II K 731/13

Sygn. akt II K 731/13 1 Ds. 1325/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 czerwca 2014 r. Sąd Rejonowy w Środzie Śląskiej Wydział II Karny, w składzie: Przewodniczący: SSR Radosław Gluza Protokolant: Agnieszka Chmielowiec przy udziale prokuratora --- po rozpoznaniu na rozprawie dnia 13 czerwca 2014 r. sprawy A. N. z d. S. córki W. i I. z d. S. ur. (...) we W. oskarżonej o to, że w nieustalonym okresie od nieustalonego dnia do 30 lipca 2013r, w nieustalonym miejscu podrobiła podpis J. N. na wniosku o umorzenie alimentów, a następnie w dniu 30 lipca 2013r posłużyła się podrobionym dokumentem wysyłając go za pośrednictwem Poczty Polskiej na adres Komornika przy Sądzie Rejonowym w Środzie Śląskiej A. M. do sprawy KMP 45/10, tj. o przestępstwo z art. 270 § 1 k.k. ; orzeka: I. uznaje oskarżoną A. N. za winną popełnienia zarzucanego jej czynu opisanego w części wstępnej wyroku, tj. przestępstwa z art. 270 § 1 k.k. i za to, na podstawie tego przepisu, wymierza jej karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; II. na podstawie art. 69 § 1 i § 2 k.k. oraz art. 70 § 1 pkt 1 k.k. warunkowo zawiesza oskarżonej wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności na okres 2 (dwóch) lat próby; III. na podstawie art. 44 § 1 k.k. orzeka przepadek dowodu rzeczowego w postaci oryginału pisma sygnowanego podpisem J. N. wraz z kopertą, ujętego w wykazie dowodów rzeczowych nr I/218/13, pod poz. 1, przechowywanego w aktach sprawy na karcie 48; IV. na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26.05.1982r. Prawo o adwokaturze zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokata F. S. kwotę 442,80 zł, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonej z urzędu; V. na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. i art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23.06.1973 r. opłatach w sprawach karnych, zwalnia oskarżoną od ponoszenia kosztów sądowych, w tym opłaty, zaliczając je na rachunek Skarbu Państwa. UZASADNIENIE WYROKU Na podstawie przeprowadzonego przewodu sądowego ustalono następujący stan faktyczny: Oskarżony A. N. jest matką J. N. , ur. (...) Na podstawie wyroku Sądu Rejonowego w Ś. Ś. z dnia 20.04.2010r. sygn. akt III RC 225/09 oskarżona była obowiązana płacić alimenty na rzecz córki J. w kwocie 400 zł miesięcznie, z czego się nie wywiązywała. W związku z tym Komornik przy Sądzie Rejonowym w Ś. Ś. prowadził z wniosku wierzycielki J. N. postępowanie egzekucyjne przeciwko oskarżonej, pod sygn. akt Kmp 45/10. Egzekucja alimentów była bezskuteczna. Dowód: zeznania świadka J. N. , k. 9, 111 – 112, informacja komornika z dnia 15.10.2013r., k. 22, kserokopia wyroku, k. 13. Oskarżona po śmierci byłego męża B. N. , zamieszkała pod koniec 2010r. z powrotem z córką J. N. w odziedziczonym domu w Ł. nr 4. Wraz z nią wprowadził się jej konkubent A. S. . Mieszkańcami tego budynku była ponadto szwagierka oskarżonej E. S. oraz jej rodzina. Dowód: zeznania świadka J. N. , k. 9, 111 – 112, zeznania świadka E. S. , k. 15, 112, zeznania świadka A. S. , k. 32. Po uzyskaniu pełnoletności i zakończeniu nauki J. N. zgłosiła te okoliczności u komornika, który w calszym ciągu prowadził postępowanie egzekucyjne wobec A. N. w zakresie zaległych alimentów. Oskarżona zwracała się do córki aby wycofała sprawę z egzekucji, lecz ta nie zdecydowała się tego zrobić, gdyż potrzebowała pieniędzy zapłatę podatku od spadku. W kwietniu 2013r. J. N. wyjechała w celach zarobkowych do Holandii. W tym czasie do jej pokoju, gdzie znajdował się komputer, mieli dostęp wszyscy domownicy. Dowód: zeznania świadka J. N. , k. 9, 111 – 112, kserokopia pisma z dnia 14.03.2013r., k. 14. A. N. wykorzystując nieobecność córki napisała własnoręczne pismo do Komornika przy Sądzie Rejonowym w Ś. Ś. , w którym podając się za J. N. wniosła o umorzenie postępowania egzekucyjnego w sprawie o sygn. KMP 45/10. A. N. podpisała pismo imieniem i nazwiskiem J. N. a następnie w dniu 30 lipca 2013r. przesłała je listem poleconym za pośrednictwem Urzędu Pocztowego w Ś. Ś. do Komornika A. M. . Dowód: zeznania świadka J. N. , k. 9, 111 – 112, kserokopia pisma do Komornika przy Sądzie Rejonowym w Ś. Ś. , wraz z kserokopią koperty, k. 2 – 3, 23 – 24, pisma do Komornika przy Sądzie Rejonowym w Ś. Ś. , wraz z kopertą, k. 41. opinia biegłego z zakresu ekspertyzy pism i dokumentów mgr. K. H. , k. 53 – 61. Pismo to wpłynęło do kancelarii komorniczej w dniu 31 lipca 2013r. i na jego podstawie A. M. w dniu 02 sierpnia 2013r. postanowił umorzyć postępowanie egzekucyjne w sprawie o sygn. Kmp 45/10. Wysokość zaległych alimentów wraz z odsetkami, należnych J. N. od oskarżonej, na dzień 02 sierpnia 2013r. opiewała na kwotę 16.577,80 zł. Dowód: kserokopia pisma do Komornika przy Sądzie Rejonowym w Ś. Ś. , wraz z kserokopią koperty, k. 2 – 3, 23 – 24, kserokopia postanowienia z dnia 02.08.2013r., k. 4, informacja komornika z dnia 15.10.2013r., k. 22, zeznania świadka J. N. , k. 9, 111 – 112. A. N. wraz z konkubentem wyprowadziła się z Ł. w dniu 11 września 2013r., zaś J. N. powróciła do miejsca zamieszkania w dniu 16 września 2013r. W związku z tym, że w jej pokoju nie było korespondencji od komornika, którą odebrała dla niej we wcześniejszych dniach E. S. , J. N. udała się do kancelarii (...) i dowiedziała się o piśmie z dnia 30 lipca 2013r., na podstawie którego umorzono egzekucję należnych jej alimentów. Dowód: zeznania świadka J. N. , k. 9, 111 – 112, zeznania świadka E. S. , k. 15, 112. Oskarżona A. N. ma 39 lat jest wdową, nie ma nikogo na swoim utrzymaniu. Oskarżona z zawodu jest tokarzem, pozostaje zarejestrowana jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku. Nie leczyła się psychiatrycznie, neurologicznie ani odwykowo. Nie była karana sądownie za przestępstwa. Dowód: wyjaśnienia oskarżonej A. N. , k. 75 – 77, 92 – 93, notatka urzędowa w trybie art. 213 § 1 k.p.k. , k. 78, 96, informacja z Krajowego Rejestru Karnego, k. 69, A. N. będąc przesłuchana w toku postępowania przygotowawczego w charakterze podejrzanej nie przyznała się do zarzucanego jej czynu i odmówiła złożenia wyjaśnień. Ponadto Sąd Rejonowy zważył co następuje: Dokonując ustaleń faktycznych w sprawie sąd oparł się na wiarygodnych zeznaniach świadków J. N. i E. S. oraz zgromadzonych w sprawie dowodach o charakterze materialnym, a tym przede wszystkim opinii biegłej z zakresu badania dokumentów, co do której nie było jakichkolwiek zastrzeżeń. Sąd pominął natomiast wyjaśnienia oskarżonej A. N. , uznając że zaprzeczanie przez nią własnemu sprawstwu stanowi wyłącznie wyraz przyjętej przez nią linii obrony. W sprawie nie miały również znaczenia zeznania świadka A. S. , który nie posiadał wiedzy co do żadnych istotnych okoliczności. Na podstawie analizy wskazanych dowodów sąd uznał, że sprawstwo i wina oskarżonej A. N. , w zakresie zarzucanego jej czynu z art. 270 § 1 k.k. , nie budzą wątpliwości. Oskarżona zrealizowała swoim zachowaniem wszelkie znamiona strony przedmiotowej i podmiotowej wskazanego występku. A. N. bowiem w celu użycia za autentyczny dokonała podrobienia dokumentu, którym to następnie posłużyła się w dniu 30 lipca 2012r. przedkładając go Komornikowi przy Sądzie Rejonowym w Ś. Ś. . Czym oskarżonej był zawiniony nie zachodziły okoliczności wyłączające bezprawność ani winę. Sąd wymierzając A. N. karę 6 miesięcy pozbawienia wolności za przypisane jej przestępstwo baczył na dyrektywy wskazane w art. 53 k.k. , uwzględniając stopień zawinienia i społecznej szkodliwości czynu przypisanego oskarżonej, a nadto cele zapobiegawcze i wychowawcze, które to kara winna wobec niej osiągnąć. Zdaniem sądu kara wymierzona oskarżonej pozostaje adekwatna do popełnionego przez nią przestępstwa, a w szczególności uwzględnia motywację, jaką kierowała się ona chcąc udaremnić prowadzone wobec niej postępowania egzekucyjne. Sąd warunkowo zawiesił wykonanie orzeczonej wobec oskarżonej kary pozbawienia wolności na okres 2 lat próby, uznając, iż zastosowanie środka probacyjnego spełni swe wychowawczo – prewencyjne cele i będzie wystarczające dla osiągnięcia wobec oskarżonej celów kary, a w szczególności zapobieżenia powrotowi do przestępstwa. W pkt III wyroku sąd na podstawie art. 44 § 1 k.k. orzekł przepadek dowodów rzeczowych pochodzących z popełnionego przestępstwa z art. 270 § 1 k.k. W pkt IV wyroku sąd przyznał obrońcy oskarżonej wynagrodzenie zgodne z obowiązującymi przepisami, za udzieloną jej z urzędu pomoc prawną, która nie została opłacona Mając na uwadze to, że oskarżona nigdzie nie pracuje sąd zwolnił ją od ponoszenia kosztów sądowych. SSR Radosław Gluza