II K 639/14

Skazany P.C. złożył wniosek o udzielenie zezwolenia na odbywanie kary pozbawienia wolności w systemie dozoru elektronicznego. Jako uzasadnienie podał, że jest jedynym żywicielem rodziny i chce zapewnić jej odpowiednie warunki do życia. Sąd Okręgowy w S., rozpoznając wniosek, musiał zbadać, czy skazany spełnia formalne przesłanki do odbywania kary w systemie dozoru elektronicznego. Zgodnie z art. 43 la § 1 pkt 1 Kodeksu karnego wykonawczego (kkw), zezwolenie takie można udzielić skazanemu, któremu orzeczono karę pozbawienia wolności nieprzekraczającą jednego roku, pod warunkiem, że nie zachodzą przesłanki z art. 64 § 2 Kodeksu karnego. Przepisy te stosuje się odpowiednio do skazanych, którym wymierzono dwie lub więcej niepodlegających łączeniu kar pozbawienia wolności, które mają być odbywane kolejno, o ile ich suma nie przekracza jednego roku. W analizowanej sprawie, skazany P.C. odbywał karę 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczoną wyrokiem Sądu Rejonowego w S. z dnia 24.11.2014r. (sygn. akt II K 639/14). Ponadto, wyrokiem z dnia 19.06.2006r. (sygn. akt II K 936/05) został skazany na karę łączną 2 lat pozbawienia wolności, z warunkowym zawieszeniem wykonania. Po różnych perturbacjach prawnych, postanowieniem z dnia 24.02.2015r. zarządzono wykonanie tej kary. W związku z tym, na dzień rozpoznania wniosku, skazany miał do odbycia łącznie kary przekraczające jeden rok. Sąd uznał, że nie zostały spełnione przesłanki formalne do merytorycznego rozpoznania wniosku o dozór elektroniczny, ponieważ łączna kara przekraczała dopuszczalny limit jednego roku. Na tej podstawie, na mocy art. 15 § 1 kkw, sąd postanowił umorzyć postępowanie wykonawcze w przedmiocie zezwolenia na odbywanie kary w systemie dozoru elektronicznego. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie przepisów kpk i kkw.

Zagadnienia prawne (1)

Skład orzekający