II K 754/20

Sąd Rejonowy w NysieNysa2021-03-16
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko życiu i zdrowiuNiskarejonowy
pobicieudział w pobiciuograniczenie wolnościpraca społecznakodeks karnyochrona zdrowianaruszenie nietykalności cielesnej

Podsumowanie

Sąd Rejonowy w Nysie skazał pięciu oskarżonych za udział w pobiciu, wymierzając każdemu karę 6 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem pracy społecznej.

Pięciu oskarżonych zostało uznanych za winnych popełnienia czynu z art. 158 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k., polegającego na udziale w pobiciu pokrzywdzonego N. G., narażając go na skutki określone w art. 157 § 1 k.k. Sąd Rejonowy w Nysie wymierzył każdemu z oskarżonych karę 6 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie. Sąd Okręgowy w Opolu utrzymał wyrok w mocy wobec dwóch oskarżonych.

Sąd Rejonowy w Nysie rozpoznał sprawę karną przeciwko pięciu oskarżonym, którzy zostali oskarżeni o udział w pobiciu N. G. w dniu 26 maja 2017 roku. Oskarżeni mieli wspólnie i w porozumieniu, poprzez zadawanie uderzeń rękami i kopanie, brać udział w pobiciu, narażając pokrzywdzonego na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia bądź ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, co kwalifikowano z art. 158 § 1 k.k. Sąd Rejonowy, dokonując zmiany opisu czynu, uznał oskarżonych za winnych popełnienia czynu z art. 158 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k., przyjmując, że swoim zachowaniem narazili pokrzywdzonego na nastąpienie skutku z art. 157 § 1 k.k. Za ten czyn, przy zastosowaniu art. 37a k.k., każdemu z oskarżonych wymierzono karę 6 miesięcy ograniczenia wolności, zobowiązując ich do wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie. Sąd zasądził również od Skarbu Państwa na rzecz obrońców z urzędu opłaty za udzieloną pomoc prawną oraz zwolnił oskarżonych od zapłaty kosztów sądowych. Wyrokiem Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 16 czerwca 2021 roku, sygn. akt VII Ka 377/21, zaskarżony wyrok wobec dwóch oskarżonych (D. N. i P. G.) został utrzymany w mocy. Sąd Okręgowy przyznał również wynagrodzenie obrońcom z urzędu za postępowanie odwoławcze i zwolnił tych oskarżonych od ponoszenia wydatków za postępowanie odwoławcze.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Tak, sąd uznał, że oskarżeni swoim zachowaniem narazili pokrzywdzonego na nastąpienie skutku z art. 157 § 1 k.k., co stanowiło pobicie w rozumieniu art. 158 § 1 k.k.

Uzasadnienie

Sąd oparł się na zeznaniach pokrzywdzonego, świadków A. Z. i L. K. oraz częściowo wyjaśnieniach B. K., które zgodnie wskazywały na udział pięciu oskarżonych w pobiciu. Sąd uznał, że dla zaistnienia pobicia wystarczy świadome połączenie działania jednego ze sprawców z działaniem innych osób przeciwko innemu człowiekowi, nawet jeśli nie każdy zadał bezpośredni cios.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

skazanie

Strony

NazwaTypRola
D. N. (1)osoba_fizycznaoskarżony
P. G. (1)osoba_fizycznaoskarżony
M. Ł.osoba_fizycznaoskarżony
B. K. (1)osoba_fizycznaoskarżony
N. D. (1)osoba_fizycznaoskarżony
N. G. (1)osoba_fizycznapokrzywdzony
A. Z. (1)osoba_fizycznaświadek
L. K.osoba_fizycznaświadek

Przepisy (8)

Główne

k.k. art. 158 § § 1

Kodeks karny

Czyn zabroniony popełnia ten, kto bierze udział w pobiciu, w którym naraża się człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienia skutku określonego w art. 156 § 1 k.k. lub w art. 157 § 1 k.k. Dla zaistnienia pobicia niezbędna jest czynna napaść, co najmniej dwóch osób na inną osobę lub osoby. Do przyjęcia udziału pobiciu nie jest konieczne, aby konkretna osoba zadała innej osobie cios w postaci uderzenia, kopnięcia itp., wystarczy świadome połączenie działania jednego ze sprawców z działaniem drugiego człowieka lub większej grupy osób przeciwko innemu człowiekowi lub grupie ludzi.

k.k. art. 4 § § 1

Kodeks karny

Jeżeli w czasie popełnienia przestępstwa obowiązywała ustawa inna niż w czasie orzekania, stosuje się ustawę nową, jednakże należy zastosować ustawę obowiązującą poprzednio, jeżeli dla sprawcy jest względniejsza.

k.k. art. 37a

Kodeks karny

Jeżeli ustawa przewiduje zagrożenie karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą 8 lat, można zamiast tej kary orzec grzywnę albo karę ograniczenia wolności.

Pomocnicze

k.k. art. 157 § § 1

Kodeks karny

Kto narusza nietykalność cielesną człowieka, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku.

k.k. art. 34 § § 1a pkt 1

Kodeks karny

Sąd zobowiązuje skazanego do wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wskazanej liczbie godzin.

k.k. art. 35 § § 1

Kodeks karny

Kara ograniczenia wolności polega na obowiązku wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wyznaczonym przez sąd wymiarze.

Prawo o adwokaturze art. 29 § ust. 1

Ustawa Prawo o adwokaturze

Określa zasady przyznawania opłat za pomoc prawną udzieloną z urzędu.

k.p.k. art. 624 § § 1

Kodeks postępowania karnego

Zwalnia od ponoszenia kosztów sądowych w całości lub w części.

Argumenty

Godne uwagi sformułowania

narazili oni pokrzywdzonego na nastąpienie skutku z art. 157 § 1 k.k. wystarczy świadome połączenie działania jednego ze sprawców z działaniem drugiego człowieka lub większej grupy osób przeciwko innemu człowiekowi lub grupie ludzi. zastosowano ustawę karną materialną w brzmieniu obowiązującym do 23 czerwca 2020 r., gdyż w ocenie sądu porównanie z przepisami obowiązującymi obecnie w zakresie kompleksowej oceny wszystkich prawnokarnych instytucji obu tych ustaw, które mogłyby mieć zastosowanie do sprawców wskazywało in concreto , że była ona dla nich względniejsza.

Skład orzekający

Bartłomiej Madejczyk

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Interpretacja art. 158 § 1 k.k. w kontekście udziału w pobiciu oraz zastosowanie art. 37a k.k. i względniejszej ustawy karnej."

Ograniczenia: Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego i nie wprowadza nowych, przełomowych zasad interpretacyjnych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy typowego przestępstwa pobicia z kodeksu karnego, z rutynowym rozstrzygnięciem sądu pierwszej i drugiej instancji. Brak w niej nietypowych faktów czy zaskakujących zwrotów akcji.

Sektor

praca

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Sygnatura akt II K 754/20 PR 1 Ds 995.20 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 16 marca 2021 roku Sąd Rejonowy w Nysie, Wydział II Karny w składzie: Przewodniczący - Sędzia Sądu Rejonowego Bartłomiej Madejczyk Protokolant – Ewelina Pasławska Prokurator ------ po rozpoznaniu na rozprawie 1 grudnia 2020 roku oraz 9 marca 2021 roku sprawy karnej 1. D. N. (1) ( (...) ) s. J. i D. z domu W. ur. (...) w S. 2. P. G. (1) ( G. ) s. K. i K. z domu K. ur. (...) w B. 3. M. Ł. ( Ł. ) s. A. i D. z domu P. ur. (...) w Ż. 4. B. K. (1) ( K. ) s. Z. i E. z domu W. ur. (...) w Ł. 5. N. D. (1) ( D. ) s. A. i E. z domu D. ur. (...) w B. oskarżonych o to, że: w dniu 26 maja 2017r, w (...) Ośrodku (...) w N. woj. (...) działając wspólnie i w porozumieniu poprzez zadawanie uderzeń rękami i kopanie po całym ciele , brali udział w pobiciu N. G. (1) który doznał obrażeń ciała lekkiego stopnia w postaci stłuczenia z otarciami naskórka grzbietu nosa, przedniej ściany klatki piersiowej, okolicy łopatki lewej ,oraz ramienia prawego narażając go na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia bądź ciężkiego uszczerbku na zdrowiu tj. o przestępstwo z art. l58 § l k.k. 1. uznaje oskarżonych D. N. (1) , P. G. (1) , M. Ł. , B. K. (1) i N. D. (1) za winnych popełnienia czynu opisanego w części wstępnej wyroku z tą zmianą, iż przyjmuje, że swoim zachowaniem narazili oni pokrzywdzonego na nastąpienie skutku z art. 157 § 1 k.k. , to jest występku z art. 158 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. i za to na art. 158 § 1 k.k. przy zast. art. 37a k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. wymierza każdemu z nich karę 6 (sześciu) miesięcy ograniczenia wolności, zobowiązując na podstawie art. 34 § 1a pkt 1 k.k. w zw. z art. 35 § 1 k.k. do wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydziestu) godzin miesięcznie, 2. na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze zasądza z budżetu Skarbu Państwa na rzecz adw. M. B. opłatę w wysokości 710 (siedmiuset dziesięciu) złotych i 37 groszy, w tym podatek VAT, z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu pokrzywdzonemu D. N. (1) , 3. na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze zasądza z budżetu Skarbu Państwa na rzecz adw. S. C. opłatę w wysokości 619 (sześciuset dziewiętnastu) złotych i 92 groszy, w tym podatek VAT, z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oskarżonemu P. G. (1) , 4. na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwalnia os oskarżonych D. N. (1) , P. G. (1) , M. Ł. , B. K. (1) i N. D. (1) w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych. Wyrokiem Sądu Okręgowego w Opolu z dnia 16 czerwca 2021r. Sygn. akt VII Ka 377/21: I. Zaskarżony wyrok wobec oskarżonych D. N. (1) i P. G. (1) utrzymuje w mocy. II. Przyznaje od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. B. z Kancelarii Adwokackiej w G. kwotę 420 (czterysta dwadzieścia) złotych, podwyższoną o stawkę 23 % podatku VAT tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu oskarżonego D. N. (1) w postępowaniu odwoławczym. III. Przyznaje od Skarbu Państwa na rzecz adw. S. C. z Kancelarii Adwokackiej w N. kwotę 420 (czterysta dwadzieścia) złotych, podwyższoną o stawkę 23 % podatku VAT tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu oskarżonego P. G. (1) w postępowaniu odwoławczym, IV. Zwalnia oskarżonych D. N. (1) i P. G. (1) od ponoszenia wydatków za postępowanie odwoławcze, obciążając nimi Skarb Państwa i odstępuje od wymierzenia im opłat za II instancję . Sąd Rejonowy w Nysie stwierdza, że Na oryginale właściwe podpisy orzeczenie niniejsze uprawomocniło się Z upoważnienia Kierownika S. . co do P. G. (1) protokolant sądowy O. W. dnia 16/06/2021 i jest wykonalne. N. , dnia 14/12/2022 Sędzia Sądu Rejonowego M. U. Sąd Rejonowy w Nysie stwierdza, że Na oryginale właściwe podpisy orzeczenie niniejsze uprawomocniło się Z upoważnienia Kierownika S. . co do D. S. sądowy dnia 16/06/2021 i jest wykonalne. Ewelina Pasławska N. , dnia 07/07/2021 Sędzia Sądu Rejonowego M. U. UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 754/20 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1. USTALENIE FAKTÓW Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. 2. D. N. (1) P. G. (1) czyn opisany w części wstępnej wyroku, z tą zmianą, że narażono pokrzywdzonego na nastąpienie skutku określonego w art. 157 § 1 k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty 1. W dniu 26 maja 2017 r. pokrzywdzony N. G. (1) został umieszczony w (...) Ośrodku (...) w N. . 2. Po godz. 15.30 pokrzywdzony wszedł do pokoju nr (...) , dokąd został zawołany przez N. D. (1) . 3. W pokoju przebywało już trzech oskarżonych, w tym N. D. , a po chwili weszło kolejnych dwóch. 4. N. D. domagał się od pokrzywdzonego wydania rzeczy, a gdy ten odmówił uderzył go pięścią w okolice żeber i brzucha. Doszło między nimi do szarpaniny. Wtedy doskoczyli do pokrzywdzonego pozostali oskarżeni i zaczęli go kopać po różnych częściach ciała. Pokrzywdzony upadł i leżąc osłaniał głowę rękoma. 5. Po chwili, gdy oskarżeni przestali kopać pokrzywdzonego wyszedł on z pokoju, a widząc to do pokoju weszła A. Z. (1) , która zastała tam wszystkich oskarżonych. 6. W wyniku zdarzenia pokrzywdzony doznał obrażeń ciała w postaci stłuczenia z otarciami naskórka grzbietu nosa, przedniej ściany klatki piersiowej, okolicy łopatki lewej oraz ramienia prawego. zeznania pokrzywdzonego zeznania A. Z. zeznania L. K. wyjaśnienia B. K. opinia biegłego 537v 475 475 474v 18 Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. 2. D. N. (1) P. G. (1) czyn opisany w części wstępnej wyroku, z tą zmianą, że narażono pokrzywdzonego na nastąpienie skutku określonego w art. 157 § 1 k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty 7. Oskarżeni nie byli w pokoju podczas pobicia oskarżonego i nie uczestniczyli w nim. wyjaśnienia oskarżonych D. N. , P. G. M. Ł. , N. D. 474v 2. OCena DOWOdów 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1 - 6 zeznania pokrzywdzonego zeznania A. Z. zeznania L. K. wyjaśnienia B. K. opinia biegłego - zeznania wskazanych świadków były spójne i logiczne, korespondowały ze sobą, przede wszystkim zarówno z relacji pokrzywdzonego, jak i A. Z. wynikało, że w pokoju przebywało 5 oskarżonych, których świadek wskazała z imienia i nazwiska, jak również, że na łóżku znajdował się zerwany z szyi pokrzywdzonego łańcuszek, - bezpośredni kontakt z A. Z. na rozprawie nie dawał żadnych podstaw do kwestionowania szczerości jej zeznań, - relację świadków potwierdził pośrednio B. K. , - treść wskazanej opinii nie była kwestionowana przez strony, a jej prawdziwość i autentyczność nie budziły wątpliwości, 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 7 wyjaśnienia oskarżonych D. N. P. G. M. Ł. N. D. - bezpośredni kontakt z oskarżonym N. D. na rozprawie, w szczególności sposób relacjonowania tego gdzie przebywał i co miał robić w chwili pobicia, wskazywał, że mówił on nieprawdę, - wyjaśnienia wskazanych oskarżonych sprzeczne były z konsekwentnymi zeznaniami świadków, których relacje z przyczyn wskazanych we wcześniejszych rozważaniach uznano za wiarygodne, przede wszystkim pokrzywdzony przesłuchiwany niejako „na gorąco” po zdarzeniu wskazywał na obecność w pokoju pięciu osób, a ich liczbę i tożsamość potwierdziła A. Z. , co przeczyło twierdzeniom P. G. i N. D. , co do ich nieobecności na miejscu zdarzenia, - na użycie przemocy wobec pokrzywdzonego wskazywało również to, że na łóżku znajdował się zerwany z jego szyi łańcuszek, - pośrednio wyjaśnieniom oskarżonych przeczyło również stanowisko B. K. , pozostałe dowody z dokumentów nie miały znaczenia dla ustalenia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☐ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☒ 1.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem 1 D. N. (1) P. G. (1) Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Podstawa prawna skazania niezgodna z zarzutem wynikała z tego, że w związku z wejściem w życie z dniem 24 czerwca 2020 r. nowelizacji Kodeksu karnego , zastosowano ustawę karną materialną w brzmieniu obowiązującym do 23 czerwca 2020 r., gdyż w ocenie sądu porównanie z przepisami obowiązującymi obecnie w zakresie kompleksowej oceny wszystkich prawnokarnych instytucji obu tych ustaw, które mogłyby mieć zastosowanie do sprawców wskazywało in concreto , że była ona dla nich względniejsza. Czyn zabroniony z art. 158 § 1 k.k. popełnia ten, kto bierze udział w pobiciu, w którym naraża się człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienia skutku określonego w art. 156 § 1 k.k. lub w art. 157 § 1 k.k. Dla zaistnienia pobicia niezbędna jest czynna napaść, co najmniej dwóch osób na inną osobę lub osoby. Do przyjęcia udziału pobiciu nie jest konieczne, aby konkretna osoba zadała innej osobie cios w postaci uderzenia, kopnięcia itp., wystarczy świadome połączenie działania jednego ze sprawców z działaniem drugiego człowieka lub większej grupy osób przeciwko innemu człowiekowi lub grupie ludzi. Na podstawie art. 37a k.k. jeżeli ustawa przewiduje zagrożenie karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą 8 lat, można zamiast tej kary orzec grzywnę albo karę ograniczenia wolności. Sąd ustalił, że oskarżeni D. N. i P. G. wraz z trzem pozostałymi, 26 maja 2017 r. w N. , działając wspólnie i w porozumieniu poprzez zadawanie uderzeń rękami i kopanie po całym ciele wzięli udział w pobiciu N. G. , czym narazili go na bezpośrednie niebezpieczeństwo nastąpienia skutku z art. 157 § 1 k.k. , a tym samym każdy z nich swoim zachowaniem wyczerpał znamiona czynu zabronionego z art. 158 § 1 k.k. Wina oskarżonych nie budziła wątpliwości, gdyż nie zachodziły żadne okoliczności wyłączające lub ograniczające poczytalność sprawców. ☐ 3.2. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.3. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 3.4. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności D. N. (1) P. G. (1) 1 1 - za popełnione przestępstwo sąd na podstawie art. 158 § 1 k.k. przy zast. art. 37a k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. wymierzył każdemu z oskarżonych karę 6 miesięcy ograniczenia wolności, zobowiązując na podstawie art. 34 § 1a pkt 1 k.k. w zw. z art. 35 § 1 k.k. do wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin miesięcznie, - zgodnie z dyrektywą z art. 54 § 1 k.k. sąd kierował się przede wszystkim tym by wymierzając karę oskarżonym, którzy są młodocianymi, wychować ich, - wymierzona kara dolegliwością swoją nie przekraczała stopnia winy, który był wysoki, gdyż oskarżeni zdecydowali się na zachowanie niezgodne z prawem, chociaż pomimo swojego młodego wieku mieli inną możliwość, gdyż bezprawność czynu była rozpoznawalna i mogli działać zgodnie z normą prawną, - stopień społecznej szkodliwości czynu był wysoki, gdyż oskarżeni działali z zamiarem bezpośrednim, z błahego powodu, godząc w zdrowie pokrzywdzonego, - okolicznością łagodzącą było to, że oskarżeni byli sprawcami młodocianymi, - kara w takim wymiarze spełni przede wszystkim cele zapobiegawcze i wychowawcze w stosunku do każdego z oskarżonych, gdyż będzie efektywnie wykonywana, jak również w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, które otrzyma czytelny sygnał, że zamach na cudze zdrowie nie będzie akceptowany i spotyka się z należytą reakcją. 4. 1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 2,3 - na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze zasądzono z budżetu Skarbu Państwa na rzecz obrońców z urzędu opłaty z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonym, 4 - na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwolniono oskarżonych w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych 5. 1Podpis

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę