II K 680/21

Sąd Rejonowy w Lwówku ŚląskimLwówek Śląski2022-04-22
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacjirejonowy
zakaz prowadzenia pojazdówjazda pod wpływem zakazukodeks karnyart. 244 kkart. 180a kkkara pozbawienia wolnościśrodek karnykaralność

Sąd Rejonowy skazał mężczyznę za jazdę samochodem pomimo dożywotniego zakazu prowadzenia pojazdów i cofnięcia uprawnień, wymierzając karę 8 miesięcy pozbawienia wolności i 5-letni zakaz prowadzenia pojazdów.

Oskarżony T.R. został uznany za winnego popełnienia czynu z art. 244 kk i art. 180a kk w zw. z art. 11 § 2 kk. Kierował samochodem osobowym w dniu 14 września 2021 roku, nie stosując się do orzeczonego dożywotniego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz pomimo cofnięcia mu uprawnień. Sąd wymierzył mu karę 8 miesięcy pozbawienia wolności oraz środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 5 lat. Oskarżony został zwolniony od kosztów sądowych.

Sąd Rejonowy w Lwówku Śląskim, II Wydział Karny, wydał wyrok w sprawie T.R., który został oskarżony o popełnienie czynów z art. 244 kk (niestosowanie się do orzeczonego zakazu prowadzenia pojazdów) i art. 180a kk (kierowanie pojazdem pomimo cofnięcia uprawnień) w zbiegu z art. 11 § 2 kk. Do zdarzenia doszło 14 września 2021 roku, kiedy to oskarżony, mimo orzeczonego przez Sąd Rejonowy w Lubaniu dożywotniego zakazu prowadzenia pojazdów (sygn. akt II K 464/18) oraz decyzji Starosty o cofnięciu uprawnień, kierował samochodem osobowym. Oskarżony przyznał się do winy, tłumacząc swoje postępowanie koniecznością odebrania syna z urodzin. Sąd uznał jego wyjaśnienia za wiarygodne, ale uznał podany powód za błahy i nieusprawiedliwiający czynu. Podkreślono wielokrotną karalność oskarżonego (8 wcześniejszych skazań za przestępstwa umyślne) oraz fakt, że niespełna trzy miesiące przed tym zdarzeniem został skazany za podobne przestępstwo. W ocenie sądu kara 8 miesięcy pozbawienia wolności jest adekwatna do społecznej szkodliwości czynu i spełni funkcje wychowawcze oraz zapobiegawcze. Dodatkowo, na mocy art. 42 § 1a pkt 2 kk, orzeczono wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 5 lat. Ze względu na trudną sytuację materialną oskarżonego, został on zwolniony od ponoszenia kosztów sądowych.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (4)

Odpowiedź sądu

Tak, kierowanie pojazdem wbrew orzeczonemu zakazowi i cofniętym uprawnieniom stanowi przestępstwo z art. 244 kk i art. 180a kk.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że oskarżony swoim zachowaniem wyczerpał znamiona obu przepisów, stosując art. 11 § 2 kk. Podkreślono, że zakaz prowadzenia pojazdów został orzeczony prawomocnym wyrokiem, a decyzja o cofnięciu uprawnień była ostateczna.

Strony

NazwaTypRola
T. R.osoba_fizycznaoskarżony

Przepisy (5)

Główne

k.k. art. 244

Kodeks karny

Odpowiedzialności karnej podlega, kto nie stosuje się do orzeczonego przez sąd zakazu prowadzenia pojazdów.

k.k. art. 180a

Kodeks karny

Odpowiedzialności karnej podlega, kto prowadzi pojazd mechaniczny nie stosując się do decyzji właściwego organu o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami.

k.k. art. 11 § 2

Kodeks karny

Jeżeli sprawca popełnił dwa albo więcej przestępstw i wymierza się za każde z nich odrębną karę, sąd może wówczas włączyć je do jednego postępowania i łącznie orzec karę, która nie może przekroczyć najwyżęjść kar przewidzianych za poszczególne przestępstwa.

k.k. art. 42 § 1a

Kodeks karny

W razie skazania za przestępstwa określone w art. 178a ust. 1, art. 180, art. 244, art. 297 lub art. 302, sąd orzeka zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych albo pojazdów określonego rodzaju.

Pomocnicze

k.p.k. art. 624 § 1

Kodeks postępowania karnego

W wypadkach szczególnie uzasadnionych, wówczas gdyśłośćććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććććć\u010

Skład orzekający

Roman Chorab

przewodniczący

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt II K 680/21 0 Ds. 267.2021 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 kwietnia 2022 r. Sąd Rejonowy w Lwówku Śląskim, II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący SSR Roman Chorab Protokolant Joanna Gaweł - Wojciechowska po rozpoznaniu w dniu 22.04.2022 r. sprawy T. R. ur. (...) L. syna M. i A. z d. S. oskarżonego o to, że: w dniu 14 września 2021 roku w miejscowości R. , w powiecie (...) , nie stosując się do orzeczonego przez Sąd Rejonowy w Lubaniu dożywotniego zakazu kierowania pojazdami mechanicznymi wszystkich kategorii sygn. akt II K 464/18 z dnia 4 marca 2019 roku, a nadto pomimo wydanej przez Starostę (...) decyzji nr KD.5430. (...) .2019.AK z dnia 08 sierpnia 2019 roku o cofnięciu uprawnień kategorii AM, B1,B kierował na drodze publicznej, w ruchu lądowym, samochodem osobowym marki S. (...) o nr rej (...) tj. o czyn z art. 244 kk i art. 180 a kk w zw. z art. 11 § 2 kk I. oskarżonego T. R. uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego w części wstępnej wyroku stanowiącego występek z art. 244 kk i art. 180 a kk w zw. z art. 11 § 2 kk i za to na podstawie art. 244 kk w zw. z art. 11 § 3 kk wymierza mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności; II. na podstawie art. 42 § 1 a pkt 2 kk orzeka wobec oskarżonego T. R. środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 5 (pięciu) lat; III. na podstawie art. 624 § 1 kpk zwalnia oskarżonego w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych i nie wymierza opłaty. UZASADNIENIE UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 680/21 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. T. R. w dniu 14 września 2021 r. w miejscowości R. w powiecie (...) , nie stosując się do orzeczonego przez Sąd Rejonowy w Lubaniu dożywotniego zakazu kierowania pojazdami mechanicznymi wszystkich kategorii sygn. akt II K 464/18 z dnia 4 marca 2019 roku , a nadto pomimo wydanej przez Starostę (...) decyzji nr KD.5430. (...) .2019.Ak z dnia 08 sierpnia 2019 r. o cofnięciu uprawnień kat. AM,B1,B kierował na drodze publicznej , w ruchu lądowym samochodem osobowym marki S. (...) o nr rej. (...) . Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty I. naruszenie zakazu i niestosowanie się do decyzji 1. Notatka urzędowa k. 1 2. Odpis wyroku Sądu Rejonowego w Lubaniu z dnia 04.03.2019 , sygn. akt II K 464/18 k. 2 , k.14 3. wyjaśnienia oskarżonego: T. R. k. 69 v- w części 4. Decyzja (...) z dnia 08.08.2019- KD.5430. (...) .2019.Ak k. 3, k. 17 II. Uprzednia karalność oskarżonego T. R. 5. Karta karna k. 15 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty 2. OCENA DOWODÓW 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu I. 1. Wyjaśniania oskarżonego T. R. – k. 40v. Co do przedmiotu postępowania – oskarżony T. R. przyznał się , że w dniu 14 września 2021 r. w godzinach wieczornych , w miejscowości R. w powiecie (...) , nie stosując się do orzeczonego przez Sąd Rejonowy w Lubaniu dożywotniego zakazu kierowania pojazdami mechanicznymi wszystkich kategorii , a nadto pomimo wydanej przez Starostę (...) decyzji o cofnięciu uprawnień kat. AM,B1,B kierował na drodze publicznej w ruchu lądowym samochodem osobowym. Swój czyn usprawiedliwiał koniecznością odebrania 5-letniego syna z imprezy urodzinowej z miejscowości C. i brakiem innej możliwości odebrania dziecka. Jak wyjaśnił konkubina jego była w pracy , a brat kończył pracę o godz. 20 Wyjaśnienia te zasługują na wiarygodność , gdyż znajdują pełne potwierdzenie w pozostałym zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym. 4. Karta karna Dowód nie kwestionowany przez żadną ze stron postępowania. W ocenie Sądu brak było podstaw do odmówienia wiarygodności danym o karalności oskarżonego. 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony 3.1.Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem I. T. R. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej W ocenie Sądu nie może budzić wątpliwości, kwalifikacja prawna czynu zarzucanego oskarżonemu T. R. . Zgodnie z treścią przepisu art. 244 kk . odpowiedzialności karnej podlega osoba , która m.in. nie stosuje się do orzeczonego przez sąd zakazu prowadzenia pojazdów. Wobec osk. T. R. takie orzeczenie wydał Sąd Rejonowy w Lubaniu w dniu 4 marca 2019 r. w sprawie o sygn. akt II K 464/18. Natomiast zgodnie z treścią przepisu art. 180a kk . odpowiedzialności karnej podlega osoba , która prowadzi pojazd mechaniczny nie stosując się do decyzji właściwego organu o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami. Taka zaś decyzja została wydana przez Starostę (...) w dniu 8 sierpnia 2019 roku o nr KD.5430. (...) .2019.AK. Zastosowanie art. 11 § 2 kk . uzasadnia fakt , że T. R. kierując samochodem m-ki S. ” w ruchu lądowym wyczerpał znamiona określone w dwóch przepisach ustawy karnej powyżej wskazanych. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia 4. KARY, ŚRODKI KARNE, PRZEPADEK, ŚRODKI KOMPENSACYJNE I ŚRODKI ZWIĄZANE Z PODDANIEM SPRAWCY PRÓBIE Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności T. R. I i II I i II Sąd uznał, że wymierzenie oskarżonemu T. R. na podstawie art. 244 kk . w zw. z art. 11 § 2 kk . kary ośmiu miesięcy pozbawienia wolności jest adekwatne do stopnia społecznej szkodliwości popełnionego przez niej czynu – przy czym spełni w stosunku do oskarżonego rolę wychowawczą i zapobiegawczą, czyniąc nadto zadość prewencji ogólnej , a nadto uwzględnia uprzednią wielokrotną karalność oskarżonego , pomimo stosunkowo młodego wieku. Podkreślić należy bowiem , że osk. T. R. pomimo stosunkowo młodego wieku ( 30 lat ) był już ośmiokrotnie karany za przestępstwa umyślne. Mało tego zaledwie niespełna trzy miesiące przed zdarzeniem z dnia 14.09.2021 r. został on w dniu 22.06.2021 r. skazany przez Sąd Rejonowy w Lwówku Śląskim dokładnie za takie samo przestępstwo. Nie sposób zatem nie zauważyć , że osk. T. R. jest osobą lekceważącą orzeczenia sądowe i mającą za nic kolejne wyroki skazujące wobec jego osoby. W ocenie Sądu powód dla którego osk. T. R. zdecydował się na kierowanie pojazdem był całkowicie błahy i w żaden sposób nie usprawiedliwiający podjętego przez niego działania. Zdaniem Sądu jedyną okolicznością łagodzącą było przyznanie się osk. T. R. do zarzucanego mu czyny , lecz nie można tego faktu przeceniać skoro oskarżony ten został zatrzymany na „gorącym uczynku” Zatem zdaniem Sądu kara za kolejne przestępstwa umyślne nie może być karą wolnościową. Na podstawie art. 42 § 1a pkt. 2 kk . , Sąd orzekł wobec oskarżonego T. R. środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów w ruchu lądowym na okres 5 lat , jako obligatoryjne orzeczenie takie środka za popełnienie przestępstw z art. 244 kk . i z art. 180a kk . 5. INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 6. INNE ZAGADNIENIA W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę - 7. KOSZTY PROCESU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności III. Oskarżony T. R. nie posiada żadnego majątku , w chwili obecnej nie pracuje i będzie miał do odbycia karę pozbawienia wolności , w związku z czym , Sąd uznał iż istnieją podstawy do zwolnienia go od ponoszenia kosztów sądowych i nie wymierzania mu opłaty , na podstawie art. 624 § 1 kpk . i art. 17 ust. 1 ustawy o opłatach w sprawach karnych . 8. PODPIS

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI