II K 607/19
Podsumowanie
Sąd Rejonowy w Giżycku skazał kobietę za podrobienie podpisu na umowie sprzedaży samochodu i przywłaszczenie tego pojazdu, orzekając karę łączną 10 miesięcy ograniczenia wolności.
Sąd Rejonowy w Giżycku rozpoznał sprawę przeciwko M. K., oskarżonej o podrobienie podpisu na umowie sprzedaży samochodu (art. 270 § 1 kk) oraz przywłaszczenie tego pojazdu (art. 284 § 2 kk). Sąd uznał oskarżoną za winną obu czynów, kwalifikując drugi z nich jako wypadek mniejszej wagi (art. 284 § 3 kk). Wymierzył jej karę łączną 10 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne.
Sąd Rejonowy w Giżycku wydał wyrok w sprawie M. K., oskarżonej o dwa przestępstwa: po pierwsze, o czyn z art. 270 § 1 kk, polegający na posłużeniu się w dniu 5 lutego 2018 r. w Giżycku umową kupna-sprzedaży samochodu marki O. z podrobionym podpisem jej męża, M. B. (1), w celu użycia jej za autentyczną. Po drugie, o czyn z art. 284 § 2 kk, polegający na przywłaszczeniu w dniu 5 lutego 2019 r. w Giżycku samochodu marki O. o wartości 4500 zł, który następnie sprzedała bez wiedzy i zgody męża, działając na jego szkodę. Sąd uznał oskarżoną za winną popełnienia obu zarzucanych czynów. W odniesieniu do drugiego czynu, sąd przyjął, że stanowi on wypadek mniejszej wagi i zakwalifikował go z art. 284 § 3 kk. Na podstawie przepisów kodeksu karnego, sąd skazał oskarżoną M. K. za pierwszy czyn na karę 6 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin miesięcznie. Za drugi czyn, również skazał ją na 6 miesięcy ograniczenia wolności z analogicznym obowiązkiem. Następnie, na podstawie art. 85 § 1 kk i art. 86 § 1 i § 3 kk, orzekł wobec oskarżonej karę łączną 10 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin miesięcznie. Zasądzono od oskarżonej na rzecz oskarżyciela posiłkowego kwotę 2460 zł tytułem zwrotu kosztów wynagrodzenia pełnomocnika. Oskarżoną zwolniono od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych ze względu na brak stałych dochodów.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, sąd uznał oskarżoną za winną popełnienia tego czynu.
Uzasadnienie
Sąd oparł się na opinii biegłego grafologa, która potwierdziła, że podpis na umowie nie należał do M. B. (1), a został wykonany przez oskarżoną na wzór autentycznego podpisu. Sąd podkreślił, że przedmiotem ochrony z art. 270 § 1 kk jest publiczne zaufanie do dokumentów i ich autentyczności.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
skazanie
Strona wygrywająca
oskarżyciel posiłkowy
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. K. | osoba_fizyczna | oskarżona |
| M. B. (1) | osoba_fizyczna | oskarżyciel posiłkowy |
| Prokuratura Rejonowa w G. | organ_państwowy | oskarżyciel publiczny |
Przepisy (9)
Główne
k.k. art. 270 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 284 § § 2
Kodeks karny
k.k. art. 284 § § 3
Kodeks karny
przyjęto jako wypadek mniejszej wagi
Pomocnicze
k.k. art. 34 § § 1 i § 1a pkt 1
Kodeks karny
k.k. art. 35 § § 1
Kodeks karny
k.k. art. 85 § § 1
Kodeks karny
kara łączna
k.k. art. 86 § § 1 i § 3
Kodeks karny
kara łączna
k.p.k. art. 627
Kodeks postępowania karnego
zasądzenie kosztów procesu
k.p.k. art. 624 § par. 1
Kodeks postępowania karnego
zwolnienie od kosztów sądowych
Argumenty
Skuteczne argumenty
Posłużenie się umową z podrobionym podpisem męża w celu sprzedaży samochodu. Przywłaszczenie samochodu stanowiącego wspólność majątkową i sprzedaż go bez zgody małżonka. Zamiar powiększenia własnego majątku kosztem majątku wspólnego.
Godne uwagi sformułowania
przedmiotem ochrony z art. 270§1kk jest publiczne zaufanie do dokumentów, a ściślej rzecz ujmując do ich autentyczności i rzetelności mienie stanowiące wspólną własność małżonków nie jest w pełni mieniem własnym jednego z małżonków; jest ono dla każdego z małżonków częściowo mieniem cudzym brak zamiaru powiększenia swego majątku kosztem jego (tj. drugiego z małżonków) majątku oznacza bowiem nic innego jak brak zamiaru przywłaszczenia mienia cudzego
Skład orzekający
Lidia Merska
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących podrobienia dokumentu (art. 270 kk) i przywłaszczenia mienia stanowiącego wspólność majątkową małżonków."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego stanu faktycznego, gdzie jeden z małżonków sprzedaje wspólny pojazd bez zgody drugiego, z zamiarem powiększenia swojego majątku.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy powszechnych przestępstw przeciwko mieniu, a jej wartość leży w interpretacji przepisów dotyczących wspólności majątkowej małżonków w kontekście odpowiedzialności karnej.
“Małżonek sprzedał wspólny samochód bez zgody. Czy to przestępstwo?”
Dane finansowe
WPS: 4500 PLN
zwrot kosztów wynagrodzenia pełnomocnika: 2460 PLN
Sektor
nieruchomości
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt II K 607/19 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 lutego 2021 r. Sąd Rejonowy w Giżycku w II Wydziale Karnym w składzie: 1.Przewodniczący – SSR Lidia Merska Protokolant – sek. sąd. Anna Rogojsza w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej w G. - ----------- oskarżyciela posiłkowego – M. B. (1) po rozpoznaniu w dniach 23 września 2020r, 05 lutego 2021 roku na rozprawie sprawy M. K. z d. K. urodz. (...) w G. córki W. i J. zd. G. oskarżonej o to, że: I. W dniu 05 lutego 2018 r. w G. podczas sprzedaży samochodu marki O. (...) o nr rej. (...) w celu użycia za autentyczny posłużyła się umową kupna sprzedaży w/wymienionego pojazdu, na której znajdował się podrobiony w nieustalonym miejscu i czasie podpis M. B. (1) tj. o czyn z art. 270§1kk II. W dniu 05 lutego 2019 roku w G. przywłaszczyła mienie w postaci samochodu marki O. (...) o nr rej. (...) wartości 4500zł, który następnie sprzedała bez wiedzy i zgody małżonka M. B. (1) działając na szkodę wymienionego tj. o czyn z art. 284§2 kk 1. Oskarżoną M. K. uznaje za winną popełnienia zarzucanego jej czynu opisanego w punkcie I aktu oskarżenia i za to na postawie art. 270§1kk w zw. z art. 34§1 i §1a pkt 1 kk i art. 35§1 kk skazuje ją na karę 6 (sześć) miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 (dwadzieścia) godzin w stosunku miesięcznym. 2. Oskarżoną M. K. uznaje za winną popełnienia zarzucanego jej czynu opisanego w punkcie II aktu oskarżenia, z tymże przyjmuje iż czyn ten stanowi wypadek mniejszej wagi i kwalifikuje go z art. 284§3kk i za to na postawie art. 284§31kk w zw. z art. 34§1 i §1a pkt 1 kk i art. 35§1 kk skazuje ją na karę 6 (sześć) miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 (dwadzieścia) godzin w stosunku miesięcznym. 3. Na podstawie art. 85§1kk , art. 86§1 i §3kk orzeka wobec oskarżonej karę łączną 10 (dziesięć) miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 (dwadzieścia) godzin w stosunku miesięcznym. 4. Zasądza od oskarżonej na rzecz oskarżyciela posiłkowego kwotę 2460,00 zł (dwa tysiące czterysta sześćdziesiąt) tytułem zwrotu kosztów wynagrodzenia ustanowionego w sprawie pełnomocnika. 5. Zwalnia oskarżoną od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w sprawie. UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt IIK 607/19 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1.USTALENIE FAKTÓW 0.1.Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.1.1. 1. M. K. I. W dniu 05 lutego 2018 r. w G. podczas sprzedaży samochodu marki O. (...) o nr rej. (...) w celu użycia za autentyczny posłużyła się umową kupna sprzedaży w/wymienionego pojazdu, na której znajdował się podrobiony w nieustalonym miejscu i czasie podpis M. B. (1) - to jest popełnienia czynu kwalifikowanego z art. 270§1kk II. W dniu 05 lutego 2019 roku w G. przywłaszczyła mienie w postaci samochodu marki O. (...) o nr rej. (...) wartości 4500zł, który następnie sprzedała bez wiedzy i zgody małżonka M. B. (1) działając na szkodę wymienionego - to jest popełnienia czynu kwalifikowanego z art. 284§2 kk Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty - posłużenie się umową kupna sprzedaży pojazdu, na której znajdował się podrobiony podpis M. B. (2) - przywłaszczenie mienia w postaci samochodu marki O. (...) - zeznania świadków M. B. (1) , K. B. , R. O. , - umowa - opinia biegłego - postanowienie Sądu Rejonowego w Giżycku odnośnie podziału majątku dorobkowego - wniosek o podział majątku dorobkowego k. 187, 187v, 187v – 188, k. 25 k. 88-101 k. 179-185, k. 216 – 217, 0.1.Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1.2.1. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty 1.OCena DOWOdów 0.1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu Zeznania świadków: M. B. (1) , K. B. , R. O. , Opinia biegłego grafologa Wniosek i postanowienie Sądu ze sprawy INs 437/19 – podział majątku dorobkowego miedzy stronami - przedstawił ustalenia poczynione z oskarżoną odnośnie majątku, zaprzeczył by to on podpisał umowę kupna sprzedaży auta, co potwierdził w opinii biegły grafolog - były teść oskarżonej, przekazał jedynie kiedy dowiedział się o sprzedaży auta - nabywca O. (...) , przedstawił okoliczności zawarcia umowy, - osoba obca dla stron, przedstawił fakty, które znajdują potwierdzenie w dokumentach przedstawionych w sprawie – umowa kupna sprzedaży - biegły szczegółowo uzasadnił wnioski opinii, przedstawił wykonane badania - opinia jest rzetelna, poparta wiedzą i doświadczeniem zawodowym biegłego, - wniosek o podział majątku złożony został przez oskarżoną, nie zawiera wzmianki o sprzedanym samochodzie O. (...) ; - Sąd zaliczył jako majątek dorobkowy stron należność ze sprzedaży samochodu 0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu Wyjaśnienia oskarżonej k. 186v - linia obrony oskarżonej, - sprzeczna z opinią biegłego grafologa – podpis pod umową nie jest podpisem autentycznym M. B. (1) k. 101v. 1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Przedmiotem ochrony z art. 270§1kk jest publiczne zaufanie do dokumentów, a ściślej rzecz ujmując do ich autentyczności i rzetelności, co stanowi podstawowy warunek pewności obrotu prawnego. Przedmiotem ochrony są również te prawa i stosunki prawne, których istnienie lub nieistnienie dany dokument stwierdza. Bezpieczeństwo obrotu prawnego oznacza konieczność zapewnienia mu pewności i wiarygodności m.in. przez dbałość o zaufanie do dokumentu jako formalnego stwierdzenia istnienia prawa, stosunku prawnego lub okoliczności mogącej mieć znaczenie prawne. Jest ono zagrożone nie tylko wtedy, kiedy w obrocie znajdują się fałszywe oryginalne dokumenty, ale także ich kopie, która jest wiernym odtworzeniem oryginału ( wyrok Sądu Najwyższego z dnia 04.12.2002r, sygn. akt III KKN 370/00, publ. Prokuratura i Prawo z 2003r, nr 8 poz.6, s.8). Zdaniem Sądu oskarżona dopuściła się popełnienia czynu kwalifikowanego z art. 270§1kk umyślnie w zamiarze bezpośrednim, zdając sobie sprawę z tego, że umowy tej nie podpisał jej mąż. Jak wynika z opinii biegłego to oskarżona wpisała dane M. B. (1) do umowy kupna sprzedaży auta, zaś podpis na umowie M. B. (1) powstał w drodze naśladownictwa na wzór jego autentycznego podpisu. Oskarżona zdawała sobie sprawę z tego, że umowa ta niej jest autentyczna. Przestępstwo określone w art. 284§2 kk jest przestępstwem indywidualnym, które może popełnić jedynie sprawca mający określone kwalifikacje, a mianowicie osoba, której powierzono cudzą rzecz ruchomą. Przestępstwo określone w art. 284§2 kk ma charakter materialny. Do jego znamion należy skutek w postaci utraty przez właściciela (posiadacza) rzeczy ruchomej powierzonej sprawcy. Skutek stanowiący znamię sprzeniewierzenia powstaje w chwili rozporządzenia rzeczą przez sprawcę z wyłączeniem osoby uprawnionej, a więc gdy wola rozporządzenia rzeczą zostaje uzewnętrzniona poprzez zachowanie sprawcy. Skutek polegający na przywłaszczeniu rzeczy powierzonej powstaje w chwili rozporządzenia tą rzeczą jak własną przez sprawcę, nie zaś dopiero w momencie wystąpienia osoby powierzającej o zwrot powierzonej rzeczy. Powierzenie rzeczy ruchomej polega na przekazaniu władztwa nad rzeczą sprawcy, z zastrzeżeniem jej zwrotu właścicielowi (posiadaczowi) lub osobie posiadającej inne prawo do rzeczy. Powierzenie oznacza więc przeniesienie władztwa nad rzeczą z uprawnionego na sprawcę bez prawa rozporządzania nim jak swoją własnością, z jednoczesnym konkretnym oznaczeniem sposobu jego wykonywania przez osobę, której rzecz jest powierzana (por. J. Makarewicz, Kodeks karny z komentarzem, s. 456; O. Górniok (w:) System prawa karnego..., s. 413; W. Świda (w:) I. Andrejew, W. Świda, W. Wolter, Kodeks karny..., s. 617). Bezprawnie rozporządzenie cudzą rzeczą stanowi przywłaszczenie karalne na podstawie art. 284 k.k. tylko wówczas, gdy wskazuje na zamiar pozbawienia osoby uprawnionej własności tej rzeczy, bez żadnego tytułu i ekwiwalentu, w szczególności na zamiar uczynienia z niej swojej własności. Ten zamiar może urzeczywistniać się bądź w bezprawnym zatrzymaniu cudzej rzeczy na własność, np. przez odmowę zwrotu, zaprzeczenie otrzymania, zapewnienie o zwrocie, ukrywanie itp., bądź przekazanie tej rzeczy na własność osobie trzeciej (sprzedaż, zamiana, darowizna), bądź też na bezprawnym jej zużyciu, przerobieniu – wyrok SN z dnia 14.11.2014r sygn. akt IV KK 101/14; LEX 1567487. Problem możliwości postawienia jednemu z małżonków zarzutu popełnienia przestępstwa przywłaszczenia lub kradzieży w stosunku do mienia stanowiącego wspólność majątkową był dotychczas rozstrzygany w orzecznictwie Sądu Najwyższego i w piśmiennictwie prawnokarnym jednolicie (zob. R. A. Stefański: Odpowiedzialność karna za zabór mienia stanowiącego wspólność majątkową, Prok. i Pr. 1995, nr 10 oraz powołane tam orzecznictwo i literatura). Wskazywano na to, że mienie stanowiące wspólną własność małżonków nie jest w pełni mieniem własnym jednego z małżonków; jest ono dla każdego z małżonków częściowo mieniem cudzym. Jest to kluczowy element poglądu, że możliwe jest popełnienie przestępstwa przywłaszczenia lub kradzieży przez jednego z małżonków w stosunku do mienia stanowiącego wspólność majątkową, jako że zarówno w opisie ustawowym przywłaszczenia, jak i kradzieży ustawodawca używa znamienia "cudze" ( art. 284 § 1 k.k. : "cudzą rzecz ruchomą lub prawo majątkowe", art. 278 § 1 k.k. : "cudzą rzecz ruchomą"). Drugim istotnym elementem tego poglądu jest stwierdzenie odnoszące się do zamiaru sprawcy. Jest rzeczą jasną, że działanie małżonka nie ma charakteru przestępnego, nawet jeżeli działa on bez wymaganej zgody albo wręcz wbrew woli drugiego z małżonków, ale nie ma zamiaru powiększenia swego majątku kosztem jego (tj. drugiego z małżonków) majątku (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14 listopada 1972 r., V KRN 421/72, OSNKW 1973, z. 5, poz. 61). Brak takiego zamiaru oznacza bowiem nic innego jak brak zamiaru przywłaszczenia (ew. zaboru w celu przywłaszczenia, gdy chodzi o kradzież) mienia cudzego ( z uzasadnienia postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 29.08.2007r sygn. akt I KZP 18/07 publ. OSNKW 2007/9/64). Kradzież mienia cudzego jest przestępstwem umyślnym o charakterze kierunkowym, którego można się dopuścić jedynie w zamiarze bezpośrednim – w celu przywłaszczenie. Cel przywłaszczenia oznacza zamiar postąpienia z przedmiotem zaboru tak, jakby się było jego właścicielem – włączeniem do swego stanu posiadania, sprzedaży, zużycia, podarowania innej osobie, a nawet porzucenia ( Kodeks Karny , Komentarz; Andrzej Marek; Dom Wydawniczy ABC, 2005r, s. 572). Dla przypisania czynu z art. 284 § 2 KK niezbędne jest ustalenie, iż sprawca, zabierając samowolnie i sprzedając ruchomości należące do wspólnoty małżeńskiej, czynił to z zamiarem powiększenia swojego majątku odrębnego kosztem małżonki, tak aby rzecz ta nie mogła być przedmiotem podziału majątku wspólnego – Postanowienie Sądu Najwyższego - Izba Karna z dnia 6 czerwca 2018 r. sygn. akt IV KK 201/18; Legalis 1793976 Z poczynionych w sprawie ustaleń jednoznacznie wynika, iż celem działania oskarżonej było powiększenie swojego majątku kosztem majątku wspólnego małżonków. Przede wszystkim świadczy o tym, to iż we wniosku o podział majątku dorobkowego nie wymieniła należności pochodzącej ze sprzedaży auta. ☐ 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.4. Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 3.5. Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia 1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności M. K. 1 2 3. 1 2 - znaczny stopień społecznej szkodliwości czynu – posłużenie się umową przenoszącą własność pojazdu, która nie była autentyczna - popełnienie przestępstwa w zamiarze bezpośrednim, wina umyślna - należało orzec wobec oskarżonej karę o charakterze wolnościowym, tak aby poniosła konsekwencje swojego zachowania i jednocześnie odczuła skutki swojego nagannego zachowania; - wymiar kary jest adekwatny do stopnia społecznej szkodliwości czynu; - znaczny stopień społecznej szkodliwości czynu, wartość wyrządzonej szkody, - działanie oskarżonej umyślne, kierunkowe, - zdaniem Sądu dotkliwość tej kary związana z koniecznością wykonywania pracy we wskazanym miejscu i obowiązek poddania się rygorom z nią związanymi wpłynie pozytywnie na sposób zachowania oskarżonej tak, że ponownie nie popełni ona przestępstwa. Kara łączna 10 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin miesięcznie - oskarżona nie była dotychczas karana, - zasada częściowej absorbcji, ponieważ wobec oskarżonej zdaniem Sądu, istnieje pozytywna prognoza na przyszłość; 1.Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 1.inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 4. 5. Zgodnie z art. 627kpk Sąd zasądził od oskarżonej zwrot kosztów na rzecz oskarżyciela posiłkowego zgodnie ze złożonym spisem. Sąd zwolnił oskarżoną z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, ponieważ nie osiąga ona żadnych stałych dochodów - art. 624 par. 1 kpk . 1.Podpis
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę