II K 614/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd uniewinnił oskarżonego od zarzutu rozpowszechniania utworów fonograficznych w internecie, uznając brak wystarczających dowodów na jego sprawstwo.
Oskarżony W. F. został oskarżony o rozpowszechnianie w internecie utworów fonograficznych za pomocą programów komputerowych, czym miał wyrządzić szkodę w wysokości 790 zł. Sąd Rejonowy w Olsztynie, po analizie zgromadzonego materiału dowodowego, w tym opinii biegłego i zeznań świadków, uniewinnił oskarżonego. Sąd uznał, że brak jest wystarczających dowodów, aby jednoznacznie przypisać mu popełnienie zarzucanego czynu, wskazując na możliwość korzystania z komputera przez inne osoby, w tym matkę oskarżonego, oraz na automatyczne uruchamianie się programów udostępniających pliki.
Sprawa dotyczyła oskarżonego W. F., któremu zarzucono rozpowszechnianie w internecie utworów fonograficznych za pomocą programów komputerowych typu A. i DC++ w okresie od listopada 2013 r. do stycznia 2014 r., wyrządzając szkodę w wysokości 790 zł. Sąd Rejonowy w Olsztynie, po przeprowadzeniu postępowania, ustalił, że z komputera stacjonarnego znajdującego się w mieszkaniu matki oskarżonego, H. F. (1), udostępniono nieokreślonej liczbie użytkowników pliki stanowiące cudze utwory fonograficzne. Dane te zostały zebrane na zlecenie międzynarodowej organizacji przemysłu muzycznego. Sąd oparł się na opinii biegłego, która potwierdziła rozpowszechnienie 446 plików za pomocą programu A. i 18 plików za pomocą programu DC++. Jednakże, sąd uznał, że zgromadzony materiał dowodowy nie pozwala na jednoznaczne przypisanie popełnienia czynu oskarżonemu W. F. Podkreślono, że komputer znajdował się w mieszkaniu 74-letniej matki oskarżonego, która okazjonalnie z niego korzystała, a także odwiedzali ją inni członkowie rodziny, w tym sam oskarżony. Sąd zaznaczył, że zeznania świadków nie wykluczyły korzystania z komputera przez inne osoby. Dodatkowo, sąd zwrócił uwagę na fakt, że program A. posiadał opcję automatycznego startu, co mogło powodować nieświadome rozpowszechnianie plików przez każdą osobę korzystającą z internetu w mieszkaniu. Wobec braku wystarczających dowodów winy, sąd uniewinnił oskarżonego, a dowody rzeczowe zwrócono właścicielom, obciążając Skarb Państwa kosztami postępowania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, oskarżony nie może być uznany za sprawcę, jeśli brak jest wystarczających dowodów jednoznacznie przypisujących mu popełnienie czynu, a materiał dowodowy nie wyklucza korzystania z komputera przez inne osoby lub nieświadomego rozpowszechniania plików.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że zgromadzony materiał dowodowy nie pozwala na przypisanie oskarżonemu popełnienia zarzucanego czynu. Podkreślono, że komputer znajdował się w mieszkaniu matki oskarżonego, z którego korzystały również inne osoby, a programy udostępniające pliki mogły uruchamiać się automatycznie, co mogło prowadzić do nieświadomego rozpowszechniania utworów.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uniewinnienie
Strona wygrywająca
W. F.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| W. F. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Prokurator R. W. | organ_państwowy | oskarżyciel publiczny |
| Związek (...) w W. | instytucja | pokrzywdzony |
| H. F. (1) | osoba_fizyczna | właściciel komputera |
| M. F. | osoba_fizyczna | członek rodziny |
| M. P. | osoba_fizyczna | członek rodziny |
Przepisy (3)
Główne
u.p.a. art. 116 § 1
Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych
Dotyczy rozpowszechniania cudzych utworów bez uprawnienia.
Pomocnicze
k.k. art. 12
Kodeks karny
Dotyczy popełnienia przestępstwa w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru.
k.p.k. art. 230 § 2
Kodeks postępowania karnego
Dotyczy zwrotu dowodów rzeczowych.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak jednoznacznych dowodów na sprawstwo oskarżonego. Możliwość korzystania z komputera przez inne osoby. Automatyczne uruchamianie się programów udostępniających pliki. Nieświadome rozpowszechnianie plików.
Godne uwagi sformułowania
nie sposób przypisać popełnienia zarzucanego mu czynu brak jest podstaw ku temu, aby to W. F. przypisać popełnienie opisanego w akcie oskarżenia czynu nieświadomie powodowała uruchomienie programu (...) i rozpowszechnianie plików nieokreślonej liczbie użytkowników w sieci Internet
Skład orzekający
K. Matysiak
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Wykazanie, że samo korzystanie z komputera należącego do innej osoby lub automatyczne uruchamianie się programów P2P nie jest wystarczające do skazania za nielegalne rozpowszechnianie utworów, jeśli brak jest dowodów na świadome działanie i zamiar sprawcy."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i dowodowego, a jego zastosowanie może być ograniczone w przypadkach, gdy dowody jednoznacznie wskazują na sprawstwo oskarżonego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak trudno jest udowodnić sprawstwo w przypadku piractwa internetowego, gdy korzysta się z cudzego komputera i gdy oprogramowanie działa automatycznie. Jest to ciekawy przykład z zakresu prawa autorskiego i dowodowego.
“Czy automatyczne udostępnianie plików w internecie może prowadzić do skazania? Sąd rozstrzyga sprawę o piractwo.”
Dane finansowe
WPS: 790 PLN
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt. II K 614/14 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29.07.2014 r. Sąd Rejonowy w Olsztynie w II Wydziale Karnym w składzie Przewodniczący SSR K. Matysiak Protokolant : sekr. sąd : I. Bartoszewicz przy udziale oskarżyciela publicznego Prokuratora R. Weręgowskiego po rozpoznaniu dnia 29.07.2014 r. sprawy: W. F. s. J. i H. z d. P. , ur. (...) w O. oskarżonego o to, że: I – działając w O. przy ul. (...) w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru bez uprawnienia rozpowszechniał nieokreślonej liczbie użytkowników w sieci Internet i tak : - w okresie czasu od 13 listopada 2013 r. do 16 stycznia 2014 r. z komputera stacjonarnego za pomocą programu komputerowego typy (...) o nazwie A. rozpowszechnił łącznie 446 plików stanowiących cudze utwory fonograficzne - w okresie od 8 lipca 2013 r. do 29 grudnia 2013 r. z komputera stacjonarnego o przydzielonym IP (...) (...) , (...) , (...) za pomocą programu komputerowego typu (...) o (...) rozpowszechnił łącznie 18 plików stanowiących cudze utwory fonograficzne wyrządzając tym szkodę o szacunkowej łącznej wartości 790 zł netto pokrzywdzonym reprezentowanym przez Związek (...) w W. tj- o przestępstwo z art. 116 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych w zw. z art. 12 kk . I .Uniewinnia oskarżonego W. F. od popełnienia zarzuconego mu czynu II. na podstawie art. 230 § 2 kpk dowody rzeczowe w postaci jednostki centralnej komputera PC i pamięć pendrive zapisane pod poz 89/14 Księgi przechowywanych przedmiotów SR w (...) zwrócić właścicielom H. F. (1) i W. F. III . Kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa Sygn. akt II K 614/14 UZASADNIENIE W. F. został oskarżony o to, że: działając w O. przy ul. (...) w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru bez uprawnienia rozpowszechniał nieokreślonej liczbie użytkowników w sieci Internet i tak: - w okresie czasu od 13 listopada 2013 r. do 16 stycznia 2014 r. z komputera stacjonarnego za pomocą programu komputerowego typu (...) o nazwie A. rozpowszechnił łącznie 446 plików stanowiących cudze utwory fonograficzne, - w okresie od 8 lipca 2013 r. do 29 grudnia 2013 r. z komputera stacjonarnego o przydzielonym IP (...) (...) , (...) , (...) za pomocą programu komputerowego typu (...) o nazwie (...) rozpowszechnił łącznie 18 plików stanowiących cudze utwory fonograficzne wyrządzając tym szkodę o szacunkowej łącznej wartości 790 zł netto pokrzywdzonym reprezentowanym przez Związek (...) w W. , tj. o przestępstwo z art. 116 ust, 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych w zw. z art. 12 kk Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny: W trakcie czynności służbowych w Wydziale dw. Z Przestępczością Komendy Wojewódzkiej Policji w O. uzyskano informację dotyczącą nieznanej osoby, która w sieci D. (...) wykorzystując łącze internetowe o adresie IP (...) w dniu 08 lipca 2013 r. w godzinach 17.00- 18.00 bezprawnie udostępniła innym (...) ponad 23 000 plików muzycznych, z adresu IP (...) w dniu 30 listopada 2013 r. za pośrednictwem sieci Internet rozpowszechniła 24 644 plików muzycznych. Z adresu IP (...) rozpowszechniła 25.000 plików muzycznych. Z adresu (...) udostępniła łącznie 23 520 plików muzycznych. (dowód: zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa k. 2-8, k. 23-30, k. 91-98, k. 107-114, notatka urzędowa k. 10-11J, k. 31A-31J, k. 144-153, k. 156-163, k. 200, zeznania świadka M. T. k. 37-38, 47-48, 83-84, 171-172) Adres IP (...) jest użytkowany w sieci telewizji (...) . Umowa na świadczenie usług została zawarta na nazwisko H. F. (1) urodzonej w (...) r. z miejscem instalacji w O. przy ul. (...) . Pod wskazanym adresem jest zameldowana jedynie zawierająca umowę H. F. (1) . W mieszkaniu H. F. znajduje się komputer stacjonarny z dostępem do Internetu. Komplet był zlokalizowany w pokoju naprzeciwko drzwi wejściowych. Właścicielka komputera okazjonalnie korzysta z komputera z uwagi na problemy ze wzrokiem. Nadto w czasie odwiedzin u H. F. zdarza się, że z komputera korzystają córka M. F. , wnuk M. P. . W mieszkaniu matki często przebywa syn W. F. - na stałe zamieszkujący w W. . (dowód: protokół zatrzymania rzeczy k. 56-58, protokół oględzin k. 59-60 , zeznania świadka M. P. k. 268-269) Na dysku twardym wskazanego komputera znajdowało się łącznie 448 458 plików oraz 45 507 plików usuniętych, 23 783 dokumentów tekstowych oraz 2 410 plików multimedialnych. Zainstalowane było oprogramowanie oparte na protokole D. (...) oraz do pracy w sieciach „peer to peer” – program DC++ w wersjo 0.825 zainstalowany w dniu 9 czerwca 2006 r. oraz program A. w wersji (...) zainstalowany w dniu 28 sierpnia 2013 r. W programie DC++ wpisana była nazwa użytkownika, nadto z poziomu programu udostępniana była cała zawartość folderu o nazwie (...) znajdującego się znajdującego się na dysku H . Nie ujawniono natomiast dysku oznaczonego literą H, nie ujawniono folderu o nazwie (...) . Pobierane i wskazywane przez (...) pliki audio posiadają identyczne nazwy oraz sumy kontrolne jak pliki występujące w logach programu (...) z czego wynika, że w czasie pobierania ich przez (...) pliki znajdowały się na twardym dysku komputera i były rozpowszechniane nieokreślonej liczbie użytkowników przez Internet. Za pośrednictwem programu (...) rozpowszechniano 18 plików audio- pobranych przez (...) . W programie A. udostępniana jest cała zawartość folderu „C:\ DC_ (...) , który zawiera łącznie (...) plików z czego podlegających ochronie z tytułu praw autorskich ujawniono 446 plików audio z utworami różnych wykonawców. Wskazane pliki znajdują się na dysku twardym komputera. Program A. posiada włączoną opcję automatycznego startu wraz z uruchomieniem komputera. Od chwili umieszczenia poszczególnych plików audio w folderze DC_ (...) były one rozpowszechniane nieokreślonej licznie użytkowników w sieci Internet każdorazowo po uruchomieniu komputera i połączeniu z siecią. Średnia wartość fonogramu kształtowała się na poziomie 17, 12 zł, każdy fonogram składał się z 10 utworów. Łączna suma strat wynosi 790 zł. (dowód: opinia laboratorium (...) k. 176-197) W związku z powyższym przedstawiono W. F. zarzut z art. 116 ust, 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych w zw. z art. 12 kk W. F. nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i odmówił składania wyjaśnień. Sąd zważył co następuje: Wyjaśnienia oskarżonego w zakresie, w jakim nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu uznać należy za wiarygodne w tym sensie, że nie zostały one w sposób skuteczny podważone innymi dowodami w stopniu uzasadniającym wydanie wyroku skazującego. W ocenie Sądu, w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy oskarżonemu nie sposób przypisać popełnienia zarzucanego mu czynu. W sprawie nie budzi wątpliwości, ze z komputera stacjonarnego znajdującego się w mieszkaniu należącym do H. F. (1) za pomocą programów komputerowych typu (...) o nazwach A. oraz (...) rozpowszechnione zostały nieokreślonej liczbie (...) pliki stanowiące cudze utwory fonograficzne. Za pomocą programu A. (...) plików, zaś za pomocą programu (...) 18 plików. Niewątpliwie komputer stacjonarny, za pomocą którego dokonano wskazanych w zarzucie czynów miał przydzielone adresy IP (...) , (...) , (...) , (...) . Czynu zaś dokonano w okresie wskazanym w zarzucie. Powyższe zostało ustalone w oparciu o wiarygodną, bezsporną opinię biegłego, który bez żadnych wątpliwości stwierdził, że na zabezpieczonym w sprawie komputerze za pośrednictwem programu A. rozpowszechniano 446 plików audio oraz za pośrednictwem programu (...) rozpowszechniono 18 plików audio. Zeznania świadka M. T. w kontekście zgromadzonych ustaleń należało uznać za wiarygodne. Jest on specjalistą ds. Internetu zatrudnionym w Zawiązku (...) Audio Video w W. i zajmuje się przegotowaniem treści zawiadomień o przestępstwie na szkodę (...) . Z ramienia (...) przekazał organom ścigania płytę załączoną do zawiadomienia o przestępstwie, z zapisaną na niej listą utworów muzycznych udostępnianych przez użytkownika w sieci za pośrednictwem programu (...) . Podkreślić przy tym należy, ze dane zapisane na załączonej płycie a stanowiącej podstawę do zawiadomienia o przestępstwie zostały zebrane na zlecenie międzynarodowej organizacji przemysłu muzycznego (...) z siedzibą w L. przez firmę (...) z siedzibą w K. oraz firmę (...) z siedzibą w L. . Związek (...) nie wykorzystuje wspomnianego oprogramowania a jedynie otrzymuje wyniki działań. Świadek M. T. w składanych zeznaniach odniósł się jedynie do faktu i źródła powstania danych zapisanych na płycie przekazanej do zawiadomienia o przestępstwie. Nie posiada żadnych wiadomości co do osoby, która miała by się dopuścić wskazanego czynu poza danymi wynikającymi z daty logowania i adresu IP komputera, przy użyciu którego wskazanego czynu dokonano. Nie sposób tym samym przyjąć, aby możliwe było przypisanie dokonania wskazanego czynu W. F. . Komputer, za pomocą którego dopuszczono się opisanego w zarzucie czynu znajdował się u H. F. (1) – 74 letniej matki oskarżonego. Podkreślić należy, że Sąd rozpoznający niniejszą sprawę oprócz oskarżonego, który odmówił składania wyjaśnień oraz zatrudnionego w Zawiązku (...) Audio Video w W. świadka M. T. dysponował jedynie zeznaniami świadka M. P. , który stwierdził, że nie wie kto korzystał z Internetu u H. F. . Podał jedynie, że babcię odwiedzają jego kuzyni oraz wujek W. F. . Zeznania świadka należało uznać za wiarygodne albowiem Sąd nie znalazł żadnych podstaw ku temu aby je kwestionować. Nawet jeżeli przyjąć, że W. F. odwiedzał matkę i korzystał w tym czasie z jej komputera to nie sposób jedynie na tej podstawie przypisać mu popełnienie wskazanych czynów. Mogły się go dopuścić sama H. F. (1) , bądź ktoś z rodziny, kto ją odwiedzał i w tym czasie korzystał z komputera albowiem zebrany materiał dowodowy nie wykluczył ponad wszelką wątpliwość korzystania przez inne osoby z komputera H. F. (1) . Nadto podkreślić należy, iż jak wynika z opinii biegłego program A. posiada włączoną opcję automatycznego startu wraz z uruchomieniem komputera. CO oznacza, że od chwili umieszczenia poszczególnych plików audio w udostępnianym folderze były one rozpowszechniane nieokreślonej liczbie użytkowników w sieci Internet każdorazowo po uruchomieniu komputera i połączeniu go z siecią. Możliwa jest więc sytuacja, że każda osoba uruchamiająca komputer i korzystająca z Internetu w innym celu choćby takim jak sprawdzenie poczty elektronicznej lub prognozy pogody nieświadomie powodowała uruchomienie programu (...) i rozpowszechnianie plików nieokreślonej liczbie użytkowników w sieci Internet. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy brak jest podstaw ku temu, aby to W. F. przypisać popełnienie opisanego w akcie oskarżenia czynu Z uwagi na zakończenie postępowania karnego zabezpieczone w sprawie dowody rzeczowe w postaci jednostki centralnej komputera PC i pamięci pendrive należało zwrócić właścicielom. Kosztami postępowania z uwagi uniewinnienie oskarżonego obciążono Skarb Państwa.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI