II K 698/16

Sąd Rejonowy w GorlicachGorlice2017-03-24
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko porządkowi publicznemuŚredniarejonowy
przekupstwokorupcjapolicjaograniczona poczytalnośćart. 31 kkart. 229 kkzawieszenie karyalkohol

Sąd Rejonowy w Gorlicach skazał oskarżonego za próbę przekupstwa policjantów, orzekając karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 2 lat, uwzględniając znacząco ograniczoną poczytalność oskarżonego.

Oskarżony A.B. został oskarżony o próbę wręczenia 100 zł policjantom w celu odstąpienia od czynności służbowych polegających na doprowadzeniu go i jego żony do wytrzeźwienia. Sąd Rejonowy w Gorlicach uznał go za winnego, biorąc pod uwagę znacząco ograniczoną poczytalność oskarżonego (art. 31 § 2 kk). Wymierzono mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na 2 lata próby, zobowiązano do powstrzymania się od nadużywania alkoholu i zwolniono z kosztów sądowych.

Sąd Rejonowy w Gorlicach rozpoznał sprawę przeciwko A.B., oskarżonemu o próbę przekupstwa funkcjonariuszy policji. Oskarżony miał złożyć obietnicę udzielenia korzyści majątkowej w kwocie 100 zł policjantom K.G. i G.S. w celu nakłonienia ich do odstąpienia od czynności służbowych polegających na doprowadzeniu go i jego żony do wytrzeźwienia. Sąd ustalił, że oskarżony działał w stanie znacznego ograniczenia zdolności rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem (art. 31 § 2 kk). Po analizie zebranego materiału dowodowego, w tym zeznań policjantów, częściowo zeznań żony i matki oskarżonego, a także opinii biegłych psychiatrów i psychologa, sąd uznał oskarżonego za winnego zarzucanego mu czynu z art. 229 § 3 kk w zw. z art. 31 § 2 kk. Z uwagi na ograniczoną poczytalność, zastosowano nadzwyczajne złagodzenie kary na podstawie art. 60 § 1 i § 6 pkt 3 kk. Oskarżony został skazany na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono na okres próby wynoszący 2 lata. Dodatkowo, na mocy art. 72 § 1 pkt 5 kk, zobowiązano go do powstrzymania się od nadużywania alkoholu. Sąd zwolnił również oskarżonego od zapłaty kosztów sądowych ze względu na jego trudną sytuację materialną. Sąd uznał wymierzoną karę za proporcjonalną i stanowiącą ostrzeżenie dla oskarżonego.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, obietnica udzielenia korzyści majątkowej stanowi przestępstwo z art. 229 § 3 kk, a działanie w stanie ograniczonej poczytalności (art. 31 § 2 kk) uzasadnia nadzwyczajne złagodzenie kary.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że oskarżony złożył obietnicę korzyści majątkowej w celu nakłonienia policjantów do odstąpienia od czynności służbowych. Fakt ograniczonej poczytalności nie wyłącza odpowiedzialności karnej, lecz stanowi podstawę do nadzwyczajnego złagodzenia kary.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

skazanie z warunkowym zawieszeniem kary

Strona wygrywająca

Skarb Państwa (w zakresie orzeczenia)

Strony

NazwaTypRola
A. B. (1)osoba_fizycznaoskarżony
K. G. (1)osoba_fizycznafunkcjonariusz policji
G. S. (1)osoba_fizycznafunkcjonariusz policji
A. B. (2)osoba_fizycznażona oskarżonego
K. B. (1)osoba_fizycznamatka oskarżonego
W. K.osoba_fizycznaobrońca z urzędu

Przepisy (9)

Główne

k.k. art. 229 § 3

Kodeks karny

Ustawowe znamiona czynu zabronionego polegającego na obietnicy udzielenia korzyści majątkowej funkcjonariuszowi publicznemu w związku z pełnieniem obowiązków służbowych w celu nakłonienia go do naruszenia przepisów prawa.

k.k. art. 31 § 2

Kodeks karny

Podstawa do zastosowania nadzwyczajnego złagodzenia kary lub odstąpienia od jej wymierzenia w przypadku popełnienia czynu w stanie znacznego ograniczenia zdolności rozpoznania znaczenia czynu lub pokierowania swoim postępowaniem.

Pomocnicze

k.k. art. 60 § 1

Kodeks karny

Ogólna podstawa do nadzwyczajnego złagodzenia kary.

k.k. art. 60 § 6

Kodeks karny

Konkretne przypadki stosowania nadzwyczajnego złagodzenia kary, w tym w związku z art. 31 § 2 kk.

k.k. art. 69 § 1

Kodeks karny

Warunki stosowania warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności.

k.k. art. 70 § 1

Kodeks karny

Określenie okresu próby przy warunkowym zawieszeniu wykonania kary.

k.k. art. 72 § 1

Kodeks karny

Rodzaje środków oddziaływania wychowawczego lub zabezpieczającego, w tym zobowiązanie do powstrzymania się od nadużywania alkoholu.

k.p.k. art. 624 § 1

Kodeks postępowania karnego

Podstawa do zwolnienia oskarżonego od zapłaty kosztów sądowych w szczególnie uzasadnionych wypadkach, w tym ze względu na sytuację materialną.

k.k. art. 107

Kodeks karny

Przepisy dotyczące zatarcia skazań.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Znacznie ograniczona poczytalność oskarżonego (art. 31 § 2 kk) jako podstawa nadzwyczajnego złagodzenia kary.

Odrzucone argumenty

Wyjaśnienia oskarżonego kwestionujące fakt złożenia obietnicy korzyści majątkowej i próbujące przedstawić sytuację jako prośbę o pieniądze dla żony.

Godne uwagi sformułowania

obietnicę udzielenia korzyści majątkowej w postaci pieniędzy w kwocie 100 złotych, w związku z pełnieniem przez nich obowiązków służbowych, w celu nakłonienia ich do naruszenia prawa mając zdolność rozpoznania znaczenia czynu oraz pokierowania swoim postępowaniem ograniczoną w stopniu znacznym złożył funkcjonariuszom policji obietnicę udzielenia korzyści majątkowej w kwocie sto złotych w związku z pełnieniem przez nich obowiązków służbowych, w celu nakłonienia ich do naruszenia prawa poprzez odstąpienie od podjętych wobec niego i jego zony A. B. (2) czynności służbowych polegających na doprowadzeniu ich w celu wytrzeźwienia do (...) w N. , czynu tego dopuścił się mając w znacznym stopniu ograniczoną zdolność rozpoznania znaczenia czynu oraz pokierowania swoim postępowaniem.

Skład orzekający

Jerzy Augustyn

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja art. 229 § 3 kk w kontekście próby przekupstwa oraz zastosowanie art. 31 § 2 kk przy ocenie odpowiedzialności karnej."

Ograniczenia: Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego i indywidualnej oceny poczytalności oskarżonego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje, jak stan psychiczny oskarżonego (ograniczona poczytalność) wpływa na wymiar kary, nawet w przypadku przestępstwa korupcyjnego. Pokazuje też praktyczne zastosowanie przepisów o nadzwyczajnym złagodzeniu kary.

Próba przekupstwa policjantów przez pijanego – jak ograniczona poczytalność wpłynęła na wyrok?

Dane finansowe

koszty obrony z urzędu: 885,6 PLN

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt . II K 698/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 24 marca 2017 r. Sąd Rejonowy w Gorlicach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący – SSR Jerzy Augustyn Sędziowie – Ławnicy – Protokolant: sekr. sąd. Robert Wałęga w obecności Prokuratora Sławomira Korbelaka po rozpoznaniu dnia 17-03-2017 r. sprawy karnej A. B. (1) s. S. i K. zd. S. , ur. (...) w G. , PESEL (...) , zam. (...)-(...) B. , (...) , oskarżonego o to, że : w dniu 3 kwietnia 2016 roku w B. województwa (...) złożył funkcjonariuszom Komendy Powiatowej Policji w G. K. G. (1) i G. S. (1) obietnicę udzielenia korzyści majątkowej w postaci pieniędzy w kwocie 100 złotych, w związku z pełnieniem przez nich obowiązków służbowych, w celu nakłonienia ich do naruszenia prawa poprzez odstąpienie od podjętych wobec niego i A. B. (2) czynności służbowych polegających na doprowadzeniu ich do wytrzeźwienia do S. (...) Ośrodka Interwencji Kryzysowej w N. , przy czym czynu powyższego dokonał mając zdolność rozpoznania znaczenia czynu oraz pokierowania swoim postępowaniem ograniczoną w stopniu znacznym, tj. o przest. z art. 229§3 kk w zw. z art. 31§2 kk uznaje osk. A. B. (1) za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu stanowiącego przestępstwo z art. 229§3 kk w zw. z art. 31§2 kk i za to na mocy powołanych przepisów ustawy i przy zastosowaniu art. 60§1 i §6 pkt. 3 kk skazuje I. osk. A. B. (1) na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności,- II. na mocy art. 69§1 i §2 kk i art. 70§1 kk zawiesza warunkowo wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności na okres próby lat 2 (dwóch),- III. na mocy art. 72§1 pkt. 5 kk zobowiązuje osk. A. B. (1) do powstrzymania się od nadużywania alkoholu,- IV. na zasadzie art. 624§1 kpk zwalnia osk. A. B. (1) od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych,- V. zasądza od Skarbu Państwa (kasa Sądu Rejonowego w Gorlicach) na rzecz radcy prawnego W. K. kwotę 720 zł plus 23% VAT w kwocie 165,60 zł, to jest łącznie kwotę 885,60 (osiemset osiemdziesiąt pięć 60/100) złotych tytułem udziału w sprawie obrońcy z urzędu. sygn. akt II K 698/16 UZASADNIENIE wyroku z dnia 24 marca 2017 r. Na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego sąd ustalił i uznał za udowodniony następujący stan faktyczny. W dniu 03-04-2016 r. rano około godziny 8.50 w B. w miejscu zamieszkania osk. A. B. (1) oraz jego żony A. B. (2) i matki K. B. (1) , funkcjonariusze KPP w G. K. G. (1) i G. S. (1) przeprowadzali interwencję podjętą po zawiadomieniu zgłoszonym przez matkę oskarżonego K. B. (1) , że nietrzeźwi oskarżony i jego żona awanturują się. Funkcjonariusze po zbadaniu oskarżonego i jego żony, gdy okazało się, że są nietrzeźwi postanowili przewieźć ich do wytrzeźwienia do S. (...) Ośrodka Interwencji Kryzysowej w N. . W tym celu doprowadzili ich do radiowozu. Pierwsza została umieszczona w radiowozie żona oskarżonego, przed samym wejściem do radiowozu, funkcjonariusze podjęli czynności sprawdzenia czy oskarżony nie posiada niebezpiecznych przedmiotów. Funkcjonariusz K. G. (1) z kieszenie oskarżonego wyciągnął portfel, wówczas oskarżony powiedział do policjantów wskazując na portfel, aby wzięli sobie stówkę i nie wypier… ich do N. . K. G. (1) w związku z tym i słowami zapytał go czy jest świadomy tego co mówi, na co oskarżony odpowiedział, że tak i powtórzył, żeby wzięli sobie stówkę z portfela. Żona oskarżonego A. B. (2) słyszała te słowa, bo zareagowała na nie i zaczęła krzyczeć do swojego męża A. B. (1) , mówiąc co ty robisz, nic im nie dawaj. Wówczas funkcjonariusze policji o zaistniałej sytuacji powiadomili dyżurnego KPP w G. i po konsultacji z nim, doprowadzili oskarżonego i jego żonę do wytrzeźwienia do N. . Po powrocie do G. funkcjonariusz policji G. S. (1) sporządził notatkę urzędową z tego zdarzenia. Przyjęty do (...) w N. oskarżony A. B. (1) posiadał przy sobie między innymi czarny portfel i gotówkę w kwocie 398 zł. (dowód: zeznania świadków K. G. k. 142-142/2, 2-3, 38-39, G. S. k. 142/2-143, częściowo zeznania świadków A. B. k. 143/2, 17-18, K. B. k. 143/2-144, 23, częściowo wyjaśnienia oskarżonego A. B. k. 141/2, 27-28, 38-39, 46-47, 53-55, protokoły badań stanu trzeźwości osk. A. B. (1) i A. B. (2) k. 10, 11, notatka urzędowa k. 1, wykaz z depozytu rzeczy w (...) w N. k. 21-22) W postępowaniu przygotowawczym oskarżony A. B. (1) był badany przez biegłych psychiatrów oraz biegłego psychologa. Biegli psychiatrzy i psycholog stwierdzili, że oskarżony A. B. (1) w chwili czynu miał w znacznym stopniu ograniczoną zdolność rozpoznania znaczenia czynu oraz pokierowania swoim postępowaniem. (dowód: opinia biegłych psychiatrów z 15-09-2016 r. k. 69, opinia biegłego psychologa z 21-10-2016 r. k. 78-79, opinia biegłych psychiatrów z 24-11-2016 r. k. 90-92) Oskarżony A. B. (1) nie był karany. Wykazane w danych o karalności skazania w sprawach II K 6/09 i II K 665/12 uległy zatarciu stosownie do treści art. 107 kk . Ma wykształcenie podstawowe, bez zawodu, jest bezrobotny, utrzymuje się z prac dorywczych osiągając średnio dochód 500 zł miesięcznie. (dowód: dane o karalności k. 106-107, dane o oskarżonym k. 109) Oskarżony A. B. (1) zarówno w postępowaniu przygotowawczym jak i przed sądem nie przyznał się do zarzucanego mu czynu i wyjaśnił na rozprawie, że chciał dać żonie 100 zł, tzn. żeby policja dała, bo nie miał portmonetki, bo oni wzięli, a wiedział, że żona nie ma ani 5 groszy przy sobie, że chodzi o to, żeby z jego portmonetki tą, którą wzięli dali żonie sto złotych, żeby miała na drogę, bo on ma długie spalanie alkoholu i wiedział, że żona wyjdzie wcześniej od niego z „wytrzeźwiałki”. Wyjaśnił, że nie udzielał policjantom obietnicy udzielanie korzyści majątkowej ani sto złotych ani w innej kwocie. Oskarżony po odczytaniu mu wyjaśnień złożonych w postępowaniu przygotowawczym, podtrzymał wyjaśnienia złożone na rozprawie i odczytane wyjaśnienia. W postępowaniu przygotowawczym również wyjaśnił, ze nie wypowiadał słów do policjantów, aby wzięli sobie stówkę i nie wypier… ich do N. , że nie przypomina sobie aby policjant mówił do niego, że ma zaprzestać mówić takie słowa, bo to jest przestępstwo. Wyjaśnił, że w portfelu miał pieniądze w kwocie 360 zł i jakieś drobne, że przypomina sobie, że mówił do policjantów, żeby dali z jego portfela pieniądze żonie, żeby miała za co wrócić z izby wytrzeźwień, bo wiedział, że ona szybciej wytrzeźwieje i wyjdzie wcześniej. W następnych wyjaśnieniach w postępowaniu przygotowawczym wyjaśnił, ze mówił do żony, żeby sobie wzięła te sto złotych, żeby miała za co wrócić do domu bo ona nie miała żadnych pieniędzy przy sobie. Wyjaśnienia oskarżonego A. B. (1) jedynie częściowo zasługują na wiarę, o ile nie odbiegają od ustalonego wyżej stanu faktycznego. W szczególności w tej części gdzie wyjaśnił, że w dniu 03-04-2016 r. w jego miejscu zamieszkania w B. była interwencja policji, bo on i żona wypili alkohol i doszło do awantury z matką, że policjanci po przyjeździe stwierdzili, że on i żona są w stanie nietrzeźwości i chcieli ich zabrać do wytrzeźwienia do N. . W pozostałym istotnym dla sprawy zakresie wyjaśnienia oskarżonego nie zasługują na wiarę jako sprzeczne z ustalonym wyżej stanem faktycznym, nieprzekonujące, naiwne. W szczególności nie zasługują na wiarę w tej części, gdzie wyjaśnił, że nie mówił do policjantów, aby wzięli sobie stówkę i nie wypier… ich do N. , że nie udzielał policjantom obietnicy udzielenia korzyści majątkowej w kwocie stu złotych, że mówił do policjantów aby dali żonie z jego portfela pieniądze, aby miała za co wrócić z izby wytrzeźwień. Niewiarygodnie również wyjaśnił słuchany w prokuraturze, że mówił do żony, żeby sobie wzięła sto złotych, żeby miała za co wrócić do domu. Tej treści wyjaśnienia oskarżonego pozostają w sprzeczności z jednoznacznymi zeznaniami funkcjonariuszy policji K. G. (1) i G. S. (1) . Sąd dał wiarę jako obiektywnym, szczerym, przekonującym, spójnym zeznaniom świadków K. G. (1) i G. S. (1) – funkcjonariuszy policji, którzy przeprowadzali interwencję w miejscu zamieszkania oskarżonego. Świadkowie ci w sposób obiektywny opisali w swoich zeznaniach przebieg zdarzenia oraz zeznali w jakich słowach oskarżony zwrócił się do nich z obietnicą udzielenia korzyści majątkowej w postaci pieniędzy w kwocie sto złotych. Brak jakichkolwiek podstaw do odmówienia wiarygodności zeznań tych świadków. Zeznania świadka A. B. (2) żony oskarżonego jedynie częściowo zasługują na wiarę, w szczególności w tej części gdzie zeznała, że była interwencja w tym dniu policji, że policja zbadała stan trzeźwości jej i męża i chcieli zabrać ich do wytrzeźwienia do N. i zabrali. W pozostałym istotnym dla sprawy zakresie zeznania tego świadka nie zasługują na wiarę jako nieobiektywne, zmierzające do uniknięcia odpowiedzialności przez jej męża A. B. (1) . W szczególności nie zasługują na wiarę w tej części gdzie zeznała, że nie słyszała aby mąż chciał udzielać korzyści majątkowej policjantom, że nie proponował dla policjantów żadnej kwoty, że on mówił do policjantów żeby dali jej sto złotych, żeby miała później na powrót. Tej treści zeznania pozostają w sprzeczności z jednoznacznymi zeznaniami funkcjonariuszy policji z których zeznań wynika, że oskarżony chciał im udzielić korzyści majątkowej oraz że słowa oskarżonego słyszała A. B. (2) , bo zareagowała na nie mówiąc, aby nic im nie dawał. Po odczytaniu świadkowi zeznań złożonych w postępowaniu przygotowawczym naiwnie i nieprzekonywująco stwierdziła, że ona zeznając na policji mówiła, że mąż chciał dać jej pieniądze, że nie wie dlaczego nie ma tego w protokole. Zeznania świadka K. B. (1) – matki oskarżonego, częściowo zasługują na wiarę, w szczególności co do okoliczności, że w tym dniu była awantura w domu, bo syn spożywał alkohol i wezwała policję, że policjanci przebadali jego i jego żonę i powiedzieli, że ich zawiozą na izbę wytrzeźwień do N. . Świadek ta będąc kilkanaście metrów od radiowozu, nie słyszała co syn mówił do policjantów. Nie zasługują na wiarę zeznania tego świadka w tej części gdzie zeznała, że słyszała, jak najpierw była przy radiowozie, że A. B. (2) mówiła do męża, aby dał jej pieniądze, bo czym się wróci jak ją wypuszczą w nocy, że „napierała” się pieniędzy, tzn. domagała się pieniędzy od męża. W tej części zeznania tego świadka są nieobiektywne, nieprzekonujące, zmierzające do uniknięcia odpowiedzialności przez oskarżonego, który jest jej synem, są również odosobnione bo nawet świadek A. B. (2) nie twierdzi w swoich zeznaniach, aby to ona domagała się pieniędzy od męża. Sąd podzielił jako fachowe i obiektywne opinie biegłych psychiatrów lek. med. P. Z. i J. P. oraz biegłego psychologa dr J. Z. . Zdaniem sądu zebrany w sprawie materiał dowodowy dał podstawę do uznania oskarżonego A. B. (1) za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu z art. 229§3 kk w zw. z art. 31§2 kk bo oskarżony w dniu 03-04-2016 r. złożył funkcjonariuszom policji obietnicę udzielenia korzyści majątkowej w kwocie sto złotych w związku z pełnieniem przez nich obowiązków służbowych, w celu nakłonienia ich do naruszenia prawa poprzez odstąpienie od podjętych wobec niego i jego zony A. B. (2) czynności służbowych polegających na doprowadzeniu ich w celu wytrzeźwienia do (...) w N. , czynu tego dopuścił się mając w znacznym stopniu ograniczoną zdolność rozpoznania znaczenia czynu oraz pokierowania swoim postępowaniem. Uznając oskarżonego A. B. (1) za winnego popełnienia tego czynu sąd mając na uwadze, ze oskarżony czynu tego dopuścił się w warunkach określonych w art. 31§2 kk zastosował nadzwyczajne złagodzenie kary i stosując art. 60§1 i §6 pkt. 3 kk skazał oskarżonego na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawiesił na okres próby lat 2. Na mocy art. 72§1 pkt. 5 kk zobowiązał oskarżonego A. B. (1) do powstrzymania się od nadużywani alkoholu. Zdaniem sądu wymierzona kara jest proporcjonalna do stopnia winy i stopnia społecznej szkodliwości czynu i stanowić będzie dla oskarżonego stosowne ostrzeżenie i sprawi, że w przyszłości będzie przestrzegał porządku prawnego. Wymierzając tę karę miał sąd na uwadze jako okoliczność łagodzącą, dotychczasową niekaralność oskarżonego (skazania wykazane w karcie karnej uległy zatarciu, zarówno skazania na karę pozbawienia wolności w zawieszeniu i grzywnę za czyn z art. 178a§1 kk oraz na karę grzywny za czyn z art. 290§1 kk w zw. z art. 278§1 kk z uwagi na treść art. 107 kk w brzmieniu obowiązującym od 21-03-2015 r.). Fakt zatarcia skazania na karę pozbawienia wolności w sprawie II K 6/09 SR w G. (...) umożliwił warunkowe zawieszenie wykonania kary pozbawienia wolności zgodnie z treścią art. 69§1 kk . Miał również na uwadze jako okoliczność łagodzącą działanie oskarżonego w warunkach art. 31§2 kk Jako okoliczność obciążającą miał sąd na uwadze działanie oskarżonego w stanie nietrzeźwości. Na podstawie przepisu powołanego w wyroku sąd zwolnił oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych z uwagi na jego sytuację materialną

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI