II K 61/19

Sąd Okręgowy w SłupskuSłupsk2021-02-04
SAOSKarneobrona koniecznaŚredniaokręgowy
obrona koniecznaprzekroczenie graniczabójstwouniewinnienieograniczona poczytalnośćk.k.k.p.k.

Podsumowanie

Sąd Okręgowy uniewinnił oskarżonego od zarzutu zabójstwa, uznając, że działał w granicach obrony koniecznej, mimo przekroczenia jej granic przy znacznym ograniczeniu zdolności do kierowania swoim postępowaniem.

Oskarżony A.F. został oskarżony o zabójstwo M.K., zarzucając mu przekroczenie granic obrony koniecznej przy znacznym ograniczeniu zdolności do kierowania swoim postępowaniem. Sąd Okręgowy w Słupsku, po przeprowadzeniu postępowania dowodowego, uniewinnił oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu, uznając, że działał w granicach obrony koniecznej zgodnie z art. 25 § 1 k.k. Dowody rzeczowe zostały zwrócone oskarżonemu i T.K., a koszty procesu obciążyły Skarb Państwa.

Sprawa dotyczyła oskarżonego A.F., któremu zarzucono popełnienie przestępstwa z art. 148 § 1 k.k. w zw. z art. 25 § 2 k.k. w zw. z art. 31 § 2 k.k., czyli zabójstwa M.K. w warunkach znacznego ograniczenia zdolności do kierowania swoim postępowaniem i przekroczenia granic obrony koniecznej. Według aktu oskarżenia, oskarżony miał zadać pokrzywdzonemu szereg ciosów nożem, które doprowadziły do jego śmierci. Sąd Okręgowy w Słupsku, po rozpoznaniu sprawy w dniach od maja 2020 r. do lutego 2021 r., na podstawie art. 25 § 1 k.k. uniewinnił oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu. Sąd uznał, że oskarżony działał w granicach obrony koniecznej, co wyklucza jego odpowiedzialność karną za zabójstwo. Na zasadzie art. 230 § 2 k.p.k. zwrócono oskarżonemu oraz T.K. dowody rzeczowe. Kosztami procesu obciążono Skarb Państwa.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, oskarżony został uniewinniony od zarzutu zabójstwa, ponieważ sąd uznał, że działał w granicach obrony koniecznej.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że działania oskarżonego, choć mogły wykraczać poza obronę konieczną, były usprawiedliwione okolicznościami ataku pokrzywdzonego i jego własnym stanem psychicznym, co doprowadziło do zastosowania art. 25 § 1 k.k. i uniewinnienia.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uniewinnienie

Strona wygrywająca

A. F.

Strony

NazwaTypRola
A. F.osoba_fizycznaoskarżony
M. K.osoba_fizycznapokrzywdzony
Jacek Kamińskiosoba_fizycznaprokurator
T. K.osoba_fizycznainne

Przepisy (5)

Główne

k.k. art. 25 § 1

Kodeks karny

Sąd uznał, że działania oskarżonego mieściły się w granicach obrony koniecznej, co skutkowało uniewinnieniem.

Pomocnicze

k.k. art. 148 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 25 § 2

Kodeks karny

k.k. art. 31 § 2

Kodeks karny

k.p.k. art. 230 § 2

Kodeks postępowania karnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Działanie w granicach obrony koniecznej.

Odrzucone argumenty

Przekroczenie granic obrony koniecznej przy znacznym ograniczeniu zdolności kierowania postępowaniem.

Godne uwagi sformułowania

stosując niewspółmierny środek obrony do niebezpieczeństwa zamachu, przekroczył granice obrony koniecznej w sposób rażący w zamiarze ewentualnym pozbawienia życia mając w stopniu znacznym ograniczoną zdolność kierowania swoim postępowaniem

Skład orzekający

Aleksandra Szumińska

przewodnicząca

Tadeusz Stodoła

sędzia

Stanisława Krzewina

ławnik

Mirosław Adamczuk

ławnik

Zofia Borkowska

ławnik

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja i stosowanie przepisów o obronie koniecznej (art. 25 k.k.) w kontekście znacznego ograniczenia poczytalności (art. 31 § 2 k.k.)."

Ograniczenia: Konkretne okoliczności sprawy, które doprowadziły do uniewinnienia, mogą ograniczać bezpośrednie stosowanie tego orzeczenia do podobnych stanów faktycznych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy dramatycznych okoliczności, w których doszło do śmierci człowieka, a kluczowe znaczenie ma interpretacja obrony koniecznej i poczytalności sprawcy. Jest to temat budzący zainteresowanie ze względu na jego wagę i potencjalne kontrowersje.

Czy obrona własnego życia może prowadzić do uniewinnienia, nawet jeśli przekroczy się granice konieczności?

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Sygnatura akt II K 61/19 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 4 lutego 2021 roku Sąd Okręgowy w Słupsku, w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodnicząca sędzia Aleksandra Szumińska Sędzia Tadeusz Stodoła Ławnicy Stanisława Krzewina, Mirosław Adamczuk, Zofia Borkowska Protokolant starszy sekretarz sądowy Paula Romanowska - Pilawka przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Słupsku Jacka Kamińskiego po rozpoznaniu w dniach 25 maja, 29 maja, 1 czerwca, 30 września, 2 listopada 2020 roku, 27 stycznia i 4 lutego 2021 roku sprawy oskarżonego: A. F. ( F. ), syna S. i H. z domu W. , urodzonego (...) w P. , o to, że: I. w dniu 8 czerwca 2018r. w S. , mając w stopniu znacznym ograniczoną zdolność kierowania swoim postępowaniem, działając w zamiarze ewentualnym pozbawienia życia M. K. , w sposób rażący, stosując niewspółmierny środek obrony do niebezpieczeństwa zamachu, przekroczył granice obrony koniecznej w ten sposób, że odpierając bezpośredni i bezprawny atak M. K. na swoje zdrowie i życie, który polegał na uprzednim wdarciu się do jego domu, zadawaniu ciosów śrubokrętem i biciu go przez M. K. rękoma po głowie i innych częściach ciała, zadał mu nożem szereg ciosów w okolice głowy, szyi i brzucha, powodując u niego 10 ran w postaci: rany kłutej na czole powyżej bocznego końca brwi po stronie lewej w wymiarze 2,3 cm na 0,4 cm, płatowej rany kłutej na wardze dolnej drążącej w dół do przedsionka jamy ustnej o długości 3 cm, rany kłutej na bocznej powierzchni szyi po stronie prawej nieco poniżej małżowiny usznej o wymiarach 7 cm na 1,5 cm i głębokości 2 cm, powierzchniowej rany kłutej na szyi w trójkącie tętnicy szyjnej wewnętrznej po stronie lewej o wymiarach 2 cm na 0,2 cm i głębokości 3 cm, rany kłutej na powierzchni bocznej szyi na wysokości połowy długości mięśnia mostkowo-obojczykowo-sutkowego wymiarach 3 cm na 1,5 cm drążącą stycznie w dół na głębokość 7 cm i głęboko nacinającej wiązadła kręgosłupa i powierzchniowe warstwy kostne kręgów szyjnych na długości 4 cm, płytkiej rany kłutej przyśrodkowo od główki ramiennej po stronie prawej na wysokości grupy mięśni piersiowych mniejszych o wymiarach 3,8 cm na 1,5 cm i głębokości 2 cm, rany kłutej na powierzchni przedniej w połowie długości ramienia prawego o wymiarach 2 cm na 0,6 cm i głębokości 2 cm, rany kłutej na brzuchu poniżej łuku żebrowego po stronie lewej pomiędzy linią pachową przednią i linią środkowo-obojczykową o wymiarach 3 cm na 1,2 cm, drążącą na głębokość do 4,5 cm, rany kłutej w nadbrzuszu środkowym w lewej linii przymostkowej o wymiarze 3 cm na 1,2 cm, drążącej i przecinającej przednią ścianę brzucha, nacinającej powierzchowną warstwę przedniej ściany żołądka o długości 2 cm na 0,6 cm, przebijającej przednią ścianę jelita grubego i szeroko przecinającej tylną ścianę okrężnicy, nacinającej na odcinakach 0,6 cm i 0,3 cm ścianę aorty brzusznej po stronie lewej nieco powyżej odejścia tętnicy krezkowej górnej dochodzącej do kręgosłupa lędźwiowego powodującej płytkie nacięcie II kręgu lędźwiowego, rany kłutej pomiędzy palcami IV i V ręki lewej o wymiarach 1,2 cm na 0,2 cm i głębokości 1 cm, czym doprowadził do obfitego wykrwawienia się M. K. , a w konsekwencji do pozbawienia go życia, tj. o czyn z art. 148 § 1 k.k. w zw. z art. 25 § 2 k.k. w zw. z art. 31 § 2 k.k. 1. na podstawie art. 25 § 1 kodeksu karnego uniewinnia oskarżonego A. F. od popełnienia zarzucanego mu czynu, opisanego wyżej, wyczerpującego znamiona przestępstwa z art. 148 § 1 k.k. w zw. z art. 25 § 2 k.k. w zw. z art. 31 § 2 k.k. ; 2. na zasadzie art. 230 § 2 k.p.k. zwraca oskarżonemu A. F. dowody rzeczowe, ujęte w postanowieniu w przedmiocie dowodów rzeczowych z dnia 17 grudnia 2019 r. na k. 572 pod poz. a,c,d,e,f,g,h,i,j a T. K. pod poz. b; 3. obciąża Skarb Państwa kosztami procesu.

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę