II K 7/18

Sygn. akt II K 7/18 1 Ds. 502.2017 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 czerwca 2018 r. Sąd Rejonowy w Lwówku Śląskim II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący SSR Justyna Krzysztofik - Skrzydłowska Protokolant Joanna Gaweł - Wojciechowska bez udziału Prokuratora po rozpoznaniu w dniu 28.06.2018 r. sprawy J. M. urodz. (...) w L. córki J. i Ł. zd. I. oskarżonej o to, że: w dniu 10 sierpnia 2017 r. w L. w powiecie (...) dokonała przywłaszczenia powierzonego mienia ruchomego w postaci pieniędzy w kwocie 1660,79 zł czym działała na szkodę Przedsiębiorstwa Handlowo – Usługowego (...) , tj. o czyn z art. 284 § 2 kk I. oskarżoną J. M. uznaje za winną popełnienia czynu opisanego w części wstępnej wyroku stanowiącego występek z art. 284 § 2 kk i za to na podstawie art. 284 § 2 kk wymierza jej karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; II. na podstawie art. 69 § 1 i 2 kk i art. 70 § 2 kk wykonanie orzeczonej wobec oskarżonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres 2 (dwóch) lat próby; III. na podstawie art. 73 § 2 kk oddaje oskarżoną w okresie próby pod dozór kuratora; IV. na podstawie art. 46 § 1 kk zobowiązuje oskarżoną do naprawienia szkody w całości poprzez zapłatę na rzecz A. Z. kwoty 1660,79 zł (jednego tysiąca sześciuset sześćdziesięciu i 79/100 złotych); V. na podstawie art. 72 § 1 pkt 4 kk zobowiązuje oskarżoną do nauki; VI. na podstawie art. 624 § 1 kpk zwalnia oskarżoną w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych. Sygn. akt II K 7/18 UZASADNIENIE SĄD REJONOWY USTALIŁ NASTĘPUJĄCY STAN FAKTYCZNY: J. M. , mieszkanka M. , na podstawie umowy zlecenia zawartej w dniu 30 czerwca 2017r. z Przedsiębiorstwem Handlowo-Usługowym (...) K. Z. w K. przez działającego w imieniu Przedsiębiorstwa pełnomocnika A. Z. , wykonywała pracę w charakterze sprzedawcy w punkcie L. przy markecie Netto w L. , gdzie w ramach współpracy z T. (...) z siedzibą w S. prowadzona jest sprzedaż kuponów i zdrapek. Każdy sprzedawca wiedział, że po zakończeniu dnia pracy zobowiązany jest sporządzić raport kasowy, w którym zawsze ujmuje się gotówkę według stanu fiskalnego, stan fiskalny z tytułu użycia karty płatniczej oraz przyjęcia gotówki z utargu L. . Po naniesieniu do systemu powyższego rodzaju kwot, drukuje raport kasowy, który dokumentuje przyjęcie danych sum pieniężnych. Pracownik również własnoręcznie każdorazowo wypełnia zestawienie, wpisując stan gotówki w systemie oraz w kasie w momencie rozpoczęcia pracy, a następnie stan gotówki w systemie oraz w kasie na koniec dnia pracy. ( dowód: wyjaśnienia oskarżonej J. M. – k. 25 – 26, 82 verte-83, 84-84 verte, zeznania świadka A. Z. – k. 3,29, 83-84, raport-k.6, umowa zlecenia –k. 70-71, zestawienie raportów kasowych – k. 41-45 ) W dniu 10 sierpnia 2017r. J. M. od godziny 07.00 do godziny 21.00 wykonywała swoje obowiązki sama. Zaczęła również pracę dnia następnego o godzinie 07.00. Na zakończenie pracy w dacie 10 sierpnia 2017r. sporządziła raport kasowy nie nanosząc utargu z punktu L. , który tamtego dnia wyniósł 1660,79 zł. Tą kwotę utargu przywłaszczyła. ( dowód: zeznania świadka A. Z. – k. 3,29, 83-84, raport-k.6, umowa zlecenia –k. 70-71, zestawienie raportów kasowych – k. 41-45, wydruk systemu L. -k. 30-32, wydruk systemu T. (...) k. 37-40, raport kasowy –k. 7, zestawienie raportów kasowych –k. 8 ) W dniu 22 sierpnia 2017r. w trakcie okresowo przeprowadzanego przeglądu raportów kasowych przez pracownika T. (...) w S. dostrzeżono brak kwoty 1660, 79 zł z tytułu utargu L. w punkcie, gdzie pracowała J. M. poprzez widoczną różnicę pomiędzy danymi systemu L. co do faktycznego utargu, a brakiem takiej kwoty na koncie T. (...) . A. Z. celem umożliwienia prowadzenia punktu w dalszym okresie czasu, uregulowała ujawnioną różnicę, zaś wobec niedojścia do porozumienia z J. M. , co do spłaty zagarniętej kwoty, złożyła w Komendzie Powiatowej Policji w L. zawiadomienie o uzasadnionym podejrzeniu popełnienia przestępstwa. ( dowód: częściowo wyjaśnienia oskarżonej J. M. – k. 25 – 26, 82 verte-83, 84-84 verte, zeznania świadka A. Z. – k. 3,29, 83-84, raport-k.6, umowa zlecenia –k. 70-71, zestawienie raportów kasowych – k. 41-45, wydruk systemu L. -k. 30-32, wydruk systemu T. (...) k. 37-40, raport kasowy –k. 7, zestawienie raportów kasowych –k. 8 ) W dacie 10 sierpnia 2017r. nie zaistniał problem związany z obsługą systemu L. , który uniemożliwiłaby terminowe naniesienie danych niezbędnych do sporządzenia pełnego raportu kasowego. ( dowód: zeznania świadka A. Z. – k. 3,29, 83-84, raport-k.6, umowa zlecenia –k. 70-71, zestawienie raportów kasowych – k. 41-45, wydruk systemu L. -k. 30-32, wydruk systemu T. (...) k. 37-40, raport kasowy –k. 7, zestawienie raportów kasowych –k. 8 ) J. M. w dniu (...) ukończyła 20 lat . Jest studentką. Korzysta w roku szkolnym ze stypendium socjalnego w kwocie 620 zł, nadto pozostaje na utrzymaniu rodziców. W okresie wakacyjnym pracuje, w lipcu 2018r. podejmie pracę zarobkową w Niemczech. Jest bezdzietną panną. Nie była dotąd karana sądownie. ( dowód: wyjaśnienia oskarżonej J. M. – k. 25 – 26, 82 verte-83, 84-84 verte, karta karna –k. 20 , opinia o sieci T. (...) k. 72-81) J. M. zarówno na etapie dochodzenia, jak i przed Sądem nie przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu i kategorycznie zaprzeczała, aby dokonała przywłaszczenia gotówki. W toku postępowania przygotowawczego nie przecząc, że w dniu 10 sierpnia 2017r. i dnia następnego sama wykonywała obowiązki sprzedawcy w punkcie L. w L. skoncentrowała się na przedstawieniu okoliczności, w jakich A. Z. w dacie 22 sierpnia 2017r. zarzuciła jej zabór pieniędzy i zażądała ich zwrotu. Początkowo podała, że nie ma pojęcia dlaczego w dobowym zestawieniu nie został ujęty utarg z L. i nie wie, co się stało z pieniędzmi. Następnie wyjaśniła, że przypomina sobie, iż w dacie 10 sierpnia 2017r. pod wieczór przyjechała do miejsca pracy A. Z. , przebywała w kiosku ok. półtora godziny, oczkując na przedstawiciela sieci T. (...) . Wówczas dokonała sprawdzenia kasy ustalając, że brakuje 197 zł, które to J. M. potwierdzając brak, zgodziła się pokryć poprzez potrącenie z należnego wynagrodzenia. Następie przesłuchiwana podała, iż zdając sobie sprawę, że każda operacja wpisywana na lottomacie jest automatycznie utrwalana w systemie L. i każda wbita złotówka jest widoczna w centrali L. . Dodała, iż był jakiś problem w centrali L. , wskutek którego A. Z. zadzwoniła do oskarżonej polecając, by nie wpisywać do raportu utargu z L. , który to wpływ miał być ujęty w raporcie w terminie późniejszym. Nie potrafiła sprecyzować, czy ten właśnie problem wystąpił w dniu 10 sierpnia. W toku rozprawy głównej oskarżona podała, że jest pewna, że w dniu 10 sierpnia, a także 16,17 i 18 sierpnia był problem z centralą L. uniemożliwiający bieżące ujęcie wpływu z L. w raporcie. Dodała również, iż z ustaleń jej wynika, że dokładnie o godzinie 20:54 dnia 10 sierpnia 2017r. A. Z. dzwoniła do oskarżonej mówiąc, by odłożyła 1660,70 zł na bok, bo jest problem z systemem L. i kwota ta zostanie uzupełniona w systemie dnia następnego przez nią albo kierownika regionalnego - M. C. . Dodała, że pieniądze były odłożone na biurku i nie wie co się z nimi stało. Zarzuciła również, że za miesiąc sierpień 2017r. nie otrzymała wynagrodzenia za pracę. Po przesłuchaniu A. Z. wskazywała, że kazano jej zostawić pieniądze i nie wpisywać do raportu, dlatego i rano dnia następnego nie wykazała tej kwoty myśląc, że skoro ma je odłożyć- to i w ogóle nie wpisywać. Odniosła się także do sytuacji znanej ze słyszenia, z której wynikać miały wykonywane czynności w systemie przez inną osobę. SĄD ZWAŻYŁ, CO NASTĘPUJE: Nie dał Sąd wiary wyjaśnieniom J. M. , bowiem nie przekonują. Są niekonsekwentne, zmienne, stanowią wykrętną linię obrony. Początkowo oskarżona podała, że nie ma pojęcia dlaczego w zestawieniu dobowym nie ujęła kwoty 1660, 79 zł , następnie zaś próbuje przekonać, że kwotę tą odłożyła na wyraźne polecenie pokrzywdzonej i nie wie co się z nią stało. W toku pierwszych wyjaśnień, przedstawiając swoją wersję na bieżąco ją zmienia odwołując się w późniejszej części wyjaśnień do rzekomo przypomnianego sobie problemu z systemem L. , który uniemożliwić miał dokonanie wpisu, wyrażając jednocześnie niezdecydowanie co do daty kiedy ten problem miał nastąpić. W toku rozprawy sądowej zaś próbowała przekonać, iż istotnie chodziło o dzień ujęty w zarzucie tj. 10 sierpnia. Nie daje Sąd wiary, iż to na wyraźne polecenie pokrzywdzonej oskarżona odłożyła ta kwotę i zaniechała wpisu w raporcie zamknięcia, jak i otwarcia w dniu następnym. Po pierwsze, gdyby istotnie pieniądze zostały odłożone, to fizycznie znajdowałyby się w punkcie, w szczególności z uwagi na fakt, że przedmiotowego dnia, jak i rano dnia następnego jedynym pracownikiem obsługującym punkt była oskarżona. Po drugie, oskarżona w toku rozprawy odwołując się do uzyskanego bilingu połączeń telefonicznych próbowała przekonać, że telefonicznie pokrzywdzana poinformowała o problemie w systemie uniemożliwiającym kompleksowe wypełnienie raportu, gdzie jednocześnie w innej części wyjaśnień znajduje się wersja, jakoby pokrzywdzona tamtego wieczora miała być obecna w punkcie przez ok. 1,5 godziny i dostrzec miała różnicę w kwocie 197 zł. Zdaniem Sądu, gdyby istotnie A. Z. była obecna, poinformowałaby o problemie z systemem L. bezpośrednio i to o różnicy wykazanej dołączonymi do akt raportami. Koniec wyjaśnień lansuje również wersję, iż ktoś inny wykonywał czynności w systemie, o czym oskarżona dowiedzieć się miała od innej pracownicy. Okolicznością te przytacza w zeznaniach A. Z. wskazując, że chodzić może o zdalnie wykonywaną pracę informatyka, który to jednakże nie usuwa danych widniejących w raportach. Każda próba oskarżonej pooszukiwania wytłumaczenia powstałej różnicy jest sprzeczna z zasadami logicznego rozumowania oraz dalszymi dowodami zgromadzonymi w sprawie. Niekonsekwentnym wyjaśnieniom J. M. przeczą spójne i logiczne zeznania składane przez świadka A. Z. . Świadek kategorycznie neguje okoliczności, jakoby wystąpił przedmiotowego dnia problem z systemem L. i relacja świadka w pełni koresponduje z treścią dołączonych dokumentów w postaci raportów kasowych. W szczególności świadek wskazała na widoczną w raporcie datę, gdy ów problem w systemie wystąpił, i istotnie nie jest to data czynu. Świadek również kategorycznie zaprzecza, jakoby wydała oskarżonej polecenie odłożenia gotówki. Nie negując, iż owego wieczora do oskarżonej mogła dzwonić, przeczy, by w rozmowie chodzić mogło o wydanie takiej właśnie decyzji, która w świetle samego raportu, byłaby niepotrzebna i nieuzasadniona. Dodać należy, iż intencją świadka nie jest bezpodstawne pogrążenie oskarżonej. Początkowo bowiem świadek proponowała oskarżonej zwrot zagarniętej gotówki nawet w ratach i dopiero, gdy oskarżona na propozycję nie przystała, twierdząc zaparcie, iż przywłaszczenia pieniędzy nie dokonała, pokrzywdzona zdecydowała się zawiadomić Policję. Spójnym, logicznym i znajdującym potwierdzenie w dokumentacji zeznaniom A. Z. Sąd dał wiarę w całości. Dał Sąd wiarę wszystkim przedłożonym dokumentom, których mocy dowodowej nieprzekonujące i wykrętne wyjaśnienia oskarżonej obalić nie mogły. Dodać wypada, iż próba podważania zeznań świadka Z. i danych raportów poprzez dołączenie opinii o T. (...) , jakie pojawiły się na portalu internetowym jest nieudolna. Choć treść opinii dotyczy niezadowolenia pracowników wyrażanego w różnych sferach związanych z podjętą pracą w T. (...) , tego rodzaju opinie oderwane od zarzutu, jaki stanowił przedmiot niniejszego postępowania, nie mogły mieć istotnego znaczenia orzeczniczego w sprawie. Reasumując, Sąd ustalił, że J. M. w dniu 10 sierpnia 2017r. zagarnęła powierzone jej w związku z wykonywanymi obowiązkami sprzedawcy pieniądze w kwocie 1660,79 zł i swoim zachowaniem wyczerpała ustawowe znamiona przestępstwa z art. 284 § 2 k.k. W oparciu o treść art. 115 § 2 k.k. Sąd uznał, że stopień społecznej szkodliwości czynu jest znaczny. Oskarżona sprzeniewierzając gotówkę działała z zamiarem uzyskania w sposób łatwy zysku. Działała z zamiarem osiągnięcia bezprawnej korzyści majątkowej, w sposób przemyślany. Z uwagi na znaczy stopień społecznej szkodliwości Sąd nie doszukał się podstaw, by wymierzać oskarżonej karę łagodniejszego rodzaju aniżeli przewidziana za przypisany czyn. Przestępstwo z art. 284 § 2 k.k. jest zagrożone tylko karą pozbawienia wolności, której dolna granica ustawowego zagrożenia wynosi 3 miesiąca, a górna 5 lat. Przy wymiarze kary Sąd za okoliczności łagodzące przyjął młody wiek oskarżonej, która odpowiada przed Sądem jako sprawca młodociany i uprzednią niekaralność w dacie popełnienia czynu. Do okoliczności obciążających Sąd zaliczył działanie przy wykorzystaniu warunków, w jakich oskarżona pracowała. Uwzględniając znaczny stopień społecznej szkodliwości czynu i okoliczności wpływające na wymiar kary oraz uwzględniając dyrektywy wymiaru kary z art. 53 § 1 i 2 k.k. , Sąd uznał, że karą sprawiedliwą i słuszną w odczuciu społecznym jest kara pozbawienia wolności w wymiarze 6 miesięcy. Kara w takim właśnie wymiarze stanowić będzie zasłużoną dolegliwość i zdoła skutecznie wdrożyć oskarżoną do przestrzegania porządku prawnego w przyszłości oraz przyniesie oczekiwany efekt wychowawczy. Jednocześnie jest to sankcja represyjna mająca uświadomić oskarżonej - osobie młodej nieuchronność kary za ponowne wejście w konflikt z prawem. Z uwagi na fakt, że J. M. jest sprawcą młodocianym i nie była w dacie czynu karana sądownie Sąd doszedł do przekonania, że daje gwarancję przestrzegania porządku prawnego w przyszłości bez konieczności wykonywania kary w warunkach zakładu karnego. Z tych względów na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. i art. 70 § 2 k.k. wykonanie kary warunkowo zawiesił na okres 2 lat próby oddając jednocześnie oskarżoną, stosownie do obowiązku wynikającego z art. 73 § 2 k.k. , pod dozór kuratora. Na podstawie art. 72 § 1 pkt 4 k.k. Sąd zobowiązał oskarżoną do nauki, uznając, że ten właśnie obowiązek probacyjny wzmaga efekt wychowawczy sankcji karnej. Sąd na podstawie art. 46 § 1 k.k. orzekł ponadto obowiązek naprawienia wyrządzonej szkody, stosownie do wniosku złożonego przez pokrzywdzoną w toku rozprawy głównej. Skoro to A. Z. uregulowała różnicę na koncie bankowym T. (...) spowodowaną bezprawnym działaniem oskarżonej, by umożliwić dalsze nieprzerwane funkcjonowanie punktu L. , to tej właśnie osobie oskarżona powinna zapłacić zagarniętą kwotę 1660,79 zł. Sąd w oparciu o art. 624 § 1 k.p.k. zwolnił oskarżoną od kosztów sądowych na zasadzie słuszności przyjmując, że zgromadzone środki finansowe wskutek podjęcia pracy za granicą powinna w pierwszej kolejności przeznaczyć na zapłatę odszkodowania pokrzywdzonej.