II K 656/16

Sygn. akt II K 656/16 PR 1 Ds 1167/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 maja 2017 roku Sąd Rejonowy w Brzegu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Ewa Kacan – Skrzyńska Protokolant: st. sekr. sąd. Liliana Kupis w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Brzegu – Olgierda Kawałko po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2017 r., 9 maja 2017 r. w Brzegu sprawy D. Ł. c. F. i J. z domu C. ur. (...) B. oskarżonej o to, że : w nocy z 12 na 13 sierpnia 2016 r. w godzinach 23:30 – 4:30 w mieszkaniu przy ul. (...) w miejscowości L. , pow. B. woj. (...) , pomimo ciążącego na niej obowiązku opieki nad małoletnimi P. Ł. lat 3 i O. Ł. lat 5 naraziła je na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, w ten sposób, że pozostawiła ich bez żadnej opieki w miejscu zamieszkania. tj. o przestępstwo z art. 160 § 1 kk w zw. z art. 160 § 2 kk I. uniewinnia oskarżoną D. Ł. od zarzutu popełnienia czynu opisanego w części wstępnej wyroku tj. przestępstwa z art. 160 § 1 kk w zw. z art. 160 § 2 kk , II. na podst. art. 618 § 1 pkt 11 kpk zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. E. M. kwotę 432 (czterysta trzydzieści dwa) złotych, powiększoną o należny podatek VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, jako kurator procesowy, w postępowaniu sądowym, małoletnich pokrzywdzonych P. Ł. i O. Ł. , III. na podstawie art. 632 pkt. 2 kpk zwalnia oskarżoną w całości od ponoszenia kosztów sądowych, w tym od opłaty , kosztami tymi obciążając Skarb Państwa. sygn. akt II K 656/16 UZASADNIENIE Oskarżona D. Ł. zamieszkuje wraz z dziećmi : małoletnią P. Ł. lat 3 i O. Ł. lat 5 w mieszkaniu przy ul. (...) na pierwszym piętrze . W nocy z 12 na 13 sierpnia 2016 roku oskarżona D. Ł. opuściła mieszkanie około godz. 23.30 , wcześniej zaś położyła dzieci spać . Następnie udała się do koleżanki zanieść ubranka dzieci , tam zażyła tabletki przeciwbólowe bowiem źle się czuła , po około 20 minutach udała się do swojej matki gdzie wypiła wino .Podczas nieobecności oskarżonej w mieszkaniu , małoletnie dzieci obudziły się , zaczęły wołać przez okno , które uchylone było od góry ( uchylona była góra ) o pomoc ,płakały . Z uwagi na powyższe sąsiedzi zawiadomili policje , było wówczas około godz. 01.45 . Po przyjeździe policji , na ich prośbę małoletnie dzieci otworzyły mieszkanie . Były wówczas zapłakane , roztrzęsione . Środki chemiczne w mieszkaniu były poza zasięgiem dzieci , kuchnia wyposażona była w kuchenkę elektryczną z płytą indukcyjną . W pokoiku dzieci pod oknem stała wersalka . Oskarżona do mieszkania wróciła około 2.30 wówczas zauważyła że w mieszkaniu nie ma córek , a które policja po interwencji przekazała pod opiekę babci - H. Ł. . Gdy około godziny 4.45 do mieszkania przybyli funkcjonariusze przebadano oskarżoną na zawartość alkoholu z wynikiem 0,30 mg/l . Dowód : Zeznania świadka S. Ł. k. 16-17 , 100-101 Zeznania świadka M. C. k. k.32, 101 Zeznania H. Ł. k. 32 , 101 Zeznania świadka P. K. k. 28-29 , 101-102 Zeznania świadka A. S. k. 34, 116 Zeznania świadka D. P. k. 116 Zeznania świadka J. S. k. 37 , 116-117 Oskarżona nie przyznała się do popełnienia czynu oraz skorzystała z prawa do odmowy złożenia wyjaśnień oraz odpowiedzi na pytania . Dowód : Wyjaśnienia oskarżonej k. 100 Sąd zważył co następuje Patrząc przez pryzmat zebranego w sprawie materiału dowodowego nie sposób uznać sprawstwa oskarżonej a co za tym idzie należało uniewinnić ją od popełnienia zarzucanego jej czynu stypizowanego w treści art. 160 § 1 kk w zw. z art. 160 § 2 kk . Ustalenia w sprawie sąd poczynił w oparciu o osobowe źródła dowodowe - zeznania świadków S. Ł. , M. C. , H. Ł. , P. K. , A. S. , D. P. , J. S. . Dając wiarę dowodom , o których mowa powyżej sąd miał na względzie , iż dowody te korelują ze sobą , uzupełniają się , tworząc logiczna całość . W ich oparciu Sąd mógł poczynić ustalenia co do warunków w jakich dzieci były pozostawione , okoliczności interwencji , o których mowa w stanie faktycznym . Na ich postawie sąd dokonał również oceny pod kątem niebezpieczeństwa, o którym mowa w wykreowanym przez oskarżyciela zarzucie . Jedynie częściowo sąd odmówił waloru wiarygodności zeznaniom świadka J. S. – matki oskarżonej , a to w zakresie umeblowania pokoiku dzieci w dacie czynu , przede wszystkim dlatego że zeznania w tym zakresie są odosobnione , co istotne również świadek nie była na miejscu zdarzenia , poza tym na powyższą okoliczność pytana była po raz pierwszy w toku postępowania sądowego w dacie 9 maja 2017 roku , a zatem kilka miesięcy po dacie czynu i w ocenie Sądu błędne wskazanie ułożenia mebli w pokoju dzieci wynikać może również z błędnego zapamiętania . Ustalenia poczynione w sprawie w ocenie Sądu nie pozwalają jednak na przyjęcie sprawstwa oskarżonej , której zarzucono , iż w nocy z 12 na 13 sierpnia 2016 r. w godzinach 23:30 – 4:30 w mieszkaniu przy ul. (...) , pomimo ciążącego na niej obowiązku opieki nad małoletnimi P. Ł. lat 3 i O. Ł. lat 5 naraziła je na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, w ten sposób, że pozostawiła ich bez żadnej opieki w miejscu zamieszkania. Nie ma wątpliwości , że oskarżona była w dniu zdarzenia prawnym opiekunem małoletnich , niekwestionowana jest również okoliczność , że pozostawiła małoletnie dzieci ( lat 3 i 5 ) bez opieki w miejscu zamieszkania . Oskarżyciel winień był natomiast wykazać na jakie niebezpieczeństwo narażała oskarżona małoletnie dzieci i że było ono bezpośrednie . Zarzucane oskarżonej przestępstwo z art. 160 kk penalizuje narażenie człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu . Przestępstwo stypizowane w treści tego przepisu ma charakter skutkowy i należy do kategorii przestępstw z konkretnego narażenia na niebezpieczeństwo. . Przestępstwo w typie kwalifikowanym - określone w treści art. 160 § 2 kk , może być popełnione zarówno przez działanie jak i przez zaniechanie . Stan niebezpieczeństwa typizowany jako skutek zarzucanego oskarżonemu przestępstwa z art. 160 kk musi wiązać się z bezpośrednim zagrożeniem dla życia lub dla zdrowia . Niebezpieczeństwo staje się zaś bezpośrednie wówczas , gdy zachodzi sytuacja niewymagająca dla swojego dalszego rozwoju włączenia się w dany układ zdarzeń elementu dodatkowego . Niebezpieczeństwo bezpośrednie to niebezpieczeństwo realne , natychmiastowe . Dalej , skutkowy charakter omawianego czynu wymaga stwierdzenia związku przyczynowo - skutkowego pomiędzy zachowaniem się sprawcy a skutkiem w postaci narażenia na niebezpieczeństwo . Warunkiem odpowiedzialności gwaranta jest obiektywne przypisanie skutku należącego do znamion strony przedmiotowej przestępstwa . Warunek ten będzie spełniony , gdy zostanie ustalone , że pożądane zachowanie alternatywne , stanowiące realizację ciążącego na gwarancie obowiązku , zapobiegłoby narażeniu człowieka na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu . W ocenie Sądu analiza powyższych ustaleń nie pozwala na przyjęcie, iż wystąpił w niniejszej sprawie element konkretnego niebezpieczeństwa , stwarzającego realną groźbę utraty życia albo doznania ciężkiego uszczerbku na zdrowiu przez małoletnie pokrzywdzone. Nie wykazał tego oskarżyciel , w żaden sposób nie uprawdopodobnił tego , przyjmując że samo pozostawienie dzieci bez opieki powoduje narażenie na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia . Jak ustalono w toku postępowania okno , przez które wołały dzieci było uchylone od góry . W ocenie Sądu takie uchylenie okna nie niosło za sobą niebezpieczeństwo o jakim mowa w analizowanym przepisie . Ocenę taką wyrazili również -poza osobami najbliższymi - świadkowie P. K. oraz M. C. – osoby obce , zeznaniom których nie towarzyszyły emocje , a którzy byli na miejscu zdarzenia . Świadkowie ci nie spostrzegli wówczas żadnych zagrożeń , dodatkowo środki chemiczne były poza zasięgiem dzieci , zaś w kuchni była kuchenka indukcyjna - wówczas zgaszona. Powyżej omówiony stan nie wyczerpuje definicji bezpośredniego niebezpieczeństwa. Oskarżyciel ograniczył się jedynie do ustalenia niewłaściwego zachowania oskarżonej - matki małoletnich dzieci , która powinna postępować odpowiedzialnie , czego sąd nie kwestionuje , lecz nie może ono być sankcjonowane przepisami prawa . Istnienie warunków , które mogą w przyszłości ewentualnie narazić na niebezpieczeństwo o którym mowa w treści art. 160 kk w żadnym razie nie uprawnia do wykreowania odpowiedzialności oskarżonej w tej sprawie . Zatem wobec braku znamion czynu zabronionego należało oskarżoną uniewinnić od popełnienia zarzucanego jej czynu. Konsekwencją uniewinnienia oskarżonego od zarzucanego mu czynu jest zapadłe w sprawie rozstrzygnięcie w zakresie kosztów .