II K 62/22

Sąd Rejonowy w GiżyckuGiżycko2023-02-08
SAOSKarnewypadki drogoweNiskarejonowy
wypadek drogowynieumyślnośćnaruszenie zasad ruchu drogowegorowerchodnikobrażenia ciałamałoletnigrzywnanawiązka

Sąd Rejonowy w Giżycku skazał rowerzystę za nieumyślne spowodowanie wypadku drogowego, w wyniku którego małoletni doznał obrażeń, orzekając karę grzywny i nawiązkę.

Sąd Rejonowy w Giżycku rozpoznał sprawę przeciwko K. D., oskarżonemu o nieumyślne naruszenie zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym, które doprowadziło do potrącenia małoletniego M. K. na chodniku. W wyniku zdarzenia dziecko doznało złamania kości udowej. Sąd uznał oskarżonego za winnego, skazując go na karę grzywny w wysokości 120 stawek dziennych oraz zasądzając nawiązkę na rzecz pokrzywdzonego.

Sąd Rejonowy w Giżycku wydał wyrok w sprawie K. D., oskarżonego o nieumyślne spowodowanie wypadku drogowego. Oskarżony, kierując rowerem po chodniku, nie zachował szczególnej ostrożności i bezpiecznego odstępu, co doprowadziło do potrącenia małoletniego M. K. Pieszy doznał obrażeń w postaci złamania nasady dalszej kości udowej lewej, co skutkowało naruszeniem czynności narządu ciała na okres powyżej siedmiu dni. Sąd, opierając się na zeznaniach świadków, dokumentacji medycznej i opinii biegłego, uznał oskarżonego za winnego popełnienia czynu z art. 177 § 1 kk. Wymierzono mu karę grzywny w wysokości 120 stawek dziennych, po 30 złotych za stawkę, oraz zasądzono nawiązkę w kwocie 3000 złotych na rzecz pokrzywdzonego. Oskarżony został również obciążony kosztami sądowymi.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, nieumyślne naruszenie zasad bezpieczeństwa w ruchu lądowym przez rowerzystę, które skutkuje obrażeniami ciała pieszego, stanowi przestępstwo z art. 177 § 1 kk.

Uzasadnienie

Sąd ustalił, że oskarżony kierując rowerem po chodniku nie zachował szczególnej ostrożności i bezpiecznego odstępu, co doprowadziło do potrącenia małoletniego pieszego i spowodowania u niego obrażeń ciała na okres powyżej siedmiu dni. Uznano, że takie zachowanie jest nieumyślnym naruszeniem zasad bezpieczeństwa w ruchu lądowym.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

skazanie

Strona wygrywająca

Skarb Państwa

Strony

NazwaTypRola
K. D.osoba_fizycznaoskarżony
M. K.osoba_fizycznapokrzywdzony
I. K.osoba_fizycznaprzedstawiciel ustawowy pokrzywdzonego

Przepisy (7)

Główne

k.k. art. 177 § 1

Kodeks karny

Nieumyślne naruszenie zasad bezpieczeństwa w ruchu lądowym, skutkujące obrażeniami ciała na okres powyżej 7 dni.

k.k. art. 46 § 2

Kodeks karny

Zasądzenie nawiązki na rzecz pokrzywdzonego.

Pomocnicze

k.k. art. 37a § 1

Kodeks karny

Możliwość zastosowania kary grzywny zamiast kary ograniczenia wolności lub pozbawienia wolności.

k.k. art. 33 § 1 i 3

Kodeks karny

Określenie zasad wymiaru kary grzywny w stawkach dziennych.

prd art. 3 § 1

Ustawa Prawo o ruchu drogowym

Ogólne zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym.

prd art. 23 § 1

Ustawa Prawo o ruchu drogowym

Obowiązek zachowania szczególnej ostrożności i bezpiecznego odstępu.

k.p.k. art. 627

Kodeks postępowania karnego

Zasądzenie kosztów procesu.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Nieumyślne naruszenie zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym przez rowerzystę. Potrącenie pieszego na chodniku. Spowodowanie obrażeń ciała u małoletniego pieszego.

Odrzucone argumenty

Wyjaśnienia oskarżonego, że nie przyznaje się do winy (uznane za linię obrony).

Godne uwagi sformułowania

nie zachował szczególnej ostrożności oraz bezpiecznego odstępu podczas wymijania się z idącym z przeciwnego kierunku małoletnim następstwie czego małoletni pieszy doznał obrażeń ciała w postaci złamania nasady dalszej kości udowej lewej, powodujących u wymienionego naruszenie czynności narządu ciała na okres powyżej dni siedmiu kara najłagodniejszego rodzaju, bo za taką ustawodawca uznaje grzywnę- będzie wystarczająca, by wdrożyć sprawcę do przestrzegania porządku prawnego w przyszłości

Skład orzekający

Katarzyna Garbarczyk

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Potwierdzenie kwalifikacji prawnej czynu z art. 177 § 1 kk w przypadku potrącenia pieszego przez rowerzystę na chodniku oraz zasad wymiaru kary i nawiązki."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego, nie wprowadza nowych interpretacji prawnych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy powszechnego zjawiska wypadków z udziałem rowerzystów i pieszych, a także odpowiedzialności za nieumyślne spowodowanie obrażeń ciała. Zawiera praktyczne aspekty dotyczące wymiaru kary i nawiązki.

Rowerzysta potrącił dziecko na chodniku – sąd orzekł karę grzywny i nawiązkę.

Dane finansowe

nawiązka: 3000 PLN

Sektor

transport

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt II K 62/22 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 08 lutego 2023 roku Sąd Rejonowy w Giżycku w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący – sędzia Katarzyna Garbarczyk Protokolant – sekr. sąd. Anna Rogojsza w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej w (...) - ----------- po rozpoznaniu w dniach: 12.09.2022 r., 19.10.2022 r., 25.01.2023 r. sprawy K. D. ur. (...) w G. syna K. i Z. zd. N. oskarżonego o to, że: W dniu 18 czerwca 2021 roku w msc. B. , gmina G. nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym określone w art. 3 ust. 1 i art. 23 ust. 1 Ustawy z dnia 20.06.1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 98, poz. 602) w ten sposób, że kierując rowerem marki S. , jadąc chodnikiem nie zachował szczególnej ostrożności oraz bezpiecznego odstępu podczas wymijania się z idącym z przeciwnego kierunku małoletnim M. K. , reprezentowanym przez matkę I. K. , w wyniku czego doszło do jego potrącenia, w następstwie czego małoletni pieszy doznał obrażeń ciała w postaci złamania nasady dalszej kości udowej lewej, powodujących u wymienionego naruszenie czynności narządu ciała na okres powyżej dni siedmiu, tj. o czyn z art. 177§1 kk 1. Oskarżonego K. D. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawie art. 177§1 kk przy zastosowaniu art. 37a§1 kk w zw. z art. 33§1 i 3 kk skazuje go na karę grzywny w wysokości 120 (sto dwadzieścia) stawek dziennych, przy przyjęciu, że wysokość jednej stawki dziennej grzywny równa jest kwocie 30 (trzydzieści) złotych. 2. Na podstawie art. 46§2 kk zasądza od oskarżonego K. D. na rzecz małoletniego pokrzywdzonego M. K. nawiązkę w kwocie 3000 (trzy tysiące) złotych, płatną do rąk jego przedstawiciela ustawowego tj. matki I. K. . 3. Zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa 360 (trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem opłaty i obciąża go pozostałymi kosztami sądowymi w wysokości 720 (siedemset dwadzieścia) złotych. 4. WZÓR FORMULARZA UZASADNIENIA WYROKU SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI, 5. TYM WYROKU NAKAZOWEGO (UK 1) UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt IIK 62/22 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. K. D. I. W dniu 18 czerwca 2021 roku w msc. B. , gmina G. nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym określone w art. 3 ust. 1 i art. 23 ust. 1 Ustawy z dnia 20.06.1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 98, poz. 602) w ten sposób, że kierując rowerem marki S. , jadąc chodnikiem nie zachował szczególnej ostrożności oraz bezpiecznego odstępu podczas wymijania się z idącym z przeciwnego kierunku małoletnim M. K. , reprezentowanym przez matkę I. K. , w wyniku czego doszło do jego potrącenia, w następstwie czego małoletni pieszy doznał obrażeń ciała w postaci złamania nasady dalszej kości udowej lewej, powodujących u wymienionego naruszenie czynności narządu ciała na okres powyżej dni siedmiu, tj. czyn z art. 177§1 kk Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty I. 1. W dniu 18 czerwca 2021 roku w msc. B. , gmina G. K. D. nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym określone w art. 3 ust. 1 i art. 23 ust. 1 Ustawy z dnia 20.06.1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 98, poz. 602) w ten sposób, że kierując rowerem marki S. , jadąc chodnikiem nie zachował szczególnej ostrożności oraz bezpiecznego odstępu podczas wymijania się z idącym z przeciwnego kierunku małoletnim M. K. , reprezentowanym przez matkę I. K. . 2. W wyniku zachowania oskarżonego doszło do potrącenia małoletniego pokrzywdzonego, w następstwie czego doznał on obrażeń ciała w postaci złamania nasady dalszej kości udowej lewej, powodujących u wymienionego naruszenie czynności narządu ciała na okres powyżej dni siedmiu. - zeznania I. K. - zeznania H. W. - zeznania E. K. - protokół oględzin pojazdu - protokół oględzin miejsca wypadku drogowego - dokumentacja fotograficzna - szkic - protokół oględzin miejsca wraz z dokumentacją fotograficzną - opinia pisemna i ustna - zeznania I. K. - zeznania H. W. - zeznania E. K. - dokumentacja medyczna - opinia k. 130v- 131, 29-30 k. 146- 146v, 11-12 k. 146v-147, 15-16 k. 3-4, k. 5-6 k. 18 k. 19 k. 40- 41, 42-43 k. 45-48, 172-173 k. 130v- 131, 29-30 k. 146- 146v, 11-12 k. 146v-147, 15-16 k. 17 k. 22-23 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) -------------------- Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty 2. OCENA DOWODÓW 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu I. 1, 2 I. 1. I. 2. - zeznania I. K. , H. W. - zeznania E. K. - protokół oględzin pojazdu, protokół oględzin miejsca wypadku drogowego, dokumentacja fotograficzna, szkic, - protokół oględzin miejsca wraz z dokumentacją fotograficzną - opinia pisemna i ustna - dokumentacja medyczna - opinia - pośredni świadkowie zdarzenia, którzy o okolicznościach zajścia dowiedzili się od E. K. - relacja zdana przez tych świadków koresponduje z zeznaniami w/w - zeznania spójne, zbieżne, zgodnie opisują przebieg zajścia i jego miejsce, jak również zgodnie opisują skutki wypadku jakich doznał małoletni pokrzywdzony - brak podstaw, by podważać wiarygodność w/w zeznań zwłaszcza, że znajdują one swoje odzwierciedlenie także w pozostałych dowodach, jakim Sąd nadał walor wiarygodności - jedyny bezpośredni świadek zdarzenia, którego zeznania złożone przed Sądem zbieżne były z relacją zdaną przez niego H. W. i I. K. - świadek jednoznacznie wskazał, w jakim miejscu doszło do potrącenia małoletniego pokrzywdzonego przez rowerzytę oraz skutki tego wypadku dla małoletniego - bezsporne od początku w świetle zeznań tego świadka było to, że do potrącenia dziecka doszło na chodniku, którym poruszał się oskarżony i małoletni - wprawdzie świadek nie pamiętał, czy oskarżony poruszał się w tym samym kierunku, czy też w przeciwnym do kierunku, w jakim szli piesi, to jednak podkreślić należy, iż charakter obrażeń stwierdzonych u pokrzywdzonego, ich umiejscowienie oraz uszkodzenia roweru, nadto wyniki oględzin miejsca zdarzenia oraz opinia biegłego z zakresu ruchu drogowego jednoznacznie wskazują, że uczestnicy zdarzenia poruszali się w przeciwnych kierunkach, a zeznania świadka w żadnej mierze nie podważają tych ustaleń - dowody niekwestionowane przez strony - uzupełniają zeznania świadków - brak podstaw, by podważać ich wiarygodność - jasna, jednoznaczna, pełna, rzetelna i merytoryczna - oparta o całokształ zebranych dowodów - biegły w sposób pewny przedstawił mechanizm przedmiotowego zdarzenia, jego miejsce i w sposób przekonywujący uzasadnił wypływające z tego wnioski - brak podstaw, by podważać ten dowód - niekwestionowana przez strony - sporządzona przez uprawnionego specjalistę - brak podstaw, by podważać jej wiarygodność - brak podstaw, by kwestionować jej wiarygodność - sporządzona przez specjalistę z zakresu ortopedii i traumatologii - oparta o dokumentację medyczną małoletniego pokrzywdzonego - jasna, jednoznaczna, nie budząca wątpliwości 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu I. 1. - wyjaśnienia oskarżonego - oskarżony swoje wyjaśnienia ograniczył do stwierdzenia, że nie przyznaje się do winy, ale Sąd nie dał wiary tym wyjaśnieniom uznając, że nie polegają one na prawdzie i stanowią jedynie przyjętą przez oskarżonego linię obrony - nadto wyjaśnieniom tym przeczy cały pozostały materiał dowodowy, któremu Sąd nadał walor wiarygodności 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem 1. K. D. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej art. 177§1 kk - K. D. nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym określone w art. 3 ust. 1 i art. 23 ust. 1 Ustawy z dnia 20.06.1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. Nr 98, poz. 602) - w ten sposób, że kierując rowerem, jadąc chodnikiem nie zachował szczególnej ostrożności oraz bezpiecznego odstępu podczas wymijania się z idącym z przeciwnego kierunku małoletnim pokrzywdzonym, w wyniku czego doszło do jego potrącenia, w następstwie czego małoletni pieszy doznał obrażeń ciała powodujących naruszenie czynności narządu ciała na okres powyżej dni siedmiu. Bezsporne, w świetle okoliczności sprawy, iż oskarżony nieumyślnie dopuścił się naruszenia zasad obowiązujących w ruchu drogowym - nie zachował szczególnej ostrożności oraz bezpiecznego odstępu podczas wymijania pieszego. 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem ------------------- Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ---------------------- 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania ----------- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ------------------------------ 3.4. Umorzenie postępowania ------------------ Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ---------------------------- 3.5. Uniewinnienie ---------------- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia -------------------- 4. KARY, ŚRODKI KARNE, PRZEPADEK, ŚRODKI KOMPENSACYJNE I ŚRODKI ZWIĄZANE Z PODDANIEM SPRAWCY PRÓBIE Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności K. D. 1. 2. I. - orzekając grzywnę we wskazanej wysokości Sąd uwzględniał odpowiednio stopień społecznej szkodliwości czynu, winy sprawcy oraz sytuację majątkową i rodzinną oskarżonego - okoliczność łagodząca - dotychczasowa niekaralność i nieumyślne naruszenie zasad w ruchu drogowym - okoliczności obciążające: - wysoki stopień społecznej szkodliwości czynu - zagrożenie jakie oskarżony stworzył dla bezpieczeństwa pokrzywdzonego - chrakter obrażeń doznanych przez pokrzywdzonego, a wynikających z przestępstwa popełnionego przez oskarżonego - przy ustaleniu wysokości stawki dziennej uwzględniono: - wyższe wykształcenie oskarżonego, który pracuje za granicą, osiąga stały dochód w wysokości kilku tysięcy złotych - zdaniem Sądu wymierzona sprawcy kara jest adekwatna do stopnia zawinienia i społecznej szkodliwości czynu, spełni cele w zakresie prewencji szczególnej, jak i ogólnej - skutki dla zdrowia pokrzywdzonego wynikające z przestępstwa popełnionego przez oskarżonego, - ból i cierpienie pokrzywdzonego będące wynikiem przestępczego działania oskarżonego - dyskomfort psychiczny i fizyczny pokrzywdzonego na skutek doznanych obrażeń 5. INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności ------------------- 6. INNE ZAGADNIENIA W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę Mając na uwadze okoliczności sprawy Sąd uznał, iż kara najłagodniejszego rodzaju, bo za taką ustawodawca uznaje grzywnę- będzie wystarczająca, by wdrożyć sprawcę do przestrzegania porządku prawnego w przyszłości, stąd skorzystano z możliwości jaką daje art. 37a§1 kk 7. KOSZTY PROCESU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 3. Rozstrzygnięto na zasadzie art. 627 kpk 8. PODPIS

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI