II K 668/21

Kielce
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko życiu i zdrowiuNiskarejonowy
konflikt sąsiedzkinaruszenie czynności narządu ciałaart. 157 kkgrzywnazadośćuczynieniepostępowanie karnesąd rejonowy

Sąd skazał D. Ż. za spowodowanie naruszenia czynności narządu ciała trwającego poniżej 7 dni, orzekając karę grzywny i zadośćuczynienie dla pokrzywdzonej E. W.

Sprawa dotyczyła konfliktu sąsiedzkiego między D. Ż. a M. S. i jej córką E. W. Oskarżony D. Ż. został skazany za czyn z art. 157 § 2 kk, polegający na rzuceniu metalowym przęsłem ogrodzenia w E. W., co spowodowało u niej obrażenia trwające poniżej 7 dni. Sąd orzekł karę grzywny w wysokości 50 stawek dziennych po 20 zł każda oraz zasądził 500 zł zadośćuczynienia na rzecz pokrzywdzonej.

Sąd Rejonowy w Kielcach rozpoznał sprawę przeciwko D. Ż., oskarżonemu o czyn z art. 157 § 2 kk, polegający na naruszeniu czynności narządu ciała E. W. trwającym poniżej 7 dni. Konflikt między stronami wynikał z sąsiedzkiego sporu o granicę i korzystanie z wjazdu na posesję. W dniu 23 listopada 2020 r. doszło do incydentu, w którym D. Ż. rzucił metalowym przęsłem ogrodzenia w E. W., powodując u niej obrażenia w postaci sińców i otarć naskórka. Sąd, opierając się na zeznaniach pokrzywdzonej, świadków oraz opinii sądowo-lekarskiej, uznał oskarżonego za winnego. Wymierzono mu karę grzywny w wysokości 50 stawek dziennych po 20 zł, co daje łącznie 1000 zł. Dodatkowo, na mocy art. 46 § 1 kk, zasądzono od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonej kwotę 500 zł tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę. Sąd obciążył również oskarżonego kosztami sądowymi w kwocie 100 zł.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Tak, oskarżony D. Ż. popełnił przestępstwo z art. 157 § 2 kk.

Uzasadnienie

Sąd uznał zeznania pokrzywdzonej za wiarygodne, poparte opinią biegłego potwierdzającą obrażenia. Brak było podstaw do kwestionowania relacji pokrzywdzonej, gdyż wszczęcie postępowania nie wpływało na źródło konfliktu. Oskarżony miał możliwość zachowania zgodnego z prawem, a jego działanie było umyślne.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

skazanie

Strona wygrywająca

D. Ż.

Strony

NazwaTypRola
D. Ż.osoba_fizycznaoskarżony
E. W.osoba_fizycznapokrzywdzona
A. Ż.osoba_fizycznaświadkowie
M. S.osoba_fizycznaświadkowie

Przepisy (4)

Główne

k.k. art. 157 § § 2

Kodeks karny

Sąd zinterpretował przepis jako czyn polegający na spowodowaniu naruszenia czynności narządu ciała lub rozstroju zdrowia trwającego nie dłużej niż 7 dni.

Pomocnicze

k.k. art. 46 § § 1

Kodeks karny

Przepis dotyczący obowiązku naprawienia szkody lub zadośćuczynienia za doznaną krzywdę.

k.p.k. art. 628 § pkt 1

Kodeks postępowania karnego

Przepis dotyczący zasądzenia od oskarżonego na rzecz oskarżyciela prywatnego zwrotu zryczałtowanej równowartości wydatków.

k.k. art. 53

Kodeks karny

Przepis określający dyrektywy wymiaru kary.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Wiarygodność zeznań pokrzywdzonej E. W. potwierdzona opinią biegłego. Brak podstaw do kwestionowania relacji pokrzywdzonej, gdyż wszczęcie postępowania nie wpływa na źródło konfliktu. Oskarżony miał możliwość zachowania zgodnego z prawem i działał umyślnie.

Odrzucone argumenty

Oskarżony kwestionował przebieg zdarzenia z dnia 23 listopada 2020 r. i widzenie się z pokrzywdzoną.

Godne uwagi sformułowania

Złożenie zawiadomienia w przedmiotowej sprawie nijak nie wpłynie na źródło konfliktu między stronami, tj. postępowanie rozgraniczeniowe, pokrzywdzona zatem nie miała żadnego powodu, by fałszywie obciążać oskarżonego. Wina w przypadku oskarżonego nie budzi jakichkolwiek wątpliwości. Oskarżony miał w dacie czynu pełną i nieskrępowaną możliwość zachowania się zgodnego z prawem, nic bowiem nie ograniczało ich w podejmowaniu decyzji.

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Interpretacja art. 157 § 2 kk w kontekście konfliktu sąsiedzkiego i obrażeń poniżej 7 dni."

Ograniczenia: Sprawa dotyczy specyficznego stanu faktycznego i konfliktu sąsiedzkiego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa ilustruje eskalację konfliktu sąsiedzkiego i konsekwencje prawne drobnych obrażeń ciała. Jest to typowy przykład sprawy karnej o niższej szkodliwości społecznej.

Konflikt sąsiedzki zakończony karą grzywny: jak drobne obrażenia ciała mogą prowadzić do odpowiedzialności karnej.

Dane finansowe

zadośćuczynienie: 500 PLN

grzywna: 1000 PLN

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 668/21 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1. USTALENIE FAKTÓW 1.1 Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. D. Ż. Czyn z art. 157 § 2 kk Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty 1) D. Ż. oraz A. Ż. zamieszkują w K. przy ul. (...) . Nieruchomość tę nabyli wiedząc, że w toku jest postępowanie rozgraniczeniowe z właścicielką sąsiadującej posesji M. S. . Do obu w/w posesji prowadzi jeden wjazd. D. Ż. oraz A. Ż. są skonfliktowani z M. S. na tle ustalenia granicy i korzystania z wjazdu na posesję. Między w/w dochodziło do awantur, w których uczestniczyła także córka M. S. E. W. . 20 listopada 2020 r. E. W. wraz z dwójką swoich dzieci przyjechała odwiedzić matkę. Zaparkowała na wjeździe między posesjami D. Ż. oraz A. Ż. i jej matki. D. Ż. w związku z powyższym wezwał Straż Miejską. Strony spierały się słownie i w trakcie tego tego zdarzenia brama ogrodzenia D. Ż. upadła. Tego dnia między stornami doszło do rękoczynów. E. W. opluła A. Ż. , a ta z kolei w odwecie uderzyła E. W. w twarz. Wyjaśnienia oskarżonego k. 63- 64, 67, 68, 71 Zeznania pokrzywdzonej E. W. k. 65-67, 68, 71, 232 Zeznania świadka A. Ż. k. 68-72 Zeznania świadka M. S. k. 72-75 Raport zgłoszenia k. 99- 101, 102-104, 107-109, Zeznania świadka J. M. k. 126 Zeznania świadka D. M. k. 199 Zeznania świadka P. W. k. 200-202 Zeznania świadka R. P. k. 125 Akta spraw II KP 346/21, II Kp 95/21, IX Kp 973/21 SR w Kielcach, PR 2 Ds. (...) . (...) , PR 2 Ds. 1410. (...) , PR 2 Ds. (...) .2020, PR 2 Ds. (...) .2020 Prok. Rej K. Zachód w K. . Opinia sądowo-lekarska k. 148- 148v Płyta k. 197 2) W dniu 23 listopada 2020 r. ok. 13:00 E. W. ponownie wraz z córkami przyjechała na posesję matki. Gdy wchodziła zauważył ją D. Ż. . E. W. idąc do domu zbierała elementy prowizorycznego płotku, który zainstalowała wcześniej jej matka. D. Ż. zaczął awanturę i w jej przebiegu kopnął w ogrodzenie, a kolejno podniósł je i rzucił nim w E. W. , a następnie pchnął ją na ścianę. Gdy E. W. zaczęła krzyczeć, D. Ż. puścił ją. Po tym zdarzeniu D. Ż. wzniósł betonowe ogrodzenie, a M. S. zainstalowała monitoring i od tego czasu nie dochodzi do awantur między w.w. Wyjaśnienia oskarżonego k. 63- 64, 67, 68, 71 Zeznania pokrzywdzonej E. W. k. 65-67, 68, 71, 232 Zeznania świadka A. Ż. k. 68-72 Zeznania świadka M. S. k. 72-75 Zeznania świadka K. K. k. 124-125 Zeznania świadka Z. Ł. k. 125-126 Zeznania świadka R. C. k. 220-221 Zeznania świadka P. S. k. 231v-232 Raport zgłoszenia k. 99- 101, 102-104, 107-109, Pismo GRUPA GT k. 114 3) Wskutek powyższego zdarzenia E. W. doznała na przednio – bocznej powierzchni podudzia prawego sińca fioletowo-oliwkowego o wymiarach około 60x50 mm i w jego obrębie otarć naskórka pod suchymi, brunatnymi strupami o wymiarach około 30x3 mm, nieco powyżej na podudziu sińca fioletowo – oliwkowego o wymiarach około 20x15 mm, na powierzchni przedniej podudzia prawego sińca fioletowo – oliwkowego o wymiarach około 40x20 mm i w jego obrębie otarcia naskórka pod suchymi, brunatnymi strupami o wymiarach około 30x3 mm, na powierzchni przyśrodkowej podudzia w części dolnej sińca fioletowo-oliwkowego o wymiarach około 30x15 mm z otarciami naskórka pod suchymi, brunatnymi strupami o wymiarach około 3x2 mm i 3x2 mm, na powierzchni przedniej podudzia lewego w części środkowej otarcia naskórka pod suchymi, brunatnymi strupami o wymiarach około 3x2 mm i 3x2 mm skutkujące naruszeniem czynności narządu jej ciała na okres poniżej dni 7. Opinia sądowo-lekarska k. 147 4) D. Ż. ma 60 lat. Utrzymuje się z renty w kwocie 6000 zł. Nie ma nikogo na utrzymaniu. Jego żona pracuje. Nie leczył się psychiatrycznie ani odwykowo. Nie był karany. Oświadczenie oskarżonego k. 63 1.2 Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty 2. OCena DOWOdów 2.1 Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu Wyjaśnienia oskarżonego Sąd dał wiarę oskarżonemu co do okoliczności, iż między nim i jego żoną, a M. S. i pokrzywdzoną istnieje konflikt sąsiedzki, którego źródłem jest spór o granicę, albowiem w tym zakresie relacja oskarżonego jest bezsporna. Bezspornym jest także, że w dniu 20 listopada 2020 r. doszło między oskarżonym i jego żoną, a pokrzywdzoną do awantury, nie mniej szczegółowy przebieg tego wydarzenia pozostaje poza przedmiotem niniejszego postępowania albowiem przedmiotowa sprawa dotyczy zdarzenia z dnia 23 listopada (...) . istotnym jest jednak, że wydarzenia z dnia 23 listopada 2020 r. stanowią kontynuację awantury z dnia 20 listopada 2020 r., w przebiegu której obie strony zachowywały się prowokująco. Zeznania pokrzywdzonej E. W. Pokrzywdzona w toku postępowania opisała okoliczności zdarzeń w dniu 23 listopada 2020 r. wskazując, że po tym gdy weszła na podwórko i zbierała elementy ogrodzenia, została zaatakowana przez oskarżonego, który rzucił w nią ogrodzeniem, a kolejno popchnął na ścianę i przytrzymywał. E. W. nie miała w tym zakresie żadnego powodu by całkowicie projektować swoja relację. O ile bowiem co do jej opisu zdarzeń z dnia 20 listopada (...) . sąd miał pewne wątpliwości w szczególności w zakresie kontaktu fizycznego, między nią a A. Ż. bowiem treść nagrania sugeruje, że mogło dojść do niego ze strony pokrzywdzonej nie mniej nie jest to treść jednoznaczna, o tyle brak jest podstaw by przyjąć, że pokrzywdzona zdarzenie wskazane w zarzucie wymyśliła, a zasadniczo do tego sprowadzała się linia obrony oskarżonego, który kwestionował by w ogóle w dniu 23 listopada 2020 roku, widział się z pokrzywdzoną. Zważyć należy, że pokrzywdzona nie miała powodu by fałszywie oskarżać D. Ż. bowiem wszczęcie przedmiotowego postepowania nijak nie wpływa na rozstrzygnięcie postępowania rozgraniczeniowego, które jest źródłem konfliktu. Zeznania świadka A. Ż. Świadek w toku postępowania złożyła obszerną relację, w której opisała okoliczności zdarzenia z dnia 20 listopada 2020 r. w tym bowiem zdarzeniu uczestniczyła, nie mniej nie było ono przedmiotem zarzutu wobec czego sąd dał jej wiarę tylko na okoliczność istnienia między stronami konfliktu o intensywnym przebiegu. O zdarzeniu z dnia 23 listopada 202 r. świadek nic nie wiedziała, przebywała wtedy na zwolnieniu lekarskim i nie wychodziła na podwórko. Zeznania świadka M. S. Świadek w toku postępowania opisała okoliczności zdarzeń w dniu 23 listopada 2020 r. wskazując, że z córką zostały zaatakowane przez oskarżonego, który rzucił w nie ogrodzeniem. Zważyć należy, że świadek nie miała powodu by fałszywie oskarżać D. Ż. bowiem wszczęcie przedmiotowego postepowania nijak nie wpływa na rozstrzygnięcie postępowania rozgraniczeniowego, które jest źródłem konfliktu. Zeznania świadka K. K. Świadek jest funkcjonariuszem policji która w dniu 23 listopada 2020 r. przeprowadzała interwencję przy ul. (...) . Zeznając opisała przyczyny interwencji oraz stanowiska osób, które na miejscu zastała. Sąd dął wiarę świadkowi albowiem jej zeznania są spójne i logiczne nadto jest ona osobą obcą dla strona, a wszelką wiedzę co do zdarzania, powzięła w związku z pełnionymi obowiązkami. Zeznania świadka Z. Ł. Świadek jest funkcjonariuszem policji, który w dniu 23 listopada 2020 r. przeprowadzał interwencję przy ul. (...) . Zeznawał na okoliczności interwencji oraz zachowanie osób, które w niej uczestniczyły. Sąd dął wiarę świadkowi albowiem jego zeznania są spójne i logiczne nadto jest on osobą obcą dla stron, a wszelką wiedzę co do zdarzania powziął w związku z pełnionymi obowiązkami Zeznania świadka J. M. Świadek opisał przebieg interwencji przy ul. (...) . Zeznając opisał zachowanie uczestników interwencji. Podał, że obie strony zarzucały sobie, że doszło między nimi do rękoczynów, żadnych obrażeń nie widział. Oskarżony pokazywał film, którego treść świadek opisał. Pokrzywdzona miała mówić, że żona oskarżonego uderzyła ją w twarz oraz, że boi się sąsiadów. Sąd dał wiarę świadkowi albowiem jego zeznania są spójne i logiczne nadto jest on osobą obcą dla stron, a wszelką wiedzę co do zdarzania powziął w związku z pełnionymi obowiązkami Zeznania świadka D. M. Świadek przeprowadzał interwencję w miejscu zamieszkania oskarżonego. Interwencja dotyczyła pojazdu zaparkowanego na wjedzie do posesji. Świadek opisał przebieg interwencji podał, że oskarżony mówił, że nie może wjechać na posesję, a miał w samochodzie coś ciężkiego do rozładowania, jednak nie pokazał ani samochodu, ani tego co w nim ma. Świadek wskazał, że strony są skonfliktowane ale nie widział, by doszło między nimi do rękoczynów. Sąd dał wiarę świadkowi albowiem jego zeznania są spójne i logiczne nadto jest on osobą obcą dla stron, a wszelką wiedzę co do zdarzania powziął w związku z pełnionymi obowiązkami Zeznania świadka P. W. Świadek jest S. Miejskim, zeznając opisał przebieg interwencji w miejscu zamieszkania oskarżonego, dotyczący parkowania na bramie wjazdowej. Wskazał, że oskarżony na nich krzyczał i krzykiem chciał wymusić, by odholowali pojazd. K. strażnicy, podawali mu swoje dane, a on twierdził, że nie słyszy, mówił, że są nieoduczeni i że złoży na nich skargę. Świadek podał, że nie widział by między stronami doszło do kontaktu fizycznego, ani by ktokolwiek kogoś opluł, natomiast strony wyzwały się wulgarnie. Sąd dał wiarę świadkowi albowiem jego zeznania są spójne i logiczne nadto jest on osobą obcą dla stron, a wszelką wiedzę co do zdarzania powziął w związku z pełnionymi obowiązkami. Zeznania świadka R. P. Świadek jest funkcjonariuszem policji, zeznając opisał przebieg jednaj z interwencji, wskazując, że spór między stronami dotyczył wjazdu na posesję. Sąd dał wiarę świadkowi albowiem jego zeznania są spójne i logiczne, nadto jest on osobą obcą dla stron, a wszelką wiedzę co do zdarzania powziął w związku z pełnionymi obowiązkami. Zeznania świadka R. C. Świadek przeprowadzał interwencję w miejscu zamieszkania stron w dniu 23 listopada 2020 r. Zeznając wskazał, że przebiegu interwencji nie pamięta, przyznał natomiast, że przyczyną było zaparkowanie pojazdu w sposób uniemożliwiający wjazd na posesję. Wskazał, że jedna z kobiet mówiła, że nie wyjdzie z domu, bo boi się sąsiada, co koreluje z treścią relacji pokrzywdzonej. Sąd dał wiarę świadkowi albowiem jego zeznania są spójne i logiczne, nadto jest on osobą obca dla stron, a wszelką wiedzę co do zdarzania powziął w związku z pełnionymi obowiązkami Zeznania świadka P. S. Świadek zeznając opisała okoliczności interwencji przeprowadzenie w miejscu zamieszkania oskarżonego. Zeznała, że dotyczyła ona źle zaparkowanego pojazdu, pokrzywdzona rozmawiała z nimi przez okno twierdząc, że nie wyjdzie na podwórko, bo boi się sąsiada. Świadek zeznała, że nie kojarzy, by widziała wtedy obrażenia na ciele pokrzywdzonej. Pokrzywdzona miała mówić, że boi się o własne życie. Sąd dał wiarę świadkowi albowiem jej zeznania są spójne i logiczne, nadto jest ona osobą obcą dla stron, a wszelką wiedzę co do zdarzania powzięła w związku z pełnionymi obowiązkami Akta spraw II KP 346/21, II Kp 95/21, IX Kp 973/21 SR w Kielcach, PR 2 Ds. (...) .2020, PR 2 Ds. 1410. (...) , PR 2 Ds. (...) .2020, PR 2 Ds. (...) .2020 Prok. Rej K. Zachód w K. . Dowód obiektywny niepodważany przez strony. Opinie sądowo-lekarskie Opinia fachowe i rzetelne sporządzone przez biegłego mającego wiedzę i doświadczenie zawodowe. Płyta Płyta zawiera częściowy zapis wydarzeń z dnia 20 listopada 2020 r. Autentyczność zapisu nie była kwestionowana przez strony. Pismo GRUPA GT Dowód obiektywny niepodważany przez strony. 2.2 Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 3.1 Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem I. D. Ż. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Przestępstwo z art. 157 § 2. k.k. popełnia kto powoduje naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia trwający nie dłużej niż 7 dni. Z. w sprawie materiał dowody świadczy, że oskarżony dopuścił się zarzucanego mu czynu. Sąd nie miał żadnego powodu by umniejszać wiarygodności zeznaniom pokrzywdzonej w zakresie wydarzeń z dnia 23 listopada 2020 r. Zważyć należy, złożenie zawiadomienia w przedmiotowej sprawie nijak nie wpłynie na źródło konfliktu między stronami, tj. postępowanie rozgraniczeniowe, pokrzywdzona zatem nie miała żadnego powodu, by fałszywie obciążać oskarżonego. Nadto sąd dysponuje opinią biegłego, z której jednoznacznie wynika, że pokrzywdzona faktycznie odniosła opisywane obrażenia. Natomiast sam fakt zaistnienia opisywanego przez pokrzywdzoną zdarzenia jest uprawdopodobniony konfliktem, który tli się między stronami, a w którym oskarżony niejednorktonie zachowywał się nazbyt emocjonalnie. Wobec powyższego sąd uznał, że D. Ż. w dniu 23 listopada 2020 r. w K. przy ul. (...) naruszył czynność narządu ciała E. W. na okres trwający nie dłużej niż 7 dni, w ten sposób, że rzucił w jej kierunku metalowym przęsłem ogrodzenia, wskutek czego doznała ona na przednio – bocznej powierzchni podudzia prawego sińca fioletowo-oliwkowego o wymiarach około 60x50 mm i w jego obrębie otarć naskórka pod suchymi, brunatnymi strupami o wymiarach około 30x3 mm, nieco powyżej na podudziu sińca fioletowo – oliwkowego o wymiarach około 20x15 mm, na powierzchni przedniej podudzia prawego sińca fioletowo – oliwkowego o wymiarach około 40x20 mm i w jego obrębie otarcia naskórka pod suchymi, brunatnymi strupami o wymiarach około 30x3 mm, na powierzchni przyśrodkowej podudzia w części dolnej sińca fioletowo-oliwkowego o wymiarach około 30x15 mm z otarciami naskórka pod suchymi, brunatnymi strupami o wymiarach około 3x2 mm i 3x2 mm, na powierzchni przedniej podudzia lewego w części środkowej otarcia naskórka pod suchymi, brunatnymi strupami o wymiarach około 3x2 mm i 3x2 mm, czym wypełnił znamiona przestępstwa z art. 157 § 2 kk ☐ 3.2 Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.3 Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.4 Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 3.5 Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia 4. KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności D. Ż. Przesłanką konieczną do przypisania sprawcy popełnienia przestępstwa jest wykazanie jego winy. (...) jest możność postawienia zarzutu, że w czasie i miejscu, gdy sprawca miał możliwość zachowania się zgodnego z prawem, wybiera zachowanie niezgodne z obowiązującym porządkiem prawnym. Wina w przypadku oskarżonego nie budzi jakichkolwiek wątpliwości. Oskarżony miał w dacie czynu pełną i nieskrępowaną możliwość zachowania się zgodnego z prawem, nic bowiem nie ograniczało ich w podejmowaniu decyzji. Uznać zatem należy, iż przypisane mu przestępstwo popełnił umyślnie, z pełnym rozeznaniem. Nie mniej na uwadze należy mieć motywację oskarżonego który czynów dopuścił się w przypływie emocji w przebiegu konfliktu. Stopień winy należy zatem uznać za znaczny a nie wysoki. Stopień społecznej szkodliwości czynu oskarżonego należy ocenić jako znaczny, co wynika głównie z rodzaju dobra chronionego w jakie godziło przestępstwo - zdrowie. Na uwadze należy mieć, że pokrzywdzona wskutek zdarzenia odniosła tylko niewielkie obrażenia. Wymierzając oskarżanemu karę Sąd kierował się wskazaniami zawartymi w art. 53 kk i określił ją w ten sposób, by jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy, a kara uwzględniała stopień społecznej szkodliwości czynu. Wzięto również pod uwagę cele zapobiegawcze, które kara ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Na korzyść oskarżonego świadczy jego uprzednia niekaralność. W ocenie Sądu karą spełniającą warunki określone w art. 53 kk będzie kara grzywny w rozmiarze 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych, przy przyjęciu, iż jedna stawka dzienna równa się kwocie 20 (dwudziestu) złotych. Przestępstwo z art. 157 § 2 k zagrożone jest grzywną, karą ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2. Sąd orzekł zatem karę rodzajowo najłagodniejszą, a to ze względu na dotychczasowa niekaralność oskarżonego. Ustalając liczbę stawek grzywny wzięto pod uwagę stopień winy oskarżonego oraz społecznej szkodliwości ich czynów. Przy ustalaniu wysokości stawki Sąd miał na względzie sytuację ekonomiczną oskarżonego, który pobiera uposażenie emerytalne w kwocie 6.000 zł. Sąd na podstawie art. 46 § 1 kk orzekł wobec oskarżonego na rzecz pokrzywdzonej kwotę 500 (pięciuset) złotych tytułem zadośćuczynienia za doznaną przez nią krzywdę wyrządzoną przestępstwem. Ustając rozmiar krzywdy, a co za tym idzie wysokość zadośćuczynienia sąd miał na uwadze, skale ujemnych przeżyć psychicznych spowodowanych zdarzeniem oraz rozmiar obrażeń, które były stosunkowo niewielkie. 5. 1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności D. Ż. Na podstawie art. 628 pkt 1 kpk zasądzono od oskarżonego D. Ż. na rzecz oskarżycielki prywatnej kwotę 300 (trzystu) złotych tytułem zwrotu zryczałtowanej równowartości wydatków. 1.6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności IV. Sąd obciążył oskarżonego kosztami sądowymi w zakresie opłaty od kary- 100 zł albowiem osiąga on wystarczające dochody by koszty te uiścić. 8. Podpis

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI