II K 585/19

2020-02-19
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko porządkowi publicznemuNiskawojskowy
znieważeniepolicjafunkcjonariusz publicznykontrola drogowakodeks karnyart. 226 k.k.wulgaryzmy

Sąd skazał oskarżonego za znieważenie policjantów podczas pełnienia przez nich obowiązków służbowych, uwzględniając jego karalność i powstrzymanie się od przestępstw w ostatnich latach.

Oskarżony P.M. został zatrzymany do kontroli drogowej, podczas której policjanci stwierdzili przekroczenie prędkości i zatrzymali mu prawo jazdy. W reakcji na to, oskarżony znieważył policjantów wulgarnymi słowami. Sąd uznał oskarżonego za winnego znieważenia funkcjonariuszy publicznych, opierając się na zeznaniach policjantów i nagraniu, a odrzucając wyjaśnienia oskarżonego i świadków próbujących go bronić. Przy wymiarze kary uwzględniono karalność oskarżonego oraz okres, w którym nie popełniał przestępstw.

Wyrok dotyczy sprawy oskarżonego P.M., który został zatrzymany do kontroli drogowej z powodu przekroczenia prędkości. Policjanci W.O. i A.J. stwierdzili przekroczenie prędkości o ponad 50 km/h w obszarze zabudowanym i zatrzymali mu prawo jazdy. Oskarżony kwestionował zarzuty, a następnie, zdenerwowany, wyzwał policjantów wulgarnymi słowami podczas i w związku z pełnieniem przez nich obowiązków służbowych. Sąd uznał oskarżonego za winnego popełnienia przestępstwa z art. 226 § 1 k.k. Podstawą ustaleń faktycznych były zeznania policjantów W.O. i A.J. oraz nagranie z miejsca zdarzenia. Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego jedynie w części dotyczącej samego zatrzymania i kwestionowania zarzutów, odrzucając jego twierdzenia o braku znieważenia policjantów. Sąd zwrócił uwagę na podobieństwo zeznań policjantów złożonych w postępowaniu przygotowawczym, wskazując na możliwość ich kopiowania, jednak uznał je za wiarygodne, ponieważ zostały potwierdzone na rozprawie. Zeznania świadka K.P. (byłej partnerki oskarżonego) oraz M.W. zostały uznane za niewiarygodne ze względu na sprzeczność z innymi dowodami i potencjalny interes w pomaganiu oskarżonemu. Przy wymiarze kary sąd wziął pod uwagę okoliczności obciążające, takie jak umyślność działania, znaczny stopień społecznej szkodliwości czynu i winy oraz karalność oskarżonego. Jako okoliczność łagodzącą potraktowano powstrzymanie się przez oskarżonego od dokonywania przestępstw w ciągu ostatnich dwóch lat. Sąd zaliczył również okres zatrzymania na poczet orzeczonej kary. Koszty procesu obciążono oskarżonego, uznając, że posiada on stałe dochody i może je uiścić bez narażania się na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, oskarżony znieważył policjantów.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że oskarżony użył wulgarnych i obelżywych słów wobec policjantów, mających na celu ich poniżenie, podczas gdy pełnili oni obowiązki służbowe związane z kontrolą drogową. Wiarygodność zeznań policjantów została potwierdzona, a wyjaśnienia oskarżonego i świadków próbujących go bronić uznano za niewiarygodne.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

skazanie

Strona wygrywająca

oskarżony

Strony

NazwaTypRola
P. M.osoba_fizycznaoskarżony
W. O.organ_państwowypokrzywdzony
A. J.organ_państwowypokrzywdzony

Przepisy (2)

Główne

k.k. art. 226 § § 1

Kodeks karny

Przepis dotyczy znieważenia funkcjonariusza publicznego podczas i w związku z pełnieniem przez niego obowiązków służbowych. Sąd uznał użyte przez oskarżonego słowa za wulgarne i obelżywe, mające na celu poniżenie policjantów.

Pomocnicze

k.k. art. 115 § § 13

Kodeks karny

Definicja funkcjonariusza publicznego, do którego zaliczono policjantów.

Argumenty

Odrzucone argumenty

Oskarżony nie wyzywał policjantów. Policjanci byli napastliwi, a oskarżony był spokojny. Zeznania policjantów w postępowaniu przygotowawczym były skopiowane i niewiarygodne.

Godne uwagi sformułowania

wyzwał policjantów słowami wulgarnymi funkcjonariuszami publicznymi w rozumieniu art. 115 § 13 k.k. wyrażenia wulgarne i obelżywe, mające na celu poniżyć osoby znaczny stopień społecznej szkodliwości czynu i winy oskarżonego powstrzymanie się od dokonywania kolejnych przestępstw przez oskarżonego w okresie ostatnich dwóch lat

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Niska

Powoływalne dla: "Potwierdzenie interpretacji art. 226 § 1 k.k. w kontekście znieważenia policjantów podczas kontroli drogowej."

Ograniczenia: Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego i nie wprowadza nowych zasad prawnych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy powszechnego zjawiska znieważania funkcjonariuszy publicznych, ale jej rozstrzygnięcie jest standardowe i nie zawiera przełomowych interpretacji.

Sektor

praca

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
UZASADNIENIE wyroku z dnia 19 lutego 2020 r. Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 585/19 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1.USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. P. M. Oskarżony P. M. został zatrzymany w dniu 1 maja 2019 r. do kontroli drogowej w S. . Kontrolujący go policjanci W. O. i A. J. stwierdzili, że oskarżony przekroczył dozwoloną prędkość w obszarze zabudowanym o ponad 50 km/h. Oskarżony kwestionował taką możliwość. Policjanci stwierdzili, że za takie przekroczenie prędkości zatrzymują mu prawo jazdy. Oskarżony zdenerwował się, stwierdził, że pójdzie do samochodu po telefon, następnie wracając w stronę radiowozu wyzwał policjantów słowami wulgarnymi. Pokrzywdzeni policjanci pełnili służbę, byli umundurowani, zachowanie oskarżonego miało miejsce podczas i w związku z pełnieniem przez nich obowiązków służbowych. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty Oskarżony znieważył policjantów podczas i w związku z pełnieniem przez nich obowiązków służbowych. Wiarygodna część wyjaśnień oskarżonego, Zeznania W. O. , Zeznania A. J. , Nagranie. k.30,84v k.6,84v-85, k.10v-11,74,92v, k.40. 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. P. M. Czyn z aktu oskarżenia Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty Oskarżony nie wyzywał policjantów Niewiarygodna część wyjaśnień, Zeznania K. P. k.30,84v k.93 1.OCena DOWOdów 1.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1. Wiarygodna część wyjaśnień oskarżonego, Zeznania W. O. , Zeznania A. O. . Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego w części, w której podał, że został zatrzymany do kontroli drogowej, policjanci zarzucali mu przekroczenie dozwolonej prędkości, kwestionował ich zarzuty i został zatrzymany. Ta część wyjaśnień nie budzi wątpliwości, gdyż znajduje potwierdzenie w zeznaniach W. O. (k.6,84v-85) i A. J. (k.10v-11,74,92v) oraz nagraniu (k.40). Sąd dał wiarę zeznaniom W. O. , gdyż są logiczne, rzeczowe i znajdują potwierdzenie w zeznaniach A. J. (k.10v-11,74,92v) oraz nagraniu (k.40). Należy zwrócić uwagę, że zeznania W. O. i A. J. z postępowania przygotowawczego (k.6,11v-12) są w znacznej mierze zbliżone i zeznania A. J. nie są swobodnie przez niego złożonymi, a stanowią w dużej części kopię zeznań W. O. . Nie jest bowiem możliwe, że różne osoby używają tych samych zwrotów, pamiętają zdarzenie w ten sam sposób. Nawet gdy uwzględnić, że obaj pokrzywdzeni są policjantami, mają podobne doświadczenia życiowe i zapewne używają tych samych zwrotów językowych, to niemożliwym jest by treść ich zeznań w znacznej mierze odpowiadała sobie. Za przyjęciem, że zeznania A. J. powstały w znacznej części metodą „kopiuj-wklej” przemawia pozostawienie większości błędów stylistycznych i tzw. podwójnych spacji w tych samych miejscach. Jest to niewątpliwie naruszenie zasady swobody zeznań, ale należy uwzględnić, że świadkowie byli przesłuchani również przed Sądem, wówczas niewątpliwie opowiadali zdarzenie zgodnie z własną pamięcią, zatem zeznania pokrzywdzonego ocenione całościowo stanowią dowód w sprawie, wbrew stanowisku obrońcy. Sąd dał wiarę zeznaniom A. J. , gdyż są logiczne, rzeczowe i znajdują potwierdzenie w zeznaniach W. O. oraz nagraniu (k.40). Odnośnie braku samodzielności w sporządzeniu zeznań w postępowaniu przygotowawczym należy wskazać, że mimo że miała ona miejsce, dotyczy jej powyższa uwaga odnośnie zeznań W. O. . Z przyczyn wskazanych wyżej uznać należy, że zeznania te stanowią dowód w sprawie i nie mogą być zdyskwalifikowane. 1.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 1. Niewiarygodna część wyjaśnień oskarżonego Zeznania K. P. Zeznania M. W. Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonego w części, w której podał, że nie wyzywał policjantów. Ta część wyjaśnień oskarżonego jest nielogiczna i pozostaje w sprzeczności z zeznaniami W. O. i A. J. oraz nagraniu (k.40). Należy wskazać, że pokrzywdzeni byli funkcjonariuszami publicznymi, na miejscu zdarzenia pełnili obowiązki służbowe, nie mieli konfliktów wcześniej z oskarżonym i z pewnością nie mieli powodów, by podać, że popełnił czyn, którego się nie dopuścił. Ponadto z nagrania można zinterpretować, bo kluczowych słów nie słychać, że oskarżony wypowiedział słowa wulgarne wobec policjantów, a nie były to bezosobowe przekleństwa lub słowa wypowiedziane do telefonu. Oskarżony trzymał w ręku telefon, ale słowa wypowiedział zbliżając się do radiowozu, czyli w stronę gdzie byli pokrzywdzeni, rozmowa przez telefon polega natomiast na przyłożeniu aparatu do ucha lub w jego okolice. Z zeznań K. P. nie wynika co prawda bezpośrednio, że oskarżony znieważył policjantów, ale z jej zeznań wynika, że oskarżony był spokojny podczas zdarzenia, a policjanci byli napastliwi. Zeznania te nie zasługują na wiarygodność, gdyż są sprzeczne z zeznaniami W. O. i A. J. oraz nagraniem (k.40). Świadek była w tym czasie partnerką oskarżonego, rozstała się z nim, ale nie była wobec niego negatywnie nastawiona. Miała zatem osobisty powód, by próbować pomóc oskarżonemu uniknąć odpowiedzialności karnej. Zeznania M. W. nie zasługują na wiarę, gdyż są sprzeczne z treścią zaprotokołowanych zeznań W. O. (k.6) i A. J. (k.10v-11). Porównanie treści tych protokołów wskazuje wyraźnie, że zeznania świadka A. J. zostały skopiowane i nieznacznie zmienione, a ponadto zeznania W. O. zostały skopiowane z treści notatki urzędowej (k.1) i nieznacznie zmienione. Niewątpliwie bowiem spontaniczne protokołowanie zeznań świadków powinno polegać na zapisywaniu tego co aktualnie mówią. Pokrzywdzeni są policjantami, mają podobne doświadczenia i zapewne stałe wyrażenia językowe, ale nie mówią tymi samymi słowami, o czym świadczą protokoły przesłuchania ich na rozprawie (k.74,92v,84v-85). 1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☐ 1.3. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem I. P. M. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Policjanci są funkcjonariuszami publicznymi w rozumieniu art. 115 § 13 k.k. , a podczas zdarzenia pełnili czynności służbowe. Oskarżony nie był zadowolony z przebiegu interwencji, w tym zwłaszcza zatrzymania prawa jazdy, kwestionował przekroczenie prędkości, nie chciał przyjąć do wiadomości, że funkcjonariusze Policji wykonywali swoje obowiązki służbowe, a zatrzymanie prawa jazdy było w tamtej sytuacji obligatoryjne. Oskarżony powiedział do funkcjonariuszy Policji, że byli „kurwami, cwelami, frajerami jebanymi”. Są to wyrażenia wulgarne i obelżywe, mające na celu poniżyć osoby, wobec których te słowa były wypowiadane. Nie może zatem budzić wątpliwości, że oskarżony dopuścił się występku określonego w art. 226 § 1 k.k. 1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności P. M. I. I. Okoliczności obciążające: - działanie umyślne, z zamiarem znieważenia policjantów, - znaczny stopień społecznej szkodliwości czynu i winy oskarżonego, - karalność oskarżonego, w tym za podobny czyn (k.71). Okoliczność łagodząca: - powstrzymanie się od dokonywania kolejnych przestępstw przez oskarżonego w okresie ostatnich dwóch lat, jak wynika z karty karnej (k.71). 1.1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności P. M. II. II. Zaliczenie okresu zatrzymania kary na poczet kary jest obligatoryjne. 1.KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności III. Oskarżony ma stałe dochody (oświadczenie z k. 84) i nie ma nikogo na utrzymaniu. Może zatem uiścić koszty sądowe, bez narażenia się na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. 1.1Podpis

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI