II K 594/15

Sąd Rejonowy w N. rozpoznał sprawę przeciwko K.W. (1), oskarżonemu o popełnienie przestępstwa z art. 190 § 1 Kodeksu karnego, polegającego na grożeniu pozbawieniem życia i uszkodzeniem mienia (okularów) właścicielowi mieszkania, I.W. Incydent miał miejsce na ulicy, gdy oskarżony dowiedział się, że właściciel nie życzy sobie jego obecności w lokalu zajmowanym przez jego synową, M.W. Sąd ustalił stan faktyczny na podstawie zeznań pokrzywdzonego I.W., protokołów zatrzymania i badania alkomatem, oraz wywiadu środowiskowego. Oskarżony nie przyznał się do winy i odmówił składania wyjaśnień, a także nie stawił się na rozprawę. Sąd uznał zeznania I.W. za wiarygodne, podkreślając ich spontaniczność, obiektywizm i szczegółowość, a także fakt, że zostały złożone bezpośrednio po zdarzeniu. Sąd wziął pod uwagę wiek i problemy zdrowotne pokrzywdzonego, co potęgowało uzasadnioną obawę przed spełnieniem gróźb. Jako okoliczności obciążające wskazano wysoki stopień społecznej szkodliwości czynu, motywację oskarżonego wynikającą z jego agresywnej reakcji na sprzeciw właściciela, grożenie starszej osobie z problemami zdrowotnymi w miejscu publicznym, a także uprzednią karalność oskarżonego. Brak było okoliczności łagodzących. Sąd orzekł karę 5 miesięcy pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia, ze względu na wcześniejsze skazanie oskarżonego. Na poczet kary zaliczono okres zatrzymania. Dodatkowo orzeczono środek karny w postaci zakazu zbliżania się do pokrzywdzonego na okres 5 lat. Oskarżonego zwolniono od kosztów sądowych z uwagi na jego trudną sytuację materialną.

Zagadnienia prawne (3)