II K 570/17
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Rejonowy skazał K.M. za oszustwo na dotacje z Powiatowego Urzędu Pracy, orzekając karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na rok próby oraz grzywnę.
Oskarżona K.M. została uznana za winną popełnienia dwóch czynów polegających na doprowadzeniu Powiatowego Urzędu Pracy w G. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem poprzez przedłożenie fałszywych faktur w celu uzyskania dotacji na podjęcie działalności gospodarczej. Sąd ustalił, że szkoda wyniosła łącznie ponad 69 tys. zł. Oskarżonej wymierzono karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na rok próby, grzywnę oraz zobowiązano do wykonywania pracy zarobkowej.
Sąd Rejonowy w G. wydał wyrok w sprawie K.M., oskarżonej o oszustwo na dotacje z Powiatowego Urzędu Pracy. Oskarżona została uznana za winną popełnienia dwóch czynów polegających na wprowadzeniu w błąd pracownika urzędu i przedłożeniu fałszywych faktur VAT w celu uzyskania dotacji na podjęcie działalności gospodarczej. W pierwszym przypadku, dotyczący dotacji na kwotę 62.790 zł brutto, sąd ustalił szkodę w wysokości 34.146,64 zł netto, wskazując, że faktyczne koszty zakupu mebli wyniosły 15.853,66 zł netto, a nie 50.124 zł netto, jak wynikało z przedłożonej faktury. W drugim przypadku, dotyczącym dotacji na kwotę 43.200 zł brutto, sąd ustalił szkodę w wysokości 35.121,95 zł netto, stwierdzając, że oskarżona nie poniosła przedmiotowych kosztów, a jako osoby zatrudnione wskazała swoich rodziców, którzy faktycznie nie wykonywali pracy sprzedawców. Sąd uznał, że czyny te stanowią ciąg przestępstw i na mocy art. 286 §1 kk w zw. z art. 11§3 kk i art. 91 §1 kk skazał oskarżoną na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności. Wykonanie kary warunkowo zawieszono na okres próby wynoszący 1 rok. Dodatkowo orzeczono grzywnę w wysokości 100 stawek dziennych po 40 zł każda oraz zobowiązano oskarżoną do wykonywania pracy zarobkowej w okresie próby. Sąd w uzasadnieniu podkreślił, że oskarżona nie była wcześniej karana, a stanowiska pracy były utrzymywane przez wymagany okres, co pozwoliło na warunkowe zawieszenie kary.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (4)
Odpowiedź sądu
Tak, przedłożenie fałszywej faktury VAT w celu uzyskania dotacji, wprowadzając w błąd pracownika urzędu i doprowadzając do niekorzystnego rozporządzenia mieniem, stanowi oszustwo.
Uzasadnienie
Sąd oparł się na dowodach wskazujących, że faktury dokumentujące koszty zakupu mebli były nierzetelne, a rzeczywiste koszty były znacznie niższe niż wykazane. Oskarżona wprowadziła w błąd pracownika PUP, co doprowadziło do wypłaty dotacji na podstawie nieprawdziwych danych.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
skazujący
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| K. M. | osoba_fizyczna | oskarżona |
Przepisy (13)
Główne
k.k. art. 286 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 297 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 11 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 11 § 3
Kodeks karny
k.k. art. 91 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 69 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 69 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 70 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 33 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 72 § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
u.p.z.i.i.r.p. art. 49
Ustawa o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy
k.p.k. art. 627
Kodeks postępowania karnego
u.o.w.s.k.
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
Argumenty
Skuteczne argumenty
Nierzetelność faktur wystawionych przez firmę (...) Sp. z o.o. w K. Faktyczne koszty zakupu mebli były niższe niż wykazane na fakturach. Rodzice oskarżonej nie wykonywali faktycznie pracy sprzedawców na stanowiskach objętych dofinansowaniem. Oskarżona wprowadziła w błąd pracownika PUP, co doprowadziło do niekorzystnego rozporządzenia mieniem.
Odrzucone argumenty
Oskarżona nie miała wiedzy na temat prawidłowości przedłożonych faktur, gdyż zajmował się tym jej mąż. Stanowiska pracy były utrzymywane przez okres 24 miesięcy, a PUP nie stwierdził nieprawidłowości w trakcie realizacji umów.
Godne uwagi sformułowania
doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem wprowadziła pracownika Powiatowego Urzędu Pracy w G. w błąd przedłożyła w celu uzyskania dla siebie dotacji na określony cel gospodarczy stwierdzający nieprawdę dokument czyny te stanowią ciąg przestępstw istnieje możliwość dania jej szansy i uznania, że zaistniałe zdarzenie miało charakter incydentalny
Skład orzekający
Beata Malinowska
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących oszustwa na dotacje, zasady ciągłości przestępstw oraz warunkowego zawieszenia kary."
Ograniczenia: Konkretny stan faktyczny sprawy, dotyczący specyfiki umów z PUP i rodzaju prowadzonej działalności.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak łatwo można nadużyć system dotacji publicznych, ale też jak sąd podchodzi do oceny dowodów i indywidualizuje karę, biorąc pod uwagę okoliczności łagodzące.
“Oszustwo na dotacje z PUP: 6 miesięcy więzienia w zawieszeniu za fałszywe faktury.”
Dane finansowe
opłata: 920 PLN
wydatki postępowania: 70 PLN
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II K 570/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 listopada 2019 r. Sąd Rejonowy w G. w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: sędzia Beata Malinowska Protokolant: stażysta Natalia Tomaszewska w obecności Prokuratora Mirosława Gąska Po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 14.11.2017r., 22.02.2018r., 06.03.2018r., 12.06.2018r., 10.01.2019r., 07.03.2019r., 17.05.2019r., 05.09.2019r., 31.10.2019r. sprawy K. M. – c. A. i H. z d. W. , urodzona dnia (...) w B. , zam. ul. (...) w G. , PESEL: (...) , nie karanej oskarżonej o to, że: I. W dniu 17 grudnia 2013 roku w Powiatowym Urzędzie Pracy działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, na podstawie wcześniej złożonego wniosku o dotacje doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem Powiatowy Urząd Pracy w G. w kwocie 34.146,64 zł netto na podstawie zawartej umowy dofinansowania na podjęcie działalności gospodarczej nr (...) . (...) . (...) na kwotę 62.790 zł brutto z dnia 17 grudnia 2013 roku w ten sposób, że wprowadziła pracownika Powiatowego Urzędu Pracy w G. w błąd i przedłożyła w celu uzyskania dla siebie dotacji na określony cel gospodarczy stwierdzający nieprawdę dokument – fakturę VAT na kwotę 53.704,60 zł netto wystawiony przez przedsiębiorstwo (...) Sp. z o.o. z siedzibą w K. z dnia 9 grudnia 2013 roku ze wskazaną kwota za wykonanie mebli w kwocie 50.124 zł netto, która tą kwotę częściowo tj. w wysokości 50.000 zł netto Powiatowy Urząd Pracy w G. uznał za podstawę do wypłacenia dotacji, dotyczącą okoliczności o istotnym znaczeniu dla uzyskania wymienionego wsparcia finansowego tj. refundacji kosztów wyposażenia trzech stanowisk pracy dla osób bezrobotnych w kwocie 62.790 zł brutto zgodnie z umową (...) . (...) . (...) zawartą z Prezydentem G. w dniu 25.11.2013 roku gdy w rzeczywistości poniosła koszty zakupu mebli wykazanych na przedmiotowej fakturze w kwocie 15.853,66 netto złotych gdyż te meble zakupiła od PPHU (...) s.c. M. S. & J. J. ” z siedzibą w T. co udokumentowano fakturą VAT nr.(...) z dnia 17.10.2013 r. na kwotę 15.853,66 zł netto i w ten sposób spowodowała przyznanie dotacji za zakup mebli w kwocie 50.000 złotych netto gdy w rzeczywistości otrzymać mogła dotacje z tego tytułu w kwocie 15.853,66 zł netto działając w ten sposób na szkodę Powiatowego Urzędu Pracy w G. w wysokości 34.146,34 zł netto tj. czyn z art.286§1kk i art.297§1kk w zw. z art.11§2kk II. W dniu 17 grudnia 2013 roku w Powiatowym Urzędzie Pracy działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, na podstawie wcześniej złożonego wniosku o dotacje doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem Powiatowy Urząd Pracy w G. w kwocie 43.200 zł brutto na podstawie zawartej umowy dofinansowania na podjęcie działalności gospodarczej nr (...) . (...) . (...) na kwotę 43.200 zł z dnia 17 grudnia 2013 roku w ten sposób, że wprowadziła pracownika Powiatowego Urzędu Pracy w G. w błąd i przedłożyła w celu uzyskania dla siebie dotacji na określony cel gospodarczy stwierdzający nieprawdę dokument- fakturę VAT nr (...) na kwotę 43.520 zł netto wystawioną przez Przedsiębiorstwo (...) Sp. z o.o. z siedzibą w K. z dnia 29.11.2013 r. dotyczący okoliczności o istotnym znaczeniu dla uzyskania wymienionego wsparcia finansowego tj. refundacji kosztów wyposażenia dwóch stanowisk pracy dla osób bezrobotnych w kwocie 43.200 zł brutto zgodnie z umową (...) . (...) . (...) zawartą z Prezydentem G. w dniu 25.11.2013 roku gdy w rzeczywistości nie poniosła przedmiotowych kosztów a ponadto jako osoby dla których dofinansowanie stanowisk pracy miało zostać zrefundowane wskazała H. i A. M. tj. swoich rodziców którzy pracy na stanowiskach sprzedawców w zawartym na czas umowy okresie nie wykonywali działając w ten sposób na szkodę Powiatowego Urzędu Pracy w G. w wysokości 43.200 zł tj. czyn z art.286 §1 kk i art.297 §1 kk w zw. z art.11 §2 kk o r z e k ł I. Oskarżoną K. M. uznaje za winną popełnienia zarzucanych jej w pkt. I i II aktu oskarżenia czynów z tym ustaleniem, że wysokość szkody wynikająca z pkt. II aktu oskarżenia wynosi 35.121,95 zł netto oraz, że czyny te stanowią ciąg przestępstw tj. występków z art. 286 §1 kk i art. 297 §1 kk w zw. z art. 11 §2 kk i za to na mocy art. 286 §1 kk w zw. z art. 11 §3 kk w zw. z art. 91 §1 kk skazuje ją na karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; II. Na mocy art. 69 §1 i 2 kk i art. 70 §1 kk wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres 1 (jednego) roku próby; III. Na mocy art. 33 §2 kk orzeka wobec oskarżonej grzywnę w wysokości 100 (stu) stawek dziennych przyjmując jedną stawkę za równoważną kwocie 40 (czterdziestu) złotych; IV. Na mocy art. 72 § 1 pkt 4 kk zobowiązuje oskarżoną w okresie próby do wykonywania pracy zarobkowej; V. Zasądza od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego w G. kwotę 920 zł tytułem opłaty oraz obciąża ją poniesionymi wydatkami postępowania w kwocie 70 zł. Sygn. akt II K 570/17 UZASADNIENIE K. M. od 7 marca 2007 r. prowadziła własną działalność gospodarczą o nazwie (...) (...) K. M. . Adresem głównego miejsca wykonywania działalności był G. , ul. (...) . Dodatkowo działalność była wykonywana w S. przy ul. (...) , w G. przy ul. (...) lok. (...) oraz w G. przy ul. (...) (...) . Działalność ta w przeważającej części polegała na sprzedaży detalicznej obuwia i wyrobów skórzanych prowadzonej w wyspecjalizowanych sklepach ( dowód: wydruk z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej Rzeczypospolitej Polskiej k- 52). W dniu 25 listopada 2013r. K. M. zawarła z Prezydentem G. , z upoważnienia którego działał Dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy w G. - mgr T. P. umowę nr (...) . (...) . (...) w sprawie refundacji kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy dla skierowanego bezrobotnego. Na mocy tej umowy K. M. zobowiązała się do wyposażenia lub doposażenia 3 stanowisk pracy dla bezrobotnych do 30 roku życia skierowanych na stanowiska sprzedawcy – 20.930 ,00 zł , licząc na jedno stanowisko tj. łącznie 62.790, 00 zł . Skierowani bezrobotni mieli świadczyć pracę na doposażonych lub wyposażonych stanowiskach w G. przy ul. (...) przez 8 h dziennie , 40 h tygodniowo. Wysokość refundacji kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowisk pracy , nie mogła przekroczyć wartości 62.790,00 zł . K. M. zobowiązała się od dnia 16 grudnia 2013r. przez okres co najmniej 24 miesięcy, do zatrudniania na podstawie umowy o pracę , w pełnym wymiarze czasu pracy 3 skierowanych przez Prezydenta G. bezrobotnych. Refundacja ze środków Funduszu Pracy miała być dokonywana na pisemny wniosek K. M. złożony do Powiatowego Urzędu Pracy w G. , nie wcześniej niż po przedłożeniu rozliczenia i udokumentowania faktycznie poniesionych kosztów na wyposażenie lub doposażenie stanowisk pracy w okresie od dnia zawarcia umowy do dnia zatrudnienia skierowanych bezrobotnych. Do wniosku K. M. miała dołączyć m.in. rozliczenie faktycznie poniesionych kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowisk pracy, oryginalne dowody zakupów w ramach wyposażenia lub doposażenia stanowisk pracy ( faktury, rachunki, dowody wpłaty, dowody dokonania przelewu )w okresie od dnia zawarcia umowy do dnia zatrudnienia skierowanych bezrobotnych. W dniu 25 listopada 2013r. K. M. zawarła z Prezydentem G. , z upoważnienia którego działał Dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy w G. - mgr T. P. umowę nr (...) . (...) . (...) w sprawie refundacji kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowiska pracy dla skierowanego bezrobotnego. Na mocy tej umowy K. M. zobowiązała się do wyposażenia lub doposażenia 2 stanowisk pracy dla bezrobotnych, znajdujących się w szczególnej sytuacji na rynku pracy – zgodnie z art. 49 ustawy z dnia 20.04.2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy skierowanych na stanowiska sprzedawcy – 21.600 ,00 zł , licząc na jedno stanowisko tj. łącznie 43.200, 00 zł . Skierowani bezrobotni mieli świadczyć pracę na doposażonych lub wyposażonych stanowiskach w G. przy ul. (...) , przez 8 h dziennie , 40 h tygodniowo. Wysokość refundacji kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowisk pracy , nie mogła przekroczyć wartości 43.200,00 zł . K. M. zobowiązała się od dnia 16 grudnia 2013r. przez okres co najmniej 24 miesięcy do zatrudniania na podstawie umowy o pracę, w pełnym wymiarze czasu pracy 2 skierowanych przez Prezydenta G. bezrobotnych. Refundacja ze środków Funduszu Pracy miała być dokonywana na pisemny wniosek K. M. złożony do Powiatowego Urzędu Pracy w G. , nie wcześniej niż po przedłożeniu rozliczenia i udokumentowania faktycznie poniesionych kosztów na wyposażenie lub doposażenie stanowisk pracy w okresie od dnia zawarcia umowy do dnia zatrudnienia skierowanych bezrobotnych. Do wniosku K. M. miała dołączyć m.in. rozliczenie faktycznie poniesionych kosztów wyposażenia lub doposażenia stanowisk pracy, oryginalne dowody zakupów w ramach wyposażenia lub doposażenia stanowisk pracy (faktury, rachunki, dowody wpłaty, dowody dokonania przelewu) w okresie od dnia zawarcia umowy do dnia zatrudnienia skierowanych bezrobotnych. W toku realizacji umów Powiatowy Urząd Pracy nie kontrolował lokalu, w którym miały zostać utworzone trzy stanowiska pracy przed zakupem przez K. M. wskazanych we wniosku sprzętów tj. mebli , oświetlenia, monitora, skanera , faksu i drukarki . Procedura wyglądała w ten sposób ,że najpierw K. M. złożyła wniosek , następnie wniosek został rozpatrzony pozytywnie przez komisję i została zawarta umowa i na jej podstawie K. M. dokonała wcześniej zadeklarowanych zakupów oraz przedstawiła dokumentujące je faktury oraz złożyła oświadczenie, że stanowiska pracy zostały utworzone i zatrudniła osoby bezrobotne. K. M. złożyła wymagane dokumenty do umowy nr (...) . (...) . (...) . Były to faktura VAT nr (...) z dnia 9 grudnia 2013r. wystawiona przez (...) Sp. z o.o. w K. i podpisana przez uprawnionego do wystawiania faktur pracownika spółki (...) na kwotę brutto 66056,66 zł za wykonanie mebli sklepowych i oświetlenia sklepowego w sklepie (...) w G. , faktura VAT nr (...) z dnia 13 grudnia 2013r. wystawiona przez EM-CO J. K. , G. – obejmująca monitor, komputer, skaner, faks ,drukarkę , czytnik i oprogramowanie oraz rachunek nr (...) z dnia 9 grudnia 2013r. wystawiony przez Zakład (...) , G. obejmujący meble tapicerowane . Po spełnieniu przez K. M. wymagań i sporządzeniu aktu notarialnego jako zabezpieczenia zostały jej przekazane przez PUP środki pieniężne w zawnioskowanej przez nią kwocie 62.790 , 00 zł . Pracownicy PUP nie dokonali kontroli sprawdzającej czy K. M. sprzęt , który wykazała na fakturach, umieściła w sklepie w celu utworzenia stanowisk pracy. Urząd bazował na jej oświadczeniu. PUP na zakończenie umowy tj. po 24 miesiącach , dokonał tylko sprawdzenia czy od wskazanych pracowników K. M. opłacała składki ZUS . Kontrola potwierdziła ,że K. M. przez 24 miesiące zatrudniała M. D. , A. G. i E. W. . Jako przedsiębiorca płacący podatek VAT K. M. najpierw odliczyła sobie podatek VAT od zakupionego sprzętu a potem oddała kwotę tego odliczenia do PUP. Podobnie w przypadku umowy nr (...) . (...) . (...) najpierw K. M. złożyła wniosek o refundację ze środków funduszu w którym zamieściła kalkulacje wydatków na doposażenie , wyposażenie stanowisk pracy , następnie wniosek został rozpatrzony pozytywnie przez komisję i została zawarta umowa i na jej podstawie K. M. dokonała wcześniej zadeklarowanych zakupów oraz przedstawiła dokumentującą je fakturę nr (...) z dnia 29 listopada 2013r. wystawioną przez (...) Sp. z o.o. w K. i podpisaną przez uprawnionego do wystawiania faktur pracownika spółki (...) na kwotę brutto 53529,60 zł za wykonanie mebli sklepowych i oświetlenia sklepowego w sklepie (...) w G. . Po spełnieniu przez K. M. wymagań i sporządzeniu aktu notarialnego jako zabezpieczenia zostały jej przekazane przez PUP środki pieniężne w zawnioskowanej przez nią kwocie 43.200 , 00 zł . Pracownicy PUP nie dokonali kontroli sprawdzającej czy K. M. sprzęt , który wykazała na fakturach, umieściła w sklepie w celu utworzenia stanowisk pracy. Urząd bazował na jej oświadczeniu. PUP na zakończenie umowy tj. po 24 miesiącach , dokonał tylko sprawdzenia czy od wskazanych pracowników K. M. opłacała składki ZUS . Kontrola potwierdziła ,że K. M. przez 24 miesiące zatrudniała A. M. i H. M. . Jako przedsiębiorca płacący podatek VAT K. M. najpierw odliczyła sobie podatek VAT od zakupionego sprzętu a potem oddała kwotę tego odliczenia do PUP. W dniu 19 marca 2014r. K. M. dokonała zwrotu podatku VAT na rachunek PUP w kwocie 8.078,05 zł W związku z tym wartość umowy nr (...) . (...) . (...) wynosi 35.121,95 zł netto ( dowód: zeznania świadka A. D. k- 273v, 73v-74, zeznania świadka R. Z. k- 270, 231v, 76v-77, zeznania świadka E. W. k- 270, 86v-87, zeznania świadka M. D. k- 95v-96, zeznania świadka A. G. k- 270v-271, 92v-93, protokół oględzin dokumentów k- 63-64, umowy nr (...) . (...) . (...) i (...) . (...) . (...) wraz z załączonymi do nich dokumentami k- 65-66, komplet oryginalnych dokumentów znajdujących się w dwóch skoroszytach dotyczących umów nr (...) . (...) . (...) i (...) . (...) (...) załącznik do akt, protokół oględzin z dokumentacją fotograficzną k- 128-130, 141-142, protokół przeszukania k- 131-133, 136-138, protokół oddania rzeczy na przechowanie k- 134-135, 139-140, kpie deklaracji VAT k- 145-153, odpis z KRS k- 193-200 , pismo k-211, 213,272). Firma (...) była klientem P.H.U. (...) s.c. M. S. , J. J. w T. . Od ok. 10 lat spółka (...) produkowała i sprzedawała meble dla sklepów K. M. . We wszystkich trzech sklepach (...) , znajdujących się na terenie Galerii (...) w markecie C. , spółka montowała meble w związku z otwarciem tych sklepów. J. J. wykonywał na sprzedawane meble projekty , które oglądała i opiniowała K. M. . Spółka wystawiła fakturę Vat nr (...) z dnia 17 października 2013r. na kwotę 19.500 zł , która dokumentowała wykonanie i montaż mebli sklepowych do sklepu (...) mieszczącego się w Galerii (...) w markecie C. . Znajdowały się tam już dwa sklepy (...) i na wzór umeblowania jednego z tych sklepów (...) wykonał projekt i wykonał meble do nowo otwieranego sklepu (...) . Sklep był pusty i robił do niego całe umeblowanie a na pewno większość. Na pewno wykonywał konstrukcję metalową wieszaków z szufladami, wieszaki metalowe, przebieralnię, lakierowaną ladę sklepową, stoliki ekspozycyjne i postumenty przy witrynach. Po jakimś czasie dorabiał jeszcze dodatkowe meble tj. półki w magazynie. Sklepy (...) znajdujące się w G. przy ul. (...) już wówczas istniały . Do tych sklepów spółka (...) dorabiała np. jeden regał ( dowód: zeznania świadka J. J. k- 332, 339 , 275, 101v-102, zeznania świadka M. S. k- 275, 98v-99, kserokopie faktur k- 105-108). Firma PW (...) J. K. w 2013r. wystawiła dla firmy (...) faktury. W tym fakturę nr (...) z dnia 13 grudnia 2013r. Towar w postaci komputera , monitora, czytnika , urządzenia wielofunkcyjnego oraz oprogramowania został przez K. M. odebrany i zapłaciła za niego gotówką w dniu odbioru ( dowód: zeznania świadka J. K. k- 278, 157v). Firma Zakład (...) J. H. wystawiła dla firmy (...) fakturę nr (...) z dnia 9 grudnia 2013r. na kwotę 2.290 zł brutto. Dotyczyła ona wykonania mebli tapicerowanych w postaci siedzisk do dwóch przymierzalni , płyty tapicerowanej , pikowanej na ścianę oraz dużej pikowanej pufy. J. H. montował te meble w sklepie mieszczącym się w Galerii (...) w C. . ( dowód: zeznania świadka J. H. k- 276, 172v). H. M. i A. M. są rodzicami K. M. . Towarzyszyli K. M. w sklepach i robili zakupy. Pracownicy K. M. nie widzieli aby pracowali oni jako sprzedawcy w sklepach ( dowód: zeznania świadka A. P. k- 275v, 114v-115, zeznania świadka K. K. k- 276, 117v-118, 202v, zeznania świadka D. S. k- 276, 154v-155, zeznania świadka M. R. k- 276v, 160v, zeznania świadka K. W. k- 276, 166v,209v, zeznania świadka A. K. k- 276v, 169v, zeznania świadka E. W. k- 270, 86v-87, zeznania świadka M. D. k- 274v, 95v-96, zeznania świadka A. G. k- 270v-271,92v-93). H. M. i A. M. byli zatrudnieni w firmie córki K. M. od grudnia 2013r. do grudnia 2015r. K. M. była wówczas w zagrożonej ciąży. Pierwotnie mieli być zatrudnieni jako sprzedawcy ale z uwagi na stan zdrowia K. M. musieli wykonywać inne obowiązki. K. M. zdecydował się zatrudnić swoich rodziców gdyż potrzebowała ich pomocy a oni byli bezrobotni. Byli zarejestrowani jako osoby bezrobotne w PUP w O. a przed zatrudnieniem w firmie córki zarejestrowali się w PUP w G. . W tym czasie H. M. i jej mąż pomagali córce w prowadzeniu działalności gospodarczej. H. M. jeździła z córką na kontraktacje towarów np. do P. i W. a A. M. zwoził je tam samochodem . Kiedy jakaś pracownica szła na urlop , to H. M. pomagała córce i przejmowała obowiązki tego pracownika np. układała towar , obsługiwała klientów a po zamknięciu sklepu prasowała i odświeżała odzież. W pracy była zawsze z córką. Pomagała córce w poszukiwaniu kontrahentów . A. M. pakował towary , przewoził je ze sklepu do sklepu, pomagał w sklepach jak trzeba było coś naprawić , posprzątać czy odśnieżyć przed sklepem. ( dowód: zeznania świadka H. M. k- 274, 122v zeznania świadka M. M. k- 277, karty informacyjne leczenia szpitalnego k- 289-297). Pismami z dnia 2 marca 2016r. PUP w G. poinformował K. M. ,że warunki umów nr (...) . (...) . (...) i (...) . (...) . (...) zostały dopełnione . Stanowiska pracy były utrzymywane przez okres 24 miesięcy. K. M. ponosiła koszty związane z utrzymaniem przez ten czas stanowisk pracy i płaciła składki do ZUS, podatki oraz wynagrodzenia za pracę. W trakcie realizacji umów PUP nie stwierdził żadnych nieprawidłowości. To pracodawca , zgodnie z przepisami kodeksu pracy decyduje o tym co robi pracownik. Są okoliczności , które pozwalają na to ,że pracownik wykonuje inne czynności pomimo otrzymania przez pracodawcę refundacji na dane stanowisko. PUP w G. nie czuł się w tej sprawie pokrzywdzonym ( dowód: zeznania świadka T. P. k- 298v-299, pisma k- 186-187). W dniu 16 września 2015r. Urząd Skarbowy w G. wszczął kontrolę skarbową w firmie (...) w zakresie rozliczenia podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia 2011r. do grudnia 2013r. oraz w zakresie rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych za lata 2011-2013. W ocenie organu podatkowego faktury wystawione m.in. przez Przedsiębiorstwo (...) Sp. z o.o. w K. nie dokumentowały rzeczywistych transakcji. Usługi wymienione w przedmiotowych fakturach nie zostały wykonane przez podmiot widniejący jako wystawca faktur. P. S. , reprezentujący tą firmę, nie posiadał pisemnych umów na wykonanie mebli dla firmy (...) , na podstawie których zostały wystawione faktury nr : 11/23 z dnia 29 listopada 2013r. i nr 12/10 z dnia 9 grudnia 2013r. Pomiarów lokalu w którym miały być montowane meble , według jego twierdzeń, dokonywał podwykonawca. Podwykonawca wykonywał też meble. Nie wiedział gdzie meble były wykonywane , kto wykonywał ich projekt , nie pamiętał kto wykonywał usługę montażu tych mebli i dokładnie w jakim miejscu .Urząd Skarbowy w G. ustalił, że Przedsiębiorstwo (...) Sp. z o.o. w K. nie posiadało środków transportowych, warsztatów , magazynów, maszyn , urządzeń, materiałów oraz wyposażenia niezbędnego do świadczenia usług wykazanych na fakturach sprzedaży , nie zatrudniało pracowników. Nie posiadało też żadnej dokumentacji księgowej ( dowód: zeznania świadka B. K. k- 269v, 39-40, doniesienie wraz z załącznikami k-1-36 , 47-48, odpis wyroku SR w Koszalinie wydanego w sprawie XK 313/15 k- 45-46, 83-84, odpis wyroku SR w Koszalinie wydanego w sprawie XK 663/12 k- 80-82, faktury k-56, wydruk z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej Rzeczypospolitej Polskiej k- 57-58, informacja z KRS k- 59-61, pismo wraz z załącznikami k- 310-313, odpis aktu oskarżenia k- 316-321, pismo z US w G. k- 324, odpisy postanowień k- 330-331, pismo k- 336 ). Oskarżona K. M. zarówno w toku postępowania przygotowawczego jak i na rozprawie nie przyznała się do popełnienia zarzucanych jej czynów i wyjaśniła ,że otrzymała dokumenty z PUP o jej pozytywnym wywiązaniu się z umowy. Transakcjami i zakupem mebli zajmował się jej mąż natomiast ona zajmowała się zamawianiem towaru do sklepów , zatrudnianiem pracowników i płatnościami . Nie ma wiedzy na temat prawidłowości przedłożonych do tych umów faktur gdyż zajmował się tym jej mąż . Gdyby nie praca jej rodziców to firmy by nie było. Jaj stan zdrowia spowodował ,że musiała zlecić rodzicom inne prace ( dowód: wyjaśnienia oskarżonej K. M. k- 266, 178, 219, 299). Sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonej K. M. odnośnie faktu zatrudnienia jej rodziców w firmie albowiem znalazły one potwierdzenie w zeznaniach H. M. oraz M. M. . Z dokumentów przedłożonych przez oskarżoną jednoznacznie wynikało ,że z uwagi na jej stan zdrowia zatrudnieni przez nią rodzice pracowali w jej firmie . Nie wykonywali wprawdzie prac sprzedawcy ale świadczyli na jej rzecz zlecone przez nią pracę . A. M. zawoził K. M. na kontraktacje , przewoził towar ze sklepu do sklepu , wykonywał drobne remonty , odśnieżał natomiast H. M. pomagała córce zamawiać towar, prasowała i odświeżała odzież w sklepie , układała towar. Także z zeznań świadka T. P. wynikało ,że stanowiska pracy były utrzymywane przez okres 24 miesięcy. K. M. ponosiła koszty związane z utrzymaniem przez ten czas stanowisk pracy i płaciła składki do ZUS, podatki oraz wynagrodzenia za pracę. W trakcie realizacji umów PUP nie stwierdził żadnych nieprawidłowości. To pracodawca , zgodnie z przepisami kodeksu pracy decyduje o tym co robi pracownik. Są okoliczności , które pozwalają na to ,że pracownik wykonuje inne czynności . Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonej odnośnie tego ,że nie wiedziała ona o tym ,że faktura VAT nr (...) z dnia 9 grudnia 2013r. wystawiona przez (...) Sp. z o.o. w K. i podpisana przez uprawnionego do wystawiania faktur pracownika spółki (...) na kwotę brutto 66056,66 zł za wykonanie mebli sklepowych i oświetlenia sklepowego w sklepie (...) w G. i faktura VAT nr (...) z dnia 29 listopada 2013r. wystawiona przez (...) Sp. z o.o. w K. i podpisana przez uprawnionego do wystawiania faktur pracownika spółki (...) na kwotę brutto 53529,60 zł za wykonanie mebli sklepowych i oświetlenia sklepowego w sklepie (...) w G. nie miały odzwierciedlenia w rzeczywistości albowiem były one w tym zakresie sprzeczne z zeznaniami świadka B. K. oraz z ustaleniami poczynionymi w wyniku kontroli przeprowadzonej przez US w G. zgodnie z którymi , reprezentujący tą firmę, P. S. nie posiadał pisemnych umów na wykonanie mebli dla firmy (...) na podstawie których zostały wystawione faktury nr : (...) z dnia 29 listopada 2013r. i (...) z dnia 9 grudnia 2013r. Pomiarów lokalu w którym miały być montowane meble , według jego twierdzeń, dokonywał podwykonawca. Podwykonawca wykonywał też meble. Nie wiedział gdzie meble były wykonywane , kto wykonywał ich projekt , nie pamiętał kto wykonywał usługę montażu tych mebli i dokładnie w jakim miejscu . P. S. nie wskazał też nazwy żadnego podwykonawcy. Urząd Skarbowy w G. ustalił, że Przedsiębiorstwo (...) Sp. z o.o. w K. nie posiadało środków transportowych, warsztatów , magazynów, maszyn , urządzeń, materiałów oraz wyposażenia niezbędnego do świadczenia usług wykazanych na fakturach sprzedaży , nie zatrudniało pracowników. Nie posiadało też żadnej dokumentacji księgowej. Decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego została utrzymana przez Dyrektora I. Administracji Skarbowej . Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. oddalił zaś skargę na decyzję Dyrektora I. Administracji Skarbowej. Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom oskarżonej odnośnie tego ,że nie miała ona wiedzy na temat wykonywanych w jej sklepach prac związanych z zakupem mebli gdyż zajmował się tym jej mąż albowiem były one w tym zakresie sprzeczne z zeznaniami świadków J. J. i M. S. , których firma zajmowała się montowaniem mebli we wszystkich trzech sklepach (...) znajdujących się na terenie Galerii (...) w markecie C. . J. J. zeznał ,że wykonywał na sprzedawane meble projekty , które oglądała i opiniowała K. M. . A zatem oskarżona musiała mieć wiedzę na temat tego jakie meble i przez kogo były wykonywane w należących do niej sklepach. Sąd dał wiarę zeznaniom świadków A. D. , R. Z. i T. P. albowiem były one spójne i konsekwentne a także znalazły potwierdzenie w dokumentacji przedłożonej przez PUP w G. związanej z zawarciem przez oskarżoną umów nr (...) . (...) . (...) i (...) . (...) . (...) . Sąd dał wiarę zeznaniom świadków : A. P. , K. K. , D. S. , M. R. , K. W. , A. K. , E. W. , M. D. i A. G. albowiem były one spójne i wzajemnie ze sobą korespondowały. Praca świadków polegała na sprzedaży towarów w sklepach oskarżonej i w związku z tym świadkowie nie byli w stanie powiedzieć czym w firmie zajmowali się rodzice oskarżonej , których praca polegała w głównej mierze na wykonywaniu czynności poza sklepami i po godzinach ich otwarcia. Sąd dał wiarę zeznaniom świadków : J. J. , M. S. , J. K. i J. H. albowiem znalazły one potwierdzenie w przedłożonych przez nich fakturach . Sąd dał wiarę zeznaniom świadka B. K. albowiem znalazły one odzwierciedlenie w dokumentach przedłożonych przez US w G. . Sąd dał wiarę zeznaniom świadka H. M. odnośnie tego ,że wykonywała ona pracę w firmie oskarżonej albowiem znalazły one potwierdzenie w wyjaśnieniach oskarżonej oraz w zeznaniach świadka M. M. . Sąd dał wiarę zeznaniom świadka M. M. odnośnie tego ,że H. M. wykonywała pracę w firmie jego żony albowiem były one w tym zakresie zgodne z wyjaśnieniami oskarżonej i z zeznaniami świadka H. M. . Sąd nie dał jednak wiary zeznaniom tego świadka odnośnie tego , że faktura VAT nr (...) z dnia 9 grudnia 2013r. wystawiona przez (...) Sp. z o.o. w K. i podpisana przez uprawnionego do wystawiania faktur pracownika spółki (...) na kwotę brutto 66056,66 zł za wykonanie mebli sklepowych i oświetlenia sklepowego w sklepie (...) w G. i faktura VAT nr (...) z dnia 29 listopada 2013r. wystawiona przez (...) Sp. z o.o. w K. i podpisana przez uprawnionego do wystawiania faktur pracownika spółki (...) na kwotę brutto 53529,60 zł za wykonanie mebli sklepowych i oświetlenia sklepowego w sklepie (...) w G. odzwierciedlały rzeczywiste zdarzenia albowiem były one w tym zakresie sprzeczne z zeznaniami świadka B. K. oraz z ustaleniami poczynionymi w wyniku kontroli przeprowadzonej przez US w G. . Sąd nie dał wiary zeznaniom świadka P. S. albowiem były one zupełnie sprzeczne z zeznaniami świadka B. K. oraz z ustaleniami poczynionymi w wyniku kontroli przeprowadzonej przez US w G. . W swoich zeznaniach świadek nie potrafił wskazać nazwy żadnego podwykonawcy który miałby wykonywać prace na jego rzecz. Świadek A. M. skorzystał z prawa do odmowy zeznań w tej sprawie. Sąd dał wiarę dowodom z dokumentów , pism , protokołów i płyt DVD zgromadzonym w toku postępowania, uznając je za w pełni wiarygodne i nie znajdując podstaw do kwestionowania ich autentyczności. W świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego zarówno wina oskarżonej K. M. jak i okoliczności popełnienia przez nią czynów z art. 286 § 1 kk i art. 297§ 1 kk w zw. z art. 11§ 2 kk nie budzą wątpliwości. Zebrane w sprawie dowody jednoznacznie wskazują , że oskarżona swoim zachowaniem wyczerpała znamiona umyślnych występków z art. 286 § 1 kk i art. 297§ 1 kk w zw. z art. 11§ 2 kk albowiem w dniu 17 grudnia 2013 roku w Powiatowym Urzędzie Pracy działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, na podstawie wcześniej złożonego wniosku o dotacje doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem Powiatowy Urząd Pracy w G. w kwocie 34.146,64 zł netto na podstawie zawartej umowy dofinansowania na podjęcie działalności gospodarczej nr (...) . (...) . (...) na kwotę 62.790 zł brutto z dnia 17 grudnia 2013 roku w ten sposób, że wprowadziła pracownika Powiatowego Urzędu Pracy w G. w błąd i przedłożyła w celu uzyskania dla siebie dotacji na określony cel gospodarczy stwierdzający nieprawdę dokument – fakturę VAT na kwotę 53.704,60 zł netto wystawiony przez przedsiębiorstwo (...) Sp. z o.o. z siedzibą w K. z dnia 9 grudnia 2013 roku ze wskazaną kwota za wykonanie mebli w kwocie 50.124 zł netto, która tą kwotę częściowo tj. w wysokości 50.000 zł netto Powiatowy Urząd Pracy w G. uznał za podstawę do wypłacenia dotacji, dotyczącą okoliczności o istotnym znaczeniu dla uzyskania wymienionego wsparcia finansowego tj. refundacji kosztów wyposażenia trzech stanowisk pracy dla osób bezrobotnych w kwocie 62.790 zł brutto zgodnie z umową (...) . (...) . (...) zawartą z Prezydentem G. w dniu 25.11.2013 roku gdy w rzeczywistości poniosła koszty zakupu mebli wykazanych na przedmiotowej fakturze w kwocie 15.853,66 netto złotych gdyż te meble zakupiła od PPHU (...) s.c. M. S. & J. J. ” z siedzibą w T. co udokumentowano fakturą VAT nr.(...) z dnia 17.10.2013 r. na kwotę 15.853,66 zł netto i w ten sposób spowodowała przyznanie dotacji za zakup mebli w kwocie 50.000 złotych netto gdy w rzeczywistości otrzymać mogła dotacje z tego tytułu w kwocie 15.853,66 zł netto działając w ten sposób na szkodę Powiatowego Urzędu Pracy w G. w wysokości 34.146,34 zł netto, a nadto dniu 17 grudnia 2013 roku w Powiatowym Urzędzie Pracy działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, na podstawie wcześniej złożonego wniosku o dotacje doprowadziła do niekorzystnego rozporządzenia mieniem Powiatowy Urząd Pracy w G. w kwocie 43.200 zł brutto na podstawie zawartej umowy dofinansowania na podjęcie działalności gospodarczej nr (...) . (...) . (...) na kwotę 43.200 zł z dnia 17 grudnia 2013 roku w ten sposób, że wprowadziła pracownika Powiatowego Urzędu Pracy w G. w błąd i przedłożyła w celu uzyskania dla siebie dotacji na określony cel gospodarczy stwierdzający nieprawdę dokument- fakturę VAT nr (...) na kwotę 43.520 zł netto wystawioną przez Przedsiębiorstwo (...) Sp. z o.o. z siedzibą w K. z dnia 29.11.2013 r. dotyczący okoliczności o istotnym znaczeniu dla uzyskania wymienionego wsparcia finansowego tj. refundacji kosztów wyposażenia dwóch stanowisk pracy dla osób bezrobotnych w kwocie 43.200 zł brutto zgodnie z umową (...) . (...) . (...) zawartą z Prezydentem G. w dniu 25.11.2013 roku gdy w rzeczywistości nie poniosła przedmiotowych kosztów a ponadto jako osoby dla których dofinansowanie stanowisk pracy miało zostać zrefundowane wskazała H. i A. M. tj. swoich rodziców którzy pracy na stanowiskach sprzedawców w zawartym na czas umowy okresie nie wykonywali działając w ten sposób na szkodę Powiatowego Urzędu Pracy w G. w wysokości 35.121, 95 zł netto . W związku z tym, że oskarżona dopuściła się przestępstw opisanych w pkt. I i II aktu oskarżenia , w podobny sposób i w krótkich odstępach czasu Sąd przyjął ,że działała w warunkach ciągu przestępstw z art. 91 § 1 kk . Zdaniem Sądu orzeczona wobec oskarżonej K. M. kara 6 miesięcy pozbawienia wolności jest odpowiednia do stopnia społecznego niebezpieczeństwa czynu. Spełni swą funkcję w zakresie prewencji ogólnej jak i funkcję represyjno- wychowawczą. Jednocześnie Sąd doszedł do przekonania, że w stosunku do oskarżonej istnieją przesłanki do warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności na okres 1 roku próby. Zdaniem Sądu biorąc pod uwagę okoliczności sprawy a także fakt ,że oskarżona nie była wcześniej karana, stanowiska pracy były praz nią utrzymywane przez okres 24 miesięcy czyli zgodnie z umowami łączącymi ją z PUP w G. , ponadto K. M. ponosiła koszty związane z utrzymaniem przez ten czas stanowisk pracy i płaciła składki do ZUS, podatki oraz wynagrodzenia za pracę a w trakcie realizacji umów PUP nie stwierdził żadnych nieprawidłowości,- istnieje możliwość dania jej szansy i uznania, że zaistniałe zdarzenie miało charakter incydentalny oraz , że taka sytuacja się nie powtórzy. Wyznaczony przez Sąd okres próby pozwoli stwierdzić czy oskarżona należycie wykorzysta daną jej przez Sąd szansę. Na mocy art. 33 § 2 kk Sąd wymierzył oskarżonej grzywnę w wysokości 100 stawek dziennych , przyjmując jedną stawkę za równoważną kwocie 40 zł . Na mocy art. 72 § 1 pkt 4 kk Sąd zobowiązał oskarżoną w okresie próby do wykonywania pracy zarobkowej O kosztach sądowych wobec oskarżonej orzeczono na podstawie art. 627 kpk i art. 2 ust. 1 pkt 2 i art. 3 ust.1 ustawy z dnia 23.06.1973r. „O opłatach w sprawach karnych” ( tekst jednolity: Dz.U. z 1983 r. , Nr 49 , poz. 223 ze zm.) biorąc pod uwagę sytuację rodzinną i majątkową oskarżonej oraz wysokość osiąganych przez nią dochodów.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI