II K 644/13

Sygn. akt II K 644/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 lipca 2013 roku. Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze Wydział II Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Sylwia Zierkiewicz Protokolant: Bożena Cybin przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Jeleniej Górze – Sebastiana Ziembickiego, po rozpoznaniu w dniach 9 lipca 2013 roku i 23 lipca 2013 roku s p r a w y : 1. J. G. syna J. i B. z domu R. urodzonego w dniu (...) w C. 2. A. S. (1) syna H. i B. z domu N. urodzonego w dniu (...) we W. 3. R. K. syna W. i C. z domu Ś. urodzonego w dniu (...) w W. oskarżonych o to, że: w dniu 05 października 2012 roku w K. przy ul. (...) w sklepie jubilerskim, działając wspólnie i w porozumieniu, używając metalowego przedmiotu przypominającego broń palną oraz grożąc postrzeleniem użyli przemocy wobec S. K. , polegającej na uderzaniu jej i kopaniu po całym ciele, doprowadzając ją do stanu nieprzytomności spowodowali u niej obrażenia w postaci stanu po urazie głowy ze wstrząśnieniem mózgu, stanu po urazie klatki piersiowej i kończyn dolnych oraz ostrej reakcji stresowej, skutkujących naruszeniem czynności narządów ciała na okres powyżej dni siedmiu, po czym rozbili szyby w ladach ekspozycyjnych i dokonali zaboru w celu przywłaszczenia wyrobów ze złota o łącznej wartości 278.335, 81 złotych, czym działali na szkodę S. K. , S. S. i A. S. (2) , przy czym P. D. i A. S. (1) zarzucanego im czynu dopuścili się w warunkach powrotu do przestępstwa, będąc uprzednio skazanym - P. D. wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w Legnicy z dnia 10 października 2008 roku sygn. II K 232/08 na karę łączną 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności, obejmującym skazania za czyn z art. 279§1 k.k. na karę 1 roku pozbawienia wolności i za czyn z art. 157§1 k.k. na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbywał w okresie od 01 sierpnia 2009 roku do 27 kwietnia 2010 roku oraz wyrokiem Sądu Rejonowego w Legnicy z dnia 14 grudnia 2005 roku sygn. II K 869/05 zmieniony wyrokiem Sądu Okręgowego w Legnicy z dnia 28 marca 2006 roku sygn. IV Ka 161/06 za czyn z art. 280 § 1 k.k. i z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 280 § 1 k.k. przy zastosowaniu art. 91 § 1 k.k. na karę 2 lat pozbawienia wolności, którą odbywał w okresie od dnia 28 lipca 2005 roku do dnia 28 września 2005 roku oraz od 02 października 2007 roku do dnia 01 sierpnia 2009 roku, a A. S. (1) wyrokiem Sądu Rejonowego w Legnicy z dnia 07 kwietnia 2004 roku sygn. VII K 1114/03 za czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 279 § 1 k.k. oraz czyny z art. 279 § 1 k.k. przy zastosowaniu art. 91 § 1 k.k. na karę 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbywał w okresie od 11 października 2008 roku do dnia 11 kwietnia 2010 roku oraz wyrokiem Sądu Rejonowego w Legnicy z dnia 13 lipca 2005 roku sygn. II K 321/05 za czyn z art. 279 § 1 k.k. na karę 1 roku pozbawienia wolności, którą odbywał w okresie od 11 kwietnia 2010 roku do dnia 25 sierpnia 2010 roku oraz od 29 stycznia 2013 roku do dnia 28 marca 2013 roku tj. o czyn z art. 280 § 1 k.k. i art. 157 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w stosunku do J. G. i R. K. oraz o czyn z art. 280 § 1 k.k. i art. 157 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. w stosunku do P. D. i A. S. (1) . I. uznaje oskarżonych R. K. , J. G. i A. S. (1) za winnych popełnienia zarzuconego im czynu opisanego w części wstępnej wyroku, przy przyjęciu, iż czynu tego dopuścili się wspólnie i w porozumieniu z inną osobą oraz przy przyjęciu, iż dokonali zaboru w celu przywłaszczenia wyrobów ze złota o łącznej wartości 457.650,97 zł tj. czynu z art. 280 § 1 k.k. w zw. z art. 157 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. , zaś w stosunku do A. S. (1) czynu z art. 280 § 1 k.k. i art. 157 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i za to na podstawie art. 280 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. wymierza J. G. i R. K. kary po 2 /dwa/ lata i 11 /jedenaście/ miesięcy pozbawienia wolności oraz na podstawie art. 33§2 k.k. wymierza im kary po 200 /dwieście/ stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 /dziesięć/ złotych każda, zaś w stosunku do A. S. (1) na podstawie art. 280 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. wymierza mu karę 3 (trzech) lat i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności oraz na podstawie art. 33 § 2 k.k. wymierza mu karę 200 (dwustu) stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki dziennej na kwotę 10 (dziesięć) złotych każda; II. na podstawie art. 63 § 1 k.k . na poczet wymierzonej oskarżonemu R. K. kary pozbawienia wolności zalicza okres jego zatrzymania i tymczasowego aresztowania od dnia 28 marca 2013 roku do dnia 23 lipca 2013 roku, przyjmując jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równoważny jednemu dniowi kary pozbawienia wolności; III. na podstawie art. 63 § 1 k.k . na poczet wymierzonej oskarżonemu J. G. kary pozbawienia wolności zalicza okres jego zatrzymania i tymczasowego aresztowania od dnia 28 marca 2013 roku do dnia 23 lipca 2013 roku, przyjmując jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności równoważny jednemu dniowi kary pozbawienia wolności; IV. na podstawie art. 46§1 k.k. orzeka wobec oskarżonych R. K. , A. S. (1) , J. G. solidarnie zapłatę pokrzywdzonej S. K. kwoty 30.000 /trzydziestu tysięcy złotych/ tytułem części zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, V. na podstawie art. 415 § 4 k.p.k . zasądza od oskarżonych R. K. , A. S. (1) , J. G. solidarnie na rzecz pokrzywdzonych S. i A. S. (2) kwotę 357.650,97 zł/ trzysta pięćdziesiąt siedem tysięcy sześćset pięćdziesiąt złotych i dziewięćdziesiąt siedem groszy/ wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 5 października 2012 roku do dnia zapłaty tytułem odszkodowania za wyrządzoną szkodę, VI. na podstawie art. 333 § 1 pkt 2 k.p.c. wyrokowi w pkt. V części dyspozytywnej nadaje rygor natychmiastowej wykonalności, VII. na podstawie art. 29 ust 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 roku prawo o adwokaturze i § 14 ust 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu , zasadza od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. M. (2) kwotę 369 / trzysta sześćdziesiąt dziewięć/ złotych (w tym podatek VAT), tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej obrony z urzędu w postępowaniu przygotowawczym, VIII. na podstawie art. 627 k.p.k. w zw. z art. 633 k.p.k. i art. 2 ust 1 pkt 3 oraz art. 3 ust 1 ustawy o opłatach w sprawach karnych zasądza od oskarżonych R. K. , A. S. (1) , J. G. rzecz Skarbu Państwa w części po 1/3 koszty sądowe, w tym opłatę w kwocie po 600 / sześćset/ złotych oraz w 1/3 każdy wydatki poniesione przez oskarżycieli posiłkowych w kwocie 504 /pięćset cztery/ złote dla S. K. oraz w kwocie 504/pięćset cztery/ złotych dla S. i A. S. (2) . UZASADNIENIE Działając na podstawie art. 423§ 1a k.p.k. ograniczono zakres uzasadnienia do części wyroku odnoszącego się do oskarżonego J. G. . Oskarżeni J. G. , A. S. (1) , R. K. i P. D. przed dokonaniem zarzucanego im czynu spotykali się parę razy w L. , na terenie miejscowych pubów. W czasie jednego ze spotkań, działając w celu szybkiego wzbogacenia się, zaplanowali, z podziałem na konkretne role, dokonanie czynu polegającego na „napadzie na jubilera”, w jednej z okolicznych, mniejszych miejscowości. W toku rozmowy, wybrali jubilera mieszczącego się w miejscowości K. oraz uzgodnili, że napadu dokonają w dzień z uwagi na łatwiejszy dostęp do salepu. Ustalili również, że P. D. pierwszy wejdzie do sklepu jubilerskiego i obezwładni sprzedawcę, po czym A. S. (1) i R. K. wejdą do wnętrza sklepu i dokonają kradzieży znajdującego się tam złota. W tym czasie J. G. będzie na nich czekał w samochodzie zaparkowanym nieopodal miejsca czynu. W dniu 4 października 2012 roku w godzinach wczesno popołudniowych pojechali do K. na rekonesans samochodem marki M. (...) , rocznik 1999 o numerach rejestracyjnych (...) ,należącym do J. G. . Tego też dnia ustalili gdzie będzie zaparkowany samochód w czasie napadu. Dowód: wyjaśniania P. D. k 368-379,873 odwrót -874, protokół okazania S. K. A. k. 234-236, wyjaśnienia A. S. (1) K. 358-359,872 odwrót -873częściowe wyjaśnienia J. G. k. 468-473,873-873 odwrót, wyjaśnienia R. K. k.681-685, 873. W dniu 5 października 2012 roku około godziny 10 oskarżony J. G. , P. D. , A. S. (1) i R. K. przyjechali do K. . Zaparkowali samochód marki M. o numerach rejestracyjnych (...) na ul. (...) . J. G. pozostał w samochodzie, zaś pozostali trzej oskarżeni udali się na główną ulicę (...) , gdzie mieścił się sklep jubilerski A. i S. S. . Najpierw oskarżeni przechadzali się ulicą przy której mieścił się sklep,w dół i w górę, czekając na odpowiedni moment, gdy nie będzie klientów, aby wejść do sklepu. Dowód : protokół zabezpieczenia płyt CD z zapisem monitoringu Biura (...) w K. i płyty k.114-117, 128-131, protokół zabezpieczenia płyt CD z zapisem monitoringu Cukierni (...) w K. i płyty k.k.118, protokół zabezpieczenia płyt CD z zapisem monitoringu DW (...) w K. i płyty k.123-126, zeznania E. K. k. 174-176,protokół eksperymentu procesowego z udziałem J. G. k. 474-478 wyjaśniania P. D. k 368-379,873 odwrót -874, wyjaśnienia A. S. (1) K. 358-359,872 odwrót -873częściowe wyjaśnienia J. G. k. 468-473,873-873 odwrót, wyjaśnienia R. K. k.681-685, 873. Około godziny 14 P. D. wykorzystując moment, nieobecności w sklepie jubilerskim klientów, wszedł do jego wnętrza, przeszedł przez lady i zaatakował sprzedawczynię sklepu S. K. , która wychodziła w tym momencie z pomieszczenia -zaplecza. Uderzył ją pięścią w twarz, trzymał za włosy , a następnie przykładając do skroni przedmiot przypominający broń, przewrócił na ziemię twarzą do podłoża, usiadł na jej nogach i trzymając za głowę wypowiadał słowa: „ chcesz kurwo żyć, to się zamknij”. W tym czasie pierwszy do sklepu wszedł A. S. (1) , drugi R. K. , po czym zaczęli rozbijać szyby w ladach, gdyż nie mogli ich otworzyć, a następnie zaczęli zabierać „tacki” ze złotymi wyrobami i pakować do zielonej torby z materiału. Po zabraniu złota przeszli na zaplecze, gdzie znajdował się P. D. , przytrzymujący na ziemi S. K. , po czym zadając uprzednio kobiecie kopnięcia wyszli przez okno zaplecza na bok budynku. Pierwszy A. S. (1) , drugi R. K. a trzeci P. D. . Następnie kolejno przechodzili przez ulicę na drugą stronę , gdzie czekał zaparkowany samochód marki M. z J. G. . Dowód: zeznania S. K. k. 15-16,235,protokół eksperymentu procesowego z udziałem P. D. i płyty CD k.449-452,wyjaśnienia A. S. (1) , opinia z zakresu badań genetyki sądowej k.553-565,k.681-684,zeznania H. M. k. 45-47,zeznania K. K. (1) K. 22-23, wyjaśniania P. D. k 368-379,873 odwrót -874, wyjaśnienia A. S. (1) K. 358-359,872 odwrót -873 częściowe wyjaśnienia J. G. k. 468-473,873-873 odwrót, wyjaśnienia R. K. k.681-685, 873. W czasie, gdy sprawcy kradli złote wyroby zauważała ich przechodząca koło sklepu P. S. z 7 letnią córką. Kobieta pobiegła do E. C. , właścicielki sklepu z pamiątkami mieszczącego się obok i zawiadomiła ją o napadzie na sklep jubilerski. Dowód: zeznania P. S. k. 43-44, płyty CD k.105-107, zeznania E. C. k. 19-21 Po opuszczeniu sklepu przez sprawców, przypadkowa turystka E. M. usłyszała wołanie pokrzywdzonej S. K. i poprosiła koleżankę o wezwanie pomocy, a sama weszła do sklepu udzielić pomocy pokrzywdzonej. Następnie S. K. powiadomiła o zdarzeniu S. S. , ochronę i policję. Dowód: zeznania E. M. k. 28, zeznania D. R. k. 28-31, K. S. k. 39-40, zeznania pokrzywdzonej S. K. k. 15-16, 235 i S. S. k.64-65 Na miejsce zdarzenia przybył J. S. z kolegami M. B. i Ł. B. , którzy wezwali pogotowie. Koledzy syna pokrzywdzonych państwa S. , na drodze ucieczki oskarżonych, znajdowali wyroby ze złota. Dowód: zeznania J. S. k. 24,32-33, zeznania Ł. B. k. 36-37, zeznania M. B. k.41-42 , zeznania S. S. k. 64-65, Oskarżeni wsiedli do samochodu i we czterech odjechali. W drodze powrotnej jechali przez okoliczne wioski . Przed L. zatrzymali się w lasku, gdzie dokonali podziału skradzionego złota, wg wagi wskazanej na metkach skradzionych wyrobów. Dowód: wyjaśniania P. D. k 368-379,873 odwrót -874, wyjaśnienia A. S. (1) K. 358-359,872 odwrót -873 częściowe wyjaśnienia J. G. k. 468-473,873-873 odwrót, wyjaśnienia R. K. k.681-685, 873. Jak ustalono w czasie napadu skradziono 3.056,1 grama złota o wartości 457.650,97 złotych, zaś S. K. doznała w wyniku pobicia obrażeń ciała w postaci: stanu po urazie głowy ze wstrząśnieniem mózgu, stanie po urazie klatki piersiowej i kończyn dolnych ,ostrej reakcji stresowej. Doznane obrażenia skutkowały rozstrojem zdrowia trwającym dłużej niż 7 dni co wyczerpuje znamiona czynu z art. 157§1 k.k. Dowód: opinia sądowo- lekarska k.223-224, dokumentacja lekarska k. 225,dokumenty przedstawione przez S. K. na rozprawie w dniu 23 lipca 2013 roku k. 848-852, dokumenty dotyczące ustalenia wartości skradzionego złota k.861-871. Towarzystwo Ubezpieczeniowe (...) wypłaciło pokrzywdzonym S. i A. S. (2) 100.000 złotych . Dowód: dokumenty k.853-857 Oskarżony J. G. nie był dotychczas karany. W toku prowadzonego postępowania przygotowawczego z uwagi na wskazanie oskarżonego, iż posiada problemy z pamięcią , powzięto wątpliwość co do stanu poczytalności oskarżonego, dlatego też został poddany badaniu przez lekarzy psychiatrów, którzy w wydanej opinii wskazali, że J. G. nie jest chory psychicznie ani upośledzony umysłowo, a w czasie popełnienia zarzucanego mu czynu nie miał zniesionej ani ograniczonej w stopniu znacznym zdolności rozpoznania znaczenia czynów i pokierowania swoim postępowaniem. Aktualny stan zdrowia psychicznego pozwala na branie udziału w postępowaniu i przebywaniu w warunkach Aresztu Śledczego lub zakładu karnego. Dowód: dane o karalności k. 520,opinia sądowo- psychiatryczna k.607-608. J. G. w czasie złożenia pierwszych wyjaśnień zaprzeczył, aby w ogóle w dniu 5 października 2012 roku był na terenie K. . Wyjaśnił również, że nie zna A. S. (1) i oskarżonego wyłączonego do odrębnego prowadzenia postępowania, natomiast R. K. układał u niego w zeszłym roku, a spotkał go kilka razy w mieście. W dniu 5 października 2012 roku nie był w lasku (...) , nie słyszał również nic o napadzie na jubilera w K. . W kolejnych wyjaśnieniach zmienił linie obrony, nie podtrzymał złożonych uprzednio wyjaśnień i wskazał, iż w godzinach rannych zawiózł jako taksówkarz, oskarżonego wyłączonego do odrębnego prowadzenia postępowania, A. S. (1) i R. K. od K. . Po powrocie otrzymał od P. D. 500 złotych. Za klika dni znowu do niego zadzwonił któryś z oskarżonych, aby ich zawiózł ponownie do K. . W K. , jeden z oskarżonych kazał mu zjechać w boczna uliczkę i tam czekać. Wyjaśnił, iż oczekiwał na pozostałych oskarżonych godzinę może więcej, po czym przyszli niosąc torbę z włókna. W samochodzie pasażerowie zachowywali się nerwowo, rozmawiali, ale on twierdził , iż nie słyszał o czym. Nie widział też złota. W drodze powrotnej nigdzie się nie zatrzymywali, zaś jak przyjechali do L. na ul. (...) to oskarżony wyłączony do odrębnego prowadzenia postępowania, dał mu 700 złotych i kazał „trzymać mordę na kłódkę”. Ponownie, J. G. był przesłuchany przed Sądem. Przyznał się do zarzucanego mu czynu. Nie podtrzymał złożonych w postępowaniu przygotowawczym wyjaśnień i wyjaśnił, iż zna współoskarżonych K. i oskarżonego wyłączonego do odrębnego prowadzenia postępowania. Który z nich zadzwonił do niego i dwukrotnie byli w K. . Przed napadem i w dniu napadu. Gdy wyjeżdża poza miasto zawsze ściąga koguta z napisem TAXI. Po przyjeździe do K. zaparkował samochód w tym samym miejscu , w którym poprzedniego dnia. Tam czekał na pozostałych współoskarżonych dwie godziny może dłużej. W międzyczasie oskarżeni dzwonili do niego. Po napadzie współoskarżeni przybiegli, po czym szybko odjechali. W drodze powrotnej jechali przez okoliczne wioski. Zatrzymali się w lasku przed L. gdzie podzielili się złotem. Następnie pojechali do L. . Oskarżony nie chciał udzielić odpowiedzi na pytanie co zrobił ze swoją częścią złota. A następnie obrońca w jego imieniu złożył wniosek o dobrowolne poddanie się odpowiedzialności karnej na karę i wysokości odszkodowania i zadośćuczynienia wskazaną w wyroku. Sąd zważył, co następuje: Zmiennym i niespójnym wyjaśnieniom oskarżonego można dać wiarę tylko w części. Początkowo jego linia obrony ukierunkowana była nie na przedstawienie rzeczywistego przebiegu zdarzenia, ale na uniknięcie lub zminimalizowanie odpowiedzialności karnej. Przedstawiał możliwie najkorzystniejszą wersję zdarzeń, dopowiadał okoliczności, zmieniał je. Z tym tez wiązała się duża zmienność jego wypowiedzi, oczywista niekonsekwencja twierdzeń, nielogiczność i niespójność. Te cechy jak i sprzeczność wyjaśnień złożonych w postępowaniu przygotowawczym ze zdecydowaną większością zebranych dowodów, dyskwalifikują je jako jedyną podstawę czynienia w sprawie ustaleń faktycznych. Dopiero wyjaśnienia złożone przed Sądem, przyznanie się w całości do zarzucanego aktem oskarżenia czynu, dają podstawy do czynienia na ich podstawie ustaleń faktycznych tworzących z pozostałymi dowodami jedną logiczną całość. Za wiarygodne Sąd uznał wyjaśnienia współoskarżonych oskarżonego wyłączonego do odrębnego prowadzenia postępowania, A. S. (1) i R. K. , którzy bez wątpliwości wskazują na rolę oskarżonego, z którym dokładnie planowali dokonanie czynu, ustalali podział czynności każdego ze sprawców, a także dzielili się łupem. Wszyscy współsprawcy wskazywali w swoich wyjaśnieniach, iż J. G. od samego początku uczestniczył w ustaleniach i dokładnie wiedział w jakim celu jedzie do K. , za każdym razem. Wina i sprawstwo oskarżonego J. G. zostały ustalone na podstawie spójnych, logicznych i konsekwentnych wyjaśnień współoskarżonych, którzy w czasie postępowania przygotowawczego nie mieli ze sobą kontaktu, z uwagi na zastosowane wobec dwóch izolacyjne środki zapobiegawcze, a także opinii z zakresu badań genetyki sądowej G. Uniwersytetu Medycznego, z której wynika, iż na opasce samozaciskowej zabezpieczonej na miejscu zdarzenia ujawniono allele zgodne z tymi jakie posiadają J. G. i R. K. . Pozostałe dowody zgromadzone w sprawie, w tym zeznania świadków wymienionych w akcie oskarżenia, którym Sąd w całości przydał walor wiarygodnych nie miały wpływu na udowodnienie winy i sprawstwa J. G. . J. G. w przeciwieństwie do pozostałych oskarżonych, nie został zarejestrowany przez monitoring w mieście, ani też rozpoznany przez któregokolwiek świadka przesłuchanego w sprawie. Walor wiarygodności Sąd przydał zgromadzonym w sprawie dokumentom, w tym opiniom uzyskanym od biegłych. Wydane zostały przez osoby posiadające wiedzę niezbędną dla przeprowadzenia badania stanu psychicznego oskarżonego oraz uprawnionych do prawidłowej jego oceny. Pozostałe dokumenty zostały przeprowadzone w przepisanej prawem formie, pochodzą od podmiotów uprawnionych do ich wydania i nie były kwestionowane przez strony postępowania. Za wiarygodne Sąd uznał również dokumenty przedłożone na rozprawie przez pełnomocnika pokrzywdzonych dotyczące wypłaty z TU (...) odszkodowania i rzeczywistej wartości skradzionego złota oraz jego wyceny na dzień dokonania czynu. Co do tych dokumentów strony przeciwne nie wnosiły żadnych uwag. W świetle dokonanej analizy poszczególnych dowodów pod kątem ich wiarygodności, wzajemnej konfrontacji tych dowodów, poczynionych w oparciu o nie ustaleń faktycznych sprawstwo oskarżonego co do przypisanego mu czynu nie budzi wątpliwości. W dniu 5 października 2012 roku działając wspólnie i w porozumieniu z pozostałymi oskarżonymi w K. dokonał zrucanego mu aktem oskarżenia czynu z przyjętą przez niego modyfikacją co do wartości skradzionego mienia. Oskarżony działał świadomie, miał zachowaną zdolność rozumienia znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem. Od początku jego postępowanie było nastawione na osiągnięcie korzyści majątkowej i zabór skradzionego złota, niezależnie od czynności jakie w tym celu podejmą pozostali współsprawcy. Jego działania stanowiły istotny wkład w przedsięwzięcie, albowiem tylko on posiadł samochód i prawo jazdy i w ramach uzgodnionego podziału ról ułatwiał pozostałym sprawcom realizację wspólnie zamierzonego celu do którego dążyli wspólnymi siłami. Przyjmując, iż oskarżeni działali wspólnie i w porozumieniu zasadnym jest również przyjęcie, iż każdy odpowiadał za skutki działań podejmowanych przez poszczególnych współsprawców choć sam ich nie wykonywał. J. G. , swoim zamiarem bezpośrednim obejmował zatem zarówno zabór mienia w celu przywłaszczenia, jak i uprzednio zastosowany wobec S. K. przez oskarżonego wyłączonego do odrębnego prowadzenia postępowania ,sposób działania i jego skutki. Był zdolny do zawinienia, działał umyślnie. Jego wina nie budzi wątpliwości. Sąd zakwalifikował zachowanie J. G. jako czyn wyczerpujący znamiona występku z art. 280 § 1 k.k. w zw. z art. 157§1 k.k. w zw. z art. 11§2 k.k. Do przyjęcia wyżej wskazanej kwalifikacji prawnej wystarczy użycie wobec osoby pokrzywdzonej nawet niewielkiej siły noszącej znamiona naruszenia nietykalności cielesnej, jeżeli wystarczy ona do pozbawienia pokrzywdzonego, zgodnie z zamiarem sprawcy, możliwości przeciwstawienia się zaborowi mienia. Przewrócenie pokrzywdzonej na ziemię, szarpanie za włosy i przyciśnięcie do niej do ziemi i przystawienie do głowy przedmiotu przypominającego broń, stanowiło bez wątpienia przemoc powodującą przełamanie jej oporu i umożliwiało zabór przez pozostałych oskarżonych złota. Użyta przemoc służyła realizacji zamiaru zaboru mienia posiadanego przez pokrzywdzonych S. . W oparciu o ocenę elementów przedmiotowo – podmiotowych leżących w granicach czynu będącego przedmiotem postępowania, Sąd przyjął, iż stopień jego społecznej szkodliwości jest znaczny. Na taką ocenę wpływ ma charakter popełnionego czynu, wysokość szkody oraz sposób jego popełnienia – zuchwały i w miejscu publicznym z użyciem przemocy a nie tylko groźby jej użycia. Dodatkową okolicznością jest zaplanowany sposób działania z niskich pobudek. Dla oceny stopnia społecznej szkodliwości trzeba mieć również na uwadze rozmiar siły zastosowanej wobec pokrzywdzonej S. K. oraz wysokość szkody poniesionej przez pokrzywdzonych S. i A. S. (2) . Przy wymiarze kary oskarżonemu Sąd wziął pod uwagę jako okoliczność łagodzącą przyznanie się oskarżonego do zarzucanego mu czynu oraz brak uprzedniej karalności. Łącząc wymienione wyżej okoliczności z dyrektywami wymiaru kary z art. 53 § 1 i 2 k.k. , Sąd uznał, że karą adekwatną do stopnia społecznej szkodliwości i uwzględniającą stopień winy oskarżonego będzie kara 2 lat i 11 miesięcy pozbawienia wolności. Uwzględnia ona przede wszystkim stopień użytej przez przemocy oraz rozmiar wyrządzonej szkody. W ocenie Sądu orzeczona kara mieszcząca się i tak w dolnych granicach ustawowego zagrożenia, przy uwzględnieniu znacznego stopnia społecznej szkodliwości czynu nie może być uznana za nadmiernie surową. Z drugiej strony dla osiągnięcia celów kary oraz oddania naganności postępowania sprawcy nie było konieczne wymierzanie mu kary w wyższym wymiarze. Orzeczona kara powinna czynić zadość zadaniom prewencji szczególnej, jak i ogólnej. Zgodnie z art. 63 § 1 kk na poczet orzeczonej kary zaliczono oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w niniejszej sprawie, tj. okres tymczasowego aresztowania od dnia 28 marca 2013 roku do 23 lipca 2013 roku. Na podstawie art. 415§4k.p.k. Sąd orzekł solidarnie wobec oskarżonych J. G. , A. S. (1) i R. K. , tytułem odszkodowania za wyrządzoną szkodę kwotę w wysokości 357.650,97 złotych, co stanowi różnicę miedzy faktycznie zaistniałą szkodą w kwocie 457.650.97 złotych a wypłaconym odszkodowaniem od TU (...) dla S. i A. S. (2) w Kwocie 100.000 złotych, wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 5 października 2012 roku do dnia zapłaty. W tym zakresie wyrokowi nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Ponadto na podstawie art. 46§1 k.k. Sąd orzekł wobec oskarżonego solidarnie zapłatę na rzecz pokrzywdzonej S. K. kwoty 30.000 złotych z tytułu części zadośćuczynienia za doznaną krzywdę. W toku postępowania przygotowawczego oskarżonemu wyznaczony został obrońca z urzędu, który nie reprezentował go już przed Sądem. Koszty obrony z urzędu za postępowanie przygotowawcze nie zostały opłacone, w związku z czym należało zasądzić je w odpowiedniej wysokości wraz z podatkiem od towarów i usług na rzecz wyznaczonego obrońcy z urzędu adw. M. M. (2) . Sytuacja osobista i majątkowa oskarżonego pozwala na zasądzenie od niego kosztów sądowych, w tym opłaty, a także wydatków poniesionych przez oskarżycieli posiłkowych w 1/3 kwot ustalonych, z uwagi na skazanie wspólnie i porozumieniu z dwoma oskarżonymi.