II K 556/23

Sygn. akt II K 556/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ 21 marca 2025 roku Sąd Rejonowy w Łukowie II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący sędzia Mariusz Brojek Protokolant starszy sekretarz sądowy Marta Sadło w obecności prokuratora Łukasza Bańkowskiego po rozpoznaniu w dniach 20 sierpnia 2024 roku oraz 14 stycznia i 11 marca 2025 roku sprawy A. D. z domu S. córki W. i J. z domu T. urodzonej (...) w Ł. oskarżonej o to, że: I. w dniu 1 września 2022 roku w W. , pow. (...) , woj. (...) poświadczyła nieprawdę w świadectwie pracy wystawionym dla pracownika I. K. polegające na wskazaniu, że stosunek pracy ustał na mocy porozumienia stron z dniem 31 sierpnia 2022 roku podczas gdy w rzeczywistości porozumienie takie nie zostało zawarte, tj. o czyn z art. 271 § 1 k.k. II. w dniu 26 października 2022 roku w W. , pow. (...) , woj. (...) poświadczyła nieprawdę w zaświadczeniu płatnika składek dotyczącym ubezpieczonego pracownika I. K. polegające na wskazaniu, że okres zatrudnienia zakończyła z dniem 31 sierpnia 2022 roku podczas gdy w rzeczywistości stosunek pracy nie został rozwiązany, tj. o czyn z art. 271 § 1 k.k. III. w dniu 1 lutego 2023 roku w W. , pow. (...) , woj. (...) użyła poprzez przesłanie do Sądu Rejonowego w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych celem przeprowadzenia z nich dowodu w postępowaniu sygn. akt (...) dokumentów poświadczających nieprawdę w postaci: świadectwa pracy wystawionego dla pracownika I. K. zawierające nieprawdziwe poświadczenia, że stosunek pracy ustał na mocy porozumienia stron z dniem 31 sierpnia 2022 roku podczas gdy w rzeczywistości porozumienie takie nie zostało zawarte oraz zaświadczenia płatnika składek dotyczące ubezpieczonego pracownika I. K. zawierające nieprawdziwe poświadczenie, że okres zatrudnienia zakończył się z dniem 31 sierpnia 2022 roku podczas gdy w rzeczywistości stosunek pracy nie został rozwiązany, tj. o czyn z art. 273 k.k. w zw. z art. 271 §1 k.k. orzeka I. oskarżoną A. D. uznaje za winną popełnienia zarzucanych jej w pkt I i II czynów, wyczerpujących znamiona art. 271 § 1 k.k. ustalając, że stanowią one ciąg przestępstw określony treścią art. 91 § 1 k.k. i za czyny te na podstawie art. 271 § 1 k.k. w związku z art. 91 § 1 k.k. wymierza jej karę 5 (pięciu) miesięcy pozbawienia wolności; II. oskarżoną A. D. uznaje za winną popełnienia zarzucanego jej w pkt III czynu, wyczerpującego znamiona art. 273 k.k. w związku z art. 271 § 1 k.k. i za czyn ten na podstawie art. 273 k.k. wymierza jej karę 2 (dwu) miesięcy pozbawienia wolności; III. na podstawie art. 85 § 1 i § 2 k.k. oraz art. 86 § 1 k.k. tak orzeczone w pkt I i II kary pozbawienia wolności łączy i wymierza oskarżonej A. D. karę łączną 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; IV. na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. oraz art. 70 § 1 k.k. wykonanie orzeczonej wobec oskarżonej A. D. kary łącznej warunkowo zawiesza tytułem próby na okres roku; V. na podstawie art. 73 § 1 k.k. oddaje oskarżoną A. D. w okresie próby pod dozór kuratora sądowego; VI. na podstawie art. 72 § 1 pkt 1 k.k. zobowiązuje oskarżoną A. D. do informowania kuratora sądowego o przebiegu okresu próby; VII. na podstawie art. 627 i art. 626 § 1 k.p.k. zasądza od oskarżonej A. D. na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w całości w kwocie 400,28 (czterystu 28 /100) złotych, w tym 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem opłaty. POUCZENIE O UPRAWNIENIACH I OBOWIĄZKACH Strona ma prawo do złożenia w terminie 7 dni od daty ogłoszenia wyroku wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku. Oskarżony pozbawiony wolności, który nie ma obrońcy i – pomimo złożenia wniosku o doprowadzenie go na termin rozprawy, na którym ogłoszono wyrok – nie był obecny podczas ogłoszenia wyroku, ma prawo do złożenia wniosku o sporządzenia na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku w terminie 7 dni od daty doręczenia mu wyroku. Sporządzenie uzasadnienia z urzędu nie zwalnia strony od złożenia wniosku o doręczenie uzasadnienia. Wniosek składa się na piśmie wskazując: 1) oznaczenie organu, do którego jest skierowany, oraz sprawy, której dotyczy; 2) oznaczenie oraz adres wnoszącego pismo, a także – w pierwszym piśmie złożonym w sprawie – numer telefonu, telefaksu i adres poczty elektronicznej lub oświadczenie o ich nieposiadaniu; 3) treść wniosku, czy dotyczy całości wyroku czy też niektórych czynów, których popełnienie oskarżyciel zarzucił oskarżonemu, bądź też jedynie rozstrzygnięcia o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu oraz oznaczenie oskarżonego, gdy wniosek nie pochodzi od oskarżonego; 4) datę i podpis składającego pismo (za osobę, która nie może się podpisać, pismo podpisuje osoba przez nią upoważniona, ze wskazaniem przyczyny złożenia swego podpisu). Wniosek złożony przez osobę nieuprawnioną, po terminie lub którego braki formalne nie zostały uzupełnione w terminie przez wnoszącego nie zostanie przyjęty (art. 119, art. 422 § 1, § 2 i § 3) 2) . Od wyroku sądu pierwszej instancji stronom i podmiotowi zobowiązanemu przysługuje apelacja (art. 444). Apelację wnosi się na piśmie do sądu, który wydał zaskarżony wyrok, w terminie 14 dni od daty doręczenia wyroku z uzasadnieniem (art. 428 § 1, art. 445 § 1). Apelację co do winy uważa się za wniesioną przeciwko całości wyroku, a apelację co do kary uważa się za wniesioną przeciwko całości rozstrzygnięcia o karze i środkach karnych. Natomiast apelację co do środka karnego, środka kompensacyjnego albo przepadku uważa się za wniesioną odpowiednio przeciwko całości rozstrzygnięcia o środkach karnych albo o środkach kompensacyjnych albo o przepadku (art. 447 § 1-3). W apelacji można podnosić zarzuty, które nie stanowiły lub nie mogły stanowić przedmiotu zażalenia (art. 447§ 4). Podstawą apelacji nie może być błąd w ustaleniach faktycznych przyjęty za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia, oraz rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka, związane z treścią zawartego porozumienia w sprawie wydania wyroku skazującego, wymierzenia określonej kary lub środka karnego, orzeczenie przepadku lub środka kompensacyjnego lub rozstrzygnięcia w przedmiocie poniesienia kosztów procesu (art. 447 § 5). Podstawą apelacji nie mogą być wyłącznie zarzuty, których uwzględnienie mogłoby nastąpić w trybie sprostowania omyłki pisarskiej lub rachunkowej oraz w obliczeniu terminów w wyroku albo uzasadnieniu do niego, w trybie rozstrzygnięcia co do przepadku, zaliczenia tymczasowego aresztowania, zatrzymania lub okresu rzeczywistego pozbawienia wolności, okresu zatrzymania prawa jazdy lub innego odpowiedniego dokumentu lub okresu zawieszenia oskarżonego w czynnościach służbowych lub w wykonywaniu zawodu albo nakazania powstrzymania się od określonej działalności lub od prowadzenia określonego rodzaju pojazdów, lub zakazania ubiegania się o zamówienia publiczne na czas trwania postępowania, nałożenia obowiązku zwrotu dokumentu uprawniającego do prowadzenia pojazdu albo dowodów rzeczowych, oraz w trybie rozstrzygnięcia o kosztach procesu (art. 447 § 6). Apelacja wniesiona po terminie lub przez osobę nieuprawnioną albo niedopuszczalna z mocy ustawy nie zostanie przyjęta (art. 429 § 1). Oskarżony ma prawo do korzystania przy sporządzeniu apelacji z pomocy ustanowionego przez siebie obrońcy, a strona inna niż oskarżony może ustanowić pełnomocnika. Do czasu ustanowienia obrońcy przez oskarżonego pozbawionego wolności, obrońcę może ustanowić inna osoba. Apelacja od wyroku sądu okręgowego, która nie pochodzi od prokuratoralub pełnomocnika będącego radcą prawnym, powinna być sporządzona i podpisana przez adwokata, radcę prawnego albo radcę Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej. Wydatki związane z ustanowieniem obrońcy albo pełnomocnika ponosi strona, która go ustanowiła (art. 6, art. 83 § 1, art. 87 § 1,art. 446 § 1, art. 620). Jeśli strona nie ma obrońcy albo pełnomocnika z wyboru, może żądać, aby wyznaczono obrońcę albo pełnomocnika z urzędu, w tym w celu dokonania określonej czynności, jeżeli w sposób należyty wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia obrońcy albo pełnomocnika z wyboru bez uszczerbku dla niezbędnego utrzymania siebie i rodziny. Pełnomocnik z urzędu zostanie wówczas wyznaczony z listy pełnomocników. Wyznaczenie pełnomocnika z urzędu może zostać cofnięte, jeżeli okaże się, że nie istnieją okoliczności, na podstawie których go wyznaczono (art. 78 i art. 81a § 1 w zw. z art. 88 § 1 zd. drugie). Udział obrońcy w postępowaniu nie wyłącza osobistego działania w nim oskarżonego, a udział pełnomocnika nie wyłącza osobistego działania w nim strony innej niż oskarżony (art. 86 § 2 w zw. z art. 88 § 1 zd. drugie). Do biegu wskazanych powyżej terminów nie wlicza się dnia, od którego liczy się dany termin. Jeżeli koniec tego terminu przypadnie na dzień przez ustawę uznany za dzień wolny od pracy lub na sobotę, czynność można wykonać następnego dnia, który nie jest dniem wolnym od pracy ani sobotą (art. 123 § 1 i § 3). Termin jest zachowany, jeżeli przed jego upływem wniosek o sporządzenie uzasadnienia na piśmie lub apelacja zostaną złożone bezpośrednio w sądzie albo: 1. nadane w placówce podmiotu zajmującego się doręczaniem korespondencji na terenie Unii Europejskiej; 2. nadane w polskim urzędzie konsularnym; 3. złożone przez żołnierza, z wyjątkiem żołnierza pełniącego terytorialną służbę wojskową dyspozycyjnie, w dowództwie jednostki wojskowej; 4. złożone przez osobę pozbawioną wolności w administracji odpowiedniego zakładu; 5. złożone przez członka załogi polskiego statku morskiego kapitanowi statku (art. 124). 1) należy wybrać właściwy zwrot; 2) podane w nawiasach przepisy oznaczają odpowiednie artykuły ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 37, z późn. zm.).