II K 77/17

Sąd Rejonowy w ŁęczycyŁęczyca2017-04-25
SAOSKarneochrona zwierzątNiskarejonowy
ochrona zwierzątznęcanie sięporzucenie zwierzęciagrzywnakoszty sądowebłąd redakcyjny

Sąd Rejonowy w Łęczycy skazał J. J. za znęcanie się nad psem poprzez porzucenie go, wymierzając karę grzywny, ale błędnie zwolnił go z kosztów sądowych.

Sąd Rejonowy w Łęczycy rozpoznał sprawę J. J. oskarżonego o znęcanie się nad psem poprzez jego porzucenie. Oskarżony został uznany za winnego i skazany na grzywnę w wysokości 180 stawek dziennych po 10 zł każda. Sąd, w wyniku błędu redakcyjnego, zwolnił oskarżonego z kosztów sądowych, mimo że strony ustaliły inaczej. Sąd nie mógł sprostować tego błędu w trybie art. 105 k.p.k. ani przyjąć zażalenia.

Sąd Rejonowy w Łęczycy, w składzie Przewodniczący SSR Robert Kobus, rozpoznał sprawę J. J., oskarżonego o popełnienie czynu z art. 35 ust. 1a ustawy o ochronie zwierząt, polegającego na znęcaniu się nad psem poprzez jego porzucenie. Oskarżony został uznany za winnego zarzucanego mu czynu. Na podstawie art. 35 ust. 1a Ustawy o ochronie zwierząt, sąd skazał go na karę grzywny w wymiarze 180 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na 10 złotych. Dodatkowo, w punkcie drugim sentencji wyroku, sąd zwolnił oskarżonego w całości z obowiązku zapłaty kosztów sądowych, przejmując wydatki na rzecz Skarbu Państwa. Sąd wyjaśnił, że rozstrzygnięcie o kosztach było efektem błędu redakcyjnego, który nie mógł zostać skorygowany w trybie art. 105 k.p.k., ani poprzez zażalenie na podstawie art. 463 § 1 k.p.k. Sąd podkreślił, że wniosek prokuratora o obciążenie oskarżonego kosztami był zasadny, biorąc pod uwagę jego majątek i zasady określone w art. 627 k.p.k.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, błąd redakcyjny w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych, zawarty w sentencji wyroku, nie może zostać sprostowany w trybie art. 105 k.p.k. ani poprzez zażalenie na podstawie art. 463 § 1 k.p.k.

Uzasadnienie

Sąd wyjaśnił, że błąd redakcyjny w sentencji wyroku, dotyczący kosztów sądowych, nie podlega sprostowaniu w trybie art. 105 k.p.k. Ponadto, rozstrzygnięcie o kosztach, mimo że zawarte w wyroku, ma charakter postanowienia, ale nie można go było uwzględnić w trybie art. 463 § 1 k.p.k. z uwagi na brak zażalenia.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

skazanie

Strona wygrywająca

Skarb Państwa (w zakresie kosztów)

Strony

NazwaTypRola
J. J.osoba_fizycznaoskarżony

Przepisy (6)

Główne

u.o.zw. art. 35 § 1a

Ustawa o ochronie zwierząt

Pomocnicze

k.p.k. art. 335

Kodeks postępowania karnego

Tryb skazania na wniosek Prokuratora

k.p.k. art. 423 § 1a

Kodeks postępowania karnego

Ograniczenie zakresu uzasadnienia

k.p.k. art. 105

Kodeks postępowania karnego

Sprostowanie błędów

k.p.k. art. 463 § 1

Kodeks postępowania karnego

Korekta orzeczenia w drodze zażalenia

k.p.k. art. 627

Kodeks postępowania karnego

Zasady obciążania kosztami postępowania

Argumenty

Godne uwagi sformułowania

Rozstrzygnięcie to jest efektem błędu redakcyjnego Sądu, nieskorygowanego przed ogłoszeniem orzeczenia. Z uwagi na fakt, iż pomyłki takiej nie można sprostować w trybie art. 105 k.p.k. Sąd w tym zakresie nie mógł skorygować swojego błędu.

Skład orzekający

Robert Kobus

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty korekty błędów w orzeczeniach karnych i zasady obciążania kosztami sądowymi."

Ograniczenia: Sprawa dotyczy specyficznego błędu redakcyjnego i nie ustanawia nowych zasad prawnych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa jest interesująca ze względu na nietypowy błąd redakcyjny sądu, który wpłynął na rozstrzygnięcie o kosztach, co pokazuje praktyczne problemy proceduralne.

Błąd sądu w wyroku: pies porzucony, a oskarżony niesłusznie zwolniony z kosztów!

0

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt II K 77/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 25 kwietnia 2017 r. Sąd Rejonowy w Łęczycy, w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący SSR Robert Kobus Protokolant sekr. sąd. Małgorzata Góralska bez udziału Prokuratora po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 25 kwietnia 2017r. w Ł. , sprawy J. J. , s. M. i T. z d. W. , ur. (...) w Ł. oskarżonego o to, że: w dniu 20 lutego 2017 roku w miejscowości Ł. , woj. (...) , znęcał się nad psem w ten sposób, że porzucił swojego psa rasy mieszaniec wyrzucając ze swojego samochodu na drogę, a następnie odjechał pozostawiając go, który to pies pozostawał pod jego opieką, tj. o czyn z art. 35 ust. 1a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o ochronie zwierząt orzeka: 1. oskarżonego J. J. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawie art. 35 ust. 1a Ustawy o ochronie zwierząt z dnia 21 sierpnia 1997r. skazuje go na karę grzywny w wymiarze 180 (stu osiemdziesięciu) stawek dziennych, przy ustaleniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięciu) złotych, 2. zwalnia oskarżonego w całości z obowiązku zapłaty kosztów sądowych, wydatki przejmując na rzecz Skarbu Państwa. Sygn. akt II K 77/17 Zgodnie z zakresem wniosku obrońcy oskarżonego oraz treścią art. 423 § 1a k.p.k. Sąd ograniczył zakres uzasadnienia tylko co do rozstrzygnięcia o kosztach postępowania. UZASADNIENIE W niniejszej sprawie Prokurator skierował do Sądu wniosek skazanie oskarżonego J. J. za czyn z art. 35 ust. 1a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o ochronie zwierząt w trybie art. 335 k.p.k. Sąd wniosek ten uwzględnił i wydał wyrok, w którym uznając winę oskarżonego wymierzył mu proponowaną karę grzywny. Jednocześnie punkcie 2 sentencji wyroku Sąd zwolnił oskarżonego w całości z obowiązku zapłaty kosztów sądowych. Rozstrzygnięcie to jest efektem błędu redakcyjnego Sądu, nieskorygowanego przed ogłoszeniem orzeczenia. Strony zgodnie ustaliły i Prokurator zawarł to w pisemnym wniosku, by oskarżonego obciążyć kosztami postępowania. Z uwagi na fakt, iż pomyłki takiej nie można sprostować w trybie art. 105 k.p.k. Sąd w tym zakresie nie mógł skorygować swojego błędu. Nie wpłynęło też zażalenie w tym zakresie (rozstrzygnięcie o kosztami mimo, że zawarte w wyroku co do zasady jest postanowieniem), tak być Sąd mógł je uwzględnić w trybie art. 463 § 1 k.p.k. Z uwagi na posiadany majątek przez oskarżonego i zasadę wyrażoną w art. 627 k.p.k. wniosek Prokuratora o obciążeniu oskarżonego kosztami powstałymi w toku tego postępowania, jest jak najbardziej zasadny. Z. (...)

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI