II K 712/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Rejonowy umorzył postępowanie w części dotyczącej gróźb karalnych z powodu braku wniosku o ściganie, a w pozostałej części skazał oskarżonych za znieważenie funkcjonariuszy Policji, orzekając karę pozbawienia wolności dla jednego i grzywnę dla drugiego.
Sąd Rejonowy w Gdańsku rozpoznał sprawę przeciwko dwóm oskarżonym, S.R. i P.S., oskarżonym m.in. o groźby karalne i znieważenie funkcjonariuszy Policji. W odniesieniu do zarzutów gróźb karalnych, sąd umorzył postępowanie z powodu braku wymaganego wniosku o ściganie. W pozostałym zakresie, dotyczącym znieważenia funkcjonariuszy Policji podczas pełnienia obowiązków służbowych, sąd uznał obu oskarżonych za winnych. Oskarżonemu S.R. orzeczono karę 3 miesięcy pozbawienia wolności, a oskarżonemu P.S. karę grzywny w wymiarze 80 stawek dziennych.
Sąd Rejonowy Gdańsk-Północ w Gdańsku, w Wydziale II Karnym, rozpoznał sprawę przeciwko dwóm oskarżonym: S.R. i P.S. Oskarżeni byli m.in. o groźby karalne pozbawienia życia funkcjonariuszy Policji oraz znieważenie ich słowami powszechnie uznanymi za obelżywe podczas pełnienia obowiązków służbowych. W odniesieniu do zarzutów dotyczących gróźb karalnych (art. 190 § 1 kk), sąd na podstawie art. 414 § 1 kpk i art. 17 § 1 pkt 10 kpk umorzył postępowanie wobec obu oskarżonych z powodu stwierdzenia braku wymaganego wniosku o ściganie. W zakresie czynów polegających na znieważeniu funkcjonariuszy Policji (art. 226 § 1 kk), sąd uznał S.R. za winnego popełnienia jednego czynu i wymierzył mu karę 3 miesięcy pozbawienia wolności, zaliczając na jej poczet okres zatrzymania. Podobnie, P.S. został uznany za winnego popełnienia czynu znieważenia i wymierzono mu karę grzywny w wymiarze 80 stawek dziennych po 10 zł każda, również zaliczając na jej poczet okres zatrzymania. Sąd zasądził również koszty zastępstwa procesowego z urzędu na rzecz adwokata S.R. oraz zasądził od P.S. koszty sądowe. Kosztami postępowania w części umorzonej obciążono Skarb Państwa.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, brak wymaganego wniosku o ściganie stanowi podstawę do umorzenia postępowania.
Uzasadnienie
Sąd powołał się na przepisy kpk (art. 414 § 1 kpk, art. 17 § 1 pkt 10 kpk) wskazujące, że brak wniosku o ściganie jest przesłanką procesową negatywną, skutkującą umorzeniem postępowania.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
częściowe umorzenie, częściowe skazanie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| S. R. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| P. S. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| R. W. | osoba_fizyczna | funkcjonariusz Policji |
| S. P. | osoba_fizyczna | funkcjonariusz Policji |
Przepisy (16)
Główne
k.p.k. art. 414 § 1
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 17 § 1 pkt 10
Kodeks postępowania karnego
k.k. art. 190 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 226 § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
k.k. art. 4 § 1
Kodeks karny
Zastosowanie brzmienia przepisu obowiązującego w dacie czynu.
k.k. art. 33 § 1 i 3
Kodeks karny
Dotyczy recydywy przy wymiarze kary grzywny dla P.S.
k.k. art. 63 § 1
Kodeks karny
Zaliczenie okresu zatrzymania na poczet orzeczonej kary.
Prawo o adwokaturze art. 29 § 1
Ustawa Prawo o adwokaturze
Podstawa zasądzenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu.
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie... art. 14 ust. 2 pkt 3, § 16, § 19 i § 2 ust. 3
k.p.k. art. 626 § 1
Kodeks postępowania karnego
Podstawa zwolnienia z kosztów sądowych.
u.o.p.k. art. 17 § 1 i 2
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
Podstawa zwolnienia z opłat.
k.p.k. art. 627
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 633
Kodeks postępowania karnego
u.o.p.k. art. 1
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
u.o.p.k. art. 3 § 1
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
k.p.k. art. 630
Kodeks postępowania karnego
Obciążenie Skarbu Państwa kosztami w części umorzonej.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak wymaganego wniosku o ściganie dla czynów z art. 190 § 1 kk.
Godne uwagi sformułowania
słowami uznanymi powszechnie za obelżywe podczas i w związku z pełnieniem obowiązków służbowych wzbudziło u w/w uzasadnioną obawę, że groźba będzie spełniona
Skład orzekający
Andrzej Haliński
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Kwestie proceduralne związane z wnioskiem o ściganie w sprawach o groźby karalne wobec funkcjonariuszy publicznych oraz kwalifikacja i sankcje za znieważenie funkcjonariuszy."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy konkretnych przepisów kodeksu karnego i postępowania karnego, a jej rozstrzygnięcie opiera się na standardowej interpretacji tych przepisów.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy typowych przestępstw przeciwko porządkowi publicznemu, z istotnym aspektem proceduralnym dotyczącym wniosku o ściganie. Jest to standardowa sprawa karna, ale z praktycznym znaczeniem dla rozumienia wymogów formalnych.
“Groźby karalne wobec policjantów – kiedy sąd umarza sprawę z powodu braku wniosku?”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II K 712/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 września 2015 r. Sąd Rejonowy Gdańsk-Północ w Gdańsku w Wydziale II Karnym w składzie następującym: Przewodniczący: SSR Andrzej Haliński Protokolant: staż. K. W. w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej G. - O. w G. – nie stawił się zawiadomiony prawidłowo po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 10 kwietnia, 18 czerwca, 05 listopada 2014 r., 21 maja i 28 września 2015 r. sprawy: S. R. , syna Z. i M. z domu F. , urodzonego w dniu (...) w G. oskarżonego o to, że: I. w dniu 18 marca 2003 roku w G. groził funkcjonariuszowi Policji R. W. pozbawieniem życia, co wzbudziło u w/w uzasadnioną obawę, że groźba będzie spełniona tj. o przestępstwo z art. 190 § 1 kk ; II. w czasie i miejscu jak w pkt I groził funkcjonariuszowi Policji S. P. pozbawieniem życia, co wzbudziło u w/w uzasadnioną obawę, że groźba będzie spełniona tj. o przestępstwo z art. 190 § 1 kk ; III. w czasie i miejscu jak w pkt I słowami uznanymi powszechnie za obelżywe znieważył funkcjonariusza Policji R. W. podczas i w związku z pełnieniem obowiązków służbowych tj. o przestępstwo z art. 226 § 1 kk ; IV. w czasie i miejscu jak w pkt I słowami uznanymi powszechnie za obelżywe znieważył funkcjonariusza Policji S. P. podczas i w związku z pełnieniem obowiązków służbowych tj. o przestępstwo z art. 226 § 1 kk ; oraz P. S. , syna M. i E. z domu K. , urodzonego w dniu (...) w G. oskarżonego o to, że: V. w dniu 18 marca 2003 roku w G. groził funkcjonariuszowi Policji R. W. pozbawieniem życia, co wzbudziło u w/w uzasadnioną obawę, że groźba będzie spełniona tj. o przestępstwo z art. 190 § 1 kk ; VI. w czasie i miejscu jak w pkt V groził funkcjonariuszowi Policji S. P. pozbawieniem życia, co wzbudziło u w/w uzasadnioną obawę, że groźba będzie spełniona tj. o przestępstwo z art. 190 § 1 kk ; VII. w czasie i miejscu jak w pkt V słowami uznanymi powszechnie za obelżywe znieważył funkcjonariusza Policji R. W. podczas i w związku z pełnieniem obowiązków służbowych tj. o przestępstwo z art. 226 § 1 kk ; VIII. w czasie i miejscu jak w pkt V słowami uznanymi powszechnie za obelżywe znieważył funkcjonariusza Policji S. P. podczas i w związku z pełnieniem obowiązków służbowych tj. o przestępstwo z art. 226 § 1 kk I. na podstawie art. 414 § 1 kpk , art. 17 § 1 pkt 10 kpk umarza postępowanie w zakresie dotyczącym czynów zarzucanych oskarżonemu S. R. w punktach I i II aktu oskarżenia wobec stwierdzenia braku wymaganego wniosku o ściganie tych przestępstw pochodzącego od osób uprawnionych; II. oskarżonego S. R. w ramach zarzutów postawionych mu w punktach III i IV aktu oskarżenia uznaje za winnego popełnienia jednego czynu, polegającego na tym, że w dniu 18 marca 2013 r. w G. słowami uznanymi powszechnie za obelżywe znieważył funkcjonariuszy Policji R. W. i S. P. podczas i w związku z pełnieniem przez nich obowiązków służbowych, czyn ten kwalifikuje jako występek art. 226 § 1 kk i za to przy zastosowaniu art. 4 § 1 kk na podstawie art. 226 § 1 kk w brzmieniu obowiązującym w dniu 18 marca 2013 r. wymierza oskarżonemu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności; III. na podstawie art. 414 § 1 kpk , art. 17 § 1 pkt 10 kpk umarza postępowanie w zakresie dotyczącym czynów zarzucanych oskarżonemu P. S. w punktach V i VI aktu oskarżenia wobec stwierdzenia braku wymaganego wniosku o ściganie tych przestępstw pochodzącego od osób uprawnionych; IV. oskarżonego P. S. w ramach zarzutów postawionych mu w punktach VII i VIII aktu oskarżenia uznaje za winnego popełnienia jednego czynu, polegającego na tym, że w dniu 18 marca 2013 r. w G. słowami uznanymi powszechnie za obelżywe znieważył funkcjonariuszy Policji R. W. i S. P. podczas i w związku z pełnieniem przez nich obowiązków służbowych, czyn ten kwalifikuje jako występek z art. 226 § 1 kk i za to przy zastosowaniu art. 4 § 1 kk na podstawie art. 226 § 1 kk w zw. z art. 33 § 1 i 3 kk w brzmieniu obowiązującym w dniu 18 marca 2013 r. wymierza oskarżonemu karę grzywny w wymiarze 80 (osiemdziesięciu) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięciu) złotych; V. na podstawie art. 63 § 1 kk na poczet orzeczonej wobec oskarżonego S. R. w punkcie II wyroku kary pozbawienia wolności zalicza okres rzeczywistego pozbawienia oskarżonego wolności w sprawie w postaci zatrzymania od dnia 18 marca 2013 r. do dnia 19 marca 2013 r., przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równa się jednemu dniowi kary pozbawienia wolności; VI. na podstawie art. 63 § 1 kk na poczet orzeczonej wobec oskarżonego P. S. w punkcie IV wyroku kary grzywny zalicza okres rzeczywistego pozbawienia oskarżonego wolności w sprawie w postaci zatrzymania od dnia 18 marca 2013 r. do dnia 19 marca 2013 r., przyjmując, iż jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności jest równoważny dwóm stawkom dziennym grzywny; VII. na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (tekst jedn. Dz. U. z 2002 r. Nr 123, poz. 1058 ze zm.) oraz § 14 ust. 2 pkt 3, § 16, § 19 i § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) zasądza od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw. M. K. kwotę 1.343,16 zł (jeden tysiąc trzysta czterdzieści trzy złote 16/100) brutto tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oskarżonemu S. R. ; VIII. na podstawie art. 626 § 1 kpk , art. 624 § 1 kpk , art. 17 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (tekst jedn. Dz. U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223 ze zm.) zwalnia oskarżonego S. R. w całości z obowiązku zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, w tym opłaty; IX. na podstawie art. 626 § 1 kpk , art. 627 kpk , art. 633 kpk , art. 1, art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych (tekst jedn. Dz. U. z 1983 r. Nr 49 poz. 223 ze zm.) zasądza od oskarżonego P. S. na rzecz Skarbu Państwa kwotę 310,00 zł (trzysta dziesięć złotych) tytułem kosztów sądowych, w tym kwotę 230,00 zł (dwieście trzydzieści złotych) tytułem opłaty; X. na podstawie art. 630 kpk kosztami procesu w części, w której postępowanie umorzono, obciąża Skarb Państwa.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI