II K 756/16

Sąd Okręgowy w Poznaniu utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Gnieźnie, który uniewinnił oskarżonych A. K. (1) i A. K. (2) od zarzutu popełnienia przestępstwa z art. 158 § 1 Kodeksu karnego. Sąd Rejonowy uznał, że oskarżeni działali w warunkach obrony koniecznej, odpierając bezprawny zamach ze strony pokrzywdzonego. Prokurator i oskarżyciel posiłkowy zaskarżyli ten wyrok, zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych oraz naruszenie przepisów postępowania. Sąd odwoławczy uznał obie apelacje za niezasadne. Podkreślono, że postępowanie dowodowe zostało przeprowadzone prawidłowo, a ocena materiału dowodowego przez Sąd Rejonowy jest wnikliwa i nie wykazuje błędów logicznych. Sąd odwoławczy szczegółowo analizował nagranie z monitoringu, które w ocenie sądu jednoznacznie obrazowało pokrzywdzonego jako agresora. Sąd odrzucił zarzut obrazy art. 399 § 1 kpk, uznając pouczenie o innych kwalifikacjach prawnych za zbędne w sytuacji wyroku uniewinniającego. Odnosząc się do zarzutów dotyczących obrony koniecznej, sąd stwierdził, że oskarżeni reagowali na bezpośredni i bezprawny atak pokrzywdzonego, a ich działania były adekwatne do sytuacji. Sąd odrzucił argumentację skarżących, że zachowanie pokrzywdzonego nie stanowiło bezpośredniego ataku, wskazując, że agresor nie musi podnosić rąk ani zaciskać pięści, aby jego działanie przybrało postać bezpośredniego zamachu. Sąd odwoławczy zaakceptował również ustalenia Sądu Rejonowego dotyczące braku prowokowania pokrzywdzonego przez oskarżonych oraz uznał, że nie można wymagać od osoby zaatakowanej, aby stała cicho i ignorowała agresora. W konsekwencji obie apelacje zostały uznane za bezzasadne, a zaskarżony wyrok utrzymano w mocy.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający