II K 690/15

Sygn. akt II K 690/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 października 2017 r. Sąd Rejonowy w Chojnicach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Grażyna Drobińska Protokolant: sekr. sąd. Paulina Feder po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26.01.2016 r., 15.03.2016 r., 20.04.2017 r., 19.05.2017 r., 09.08.2016 r., 13.10.2016 r., 10.01.2017 r., 05.04.2017 r., 16.05.2017 r., 29.06.2017 r., 05.09.2017 r., 24.10.2017 r. sprawy G. R. ( R. ) s. F. i J. z domu L. , ur. (...) w C. oskarżonego o to, że: w dniu 2 stycznia 2015 r. w miejscowości P. , działając w sposób umyślny, dokonał uszkodzenia pieca centralnego ogrzewania m-ki T. (...) kW w ten sposób, że po uprzednim odkręceniu zaworu znajdującego się w pomieszczeniu kotłowni spuścił wodę z obiegu centralnego ogrzewania, co doprowadziło do wzrostu temperatury pieca i zniszczenia dwóch pomp, gdzie wartość strat wyniosła 2535,01 zł na szkodę D. Z. tj. o czyn z art. 288 § 1 kk orzeka I. oskarżonego G. R. uznaje za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu aktem oskarżenia tj. przestępstwa z art.288§1 kk i za to, na podstawie tego przepisu skazuje go na karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności, II. na podstawie art. 69§1 i 2 kk i art.70§1 pkt.1 kk w zw. z art.4 §1 kk wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres próby wynoszący 2 (dwa) lata, III. na podstawie art.72§2 kk w zw. z art.4§1 kk zobowiązuje oskarżonego do naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonej D. Z. kwoty 2.535,01 zł (dwa tysiące pięćset trzydzieści pięć złotych 01/100) w terminie 6 (sześciu) miesięcy od dnia uprawomocnienia się wyroku, IV. na podstawie art.627 kpk zasądza od oskarżonego na rzecz oskarżycielki posiłkowej D. Z. kwotę 1.296 zł (jeden tysiąc dwieście dziewięćdziesiąt sześć złotych) tytułem zwrotu wydatków związanych z ustanowieniem pełnomocnika, V. zwalnia oskarżonego od ponoszenia koszów sadowych w całości. Sygn. akt II K 690/15 UZASADNIENIE Oskarżony G. R. mieszka w miejscowości P. wraz z żoną K. . Na sąsiedniej posesji mieszka jego teściowa F. S. . Cześć tego budynku należy natomiast do jego szwagerki- D. Z. . Mieszkanie F. S. oraz D. Z. jest podłączone do tego samego systemu ogrzewania. W przeszłości pomiędzy członkami rodziny dochodziło do wielu konfliktów (okoliczności bezsporne). W dniu 2 stycznia 2015 roku G. R. poszedł odwiedzić swoją teściową – F. S. . W czasie rozmowy dowiedział się, że jest ona zadowolona z nowego pieca, ponieważ dzięki niemu ma ciepło w mieszkaniu. Po wyjściu z mieszkania teściowej, oskarżony udał się do należącej do niej kotłowni. Tam odkręcił zawór i spuścił wodę z obiegu centralnego ogrzewania (zeznania F. S. (k.85-88,206-208), T. S. (k.45v-46v), M. A. (k.185-195). W ten sposób doszło do wzrostu temperatury pieca i zniszczenia dwóch pomp. Piec centralnego ogrzewania m-ki T. (...) kW uległ uszkodzeniu (zeznania A. M. (1) (k.71-72). Właścicielka tego pieca- D. Z. sprowadziła specjalistę od pieca, który dokonał jego naprawienia. Naprawa wyniosła 2.535,01 zł. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o wymienione wyżej dowody, zeznania M. W. (k.70-70v), Ł. J. (k.104-104v), D. Z. (k.43-45,219-220), K. R. (k.90-91), W. O. (k.91v-92), G. G. (k.92-92v) a także informacja z PUP w C. (k.5), informacja z Urzędu Gminy w C. (k.6), kopie dokumentacji medycznej (k.57), kopia orzeczenia o stopniu niepełnosprawności (k.58-59), karta karna (k.7,199), informacja o dochodach (k.22), kopia faktury wraz z kopią szkicu (k.1-2 zbioru D). Oskarżony G. R. (k.41-42) oświadczył, że nie przyznaje się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, że w dniu zdarzenia w godzinach przedpołudniowych poszedł do swojej teściowej, żeby złożyć życzenia noworoczne. Dowiedział się o zmianie pieca, a potem poszedł zobaczyć do kotłowni. Wyjaśnił, że wszedł do środka tego pomieszczenia i zobaczył, że podłoga jest wilgotna. Nie wykonywał zdjęć tego dnia. Nie sprawdzał, czy z rury coś ciekło. Oskarżony wyjaśnił również, że pomiędzy jego żona a jej siostrą istnieje konflikt. W przeszłości pomagał swojej teściowej paląc w jej piecu. W dniu zdarzenia nie pił alkoholu. Nie mówił teściowej, że odetnie jej rury, w nie zrobiłby tego. Sąd Rejonowy nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego w zakresie przebiegu zdarzenia w dniu 2 stycznia 2015 roku. Wersja wydarzeń przedstawiona przez oskarżonego jest niewiarygodna w świetle materiału dowodowego zgromadzonego niniejszej sprawie. Jedyną osobą, która była świadkiem zachowania się oskarżonego była F. S. (k.85-88,206-208) Z uwagi na podeszły wiek świadka- 85 lat, Sąd Rejonowy przesłuchał F. S. z udziałem biegłej psycholog A. G. (k.209-211). Biegła sporządziła opinię, w której wskazała, że uzyskane wyniki badań psychologicznych potwierdzają znaczący spadek zdolności orientacyjno-poznawczych i wskazują na otępienie o nasileniu umiarkowanym (w skali trzystopniowej: łagodne, umiarkowane, ciężkie) z tendencją do pogłębiania się. W zakresie zdolności zapamiętywania i odtwarzania postrzeżeń występują zaburzenia. Z uwagi na spadek zdolności poznawczych, psychoorganiczne zaburzenia nastroju, znacząco obniżony krytycyzm nie można wykluczyć u opiniowanej występowania konfabulacji i zjawiska nadmiernej podejrzliwości kierowanej do osób, wobec których zostało utrwalone negatywne nastawienie. Biegła A. G. został również przesłuchana na rozprawie (k.220-220v). Biegła wysłuchała wcześniej zeznań córki F. D. Z. odnośnie stanu zdrowia jej matki oraz dostrzeżonych przez nią zmian w tym stanie. A. G. wskazała, że przeprowadzone przez nią badania w dniu 7 sierpnia 2017 roku wskazały na otępienie o nasileniu umiarkowanym. Można przypuszczać, że proces ten rozpoczął się roku lub dwa lata wcześniej. Biegła stwierdziła również, że w styczniu 2015 roku stan psychiczny świadka był lepszy niż w dniu badania. W ocenie Sądu Rejonowego, pisemna opinia biegłej i jej wypowiedzi na rozprawie, są jasne, rzeczowe i nie zawierają żadnych sprzeczności. W związku z powyższym Sąd Rejonowy uwzględnił tę opinię przy dokonywaniu oceny zeznań świadka F. S. . F. S. pierwsze swoje zeznania złożyła w dniu 8 lipca 2015 roku, a zatem po upływie pół roku od zdarzenia. Wskazała w nich jasno, że na początku stycznia 2015 roku przyszedł do niej zięć G. R. . W tym czasie przebywała u niej wnuczka M. A. . Powiedziała oskarżonemu, że ma teraz dobrze, bo nie musi chodzić do pieca, a ma ciepło. Wedle wypowiedzi świadka, oskarżony po chwili wyszedł i ona zobaczyła, że idzie do kotłowni. Następnie usłyszała odgłosy skrzypienia i stukania, że oskarżony coś tam robi. Po kilku minutach kaloryfery zaczęły się robić zimne. Świadek zeznała, że zadzwoniła do sąsiada T. , który zawołał mechanika. W ocenie Sądu Rejonowego, zeznania świadka zasługują na przymiot wiarygodności. Zważywszy na treść opinii biegłej psycholog, Sąd ze szczególną wnikliwością analizował zeznania świadka S. . Dokonując tej analizy, Sąd Rejonowy uznał, że świadek F. S. w swoich kilkukrotnych wypowiedziach opisywała spontanicznie przebieg zapamiętanych przez nią okoliczności. Nie powtarzała tych samych stwierdzeń, co świadczy o szczerości jej wypowiedzi i spontaniczności. Sąd nie dopatrzył się w jej wypowiedziach żadnych elementów mogących sugerować, że F. S. powtarza wyuczone wcześniej wypowiedzi, czy też utrwalone negatywnym nastawieniem emocje. Dodatkowo wskazać należy, że okoliczności podawane przez świadka dotyczące np. tego, czy mogła ona widzieć przez okno przechodzącego oskarżonego, odpowiadają prawdzie. Po wykonaniu czynności przesłuchania świadka w miejscu zamieszkania, Sąd dokonał sprawdzenia tych okoliczności na miejscu. Szczególną uwagę Sąd zwrócił na fakt, że w dniu 2 stycznia 2015 roku, sytuacja dostrzeżona przez świadka została przez nią przekazana innym osobom. Do kręgu tych osób należy nie tylko D. Z. oraz jej córka M. A. , które są skłócone z oskarżonym, ale również świadkowie obiektywni tj.: T. S. , M. W. , A. M. (1) , Ł. J. . Z tych względów Sąd Rejonowy uznał, że zeznania świadka F. S. mogły stanowić podstawę dla dokonywania ustaleń faktycznych w przedmiotowej sprawie. D. Z. (k.43-45,219-220) nie była bezpośrednim świadkiem zdarzenia. W swoich zeznaniach zrelacjonowała ona jedynie okoliczności, o których dowiedziała się od swojej matki i córki. Z relacji uzyskała informację, że ogrzewanie nie działa. Córka powiedziała jej, że babcia widziała swojego szwagra, jak szedł koło okna kuchennego do kotłowni. W ocenie Sądu Rejonowego, wypowiedzi świadka są jasne i logiczne. Przy ich ocenie Sąd wziął pod uwagę fakt istniejącego między stronami konfliktu. Zdaniem Sądu, świadek mogłaby mieć interes w tym, aby fałszywie obciążać G. R. . Jednak wypowiedzi świadka są zgodne z zeznaniami min. T. S. , który nie jest zaangażowany w tę sytuację konfliktową. Dodatkowo również zeznania świadka odpowiadają treści zeznań A. M. (1) . Z tych względów, Sąd Rejonowy uznał, że zeznania D. Z. zasługują na walor wiarygodności. T. S. (k.45v-46v) jest sąsiadem F. S. , który wielokrotnie świadczył jej pomoc sąsiedzką. Potwierdził on w swoich zeznaniach, że dowiedział się od F. S. , że do kotłowni „wleciał R. ”. Wtedy świadek podszedł do okna w swoim domu i zobaczył oskarżonego, który stał na podwórku i miał przy sobie aparat fotograficzny. Potem znowu zadzwoniła do niego sąsiadka i powiedziała mu, że bulgocze w rurach. T. S. zeznał, że poszedł z kolegą sprawdzić, co się stało. Okazało się, że jeden z zaworów z fragmentu instalacji CO jest otwarty. Woda z niego już nie leciała, ale podłoga był cała zalana. Woda z instalacji została spuszczona. Wtedy pobiegł do pieca pani Z. , to zobaczył, że temperatura na piecu wzrosła do 100 stopni i piec sygnalizował to dźwiękowo. Zeznania świadka są jasne i konsekwentne. Brak jest jakichkolwiek logicznie uzasadnionych powodów dla kwestionowania ich zgodności z prawdą. A. M. (1) (k.71-72) potwierdził okoliczności przytoczone wyżej przez T. S. . Wyjaśnił, że dowiedział się od starszej pani, że jej zięć spuścił wodę z grzejników. Stwierdził, że zawór był odkręcony i to wystarczyło, żeby spuścić wodę. Sąd uwzględnił zeznania świadka przy dokonywaniu ustaleń faktycznych, ponieważ wypowiedzi A. M. (1) są jasne i logiczne. W sprawie złożyła również zeznania M. A. (k.185-195). Zeznała ona, że dowiedział się od babci, że jej wujek poszedł do kotłowni z jakimś sprzętem, a potem kaloryfery były zimne. Dodatkowo również wyjaśniła, że jej babcia F. S. jest uparta i z pewnością ulega wpływom osób trzecich. Ma też trudną osobowość. W swoich zeznaniach przyznała też, że od zdarzenia nie utrzymuje kontaktów ze swoją matką. W przeszłości podejmowała próby ugodowego załatwienia spraw rodzinnych, jednak bez rezultatu. W ocenie Sądu Rejonowego, zeznania świadka są szczere i spontaniczne. Stanowią one dopełnienie wcześniejszych wypowiedzi T. S. oraz F. S. . W związku ze zdarzeniem, na miejsce przyjechał policyjny patrol w osobach M. W. (k.70-70v) i Ł. J. (k.104-104v). Świadek W. podał, że poszli do kotłowni zobaczyć, co się stało. Stwierdzili wyciek wody. W mieszkaniu było zimno, a starsza pani była roztrzęsiona. Ł. J. zeznał, że nie pamięta dokładnie szczegółów tej interwencji. Sąd dał wiarę zeznaniom wymienionych świadków. Świadkowie W. i J. przytoczyli jedynie okoliczności zapamiętane przez nich z przeprowadzonej interwencji. Nie są w żaden sposób zainteresowani wynikiem toczącego się postępowania. Pozostali świadkowie przesłuchani w toku postepowania tj.: K. R. (k.90-91), W. O. (k.91v-92) G. G. (k.92-92v) nie były świadkami zdarzenia. Świadek R. w swoich zeznaniach potwierdziła jedynie fakt, że pozostaje od lat w konflikcie ze swoją siostrą D. Z. . Ze strony siostry spotykały ją liczne nieprzyjemności. Odnośnie zdarzenia wskazała, że jej mąż był urażony takim zarzutem. Od męża dowiedziała się, że sytuacja taka nie miała miejsca. W ocenie Sądu, wypowiedzi świadka są szczere. Okoliczności podawane przez K. R. a dotyczące relacji między siostrami, są oczywiste. W pozostałym zakresie świadek przytoczyła wypowiedzi oskarżonego co do rzekomego uszkodzenia pieca. W. O. w swoich zeznaniach wyjaśniła, że świadczyła na rzecz F. S. usługi opiekuńcze. Podczas tych wizyt starsza pani nie skarżyła się na zachowanie oskarżonego. Świadek dowiedziała się również, że oskarżony pomaga jej podopiecznej. Sąd uznał, że zeznania świadka są jasne i konsekwentne. Świadek G. G. jest dalszą krewną stron. Zeznała, że przyjeżdżała do F. S. , jeśli została o to poproszona. Na temat konfliktu między siostrami nic nie wiedziała. Sąd Rejonowy dał wiarę tym zeznaniom uznając je za szczere i spontaniczne. Wobec braku podstaw do kwestionowania Sąd uznał też za wiarygodne pozostałe dowody zgromadzone w sprawie tj.: informacja z PUP w C. (k.5), informacja z Urzędu Gminy w C. (k.6), kopie dokumentacji medycznej (k.57), kopia orzeczenia o stopniu niepełnosprawności (k.58-59), karta karna (k.7,199), informacja o dochodach (k.22), kopia faktury wraz z kopią szkicu (k.1-2 zbioru D). W tym stanie sprawy wina oskarżonego G. R. nie budziła wątpliwości Sądu Rejonowego i polegał na tym, że w dniu 2 stycznia 2015 roku w miejscowości P. działając w sposób umyślny, dokonał uszkodzenia pieca centralnego ogrzewania m-ki T. (...) kW w ten sposób, że po uprzednim odkręceniu zaworu znajdującego się w pomieszczeniu kotłowni spuścił wodę z obiegu centralnego ogrzewania, co doprowadziło do wzrostu temperatury pieca i zniszczenia dwóch pomp, gdzie wartość strat wyniosła 2.535,01 zł na szkodę D. Z. . Swoim zachowaniem wypełnił znamiona przestępstwa z art.288§1 kk . Przy dokonywaniu oceny materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie Sąd kierował się tym, że ocena każdego dowodu, również z wyjaśnień oskarżonego, jako pozostawiona sądowi orzekającemu, musi być dokonywana z przekonaniem, że oskarżony nie popełnił zarzucanego mu czynu. Dopiero, kiedy przeprowadzone dowody, ich ocena i wyprowadzone z nich wnioski, obalą owo przekonanie- można ferować wyrok skazujący. Stanowisko takie ma swoje uargumentowanie w treści art.5§1 kpk w związku z art.7 kpk , jako ze przepisy tej ustawy uznają jedynie zasadę swobodnej oceny dowodów, będącej efektem rozważań całokształtu ujawnionych w sprawie okoliczności, przemawiających zarówno na korzyść jak i na niekorzyść oskarżonego oraz nie różnicują dowodów od tego, w jakiej fazie postępowania i od kogo zostały pozyskane ( wyrok S.A. w Lublinie z dnia 29.04.2009 r., II AKa 63/09). Przy analizie materiału dowodowego zgromadzonego w niniejszej sprawie, Sąd Rejonowy wziął pod uwagę, że art. 288§1 kk jest przestępstwem umyślnym polegającym na niszczeniu, uszkodzeniu lub czynieniu niezdatna do użytku cudzej rzeczy. Mając powyższe na względzie, Sąd Rejonowy uznał, że oskarżony wypełnił swoim zachowaniem znamiona zarzucanego mu przestępstwa. G. R. bez wątpienia wszedł do kotłowni. Następnie dokonał otwarcia zaworu, co spowodowało spuszczenie wody w z obiegu centralnego ogrzewania. Na powyższe okoliczności wskazują wprost zeznania przesłuchanych w toku postępowania świadków, które omówiono powyżej. Wypowiedzi F. S. , T. S. , A. M. (2) , D. Z. stanowią jedną uzupełniającą się całość. Zdaniem Sądu Rejonowego, oskarżony działał z pełnym rozeznaniem. G. R. jest dojrzałym człowiekiem. Od lat mieszka w domu jednorodzinnym i korzysta z pieca centralnego ogrzewania. Zatem z całą pewnością znał zasady, na których opiera się system centralnego ogrzewania. Wiedział, że mieszkanie zajmowane przez F. S. jest połączone systemem ogrzewania z mieszkaniem należącym do D. Z. i odkręcenie zaworu wody spowoduje wyciek wody i w konsekwencji uszkodzenie pieca. Zatem Sąd Rejonowy nie miał żadnych wątpliwości, co do winy umyślnej oskarżonego. Sąd Rejonowy, na podstawie art.288§1 kk skazał oskarżonego na karę 4 miesięcy pozbawienia wolności. Na podstawie art.69§1 i 2 kk i art.70§1 pkt.1 kk w zw. z art.4§1 kk wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby wynoszący 2 lata. Na podstawie art.72§2 kk w zw. z art.4§1 kk Sąd zobowiązał oskarżonego do naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonej D. Z. kwoty 2.535,01 zł w terminie 6 miesięcy od dnia uprawomocnienia się wyroku. W przypadku oskarżonego Sąd potraktował jako okoliczność łagodzącą fakt, że oskarżony dotychczas nie był karany sądownie. Jest dojrzałą osobą. W związku z powyższym Sąd Rejonowy uznał, że oskarżony zasługuje na zastosowanie wobec jego osoby dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania kary. W ocenie Sądu wymierzony okres próby pozwoli na zweryfikowanie pozytywnej prognozy oskarżonego. Sąd Rejonowy zastosował wobec oskarżonego brzmienie art.69§1 i 2 kk , art.70§1 pkt.1 kk i art.70§2 pkt.2 kk sprzed dnia 1 lipca 2015 roku. Sąd uznał bowiem, że wymienione przepisy w tym brzemieniu są względniejsze dla oskarżonego od obecnie obowiązującego ich brzmienia. Wcześniej obowiązujące przepisy nie nakładały bowiem na Sąd obowiązku orzeczenia obowiązków wymienionych w art.72 kk . Oskarżony jest osobą dojrzałą. Ma 57 lat. Jest żonaty obecnie nie ma nikogo na utrzymaniu. Posiada wykształcenie zawodowe- mechanik samochodowy. Nie pracuje, utrzymuje się z zasiłku dla bezrobotnych. Jest właścicielem domu jednorodzinnego. W ocenie Sądu tylko wymierzona kara wpłynie na oskarżonego wychowawczo i zapobiegnie powrotowi do popełniania przestępstw, zaspokoi również społeczne poczucie sprawiedliwości. O kosztach sądowych Sąd orzekł na podstawie art. 624§1 kpk . Oskarżony utrzymuje się z zasiłku dla bezrobotnych. W przeszłości przeszedł zawał, co może mu utrudniać podjęcie pracy. Sąd Rejonowy uznał, że uiszczenie przez niego kosztów postępowania byłoby zbyt uciążliwe. O kosztach należnych oskarżycielce posiłkowej Sąd Rejonowy orzekł na podstawie art. 627 kpk i §4 ust.2,3, §17 ust.2 pkt.1, §20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2016 r., poz. 1714). W sprawie odbyło się dodatkowo 11 terminów rozpraw.