II K 593/16

Sąd Rejonowy w ElbląguElbląg2017-03-22
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko życiu i zdrowiuNiskarejonowy
pobiciegroźby karalneograniczenie wolnościzadośćuczynieniekodeks karnywspółsprawstwo

Sąd Rejonowy w Elblągu skazał dwóch oskarżonych za pobicie i groźby, wymierzając im kary ograniczenia wolności oraz obowiązek zadośćuczynienia pokrzywdzonemu.

Dwóch oskarżonych, I. B. i T. S., zostało uznanych za winnych popełnienia przestępstw polegających na pobiciu H. S. przy użyciu szklanej butelki i pięści, a także grożeniu pozbawieniem życia. Sąd Rejonowy w Elblągu orzekł wobec oskarżonych kary ograniczenia wolności z obowiązkiem pracy społecznej oraz zasądził od każdego z nich po 500 zł zadośćuczynienia na rzecz pokrzywdzonego.

Sąd Rejonowy w Elblągu rozpoznał sprawę przeciwko I. B. i T. S., oskarżonym o pobicie H. S. przy użyciu butelki i pięści, spowodowanie obrażeń ciała oraz groźby pozbawienia życia. Oskarżeni działali wspólnie i w porozumieniu. Sąd uznał obu oskarżonych za winnych popełnienia zarzucanych im czynów, kwalifikując je jako przestępstwa z art. 158 § 1 kk (pobicie) i art. 190 § 1 kk (groźby). Wobec I. B. orzeczono karę łączną 8 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem pracy społecznej oraz zadośćuczynienie w kwocie 500 zł. T. S. otrzymał karę 6 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem pracy społecznej oraz zadośćuczynienie w kwocie 500 zł. Sąd zwolnił oskarżonych od kosztów sądowych.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Sąd wymierzył kary ograniczenia wolności oraz obowiązek zadośćuczynienia pokrzywdzonemu.

Uzasadnienie

Sąd uznał sprawstwo oskarżonych i zastosował przepisy dotyczące pobicia (art. 158 § 1 kk) oraz gróźb karalnych (art. 190 § 1 kk), wymierzając kary ograniczenia wolności zgodnie z art. 37a kk i łącząc je na podstawie art. 85 kk.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

skazujący

Strony

NazwaTypRola
I. B.osoba_fizycznaoskarżony
T. S.osoba_fizycznaoskarżony
H. S.osoba_fizycznapokrzywdzony

Przepisy (11)

Główne

k.k. art. 158 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 190 § 1

Kodeks karny

Pomocnicze

k.k. art. 37a

Kodeks karny

Zastosowano do wymiaru kar ograniczenia wolności.

k.k. art. 34 § 1 i § 1a pkt 1

Kodeks karny

k.k. art. 35 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 85 § 1 i 2

Kodeks karny

Zastosowano do połączenia kar.

k.k. art. 86 § 1 i 3

Kodeks karny

Zastosowano do wymiaru kary łącznej.

k.k. art. 46 § 1

Kodeks karny

Zastosowano do orzeczenia obowiązku zadośćuczynienia.

k.p.k. art. 626 § 1

Kodeks postępowania karnego

Zastosowano do kosztów sądowych.

k.p.k. art. 624 § 1

Kodeks postępowania karnego

Zastosowano do zwolnienia od kosztów sądowych.

u.o.w.s.k. art. 17 § 1 i 2

Ustawa o opłatach w sprawach karnych

Zastosowano do kosztów sądowych.

Argumenty

Godne uwagi sformułowania

działając wspólnie i w porozumieniu obrażenia ciała w postaci stłuczenia okolicy lewego łuku brwiowego z powstaniem podbiegnięcia krwawego i otarcia naskórka oraz stłuczenie prawego nadgarstka z powstaniem podbiegnięcia krwawego rozstrój zdrowia pokrzywdzonego na okres poniżej dni 7, jednakże w trakcie zdarzenia był on narażony na nastąpienie skutku określonego w art. 157 § 1 kk obowiązek wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cel społeczny w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym obowiązek zadośćuczynienia za doznaną krzywdę poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego H. S. kwoty 500 zł

Skład orzekający

Patrycja Wojewódka

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Standardowe zastosowanie przepisów dotyczących pobicia i gróźb karalnych, wymiaru kar ograniczenia wolności oraz obowiązku zadośćuczynienia."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i nie wprowadza nowych interpretacji prawnych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 3/10

Sprawa dotyczy typowego przestępstwa pobicia i gróźb, z rutynowym rozstrzygnięciem sądu. Brak w niej nietypowych faktów czy zaskakujących elementów prawnych.

Dane finansowe

zadośćuczynienie: 500 PLN

zadośćuczynienie: 500 PLN

Sektor

inne

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt II K 593/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 marca 2017 roku Sąd Rejonowy w Elblągu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: SSR Patrycja Wojewódka Protokolant: st. sekr. sąd. Anna Kazaniecka przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Elblągu - --- po rozpoznaniu w dniach 05.12.2016 r., 11.01.2017 r., 22.03.2017 r. sprawy: I. I. B. syna M. i G. , z d. S. ur. (...) w E. , oskarżonego o to, że: 1. w dniu 22 maja 2016 roku w miejscowości N. gmina E. , działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą dokonał pobicia H. S. w ten sposób, że poprzez zadanie pokrzywdzonemu szklaną butelką od piwa uderzeń w głowę i rękę oraz uderzeń pięściami po głowie, spowodował u pokrzywdzonego obrażenia ciała w postaci stłuczenia okolicy lewego łuku brwiowego z powstaniem podbiegnięcia krwawego i otarcia naskórka oraz stłuczenie prawego nadgarstka z powstaniem podbiegnięcia krwawego, które to obrażenia spowodowały rozstrój zdrowia pokrzywdzonego na okres poniżej dni 7, jednakże w trakcie zdarzenia był on narażony na nastąpienie skutku określonego w art. 157 § 1 kk , tj. o czyn z art. 158 § 1 kk 2. w tym samym miejscu i czasie jak w punkcie I groził H. S. pozbawieniem życia, uszkodzeniem ciała oraz uszkodzeniem jego mienia, które to groźby wzbudziły u pokrzywdzonego uzasadnioną obawę spełnienia, tj. o czyn z art. 190 § 1 kk II. T. S. syna J. i B. , z d. K. ur. (...) w E. , oskarżonego o to, że: 3. w dniu 22 maja 2016 roku w miejscowości N. gmina E. , działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą dokonał pobicia H. S. w ten sposób, że poprzez zadanie pokrzywdzonemu szklaną butelką od piwa uderzeń w głowę i rękę oraz uderzeń pięściami po głowie, spowodował u pokrzywdzonego obrażenia ciała w postaci stłuczenia okolicy lewego łuku brwiowego z powstaniem podbiegnięcia krwawego i otarcia naskórka oraz stłuczenie prawego nadgarstka z powstaniem podbiegnięcia krwawego, które to obrażenia spowodowały rozstrój zdrowia pokrzywdzonego na okres poniżej dni 7, jednakże w trakcie zdarzenia był on narażony na nastąpienie skutku określonego w art. 157 § 1 kk , tj. o czyn z art. 158 § 1 kk I. oskarżonego I. B. uznaje za winnego tego, że w dniu 22 maja 2016 r. w miejscowości N. gmina E. , działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą dokonał pobicia H. S. w ten sposób, że poprzez zadanie pokrzywdzonemu szklaną butelką od piwa uderzeń w głowę i rękę oraz uderzeń pięściami, spowodował u pokrzywdzonego obrażenia ciała w postaci stłuczenia okolicy lewego łuku brwiowego z powstaniem podbiegnięcia krwawego i otarcia naskórka oraz stłuczenie prawego nadgarstka z powstaniem podbiegnięcia krwawego, które to obrażenia spowodowały rozstrój zdrowia pokrzywdzonego na okres poniżej dni 7, jednakże w trakcie zdarzenia był on narażony na nastąpienie skutku określonego w art. 157 § 1 kk , czyn ten kwalifikuje z art. 158 § 1 kk i za to, przy zastosowaniu art. 37a kk , na podstawie art. 158 § 1 kk w zw. z art. 34 § 1 i § 1a pkt 1 kk i art. 35 § 1 kk wymierza mu karę 8 /ośmiu/ miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cel społeczny w wymiarze 20/dwudziestu/ godzin w stosunku miesięcznym; II. oskarżonego I. B. uznaje za winnego popełnienia czynu zarzuconego mu w punkcie 2 aktu oskarżenia, tj. występku z art. 190 § 1 kk i za to na podstawie art. 190 § 1 kk w zw. z art. 34 § 1 i § 1a pkt 1 kk i art. 35 § 1 kk wymierza mu karę 4 /czterech/ miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cel społeczny w wymiarze 20/dwudziestu/ godzin w stosunku miesięcznym; III. na podstawie art. 85 § 1 i 2 kk , art. 86 § 1 i 3 kk łączy orzeczone wobec oskarżonego I. B. w punktach I i II wyroku jednostkowe kary ograniczenia wolności i wymierza mu karę łączną 8 /ośmiu/ miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cel społeczny w wymiarze 20/dwudziestu/ godzin w stosunku miesięcznym; IV. na podstawie art. 46 § 1 kk orzeka wobec oskarżonego I. B. obowiązek zadośćuczynienia za doznaną krzywdę poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego H. S. kwoty 500 zł / pięćset złotych/; V. oskarżonego T. S. uznaje za winnego tego, że w dniu 22 maja 2016 r. w miejscowości N. gmina E. , działając wspólnie i w porozumieniu z inną osobą dokonał pobicia H. S. w ten sposób, że poprzez zadanie pokrzywdzonemu szklaną butelką od piwa uderzeń w głowę i rękę oraz uderzeń pięściami, spowodował u pokrzywdzonego obrażenia ciała w postaci stłuczenia okolicy lewego łuku brwiowego z powstaniem podbiegnięcia krwawego i otarcia naskórka oraz stłuczenie prawego nadgarstka z powstaniem podbiegnięcia krwawego, które to obrażenia spowodowały rozstrój zdrowia pokrzywdzonego na okres poniżej dni 7, jednakże w trakcie zdarzenia był on narażony na nastąpienie skutku określonego w art. 157 § 1 kk , czyn ten kwalifikuje z art. 158 § 1 kk i za to, przy zastosowaniu art. 37a kk , na podstawie art. 158 § 1 kk w zw. z art. 34 § 1 i § 1a pkt 1 kk i art. 35 § 1 kk wymierza mu karę 6 /sześciu/ miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cel społeczny w wymiarze 20/dwudziestu/ godzin w stosunku miesięcznym; VI. na podstawie art. 46 § 1 kk orzeka wobec oskarżonego T. S. obowiązek zadośćuczynienia za doznaną krzywdę poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego H. S. kwoty 500 zł /pięćset złotych/; VII. na mocy art. 626 § 1 kpk w zw. z art. 624 § 1 kpk , art. 17 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych /Dz.U. z 1983 r. nr 49, poz. 223 ze. zm./ zwalnia oskarżonych od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, w tym opłaty, wydatkami obciążając Skarb Państwa.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI