II K 110/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Okręgowy umorzył postępowanie w sprawie wniosku skazanego o wydanie wyroku łącznego, stwierdzając, że sprawa została już prawomocnie rozstrzygnięta.
Skazany G. L. złożył wniosek o wydanie wyroku łącznego obejmującego kary z kilku wyroków sądów rejonowych. Sąd Okręgowy umorzył postępowanie, ponieważ stwierdził, że kwestia wydania wyroku łącznego obejmującego te kary była już prawomocnie rozstrzygnięta w innej sprawie (II K 163/07 oraz II K 56/13). Sąd powołał się na art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. dotyczący powagi rzeczy osądzonej.
Do Sądu Okręgowego w Koszalinie wpłynął wniosek skazanego G. L. o wydanie wyroku łącznego, który miałby objąć kary orzeczone prawomocnymi wyrokami Sądu Rejonowego w Białogardzie oraz Sądu Rejonowego w Koszalinie. Wniosek został przekazany do Sądu Okręgowego, ponieważ sąd ten orzekał w innej sprawie skazanego, która mogła mieć znaczenie dla szerszego zakresu analizy przy wydawaniu wyroku łącznego. Sąd Okręgowy, po analizie akt sprawy i karty karnej skazanego, stwierdził, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Okazało się, że kwestia wydania wyroku łącznego obejmującego kary jednostkowe z wyroków sądów rejonowych objętych wnioskiem była już przedmiotem postępowania przed Sądem Rejonowym w Koszalinie w sprawie II K 163/07, gdzie zapadł prawomocny wyrok łączny w dniu 15 stycznia 2008 roku. Ponadto, postępowanie dotyczące możliwości wydania wyroku łącznego obejmującego również wyrok Sądu Okręgowego w sprawie II K 25/12 zostało już zakończone postanowieniem o umorzeniu postępowania z dnia 18 czerwca 2013 roku (sygn. akt II K 56/13). Sąd stwierdził wówczas brak przesłanek do połączenia kar. Tym samym, sprawa została już prawomocnie rozstrzygnięta i objęta powagą rzeczy osądzonej zgodnie z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., co uniemożliwia ponowne prowadzenie postępowania w tej samej sprawie. W związku z tym, Sąd Okręgowy umorzył postępowanie na podstawie art. 572 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. Kosztami postępowania obciążono Skarb Państwa, a wynagrodzenie adwokata z urzędu zasądzono od Skarbu Państwa.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, ponowne prowadzenie postępowania w tej samej sprawie, tożsamej pod względem podmiotowym i przedmiotowym, jest niedopuszczalne z uwagi na powagę rzeczy osądzonej.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że sprawa dotycząca wydania wyroku łącznego obejmującego kary jednostkowe była już prawomocnie rozstrzygnięta w poprzednich postępowaniach, co wyklucza możliwość ponownego jej rozpoznania na podstawie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
umorzenie postępowania
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| G. L. | osoba_fizyczna | skazany |
| Skarb Państwa | organ_państwowy | kosztodawca |
| adw. R. B. | osoba_fizyczna | obrońca z urzędu |
Przepisy (4)
Główne
k.p.k. art. 17 § 1
Kodeks postępowania karnego
pkt 7 - powaga rzeczy osądzonej jako negatywna przesłanka procesowa obligująca do umorzenia postępowania.
Pomocnicze
k.p.k. art. 632
Kodeks postępowania karnego
pkt 2 - obciążenie Skarbu Państwa kosztami postępowania w przypadku umorzenia.
k.p.k. art. 572
Kodeks postępowania karnego
w zw. z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. - umorzenie postępowania w przypadku wystąpienia negatywnej przesłanki procesowej.
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu § § 2 ust. 1, 2 i 3 w zw. z § 14 ust. 5
zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz adwokata wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Wystąpienie negatywnej przesłanki procesowej w postaci powagi rzeczy osądzonej (res iudicata).
Godne uwagi sformułowania
niedopuszczalne jest prowadzenie ponownego postępowania w tej samej sprawie, tożsamej pod względem podmiotowym i przedmiotowym z chwilą stwierdzenia występowania tej negatywnej przesłanki procesowej Sąd zobligowany jest umorzyć postępowanie
Skład orzekający
Jacek Matejko
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Stosowanie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. w kontekście postępowań o wydanie wyroku łącznego oraz zasady powagi rzeczy osądzonej."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej, gdzie sprawa była już prawomocnie rozstrzygnięta.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy zastosowania podstawowej zasady procesowej, co czyni ją mniej interesującą dla szerszego grona odbiorców niż sprawy merytoryczne.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II K 110/13 POSTANOWIENIE dnia 10 grudnia 2013 roku Sąd Okręgowy w Koszalinie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSO Jacek Matejko Protokolant: sekr. sąd. Adriana Jurek przy udziale prokuratora Prokuratury Okręgowej w Koszalinie Małgorzaty Jareckiej po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2013 r. na posiedzeniu sprawy skazanego G. L. z wniosku skazanego o wydanie wyroku łącznego w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: I. na podstawie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. umorzyć postępowanie w sprawie, II. na podstawie § 2 ust. 1, 2 i 3 w zw. z § 14 ust. 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. R. B. kwotę 147,60 (sto czterdzieści siedem złotych 60/100) złotych w tym podatek od towarów i usług, tytułem pomocy prawnej udzielonej skazanemu z urzędu; III. na podstawie art.632 pkt 2 k.p.k. kosztami postępowania obciążyć Skarb Państwa. UZASADNIENIE Do Sądu Rejonowego w Koszalinie wpłynął kolejny wniosek G. L. o wydanie wyroku łącznego obejmującego kary orzeczone prawomocnymi wyrokami Sądu Rejonowego w Białogardzie w sprawie o sygn. akt II K 480/04, II K 27/03, II K 149/05, II K 402/05, II K 494/04 i Sądu Rejonowego w Koszalinie w sprawie o sygn. akt. II K 798/06. Wniosek ten został przekazany do Sądu Okręgowego w Koszalinie na tej podstawie, że Sąd ten wydawał wyrok w innej sprawie skazanego (II K 25/12), która mogłaby być przedmiotem analizy przy wydawaniu wyroku łącznego w ewentualnie szerszym zakresie niż wskazany we wniosku. Sąd Okręgowy zważył, co następuje : Wniosek skazanego nie zasługuje na uwzględnienie. Z akt sprawy, w tym z karty karnej skazanego wynika, iż w zakresie wydania wyroku łącznego obejmującego kary jednostkowego z wyroków sądów rejonowych objętych bieżącym wnioskiem skazanego orzekał już Sąd Rejonowy w Koszalinie w sprawie II K 163/07, gdzie zapadł w dniu 15 stycznia 2008 roku wyrok łączny. Wyrok ten jest prawomocny. Po wydaniu wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Koszalinie zapadł wobec skazanego wyrok wydany w dniu 18 stycznia 2013 roku przez Sąd Okręgowy w sprawie II K 25/12. W zakresie możliwości wydania wyroku łącznego, który obejmowałby także wskazany wyrok Sądu Okręgowego prowadzone było już jednakże postępowanie przed Sądem Okręgowym w Koszalinie pod sygn. akt II K 56/13, które zakończyło się postanowieniem wydanym w dniu 18 czerwca 2013 roku o umorzeniu postępowania, albowiem Sąd stwierdził brak przesłanek do połączenia kary z wyroku Sądu Okręgowego w Koszalinie sygn. akt II K 25/12 z którąkolwiek z kar objętych wyrokami Sądów Rejonowych. Tym samym sprawa została już rozstrzygnięta prawomocnie i objęta jest powagą rzeczy osądzonej zgodnie z treścią art. 17§1 pkt 7 kpk . Oznacza to, iż niedopuszczalne jest prowadzenie ponownego postępowania w tej samej sprawie, tożsamej pod względem podmiotowym i przedmiotowym, a z chwilą stwierdzenia występowania tej negatywnej przesłanki procesowej Sąd zobligowany jest umorzyć postępowanie. W konsekwencji niniejsze postępowanie należało także umorzyć na podstawie art. 572 kpk w zw. z art. 17§1 pkt 7 kpk , a kosztami postępowania obciążyć Skarb Państwa stosownie do treści art. 632 pkt 2 kpk . Z uwagi na okoliczność, że skazany reprezentowany był przez obrońcę wyznaczonego z urzędu, Sąd na podstawie § 2 ust. 1, 2 i 3 w zw. z § 14 ust. 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokata wynagrodzenie wraz z obowiązującą stawką podatku od towarów i usług. Mając na uwadze powyższe motywy Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI