VII Ka 920/21

Sygn. akt VII Ka 920/21 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 3 grudnia 2021 r. Sąd Okręgowy w Olsztynie w VII Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie: Przewodniczący: SSO Dariusz Firkowski (spr.) Sędziowie: SSO Dorota Lutostańska SSO Leszek Wojgienica Protokolant: st. sekr. sąd. Jolanta Jankowska przy udziale prokuratora Prokuratury Okręgowej w Olsztynie Anety Maslany-Golańskiej po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2021 r. sprawy: A. A. (1) ur. (...) w W. , syna T. i W. z domu A. oskarżonego z art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29.07.2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę od wyroku Sądu Rejonowego w (...) w W. z dnia 21 sierpnia 2020 r., sygn. akt (...) I zmienia zaskarżony wyrok i oskarżonego A. A. (1) uniewinnia od popełnienia zarzucanego mu czynu, II koszty procesu w sprawie ponosi Skarb Państwa. FORMULARZ UZASADNIENIA WYROKU SĄDU ODWOŁAWCZEGO (UK 2) UZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt VII Ka 920/21 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 0.1.1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w (...) w W. z dnia 21 sierpnia 2020 r., sygn. akt (...) 0.1.1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca oskarżonego ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 0.1.1.3. Granice zaskarżenia 0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.1.1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☐ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 0.1.2.1. Ustalenie faktów 0.1.2.1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 0.1.2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 0.1.2.2. Ocena dowodów 0.1.2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 0.1.2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 1) błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mający wpływ na jego treść polegający na sprzecznym i dowolnie ocenionym przez sąd a quo materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie polegający na ustaleniu, że oskarżony A. A. (1) w dniu 5 czerwca 2018 r., wbrew przepisom ustawy znajdował się w posiadaniu znacznej ilości substancji psychotropowych w postaci soli amfetaminy o łącznej wadze nie mniejszej niż 2191,00 gram, czym wypełnił znamiona przestępstwa z art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29.07.2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz. U. z 2005 r. nr 179 poz. 1485 z poźn. zm.), podczas gdy ustalenie to sąd oparł wyłącznie: a. na zeznaniach świadków w osobach funkcjonariuszy policji prowadzących czynności w miejscu zamieszkania oskarżonego w dniu 5 czerwca 2018 r. które są niemiarodajne i niezupełne dla przypisania oskarżonemu A. A. (1) posiadania w/w substancji psychotropowych z uwagi na brak w aktach sprawy bezpośredniego dowodu potwierdzającego, iż substancje te zostały przez oskarżonego ukryte w miejscu ich ujawnienia, b. jedynie na ustaleniu wyniku czynności przeszukania garażu budynku w którym przebywał oskarżony A. A. (1) , w postaci ujawnienia substancji psychotropowych, i pomimo c. braku w aktach sprawy dowodu bezpośredniego pozwalającego ustalić sprawstwo oskarżonego zarzucanego mu czynu, w szczególności materiałów dotyczących źródła informacji stanowiących podstawę przeszukania garażu budynku zajmowanego m.in. przez oskarżonego, d. niewyeliminowania w toku postępowania możliwości ukrycia ujawnionych substancji przez inną nieustaloną osobę, e. treści zeznań przesłuchanych w toku postępowania funkcjonariuszy Policji, głównie funkcjonariuszy Centralnego Biura Śledczego Policji zawierających informacje jedynie o · przyczynie interwencji w miejscu ujawnienia środków psychotropowych, · ujawnieniu tych środków · przebiegu czynności przeszukania i zatrzymania oskarżonego, 2) sprzeczności z zebranym i ocenionym przez Sąd materiałem dowodowym rozstrzygnięcia polegającego na przyjęciu, że skoro Policja uzyskała od nieznanej osoby informację, że A. A. (1) znajduje się w posiadaniu środków psychotropowych, to środki te należały do oskarżonego, pomimo braku na ujawnionych pakunkach z tymi substancjami śladów biologicznych oraz linii papilarnych pochodzących od A. A. (1) oraz bezkrytycznym przyjęciu, że ilość, a tym samym wartość ujawnionych środków jest zbyt duża aby ktoś działał z zamiarem zaszkodzenia oskarżonemu, podczas gdy doświadczenie życiowe wskazuje, że skład ujawnionej mieszaniny (jedynie 3% siarczanu amfetaminy w większych workach (o wadze 1205,69 g i 925,35 g) i 16% siarczanu amfetaminy w dużo mniejszym zawiniątku o wadze 60,39 g) świadczy, że rzeczywisty sprawca czynu zarzucanego oskarżonemu niskim kosztem stworzył znaczną ilość środka odurzającego w rozumieniu przepisów ustawy, pozwalającą zakwalifikować czyn z art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, 3) obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść wyroku, polegająca na naruszeniu: a. art. 424 k.p.k. w zw. z art. 410 k.p.k. przez odtworzenie w treści uzasadnienia wyroku - w zakresie dotyczącym orzeczenia o winie (i wskutek tego karze) oskarżonego stanu faktycznego wyłącznie w oparciu o dowody obojętne dla kluczowej okoliczności niniejszej sprawy w postaci jednoznacznego ustalenia, że to oskarżony ukrył w garażu domu rodziców środki psychotropowe i czynieniu na ich podstawie ustaleń faktycznych, z pominięciem, że w zakresie w jakim Sąd pierwszej instancji uznał A. A. (1) za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, nie istnieją dowody, które mogły by wesprzeć depozycje prezentowane przez świadków w osobach funkcjonariuszy Policji, co poskutkowało naruszeniem: - art. 5 § 2 k.p.k. poprzez rozstrzygnięcie niedających się usunąć - w sposób obiektywny - wątpliwości dotyczących sprawstwa oskarżonego, na jego niekorzyść, ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Apelacja obrońcy oskarżonego, po ponownym rozpoznaniu sprawy w postępowaniu odwoławczym z uwagi na uchylenie wyroku na skutek kasacji, okazała się zasadna. Zgodzić się zatem należało ze skarżącym co do tego, że dla kwestii określenia odpowiedzialności oskarżonego za zarzucany mu czyn istotne znaczenie miało ustalenie znaczenia informacji operacyjnej w zakresie przeprowadzenia przeszukania w domu należącym do rodziców A. A. a w konsekwencji możliwość weryfikacji takiej informacji. Miało to o tyle znaczenie o ile zauważy się, że dane informatora nie zostały ujawnione, natomiast czynności procesowe podjęte przez organy ścigania w związku z uzyskaną informacją potwierdziły jedynie to , że w garażu znajdowały się substancje psychotropowe w postaci soli amfetaminy. Powyższa okoliczność w powiązaniu z innymi dowodami co do zasady nie wykluczała możliwości ustalenia, narkotyki znajdowały się posiadaniu oskarżonego. Jednakże na uwadze należało mieć, że zabezpieczone środki psychotropowe znaleziono w pomieszczeniu, do którego dostęp miały także i inne osoby a nie wyłącznie oskarżony. Ponadto na opakowaniach, w których się one znajdowały nie ujawniono ślady linii papilarnych oskarżonego ani jego śladów biologicznych. Jeszcze raz zatem należy zauważyć, że garaż, w którym znaleziono narkotyki nie był użytkowany wyłącznie przez oskarżonego, lecz należał do jego rodziców i był przez nich wykorzystywany. Natomiast sama przeszłość kryminalna A. A. (1) nie może automatycznie wskazywać na jego odpowiedzialność karną. Przede wszystkim to nie oskarżony miał dowodzić swojej niewinności albowiem ciężar wykazania jego sprawstwa obciążał oskarżyciela. Ponadto faktycznie oskarżony w swoich wyjaśnieniach nie podawał dwóch sprzecznych wersje, albowiem w trakcie całego postępowania wymieniony konsekwentnie przeczył temu, aby miał ukryć w garażu zabezpieczone narkotyki, a znalezienie się ich w tym miejscu tłumaczył podrzuceniem , przy czym mieli zrobić to policjanci prowadzący przeszukanie albo osoby, z którymi miał zatarg. Wskazać również należy, że linia obrony oskarżonego nie jest jedynie „teorią spiskową” albowiem praktyka orzecznicza pokazuje, że tworzenie fałszywych dowodów i podejmowanie podstępnych zabiegów, powodowane różnymi motywami i mające na celu bezpodstawne sprowadzenie na określoną osobę odpowiedzialności karnej nie jest rzeczą niespotykaną. Zatem dla osób funkcjonujących w środowisku zajmującym się zorganizowaną przestępczością narkotykową i obracających dziesiątkami czy setkami kilogramów narkotyków, umieszczenie niewiele ponad dwóch kilogramów mieszaniny amfetaminy w garażu przylegającym do domu, w którym przebywał oskarżony nie stanowiłoby specjalnej trudności. Wreszcie nie sposób jest bagatelizować podnoszonej przez oskarżonego okoliczności co do „szybkości” odnalezienia przez funkcjonariuszy Policji narkotyków w przeszukiwanym garażu i zauważyć przy tym należy, że świadek T. Z. , powołując się na niemożność ujawnienia informacji w tym zakresie, uchylił się od udzielenia odpowiedzi na pytanie, czy udając się na przeszukanie, wiedzieli, gdzie znajdowały się narkotyki. Wskazane okoliczności oceniane przez pryzmat treści art.5§2 kpk nakazywały uwzględnienie apelacji obrońcy oskarżonego. Wniosek o uniewinnienie oskarżonego A. A. (1) od zarzucanego mu czynu. ☒ zasadny ☐ częściowo zasadny ☐ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Z uwagi na okoliczności podniesione w apelacji oraz zapatrywania wyrażone w uzasadnieniu wyroku Sadu Najwyższego wniosek o uniewinnienie A. A. okazał się zasadny. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 1. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 0.1.5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 0.1.1. Przedmiot utrzymania w mocy Zwięźle o powodach utrzymania w mocy 0.1.5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 0.0.1.1. Przedmiot i zakres zmiany Wyrok Sądu Rejonowego w (...) w W. z dnia 21 sierpnia 2020 r., sygn. akt (...) zmieniono w ten sposób, że oskarżonego A. A. (1) uniewinniono od popełnienia zarzucanego mu czynu, Zwięźle o powodach zmiany 0.1.5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 0.1.5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 0.1.5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 0.1.5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności II Na podstawie art.632pkt 2 kpk koszty procesu w sprawie ponosi Skarb Państwa. 7. PODPIS ZAŁĄCZNIK DO FORMULARZA UZASADNIENIA WYROKU SĄDU ODWOŁAWCZEGO Załącznik do formularza UK 2 0.1.1.3. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację Obrońca oskarżonego A. A. Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja Wyrok Sądu Rejonowego w (...) (...) w W. z dnia 21 sierpnia 2020 r., sygn. akt (...) 0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☐ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☒ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☒ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☐ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.1.1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana