potwierdzeniem odbioru k. 25-31 Dyspozycja uruchomienia kredytu k. 34 Przelew z rachunku B. J. k. 43-47 Zeznania B. J. k. 56, 235 Wyjaśnienia E. J. k. 63-65 Zeznania J. N. k. 76-77, 352 Opinia biegłego z zakresu badania pisma ręcznego k. 80-90 Zeznania K. S. k. 109-111 Wyjaśnienia Z. P. k. 129-132 Protokół konfrontacji Zeznania P. S. Zeznania Z. P. k. 134-137 k. 191-192, 262 k. 233-234 Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty OCena DOWOdów 1.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu Wyjaśnienia E. J. Zeznania Z. P. Zeznania P. S. Zeznania B. J. Zeznania K. S. oraz B. B. Opinia biegłego z zakresu badania pisma ręcznego Umowa pożyczki gotówkowej Wypłata pożyczki gotówkowej Umowa kredytu konsumpcyjnego gotówkowego z potwierdzeniem odbioru Dyspozycja uruchomienia kredytu Oskarżony złożył wyjaśnienia w większości wiarygodne. Są one wiarygodne w tym zakresie, że jego podpis widnieje na zaświadczeniach o zarobkach przedłożonych przy zawieraniu umów, jak również w części dotyczącej tego, iż wziął pieniądze na prośbę Z. P. , które to następnie jej przekazał. Jednakże w ocenie Sądu wyjaśnienia E. J. , jakoby nie wiedział, że złożył przy zawieraniu umów nieprawdziwe oświadczenia o zarobkach, gdyż nie zwrócił na nie uwagi w pliku dokumentów są niewiarygodne. Oskarżony zdawał sobie sprawę, że jako osoba bezrobotna nie uzyska kredytów na łączną kwotę w wysokości ponad 50 tysięcy złotych, a ponadto sam podpisał sporządzone przez Z. P. oświadczenia o zarobkach, czego wszak on sam, jak już wskazano powyżej, nie kwestionuje. Zeznania Z. P. w ocenie Sądu należy uznać w części za wiarygodne. Znajdują one bowiem potwierdzenie w zgromadzonym materiale dowodowym, w szczególności w historii rachunku bankowego P. S. , opinii biegłego z zakresu badania pisma ręcznego oraz częściowo w wyjaśnieniach E. J. . Zeznania te zdaniem Sądu są natomiast niewiarygodne w części, w której świadek ten twierdzi, że nie prosił oskarżonego o zaciągnięcie zobowiązań i nie gwarantował mu, iż zaciągnięte przez niego zobowiązania będą regularnie spłacane. Należy dać w tym zakresie wiarę wyjaśnieniom oskarżonego. Depozycje złożone przez tego świadka są w ocenie Sądu wiarygodne, gdyż zgromadzony w sprawie materiał nie daje podstaw ku temu, by je podważać. Sąd dał wiarę zeznaniom tego świadka z uwagi na ich zgodność z innymi zgromadzonymi w sprawie dowodami, w tym wyjaśnieniami jej męża oraz potwierdzeniem dokonanych przez nią przelewów. W świetle całokształtu materiału dowodowego oraz dyrektyw z art. 7 k.p.k. nie ma żadnego powodu, by kwestionować wiarygodność zeznań złożonych przez tych świadków. Opinia ta w ocenie Sądu jest pełna, jasna oraz niesprzeczna, a te cechy by ją dyskwalifikowały. Dokumenty te zostały sporządzone przez osoby uprawnione i nie ma przesłanek ku temu, by kwestionować ich prawdziwość. 1.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu Zeznania J. N. W ocenie Sądu, zeznania te w większości nie są wiarygodne. Ocena tego dowodu w świetle innych dowodów zgromadzonych w postępowaniu prowadzi Sąd do wniosku, że świadek ten próbuje zwiększyć rzeczywisty stopień winy E. J. , umniejszając jednocześnie winę swej siostry Z. P. . PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięciaz wyroku Oskarżony ☒ 1.3. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem I, II E. J. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Sąd uznał, że oskarżony wypełnił swoimi zachowaniami znamiona czynu zabronionego określonego w art. 297 § 1 k.k. Przepis ten penalizuje zachowania polegające na przedkładaniu dokumentów podrobionych, przerobionych, poświadczających nieprawdę lub nierzetelnych, a także przedkładaniu nierzetelnych pisemnych oświadczeń dotyczących okoliczności o istotnym znaczeniu w celu uzyskania od banku lub jednostki organizacyjnej prowadzącej podobną działalność gospodarczą na podstawie ustawy wymienionych w art. 297 § 1 form wsparcia finansowego, w tym kredytu i pożyczki pieniężnej. Nie ma przy tym znaczenia, czy sprawca jest zarazem podmiotem, który ma uzyskać dla siebie jedną z wymienionych w art. 297 § 1 form wsparcia finansowego, instrument płatniczy lub zamówienie publiczne, czy też podejmuje te działania dla innego podmiotu, o czym świadczy zawarte w tym przepisie sformułowanie „dla siebie lub dla kogo innego”. Linia obrony oskarżonego polegająca na tym, iż uzyskaną z tytułu zawartych umów kwotę przekazał w całości Z. P. i działał za jej namową nie jest zatem trafna, zresztą E. J. zawierał umowy z bankami we własnym imieniu. Dla odpowiedzialności karnej z art. 297 § 1 k.k. nie jest również istotna podnoszona przez E. J. okoliczność, że jego żona spłaciła w całości pożyczkę uzyskaną od G. (...) Bank . Co więcej, nie ma w ogóle znaczenia to, że oskarżony otrzymał pieniądze od banków, gdyż popełnił on przestępstwo już w chwili przedłożenia nieprawdziwego oświadczenia o zarobkach. Przestępstwo określone w art. 297 § 1 k.k. jest bowiem przestępstwem formalnym, co oznacza, że wywołanie skutku, w tym wypadku w postaci uzyskania kredytu oraz pożyczki pieniężnej nie jest konieczne. Z popełnieniem przestępstwa przewidzianego w art. 297 § 1 mamy do czynienia już wówczas, gdy sprawca przedłoży podrobione lub przerobione albo stwierdzające nieprawdę dokumenty albo nierzetelne pisemne oświadczenia, chociażby te przedłożenia nie doprowadziły do uzyskania pieniędzy. Należy również podkreślić, że przedmiotem ochrony tego przepisu nie jest mienie, czyli w realiach niniejszej sprawy pieniądze, które otrzymał oskarżony od banków, lecz prawidłowość obrotu gospodarczego, jak również rzetelność i uczciwość obrotu finansowego. Wobec powyższego, nie ulega wątpliwości, że E. J. swoimi zachowaniami wyczerpał znamiona czynu zabronionego określonego w art. 297 § 1 k.k. i stąd wynika kwalifikacja prawna czynów, których się dopuścił. Jednocześnie Sąd przyjął, iż czyny te stanowią ciąg przestępstw określony w art. 91 § 1 k.k. Sprawca działał bowiem w krótkich odstępach czasu i z wykorzystaniem takiej samej sposobności. W obu przypadkach wykorzystał on nieświadomość banku dotyczącą tego, że przedkładane przez niego oświadczenia o zarobkach nie są prawdziwe. ☐ 1.4. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 1.5. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 1.6. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 1.7. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej orazzwięźle o powodach uniewinnienia KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności E. J. I, II Występek określony w art. 297 § 1 k.k. jest zagrożony karą grzywny albo ograniczenia wolności od 3 miesięcy do lat 5. Art. 37a k.k. w brzmieniu do dnia 24 czerwca 2020 roku stanowił z kolei, że jeżeli ustawa przewiduje zagrożenie karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą 8 lat, można zamiast tej kary orzec grzywnę albo karę ograniczenia wolności, o której mowa w art. 34 § 1a pkt 1 lub 4 k.k. Sąd uwzględnił ten przepis, kierując się dyrektywą wynikającą z art. 4 § 1 k.k. , w myśl której jeżeli w czasie orzekania obowiązuje ustawa inna niż w czasie popełnienia przestępstwa, stosuje się ustawę nową, jednakże należy stosować ustawę obowiązującą poprzednio, jeżeli jest względniejsza dla sprawcy. Rozważając w tych ramach wymiar kary wobec oskarżonej Sąd uwzględnił następujące okoliczności. E. J. był czterokrotnie karany sądownie, co niewątpliwie stanowi okoliczność dla niego niekorzystną. Pracuje on dorywczo, uzyskując z tego tytułu dochody w wysokości od 500 do 1000 złotych miesięcznie. Jest żonaty i ma jedno dorosłe dziecko. Sąd miał również na uwadze okoliczności przemawiające za złagodzeniem wymiaru kary, a mianowicie, że dopuścił się czynów stanowiących przedmiot postępowania na prośbę swej wieloletniej znajomej, Z. P. . Ponadto, działał on w przeświadczeniu, że Z. P. będzie spłacać zobowiązania zaciągnięte na jego nazwisko, gdyż został o tym przez nią upewniony. Na korzyść E. J. działa również fakt spłaty kredytu w G. (...) Banku przez jego żonę. Mając na względzie wszystkie powyżej opisane okoliczności Sąd uznał, że należało wymierzyć oskarżonemu na podstawie art. 297 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. przy zastosowaniu art. 37a k.k. i art. 4 § 1 k.k. karę pięciu miesięcy ograniczenia wolności, zaś na podstawie art. 34 § 1a pkt 1 k.k. oraz art. 35 § 1 k.k. nałożyć na niego obowiązek wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze po 30 godzin w stosunku miesięcznym przez okres trwania kary. Wymiar tej kary odpowiada zdaniem Sądu stopniowi społecznej szkodliwości czynu popełnionego przez oskarżonego, który należy ocenić jako przeciętny. W ocenie Sądu kara co do jej rodzaju i wymiaru nie przekracza stopnia winy oskarżonej, który należy uznać za niezbyt znaczny z uwagi na okoliczności, w których dopuścił się czynów, w szczególności namowę Z. P. , która w ocenie Sądu wykorzystała ograniczoną wiedzę oskarżonego w przedmiocie uzyskiwania pożyczek i kredytów oraz potencjalnej odpowiedzialności karnej. Sąd wymierzając karę ograniczenia wolności w tym wymiarze wyszedł z przekonania, że jej rodzaj odpowiada dyrektywie prewencji indywidualnej i powstrzyma E. J. przed popełnieniem podobnych czynów w przyszłości. 1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionychw innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosowałokreślonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności III, IV E. J. pracuje dorywczo, zaś uzyskiwane przez niego dochody z tego tytułu, tj. 500-1000 złotych miesięcznie są niskie i nie pozwalają w ocenie Sądu na poniesienie przez niego kosztów procesu bez uszczerbku dla niezbędnego utrzymania siebie i rodziny. Wobec powyższego, należało zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz obrońcy oskarżonego kwotę 988,99 zł (w tym 23% podatku VAT) tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu w przedmiotowym postępowaniu, jak również zwolnić E. J. od ponoszenia kosztów postępowania, obciążając nimi Skarb Państwa. 1Podpis
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI