II K 656/23

Sąd Rejonowy w GrudziądzuGrudziądz2024-04-08
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko wymiarowi sprawiedliwościNiskarejonowy
fałszywe zeznaniafałszywe oskarżeniekodeks karnyart. 233 kkart. 234 kkpostępowanie karnegrafologiarozwódpodział majątku

Sąd Rejonowy w Grudziądzu skazał kobietę za fałszywe oskarżenie byłego męża o oszustwo, wymierzając jej karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania.

Oskarżona D. L. została uznana za winną popełnienia przestępstwa polegającego na złożeniu fałszywych zeznań i fałszywym oskarżeniu byłego męża, T. L. (1), o sfałszowanie pokwitowań wpłat. Sąd oparł swoje rozstrzygnięcie na opinii grafologicznej potwierdzającej autentyczność podpisów oskarżonej na oświadczeniach o odbiorze pieniędzy oraz na zeznaniach świadka. Wymierzono karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na okres próby 2 lat, z obowiązkiem poddania się dozorowi kuratora.

Sąd Rejonowy w Grudziądzu rozpoznał sprawę przeciwko D. L., oskarżonej o złożenie fałszywych zeznań i fałszywe oskarżenie byłego męża, T. L. (1), o popełnienie przestępstwa. Oskarżona twierdziła, że jej były mąż sfałszował jej podpisy na pokwitowaniach wpłat pieniędzy. Sąd, opierając się na opinii biegłego grafologa, która jednoznacznie potwierdziła autentyczność podpisów oskarżonej, oraz na zeznaniach świadka T. L. (1), uznał oskarżoną za winną zarzucanego jej czynu. Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonej, uznając je za niewiarygodne i mające na celu uniknięcie odpowiedzialności. Wymierzono karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 2 lata, z obowiązkiem poddania się dozorowi kuratora sądowego. Zasądzono również koszty obrony z urzędu i zwolniono oskarżoną od ponoszenia kosztów sądowych ze względu na jej trudną sytuację materialną.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, oskarżona zeznała nieprawdę i fałszywie oskarżyła byłego męża.

Uzasadnienie

Sąd oparł się na opinii biegłego grafologa, która potwierdziła autentyczność podpisów oskarżonej na dokumentach, co podważyło jej twierdzenia o fałszerstwie i fałszywym oskarżeniu.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

skazanie

Strona wygrywająca

Skarb Państwa

Strony

NazwaTypRola
D. L.osoba_fizycznaoskarżona
T. L. (1)osoba_fizycznapokrzywdzony

Przepisy (10)

Główne

k.k. art. 233 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 234

Kodeks karny

k.k. art. 11 § 2

Kodeks karny

k.k. art. 12 § 1

Kodeks karny

Pomocnicze

k.k. art. 11 § 3

Kodeks karny

k.k. art. 69 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 70 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 72 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 73 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 69 § 4

Kodeks karny

Argumenty

Skuteczne argumenty

Autentyczność podpisów oskarżonej na pokwitowaniach, potwierdzona opinią grafologiczną. Spójne zeznania świadka T. L. (1) dotyczące dokonywania płatności i odbioru oświadczeń.

Odrzucone argumenty

Twierdzenia oskarżonej o sfałszowaniu jej podpisów przez byłego męża. Wyjaśnienia oskarżonej wskazujące na motywację zemsty byłego męża za rozstanie.

Godne uwagi sformułowania

zeznała nieprawdę o tym T. L. (1) sfałszował pisemne pokwitowania wpłat pieniędzy do jej rąk na dokumentach ... poprzez opatrzenie ich jej podrobionym podpisem, czym fałszywie oskarżyła T. L. (1) o popełnienie przestępstwa Sąd nie dał wiary takim wyjaśnieniom oskarżonej w tym zakresie uznając je za absolutnie niewiarygodne, nierzetelne i wręcz wskazujące na realizację przyjętej linii obrony skierowanej na uniknięcie odpowiedzialności za własne działania. wina oskarżonej nie może budzić żadnych wątpliwości i należy stwierdzić, że oskarżona wyczerpała znamiona przedmiotowe przestępstw z art. 233 § 1 kk i z art. 224 kk w zw. z art. 11 § 2 kk.

Skład orzekający

Zbigniew Krzyżanowski

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Potwierdzenie interpretacji przepisów dotyczących fałszywego oskarżenia i składania fałszywych zeznań w kontekście konfliktu rodzinnego."

Ograniczenia: Sprawa oparta na specyficznych faktach, w tym opinii grafologicznej, co ogranicza jej uniwersalne zastosowanie.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje konsekwencje fałszywych oskarżeń w kontekście prywatnych konfliktów, pokazując, jak dowody (np. opinia grafologiczna) mogą przesądzić o wyniku postępowania.

Fałszywe oskarżenie byłego męża o oszustwo zakończone wyrokiem skazującym.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt II K 656/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 kwietnia 2024r. Sąd Rejonowy w Grudziądzu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: Sędzia Zbigniew Krzyżanowski Protokolant: st. sekr. sąd. Marta Czech w obecności Prokuratora Małgorzaty Zdrojewskiej- Gutowskiej po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8.04.2024r sprawy D. L. zd. J. c. Z. i D. , ur. (...) w G. , PESEL (...) obywatelstwa polskiego, niekaranej oskarżonej o to, że: W treści pisma sporządzonego w nieustalonym miejscu, skierowanego dnia 22 czerwca 2020r. do Prokuratury Rejonowej w Grudziądzu oraz w treści zeznań mających służyć za dowód w postępowaniu karnym, złożonych w dniach 15 lipca 2020r. , 4 września 2020r., 9 czerwca 2021r. po uprzedzeniu o odpowiedzialności karnej w Komendzie Miejskiej Policji w G. ul. (...) , zeznała nieprawdę o tym T. L. (1) sfałszował pisemne pokwitowania wpłat pieniędzy do jej rąk na dokumentach 13 września 2018 r., 18 października 2018 r. i 2 listopada 2018 r. poprzez opatrzenie ich jej podrobionym podpisem, czym fałszywie oskarżyła T. L. (2) o popełnienie przestępstwa tj. o czyn z art. 233 § 1 kk w zb. z art. 234 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 § 1 kk orzekł I. Oskarżoną D. L. uznaje za winną popełnienia zarzucanego jej czynu tj. przestępstwa z art. 233 § 1 kk w zb. z art. 234 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 § 1 kk i za czyn ten po myśli art. 11 § 3 kk a na mocy art. 233 § 1 kk skazuje ją na karę 6 ( sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; II. Na mocy art. 69 § 1 kk , art. 70 § 1 kk i art. 72 § 1 pkt 1 kk wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres próby 2 ( dwóch) lat, zobowiązując skazaną do informowania kuratora o przebiegu okresu próby; III. Na mocy art. 73 § 1 kk w okresie próby oddaje skazaną pod dozór kuratora sądowego; IV. Zasądza od Skarbu Państwa – Kasy tut. Sądu na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw. M. M. kwotę 840 zł ( osiemset czterdzieści złotych) tytułem zwrotu poniesionych kosztów obrony z urzędu przed Sądem; V. Zwalnia oskarżoną od ponoszenia kosztów sądowych i opłat w sprawie obciążając nimi Skarb Państwa. II K 656/23 UZASADNIENIE D. L. została oskarżona o to, w treści pisma sporządzonego w nieustalonym miejscu, skierowanego dnia 22 czerwca 2020r. do Prokuratury Rejonowej w Grudziądzu oraz w treści zeznań mających służyć za dowód w postępowaniu karnym, złożonych w dniach 15 lipca 2020r. , 4 września 2020r., 9 czerwca 2021r. po uprzedzeniu o odpowiedzialności karnej w Komendzie Miejskiej Policji w G. ul. (...) , zeznała nieprawdę o tym T. L. (1) sfałszował pisemne pokwitowania wpłat pieniędzy do jej rąk na dokumentach 13 września 2018 r., 18 października 2018 r. i 2 listopada 2018 r. poprzez opatrzenie ich jej podrobionym podpisem, czym fałszywie oskarżyła T. L. (1) o popełnienie przestępstwa tj. o czyn z art. 233 § 1 kk w zb. z art. 234 kk w zw. z art. 11 § 2 kk w zw. z art. 12 § 1 kk D. L. ma wykształcenie podstawowe, jest bez zawodu, aktualnie rozwiedziona, nie podjęła żadnej pracy, na utrzymaniu nie ma nikogo. Zajmuje się chorą matką z którą zamieszkuje i utrzymuje się ze świadczenia opiekuńczego w kwocie 2 490 zł. Uprzednio nie była karana. (dowód ; wyjaśnienia osk. D. L. k. 347 i 305, karta karna k.310). D. L. jest byłą żoną T. L. (1) . Małżeństwo nie było udane, obie strony dopuszczały się zdrad małżeńskich i stąd wszczęły postępowanie rozwodowe. Zanim został orzeczony rozwód, w dniu 15 lutego 2018 r. oboje sporządzili przed notariuszem umowę o podziale majątku. Wynikało z niej między innymi, że T. L. (1) tytułem wyrównania udziału w majątku wspólnym ma obowiązek przekazać D. L. kwotę 36 000 zł płatną w ratach po 1 000 zł w terminie 3 lat. (dowód: zeznania św. T. L. k.348, wyjaśnieni a osk. D. L. k.347v, akty notarialne k.24-33) W dniu 17 sierpnia 2018 r. związek małżeński stron został rozwiązany bez orzekania o winie. ( dowód: odpis wyroku k. 23) T. L. (1) wynikające z aktu notarialnego raty w kwocie 1 000 zł początkowo płacił przelewając je ze swojego konta na bankowy rachunek D. L. . ( dowód: zeznania św. T. L. k. 348, kserokopie przelewów k. 45-48,58-59, 66-79, 102-108, kopie wyciągów bankowych oskarżonej k.116-120, wyjaśnienia osk. D. L. k. 347v) Kiedy okazało się, ze jego konto zostało zajęte i nie mógł dokonywać przelewów uzgodnił z oskarżoną, że płatności będzie dokonywał przyjeżdżając do jej miejsca zamieszkania i wręczając jej pieniądze do ręki. Jednocześnie pobierał od oskarżonej oświadczenia na piśmie, że wręczane jej kwoty odebrała. ( dowód: zeznania św. T. L. k. 348, kserokopie oświadczeń k. 25-44, 50-51,54-57,80-85,88-90,94-101, wyjaśnienia osk. D. L. k. 347v) W czerwcu 2020 roku D. L. uznała, że były mąż nie wykonał w całości swojego zobowiązania względem niej i udała się do adwokata by ten zlecił postepowanie egzekucyjne względem byłego męża oraz złożyła zawiadomienie do prokuratury wskazując, że były mąż popełnił względem niej oszustwo. ( dowód: wyjaśnienia osk. D. L. k. 347v, kopia zawiadomienia k.13-14) Wszystkie te czynności spowodowały wszczęcia postępowań przeciwko T. L. (1) , który niezwłocznie stawił się u komornika i przedstawił dowody wykonania zobowiązania względem byłej żony. Komornik zwrócił się do pełnomocnika oskarżonej o złożenie wniosku o umorzenie postępowania egzekucyjnego a następnie pełnomocnik zwrócił całą dokumentację oskarżonej zaznaczając, że ta wprowadziła go w błąd zlecając prowadzenie sprawy. ( dowód: kopia pisma komornika k. 86-87, wyjaśnienia osk. D. L. k. 347v) Niezależnie od tych czynności T. L. (1) złożył do sądu cywilnego pozew o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności. W sprawie IC 1931/20 zapadł wyrok uwzględniający roszczenie T. L. (1) . ( dowód dokumentacja ze sprawy cywilnej k.188-200,203-282, wyrok z uzasadnieniem k. 283-297) Oskarżona pomimo tych faktów twierdziła, że jej podpisy pod oświadczeniami zostały sfałszowane i że to nie ona je podpisywała. Na te okoliczność w trakcie postępowania przygotowawczego powołano biegłego, który sporządził stosowną opinię grafologiczną z której jednoznacznie wynika, że podpisy na kwestionowanych oświadczeniach są autentycznymi podpisami oskarżonej. ( dowód: opinia grafologiczna k. 154-159) Oskarżona D. L. w swoich wyjaśnieniach w trakcie postępowania przygotowawczego nie przyznała się do popełnienia zarzucanych jej czynów oraz do swojej winy w tym zakresie. Przed Sądem potwierdziła swój brak winy oraz sprawstwa w sprawie i złożyła obszerne wyjaśnienia w których opisała głównie swoje motywacje, relacje z byłym mężem wskazując na fakt, że czynności podjęte przez jej byłego męża są zemstą za rozstanie. Sąd nie dał wiary takim wyjaśnieniom oskarżonej w tym zakresie uznając je za absolutnie niewiarygodne, nierzetelne i wręcz wskazujące na realizację przyjętej linii obrony skierowanej na uniknięcie odpowiedzialności za własne działania. W tym zakresie wyjaśnienia te budzą poważne i niepodważalne wątpliwości i absolutnie nie znajdują potwierdzenie w licznie zebranych dokumentach jak i spójnych i właściwie uzupełniających te dokumenty zeznaniach świadka T. L. (1) . W świetle powyższego wina oskarżonej nie może budzić żadnych wątpliwości i należy stwierdzić, że oskarżona wyczerpała znamiona przedmiotowe przestępstw z art. 233 § 1 kk i z art. 224 kk w zw. z art. 11 § 2 kk . Jako okoliczność łagodzącą Sąd potraktował dotychczasową niekaralność oskarżonej. Zdaniem Sądu kara pozbawienia wolności wymierzona oskarżonej jest adekwatna do stopnia jej zawinienia, społecznej szkodliwości czynów oraz bierze pod uwagę cele wychowawcze i zapobiegawcze, które ma osiągnąć w stosunku do oskarżonej. Wysokość tej kary nie przekracza przyczynienia się sprawcy do zaistniałych zdarzeń jak i jej udziału w dziejących się okolicznościach popełnienia przestępstw. W świetle tych okoliczności nie ulegało zatem wątpliwości, że dla powstrzymania oskarżonej przed popełnieniem kolejnych, podobnych przestępstw za konieczne należy uznać wymierzenie kary w orzeczonym wymiarze. Sąd więc uznał za zasadne wymierzenie oskarżonej kary pozbawienia wolności w wymiarze 6 miesięcy. Zdaniem Sądu kara pozbawienia wolności w opisanym wyżej rozmiarze z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na 2 letni okres próby z obowiązkiem informowania kuratora o przebiegu próby oraz jej oddanie na okres próby pod dozór kuratora, bierze pod uwagę cele wychowawcze i zapobiegawcze, które ma osiągnąć w stosunku do oskarżonej a w szczególności zasady określone w treści art. 69 § 4 kk . Orzeczono również o kosztach obrony z urzędu oskarżonej zasądzając stosowną kwotę na rzecz kancelarii adwokackiej tytułem zwrotu poniesionych kosztów obrony. Biorąc pod uwagę sytuację majątkową i rodzinną oskarżonej, brakiem pracy zarobkowej, Sąd zdecydował o zwolnieniu oskarżonej od obowiązku ponoszenia kosztów postępowania i opłat.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI