II K 570/16
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Rejonowy w Świdnicy skazał T. B. i D. J. za znieważenie funkcjonariuszy policji podczas interwencji domowej, orzekając kary ograniczenia wolności i zadośćuczynienia.
Sąd Rejonowy w Świdnicy wydał wyrok w sprawie T. B. i D. J., którzy zostali oskarżeni o znieważenie funkcjonariuszy policji podczas interwencji domowej. Oskarżony T. B. został skazany na 4 miesiące ograniczenia wolności i zobowiązany do pracy społecznej, a także zasądzono od niego zadośćuczynienie dla pokrzywdzonych policjantów. Oskarżona D. J. otrzymała karę 2 miesięcy ograniczenia wolności, zadośćuczynienie dla jednego z funkcjonariuszy oraz zaliczono jej okres zatrzymania na poczet kary. Obu oskarżonych zwolniono z kosztów sądowych ze względu na trudną sytuację finansową.
Sąd Rejonowy w Świdnicy, II Wydział Karny, wydał wyrok w sprawie karnej przeciwko T. B. i D. J., oskarżonym o znieważenie funkcjonariuszy Policji podczas interwencji domowej. Oskarżony T. B. został uznany winnym popełnienia czynu z art. 226 § 1 k.k. i skazany na karę 4 miesięcy ograniczenia wolności, z zobowiązaniem do wykonywania nieodpłatnej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin miesięcznie. Dodatkowo, na podstawie art. 46 § 1 k.k., orzeczono od niego zadośćuczynienie w kwocie po 500 złotych na rzecz każdego z pokrzywdzonych funkcjonariuszy (W. P., K. P., A. K.). Oskarżona D. J. również została uznana winną czynu z art. 226 § 1 k.k. i otrzymała karę 2 miesięcy ograniczenia wolności, z takim samym zobowiązaniem do pracy społecznej. Od niej zasądzono 500 złotych tytułem zadośćuczynienia na rzecz pokrzywdzonego W. P. Sąd zaliczył obu oskarżonym na poczet orzeczonych kar okres zatrzymania od 16 do 18 maja 2016 roku. Ze względu na trudną sytuację finansową, oskarżeni zostali zwolnieni z kosztów sądowych.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Tak, zachowanie oskarżonej wyczerpało ustawowe znamiona występku z art. 226 § 1 k.k.
Uzasadnienie
Sąd ustalił, że oskarżona podczas interwencji domowej znieważyła funkcjonariusza Policji, kierując do niego słowa powszechnie uznawane za obelżywe, co stanowiło przestępstwo z art. 226 § 1 k.k.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
skazanie
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| T. B. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| D. J. | osoba_fizyczna | oskarżona |
| W. P. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| K. P. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| A. K. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
Przepisy (5)
Główne
k.k. art. 226 § § 1
Kodeks karny
Znieważenie funkcjonariusza publicznego podczas lub w związku z pełnieniem przez niego obowiązków służbowych.
Pomocnicze
k.k. art. 46 § § 1
Kodeks karny
Orzeczenie obowiązku naprawienia szkody lub zadośćuczynienia za doznaną krzywdę.
k.k. art. 63 § § 1
Kodeks karny
Zaliczenie okresu zatrzymania na poczet kary ograniczenia wolności.
k.p.k. art. 624 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Zwolnienie od kosztów sądowych w wypadkach uzasadnionych sytuacją finansową.
k.p.k. art. 335 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Postępowanie uproszczone (nie dotyczy bezpośrednio rozstrzygnięcia, ale wspomniane w kontekście wniosku).
Argumenty
Godne uwagi sformułowania
słowami powszechnie uznawanymi za wulgarne i obelżywe podczas i w związku z wykonywaniem przez nich czynności służbowych nie ulegało zatem wątpliwości, że czyn ten wyczerpał ustawowe znamiona występku kara jest współmierna do stopnia winy oskarżonej i stopnia społecznej szkodliwości popełnionego czynu aby wzmocnić wychowawcze oddziaływanie wyroku
Skład orzekający
Kamila Firko
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Potwierdzenie stosowania art. 226 § 1 k.k. i art. 46 § 1 k.k. w sprawach o znieważenie funkcjonariusza publicznego."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego i rutynowego zastosowania przepisów.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy powszechnego przestępstwa znieważenia funkcjonariusza publicznego, ale jej rozstrzygnięcie jest standardowe i nie wnosi nowych interpretacji prawnych.
Dane finansowe
zadośćuczynienie: 500 PLN
zadośćuczynienie: 500 PLN
zadośćuczynienie: 500 PLN
zadośćuczynienie: 500 PLN
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II K 570/16 PR 2 Ds. 496.2016 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 października 2016 roku Sąd Rejonowy w Świdnicy II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący SSR Kamila Firko Protokolant Marta Michniewicz po rozpoznaniu dnia 20 października 2016 roku sprawy karnej T. B. , syna W. i J. z domu D. urodzonego (...) w Ś. oskarżonego o to, że: I. w dniu 16 maja 2016 roku w Ż. w woj. (...) znieważył funkcjonariusza Komisariatu Policji w Ż. W. P. , K. P. oraz A. K. słowami powszechnie uznawanymi za wulgarne i obelżywe podczas i w związku z wykonywaniem przez nich czynności służbowych interwencji domowej, tj. o czyn z art. 226 §1 k.k. ; D. J. , córki P. i M. z domu S. urodzonej (...) w Ś. oskarżonej o to, że: II. w dniu 16 maja 2016 roku w Ż. w woj. (...) znieważyła funkcjonariusza Komisariatu Policji w Ż. W. P. słowami powszechnie uznawanymi za wulgarne i obelżywe podczas i w związku z wykonywaniem przez niego czynności służbowych - interwencji domowej, tj. o czyn z art. 226§1 k.k. ; I. oskarżonego T. B. uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w pkt I części wstępnej wyroku, tj. występku z art. 226 § 1 k.k. i za to na podstawie powołanego przepisu wymierza mu karę 4 (czterech) miesięcy ograniczenia wolności, zobowiązując oskarżonego do wykonywania w trakcie odbywania kary ograniczenia wolności nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin w stosunku miesięcznym; II. oskarżoną D. J. uznaje za winną popełnienia zarzucanego jej czynu opisanego w pkt II części wstępnej wyroku, tj. występku z art. 226 § 1 k.k. i za to na podstawie powołanego przepisu wymierza jej karę 2 (dwóch) miesięcy ograniczenia wolności, zobowiązując oskarżoną do wykonywania w trakcie odbywania kary ograniczenia wolności nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin w stosunku miesięcznym; III. na podstawie art. 46 § 1 k.k. orzeka od oskarżonego T. B. na rzecz pokrzywdzonych W. P. , K. P. oraz A. K. kwoty po 500 (pięćset) złotych tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę; IV. na podstawie art. 46 § 1 k.k. orzeka od oskarżonej D. J. rzecz pokrzywdzonego W. P. kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę; V. na podstawie art. 63 § 1 k.k. zalicza obojgu oskarżonym na poczet orzeczonych w pkt I i II części rozstrzygającej wyroku kar ograniczenia wolności okresy zatrzymania w sprawie od dnia 16 maja 2016 roku do dnia 18 maja 2016 roku, tj. po dwa dni, przyjmując, iż okresy te odpowiadają 3 godzinom pracy na cele społeczne wobec każdego z oskarżonych; VI. na podstawie art. 624 § 1 kpk zwalnia oskarżonych od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w całości, zaliczając wydatki poniesione w toku postępowania na rachunek Skarbu Państwa. ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Sygn. akt II K 570/16 UZASADNIENIE Zgodnie z przepisem art. 424 § 3 k.p.k. uzasadnienie ograniczono do oskarżonej D. J. w zakresie wyjaśnienia podstawy prawnej wyroku i rozstrzygnięcia o karze i środkach karnych. Sąd zważył, co następuje: Sąd ustalił stan faktyczny w niniejszej sprawie w oparciu o całokształt materiału dowodowego zgromadzonego w toku rozprawy głównej. W ocenie Sądu zachowanie oskarżonej D. J. , opisane w zarzucie II aktu oskarżenia, stanowiło przestępstwo z art. 226 § 1 k.k. Oskarżona podczas przeprowadzanej przez funkcjonariuszy Policji – w tym W. P. – interwencji domowej znieważyła tegoż funkcjonariusza, kierując do niego słowa powszechnie uznawane za obelżywe. Nie ulegało zatem wątpliwości, że czyn ten wyczerpał ustawowe znamiona występku z art. 226 § 1 k.k. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 226 § 1 k.k. wymierzył oskarżonej karę 2 miesięcy ograniczenia wolności, zobowiązując oskarżoną do wykonywania w trakcie odbywania tej kary pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin miesięcznie. W ocenie Sądu orzeczona kara jest współmierna do stopnia winy oskarżonej i stopnia społecznej szkodliwości popełnionego czynu, a nadto niewątpliwie spełni swój cel wychowawczy i zapobiegawczy. Jako okoliczności łagodzące Sąd potraktował pozytywną postawę oskarżonej w toku postępowania, przyznanie się do popełnienia zarzucanego czynu, wyrażenie skruchy oraz gotowości zadośćuczynienia pokrzywdzonemu. Jako okoliczność obciążającą Sąd uwzględnił działanie oskarżonej pod wpływem alkoholu. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w pkt II części rozstrzygającej wyroku. Aby wzmocnić wychowawcze oddziaływanie wyroku Sąd na podstawie art. 46 § 1 k.k. w pkt IV części rozstrzygającej wyroku zobowiązał oskarżoną do zadośćuczynienia krzywdy wyrządzonej przestępstwem poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego W. P. 500 złotych, przy czym Sąd omyłkowo orzekł kwotę 500 złotych zamiast wskazanej we wniosku w trybie art. 335 § 1 k.p.k. kwoty 100 zł. Nadto w oparciu o przepis art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej kary ograniczenia wolności zaliczono okres zatrzymania oskarżonej od dnia 16 maja 2016 roku do dnia 18 maja 2016 roku. Z uwagi na trudną sytuację finansową oskarżonej w oparciu o przepis art. 624 § 1 k.p.k. zwolniono ją z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, zaliczając wydatki poniesione w toku postępowania na rachunek skarbu Państwa.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI