II K 545/19
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Rejonowy w Lwówku Śląskim rozpoznał sprawę przeciwko R. D., oskarżonemu o nieumyślne spowodowanie wypadku drogowego w dniu 17 grudnia 2018 roku. Oskarżony, kierując samochodem osobowym, nie zachował należytej ostrożności podczas omijania nieprawidłowo zaparkowanego pojazdu, co doprowadziło do najechania na jego tył. W wyniku zdarzenia pasażerka drugiego pojazdu, M. M. (1), doznała poważnych obrażeń, w tym krwawień podpajęcznych, stłuczenia głowy i urazu kręgosłupa szyjnego, skutkujących rozstrojem zdrowia na okres powyżej siedmiu dni. Sąd uznał oskarżonego za winnego popełnienia czynu z art. 177 § 1 kk i wymierzył mu karę 10 miesięcy pozbawienia wolności. Dodatkowo, orzeczono wobec niego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres roku. Sąd zasądził również od oskarżonego koszty sądowe oraz koszty zastępstwa procesowego poniesione przez oskarżyciela posiłkowego. Kluczowym elementem rozstrzygnięcia było oddalenie wniosku o zasądzenie od oskarżonego dalszego zadośćuczynienia na rzecz pokrzywdzonej. Sąd powołał się na art. 415 § 1 zd. 2 k.p.k., wskazując, że roszczenie o zadośćuczynienie było już przedmiotem odrębnego postępowania cywilnego, w którym pokrzywdzona zawarła ugodę, uzyskując kwotę 7000 zł, a ugoda ta wyczerpała wszelkie jej roszczenia związane ze zdarzeniem. Sąd podkreślił, że zasada antykumulacyjna kategorycznie zakazuje orzekania o tej samej szkodzie w różnych postępowaniach.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja klauzuli antykumulacyjnej w kontekście dochodzenia zadośćuczynienia po wcześniejszym postępowaniu cywilnym i ugodzie.
Dotyczy specyficznej sytuacji, gdzie roszczenie było już przedmiotem postępowania cywilnego i ugody.
Zagadnienia prawne (2)
Czy nieprawidłowe zaparkowanie pojazdu na pasie ruchu może być uznane za przyczynę wypadku drogowego, jeśli kierowca omijający go najechał na jego tył?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, nieprawidłowe zaparkowanie nie było bezpośrednią przyczyną wypadku. Bezpośrednią przyczyną było naruszenie zasad bezpieczeństwa przez omijającego kierowcę, który nie zachował należytej ostrożności.
Uzasadnienie
Sąd oparł się na opinii biegłego z zakresu ruchu drogowego, który kategorycznie wykluczył związek przyczynowo-skutkowy między nieprawidłowym zaparkowaniem a wypadkiem. Podkreślono, że kierowca omijający pojazd miał możliwość uniknięcia zderzenia, obserwując jezdnię i poruszając się z odpowiednią prędkością.
Czy pokrzywdzona może dochodzić dalszego zadośćuczynienia od sprawcy wypadku, jeśli roszczenie to zostało już częściowo zaspokojone w postępowaniu cywilnym?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, pokrzywdzona nie może dochodzić dalszego zadośćuczynienia od sprawcy, jeśli roszczenie to było przedmiotem innego postępowania lub zostało prawomocnie orzeczone.
Uzasadnienie
Sąd zastosował klauzulę antykumulacyjną z art. 415 § 1 zd. 2 k.p.k., wskazując na zakaz orzekania o tej samej szkodzie w różnych postępowaniach. Pokrzywdzona uzyskała już zadośćuczynienie w postępowaniu cywilnym, a zawarta ugoda wyczerpała jej roszczenia.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| R. D. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| M. M. (1) | osoba_fizyczna | pasażerka/pokrzywdzona/oskarżyciel posiłkowy |
| Polskie Biuro Ubezpieczycieli Komunikacyjnych w W. | instytucja | pozwany w postępowaniu cywilnym |
| (...) S.A. w W. | spółka | ubezpieczyciel |
Przepisy (5)
Główne
k.k. art. 177 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 42 § 1
Kodeks karny
k.p.k. art. 627
Kodeks postępowania karnego
k.p.k. art. 415 § 1
Kodeks postępowania karnego
Klauzula antykumulacyjna - zakaz orzekania o tej samej szkodzie w różnych postępowaniach.
Pomocnicze
u.o.p.k. art. 2 § 1
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
Argumenty
Skuteczne argumenty
Nieumyślne naruszenie zasad bezpieczeństwa w ruchu lądowym przez oskarżonego. • Obrażenia pokrzywdzonej skutkujące rozstrojem zdrowia na czas powyżej siedmiu dni. • Uprzednia karalność oskarżonego jako okoliczność obciążająca. • Brak związku przyczynowo-skutkowego między nieprawidłowym zaparkowaniem a wypadkiem. • Roszczenie o zadośćuczynienie było już przedmiotem postępowania cywilnego i zostało wyczerpane ugodą.
Odrzucone argumenty
Argumentacja obrony kwestionująca odpowiedzialność oskarżonego. • Sugestia, że nieprawidłowe zaparkowanie pojazdu było wyłączną przyczyną wypadku.
Godne uwagi sformułowania
nie zachował należytej ostrożności podczas wykonywania manewru omijania nieprawidłowo zaparkowanego na pasie ruchu pojazdu • skutkujących rozstrojem zdrowia na czas powyżej siedmiu dni • kara słuszną, sprawiedliwą i adekwatną do znacznego stopnia społecznej szkodliwości • klauzula antykumulacyjna zawarta w art. 415 § 1 zd. 2 k.p.k. • ugoda wyczerpuje w całości wszelkie roszczenia
Skład orzekający
Justyna Krzysztofik - Skrzydłowska
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja klauzuli antykumulacyjnej w kontekście dochodzenia zadośćuczynienia po wcześniejszym postępowaniu cywilnym i ugodzie."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdzie roszczenie było już przedmiotem postępowania cywilnego i ugody.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje praktyczne zastosowanie klauzuli antykumulacyjnej, co jest istotne dla prawników procesowych. Dodatkowo, dotyczy wypadku drogowego i jego konsekwencji, co może zainteresować szerszą publiczność.
“Wypadek drogowy i zadośćuczynienie: czy można dochodzić odszkodowania dwa razy?”
Dane finansowe
koszty sądowe: 1669,1 PLN
opłata karna: 180 PLN
wydatki związane z ustanowieniem pełnomocnika: 1368 PLN
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.