II K 456/24

UZASADNIENIE WYROKU SĄDU REJONOWEGO W SANDOMIERZU Z DNIA 27 LUTEGO 2025 R. Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 456/24 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. USTALENIE FAKTÓW Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. M. C. I. w dniu 29 lipca 2024 r. w miejscowości C. , gm. Obrazów, woj. (...) , znieważył słowami powszechnie uznawanymi za obelżywe funkcjonariuszy Komendy Powiatowej Policji w S. st. sierż. T. K. i st. post. J. K. podczas i w związku z pełnieniem przez nich obowiązków służbowych tj. występek z art. 226 § 1 k.k. II. w dniu 29 lipca 2024 r. w miejscowości C. , gm. Obrazów, woj. (...) , naruszył nietykalność cielesną funkcjonariusza Policji st. sierż. T. K. w ten sposób, że uderzył go pięścią w ramię, kopnął w okolice uda i pasa oraz szarpał za mundur podczas pełnienia przez niego obowiązków służbowych tj. występek z art. 222 § 1 k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty 1. W dniu 29 lipca 2024 r. około godziny 18:45 funkcjonariusze Policji T. K. i J. K. udali się na interwencję do marketu K. w którym, według dokonanego zgłoszenia, M. C. dopuścić się miał kradzieży sklepowej. Po przybycie na miejsce zdarzenia okazało się, iż mężczyzna ten znajdował się pod wyraźnym wpływem alkoholu (wynik badania - 1,14 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu) i zachowywał się agresywnie. W trakcie prowadzonej wobec niego interwencji awanturował się on z policjantami (a wcześniej także pracownikami sklepu) i naruszył nietykalność cielesną T. K. uderzając go pięścią w ramię, kopiąc w okolice uda i pasa oraz szarpiąc za mundur, co skutkowało w konsekwencji użyciem wobec niego środków przymusu bezpośredniego poprzez założenie kajdanek. Ponadto, w trakcie trwania interwencji M. C. wielokrotnie znieważał obu policjantów słowami powszechnie uznanymi za obraźliwe. Mężczyzna został zatrzymany. Przed osadzeniem w (...) w S. funkcjonariusze przewieźli go na (...) w S. celem przebadania przez lekarza. Zeznania świadka T. K. Zeznania świadka J. K. Zeznania M. S. 2v-3 8v-9 26v 2. Prawomocnym wyrokiem nakazowym tut. Sądu z dnia 19 września 2024 r. w sprawie sygn. akt II W 534/24 M. C. został uznany za winnego m.in. tego, iż w dniu 29 lipca 2024 r. o godz. 18:45 w supermarkecie (...) mieszczącym się pod adresem (...) , pow. (...) , dokonał kradzieży alkoholu na łączną kwotę 127,98 zł na szkodę ww. sklepu tj. za wykroczenie z art. 119 § 1 k.w. Okoliczność bezsporna 3. M. C. był uprzednio wielokrotnie karany za przestępstwa. Karta karna Odpisy wyroków 30-45 46-49 Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. M. C. jw. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty 1. M. C. nie używał wobec funkcjonariuszy Policji słów powszechnie uznanych za obelżywe i nie naruszył nietykalności cielesnej jego z nich. Wyjaśnienia oskarżonego M. C. 100v OCena DOWOdów 1.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1. Zeznania świadka T. K. Zeznania świadka J. K. Zeznania M. S. Zeznania świadków - funkcjonariuszy Policji były konsekwentne, rzeczowe i spójne, oddając rzeczywisty przebieg prowadzonej wobec oskarżonego interwencji i opisując jego naganne zachowanie w jej trakcie, przez co w pełni ze sobą korespondowały zasługując w rezultacie na przymiot wiarygodności. Zeznania świadka wskazujące na okoliczności związane tak z zachowaniem oskarżonego w markecie, jak i przyczynami dla których wezwano na interwencję Policję zasługiwały w pełni na uwzględnienie. 3. Karta karna Odpisy wyroków Dokumenty sporządzone przez uprawnione podmioty w ramach przysługujących im kompetencji. 1.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1. Wyjaśnienia oskarżonego M. C. Wyjaśnienia oskarżonego, w których nie przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów, zasłaniając się niepamięcią, Sąd uznał za przyjętą linię obrony, która w konfrontacji z pozostałym, uznanym za wiarygodny materiałem dowodowym ostać się nie mogła. Wersja oskarżonego w sposób skuteczny została podważona przez jednoznaczne i kategoryczne zeznania świadków wskazujących na przyczyny przeprowadzonej wobec M. C. interwencji Policji oraz na jego zachowanie w trakcie jej trwania. Wskazywały one wyraźnie w jakich okolicznościach i słowa o jakiej treści ze strony oskarżonego padły pod adresem policjantów oraz w jaki sposób zaatakował on jednego z nich. Wszyscy świadkowie zgodnie podkreślili, iż oskarżony był bardzo agresywny i cały czas awanturował się. Sąd nie znalazł przy tym podstaw do uznania, by ww. osoby zeznawały w sposób tendencyjny, celowo kreując fałszywą wersję rozpatrywanego zdarzenia, narażając się przy tym na odpowiedzialność karną. Należy podkreślić, że zeznania te nie zawierały jakichkolwiek elementów które świadczyłyby o chęci złośliwego skierowania postępowania karnego przeciwko oskarżonemu. Wyjaśnienia oskarżonego ocenić więc należało jako odosobnione i nieznajdujące potwierdzenia w ustalonych faktach. Oskarżony, wbrew swym twierdzeniom, dokonał kradzieży sklepowej alkoholu w tym dniu w K. , za które to wykroczenie został prawomocnie sądownie ukarany. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 1.3. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem I., III. M. C. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawej Zachowanie sprawcy, realizujące znamiona czynu zabronionego opisanego w art. 222 § 1 k.k. , zostało określone jako naruszenie nietykalności cielesnej, czego najbardziej typową formą będzie uderzenie. Mogą tu także wchodzić jednak inne formy zachowania, takie jak popchnięcie, oplucie, podstawienie nogi, ciągnięcie za włosy. Przestępstwo to ma charakter formalny bowiem jego dokonanie nie zależy od nastąpienia skutku, tzn. doznania przez funkcjonariusza publicznego uszczerbku od fizycznych oddziaływań na jego ciało. Naruszenie nietykalności cielesnej nie wymaga naruszenia czynności narządu ciała lub rozstroju zdrowia. Jeżeli taki skutek wystąpi, będzie miał miejsce zbieg przepisów art. 222 § 1 k.k. i np. art. 157 § 1 lub 2 k.k. Naruszenie nietykalności cielesnej zachodzi „podczas” pełnienia przez funkcjonariusza publicznego obowiązków służbowych, gdy zachodzi zbieżność czasowa i miejscowa zachowania sprawcy i wykonywania obowiązków służbowych przez funkcjonariusza publicznego. Ponadto dokonane być musi ono w związku z pełnieniem przez niego tych obowiązków. Jego istota polega na tym, że wykonywana przez funkcjonariusza czynność, mieszcząca się w ramach jego obowiązków służbowych, jest motywem działania sprawcy naruszenia nietykalności cielesnej funkcjonariusza lub osoby mu do pomocy przybranej. Czynność służbowa funkcjonariusza publicznego może czasowo poprzedzić naruszenie nietykalności cielesnej, może być z tym naruszeniem równoczesna, a także naruszenie nietykalności cielesnej może być motywowane czynnością funkcjonariusza, która ma nastąpić dopiero w przyszłości. Wreszcie przestępstwo to może być popełnione tylko umyślnie. Przepis art. 226 § 1 k.k. dotyczy znieważenia funkcjonariusza podczas i w związku z pełnieniem obowiązków służbowych. Występków tych wreszcie, jako mających charakter formalny, dopuścić można się jedynie umyślnie. Realia niniejszej sprawy dostarczyły pełnych podstaw do przyjęcia, iż zachowanie oskarżonego wobec prowadzących w stosunku do niego interwencję, w związku ze zgłoszeniem dotyczącym kradzieży sklepowej, funkcjonariuszy Policji miało właśnie taki charakter. M. C. nie przyznał się zarówno do naruszenia nietykalności cielesnej T. K. , jak i znieważenia policjantów słowami powszechnie uznawanymi za obelżywe. W świetle relacji świadków nie mogło budzić wątpliwości, iż dopuścił się względem nich obu zarzucanych mu występków, zaś prowadzona wobec niego interwencja była w pełni zasadna gdyż dotyczyła popełnionego wykroczenia kradzieży sklepowej. Znieważając funkcjonariuszy Policji podczas i w związku z pełnieniem przez nich obowiązków służbowych poprzez użycie wobec nich słów powszechnie uznanych za obelżywe, oskarżony swoim zachowaniem zrealizował tym samym znamiona przestępstwa o którym mowa w art. 226 § 1 k.k. Ponadto naruszył on nietykalność cielesną jednego z nich poprzez szarpanie, uderzenie i kopnięcie podczas i w związku z pełnieniem przez niego obowiązków służbowych, przez co oskarżonemu należało przypisać mu także popełnienie występku z art. 222 § 1 k.k. ☐ 1.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem - - Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej - ☐ 1.4. Warunkowe umorzenie postępowania - - Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania - ☐ 1.5. Umorzenie postępowania - - Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania - ☐ 1.6. Uniewinnienie - - Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia - KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności M. C. I., III.,V. I.-II. Wymierzając oskarżonemu karę, Sąd miał na względzie przede wszystkim to, aby była ona adekwatna do stopnia jego zawinienia, a także stopnia społecznej szkodliwości, o którym zadecydowały rodzaj i charakter naruszonych dóbr (prawidłowa i niezakłócona działalność instytucji państwowych; godność i powaga funkcjonariusza, a pośrednio powaga organu, który reprezentuje; nietykalność cielesna funkcjonariusza) oraz właściwości osobiste sprawcy (w chwili czynu znajdował się w stanie nietrzeźwości; oskarżony notorycznie dopuszcza się przestępstw i wykroczeń nie szanując w ogóle porządku prawnego). Przy czym oskarżonemu bezspornie przypisać należy zamiar bezpośredni w działaniu albowiem miał on świadomość charakteru swojego zachowania. Zdawał sobie bowiem sprawę z tego, kto i z jakiej przyczyny wykonuje w stosunku do niego czynności służbowe. Stąd też zasadnym było przypisanie oskarżonemu tego stopnia umyślności w działaniu. Jako okoliczność obciążającą przyjęto uprzednia wielokrotną karalność oskarżonego za przestępstwa. Zasadnicze znaczenie dla wymiaru kary winny mieć zatem stopień zawinienia sprawcy oraz właściwa relacja pomiędzy charakterem popełnionych przez niego przestępstw, a społecznym poczuciem sprawiedliwości, któremu orzekana kara winna czynić zadość jako sprawiedliwa odpłata. Znaczenie przy tym ma nie tylko dolegliwość, ale i nieuchronność kary za popełnione przestępstwa. Mając na uwadze powyższe założenia Sąd uznał, iż karą w pełni adekwatną do stopnia społecznej szkodliwości czynów oskarżonego oraz stopnia zawinienia, jak również celową z punktu widzenia prewencyjnego jej oddziaływania będzie kara bezwzględna pozbawienia wolności (tak w przypadku kar jednostkowych, jak i łącznej). Dlatego też oskarżonemu wymierzono: za I. przypisany występek, na podstawie art. 226 § 1 k.k. karę 3 miesięcy pozbawienia wolności, zaś za II. - na podstawie art. 222 § 1 k.k. karę 4 miesięcy pozbawienia wolności. Na podstawie art. 85 § 1 k.k. i art. 86 § 1 k.k. orzeczone kary połączono i wymierzono oskarżonemu karę łączną 6 miesięcy pozbawienia wolności. Dotychczasowa postawa oskarżonego rażąco naruszającego porządek prawny spowodowała, iż brak było podstaw do orzeczenia wobec niego kary łagodniejszego rodzaju. Oskarżony wymaga dalszej resocjalizacji już tylko w warunkach izolacji więziennej, gdyż jego aktualna prognoza kryminologiczna jest negatywna. Oskarżony pomimo uprzedniej karalności ponownie wkroczył na drogę przestępstwa. W realiach niniejszej sprawy niezbędnym jest, żeby oskarżony odczuł realną i bezpośrednią dolegliwość spowodowaną bezwzględną karą pozbawienia wolności, albowiem społecznie pożądana postawa poszanowania prawa w żaden inny sposób, przez zastosowanie innych środków represji karnej nie zostanie u niego osiągnięta. Jednocześnie orzeczona kara wyeliminuje oskarżonego na pewien czas z funkcjonowania w lokalnym środowisku, uniemożliwiając mu popełnianie kolejnych czynów zabronionych. W ocenie Sądu takie rozstrzygnięcie pozwoli oskarżonemu na zrozumienie i uświadomienie sobie swego nagannego zachowania, powstrzymując go od takiego postępowania w przyszłości. Kara taka da jednocześnie wyraz społecznemu poczuciu sprawiedliwości i kształtowaniu świadomości prawnej społeczeństwa ( art. 53 § 1 k.k. ). M. C. II. I. Na podstawie art. 46 § 2 k.k. orzeczono od oskarżo- nego na rzecz pokrzywdzonych T. K. i J. K. nawiązki w kwocie po 300,00 złotych. Ww. kwoty stanowią, w ocenie Sądu, godziwą kompensatę dla pokrzywdzonych, mając na uwadze stopień oraz rodzaj naruszonego dobra prawnego związanego z wykonywaną przez nich funkcją publiczną, a tym samym ze względu na swą wysokość w pełni odpowiadają społecznemu poczuciu sprawiedliwości. M. C. IV. II. Na podstawie art. 46 § 2 k.k. orzeczono od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonego T. K. nawiązkę w kwocie 500,00 złotych. Ww. kwota stanowi, w ocenie Sądu, godziwą kompensatę dla pokrzywdzonego, mając na uwadze stopień oraz rodzaj naruszonego dobra prawnego związanego z wykonywaną przez niego funkcją publiczną, a tym samym ze względu na swą wysokość w pełni odpowiada społecznemu poczuciu sprawiedliwości. 1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności M. C. VI. I.,III. Na podstawie art. 63 § 1 i § 5 k.k. zaliczono oskarżonemu na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności okres zatrzymania w sprawie od dnia 29 lipca 2024 r. godz. 18:55 do dnia 30 lipca 2024 r. godz. 14:12 tj. 1 dzień. 6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę Podsumowując powyższe rozważania, uznać trzeba, iż orzeczone kary jednostkowe i łączna oraz środki kompensacyjne będą w stanie spełnić swoje cele z zakresu prewencji indywidualnej, uświadamiając oskarżonemu naganność jego postępowania oraz sprawiając, iż ponownie w przyszłości przestępstwa nie popełni. Będzie on też w stanie przy odpowiednim zaangażowaniu wywiązać się z obowiązków dotyczących uregulowania całości sankcji karnej orzeczonej przez Sąd wyrokiem (nawiązki). 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności VII. O kosztach sądowych orzeczono na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 626 § 1 k.p.k. mając na względzie aktualną sytuację majątkową i osobistą oskarżonego (przebywa w zakładzie karnym; nie uzyskuje dochodów). 1Podpis ZARZĄDZENIE ⚫ odnotować uzasadnienie; ⚫ odpis wyroku i uzasadnienia doręczyć oskarżonemu; ⚫ kal. 14 dni.