II K 538/15
Podsumowanie
Sąd umorzył postępowanie karne wobec kierowcy, który prowadził pojazd mimo cofnięcia uprawnień, uznając, że decyzja o cofnięciu nie była jeszcze ostateczna i wykonalna.
Sąd Rejonowy w Gnieźnie umorzył postępowanie karne wobec M. C., oskarżonego o prowadzenie pojazdu po cofnięciu uprawnień. Kluczowe dla rozstrzygnięcia było ustalenie, że decyzja Starosty o cofnięciu prawa jazdy nie była jeszcze ostateczna i wykonalna w dniu popełnienia zarzucanego czynu, co oznaczało, że czyn ten nie zawierał znamion przestępstwa.
Sąd Rejonowy w Gnieźnie, w postanowieniu z dnia 3 sierpnia 2015 roku, umorzył postępowanie karne wobec M. C., który był oskarżony o prowadzenie pojazdu mechanicznego wbrew decyzji o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami (art. 180a kk). Sąd oparł swoje rozstrzygnięcie na art. 17 § 1 pkt 2 kpk, stwierdzając, że czyn zarzucany oskarżonemu nie zawierał znamion czynu zabronionego. Uzasadnienie opierało się na przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego (kpa) dotyczących wykonalności decyzji. Sąd wskazał, że decyzja Starosty z dnia 1 czerwca 2015 roku o cofnięciu uprawnień kategorii B nie była jeszcze ostateczna w dniu 8 czerwca 2015 roku, kiedy to oskarżony miał prowadzić pojazd. Zgodnie z art. 130 § 1 i 2 kpa, decyzja nie podlega wykonaniu przed upływem terminu do wniesienia odwołania, a wniesienie odwołania w terminie wstrzymuje jej wykonanie, chyba że nadano jej rygor natychmiastowej wykonalności lub podlega ona natychmiastowemu wykonaniu z mocy ustawy. Ponieważ te wyjątki nie miały zastosowania, a decyzja nie była jeszcze ostateczna, oskarżony nie mógł być odpowiedzialny za niestosowanie się do niej. W konsekwencji, postępowanie umorzono, a koszty postępowania obciążono Skarb Państwa na podstawie art. 632 pkt 2 kpk.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, czyn taki nie zawiera znamion czynu zabronionego.
Uzasadnienie
Decyzja administracyjna o cofnięciu uprawnień nie podlega wykonaniu przed upływem terminu do wniesienia odwołania ani przed jego rozpatrzeniem, chyba że nadano jej rygor natychmiastowej wykonalności lub podlega ona natychmiastowemu wykonaniu z mocy ustawy. W sytuacji braku tych przesłanek, prowadzenie pojazdu przed uprawomocnieniem się decyzji nie jest przestępstwem.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
umorzenie postępowania
Strona wygrywająca
M. C.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. C. | osoba_fizyczna | oskarżony |
Przepisy (9)
Główne
k.k. art. 180a
Kodeks karny
k.p.k. art. 17 § § 1 pkt 2
Kodeks postępowania karnego
Pomocnicze
k.p.k. art. 632 § pkt 2
Kodeks postępowania karnego
k.p.a. art. 130 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Decyzja nie ulega wykonaniu przed upływem terminu do wniesienia odwołania.
k.p.a. art. 130 § § 2
Kodeks postępowania administracyjnego
Wniesienie odwołania w terminie wstrzymuje wykonanie decyzji.
k.p.a. art. 108
Kodeks postępowania administracyjnego
Wyjątek od zasady niewykonalności decyzji przed terminem odwołania - nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności.
k.p.a. art. 130 § § 3
Kodeks postępowania administracyjnego
Wyjątek od zasady niewykonalności decyzji przed terminem odwołania - decyzja podlega natychmiastowemu wykonaniu z mocy ustawy.
k.p.a. art. 130 § § 4
Kodeks postępowania administracyjnego
Wyjątek od zasady niewykonalności decyzji przed terminem odwołania - decyzja zgodna z żądaniem wszystkich stron.
u.o.k.p. art. 103 § ust. 1 pkt 1 lit. c
Ustawa o kierujących pojazdami
Argumenty
Skuteczne argumenty
Decyzja o cofnięciu uprawnień nie była ostateczna i wykonalna w dniu popełnienia czynu.
Godne uwagi sformułowania
czyn nie zawiera znamion czynu zabronionego decyzja Starosty (...) z dnia 01.06.2015r. o cofnięciu M. C. uprawnienia kat. B nie była jeszcze ostateczna nie podlegała ona jeszcze wykonaniu
Skład orzekający
Ewa Pieprzyk
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja wykonalności decyzji administracyjnych w kontekście odpowiedzialności karnej za ich naruszenie."
Ograniczenia: Dotyczy sytuacji, gdy decyzja administracyjna nie uzyskała rygoru natychmiastowej wykonalności ani nie podlegała natychmiastowemu wykonaniu z mocy ustawy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa pokazuje istotną lukę prawną między prawem administracyjnym a karnym, gdzie brak ostateczności decyzji administracyjnej chroni przed odpowiedzialnością karną. Jest to ciekawy przykład dla prawników specjalizujących się w prawie wykroczeń i administracyjnym.
“Czy można być ukaranym za jazdę bez prawa jazdy, jeśli decyzja o jego cofnięciu nie jest jeszcze ostateczna?”
Sektor
transport
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt II K 538/15 POSTANOWIENIE Dnia 3 sierpnia 2015r. Sąd Rejonowy w Gnieźnie, Wydział II Karny w składzie: Przewodnicząca: SSR Ewa Pieprzyk Protokolant: w sprawie M. C. oskarżonego o czyn z art. 180 a kk po rozpoznaniu sprawy z urzędu na posiedzeniu jawnym w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: 1. na podstawie art. 17 § 1 pkt 2 kpk umorzyć postępowanie karne wobec oskarżonego M. C. ; 2. na podstawie art. 632 pkt 2 kpk kosztami postępowania obciążyć Skarb Państwa UZASADNIENIE Decyzją z dnia 01.06.2015r. Starosta (...) na podstawie art. 103 ust. 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 05.01.2011r. o kierujących pojazdami cofnął M. C. uprawnienia kat. B dokument nr: (...) druk nr: (...) wydane dnia 18.08.2009r. przez Starostę (...) z uwagi na negatywny wynik z praktycznego egzaminu kontrolnego sprawdzającego kwalifikację, a tym samym z uwagi na utratę kwalifikacji do kierowania pojazdami. Jednocześnie pouczył w/w o prawie wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. w terminie 14 dni od daty otrzymania niniejszej decyzji. Odpis w/w decyzji M. C. otrzymał w dniu 01.06.2015r. W niniejszej sprawie M. C. stanął pod zarzutem tego, że w dniu 08.06.2015r. w G. , na drodze publicznej prowadził samochód m-ki N. (...) o nr rej. (...) nie stosując się do decyzji Starosty (...) z dnia 01.06.2015r. o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami kategorii B, tj. popełnienia czynu z art. 180 a kk . Sąd Rejonowy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 180 a kk kto na drodze publicznej, w strefie zamieszkania lub w strefie ruchu, prowadzi pojazd mechaniczny, nie stosując się do decyzji właściwego organu o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2. Stosownie zaś do treści art. 130 § 1 kpa przed upływem terminu do wniesienia odwołania decyzja nie ulega wykonaniu . Wniesienie odwołania w terminie wstrzymuje wykonanie decyzji ( art. 130 § 2 kpa ). Przepisów § 1 i 2 nie stosuje się w przypadkach, gdy: 1) decyzji został nadany rygor natychmiastowej wykonalności ( art. 108 kpa ); 2) decyzja podlega natychmiastowemu wykonaniu z mocy ustawy ( art. 130 § 3 kpa ). Ponadto decyzja podlega wykonaniu przed upływem terminu do wniesienia odwołania, gdy jest zgodna z żądaniem wszystkich stron ( art. 130 § 4 kpa ). Wreszcie zgodnie z art. 17 § 1 pkt 2 kpk nie wszczyna się postępowania, a wszczęte umarza, gdy czyn nie zawiera znamion czynu zabronionego. Wobec powyższego należy stwierdzić, iż czyn zarzucany oskarżonemu M. C. w niniejszej sprawie nie zawiera znamion czynu zabronionego, albowiem w dacie czynu, tj. w dniu 08.06.2015r. decyzja Starosty (...) z dnia 01.06.2015r. o cofnięciu M. C. uprawnienia kat. B nie była jeszcze ostateczna. W dniu 01.06.2015r. nie upłynął jeszcze termin do złożenia odwołania od w/w decyzji, a tym samym nie podlegała ona jeszcze wykonaniu. W rezultacie nie mogła wywoływać negatywnych dla oskarżonego skutków w postaci odpowiedzialności karnej z tytułu niestosowania się do decyzji właściwego organu o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami. W konsekwencji należało umorzyć postępowanie karne w niniejszej sprawie. Stosownie zaś do treści art. 632 pkt 2 kpk w razie umorzenia postępowania koszty procesu ponosi w sprawach z oskarżenia publicznego Skarb Państwa. Stąd należało orzec jak w punkcie 2 postanowienia. SSR Ewa Pieprzyk Z/ 1. Odnotować; 2. Odpis postanowienia doręczyć: oskarżonemu z pouczeniem o zażaleniu + odpis a/o + odpis wniosku + pouczenie z art. 31 ust. z dnia 27.09.2013r. Prokuratorowi 3. Przedłożyć za 10 dni od dnia doręczenia lub z zażaleniem. G. , dnia 03.08.2015r. SSR Ewa Pieprzyk
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę