II K 52/16

Sygnatura akt II K 52/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 18 kwietnia 2016 roku Sąd Rejonowy w Wałbrzychu w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: S.S.R. Sylwia Poradzisz Protokolant: sekr. sąd. Agnieszka Lewek przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Wałbrzychu Marcina Jawnego po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2016 roku sprawy P. G. syna M. i B. z domu G. urodzonego (...) w W. oskarżonego o to, że: w dniu 10 grudnia 2015r. wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Republiki Federalnej Niemiec, a następnie przywozu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej substancji psychotropowej w postaci amfetaminy o łącznej wadze 6,95 grama netto, tj. o czyn z art. 55 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii z dnia 29 lipca 2005r. I. P. G. uznaje za winnego popełnienia czynu opisanego w części wstępnej wyroku, tj. występku z art. 55 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii i za to na podstawie powołanego przepisu, wymierza mu karę grzywny w wymiarze 10 (dziesięciu) stawek dziennych, przyjmując wartość jednej stawki na 150 (sto pięćdziesiąt) złotych oraz przy zastosowaniu art. 37a kk wymierza mu karę 3 (trzech) miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin w stosunku miesięcznym oraz; II. na podstawie art. 70 ust. 1 Ustawy z dnia 24 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii orzeka przepadek na rzecz Skarbu Państwa i zarządza zniszczenie dowodu rzeczowego w postaci substancji psychotropowej – proszku koloru białego – amfetaminy w ilości 6,94 grama zarejestrowanego w wykazie dowodów rzeczowych Prokuratury Rejonowej w W. pod poz. (...) , zdeponowanego w magazynie (...) w W. ; III. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa wydatki poniesione w sprawie w kwocie 110 złotych i nie wymierza mu opłaty. Sygnatura akt II K 52/16 UZASADNIENIE Sporządzone w trybie art. 424§3 kpk P. G. oskarżony został o to, że w dniu 10 grudnia 2015r. wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia na terenie Republiki Federalnej Niemiec, a następnie przywozu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej substancji psychotropowej w postaci amfetaminy o łącznej wadze 6,95 grama netto, tj. o czyn z art. 55 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. W świetle dowodów zgromadzonych w sprawie nie ulegało wątpliwości, że swoim zachowaniem oskarżony wyczerpał znamiona zarzucanego mu czynu. Jak wynikało z wyjaśnień oskarżonego P. G. , który ostatecznie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, zakupił on amfetaminę w B. , a następnie przewiózł ją na terytorium RP. W takiej sytuacji nie pozostawiało wątpliwości, że oskarżony dokonał wewnątrzwspólnotowego nabycia substancji psychotropowej w postaci amfetaminy w ilości wykazanej w toku przeprowadzenia badania przedmiotowej substancji, a to 6,95 grama. Zgodnie z treścią art. 4 pkt 33 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii przez wewnątrzwspólnotowe nabycie rozumieć należy przemieszczenie środków odurzających lub substancji psychotropowych z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W niniejszej sprawie doszło zatem do wewnątrzwspólnotowego nabycia substancji psychotropowej, skoro oskarżony zakupił amfetaminę na terytorium Niemiec- państwa członkowskiego Unii Europejskiej i przemieścił zakupioną substancję psychotropową na terytorium Polski. Nie ulega wątpliwości, że oskarżony działał w ten sposób wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, albowiem nie był on podmiotem uprawnionym do dokonywania wewnątrzwspólnotowego nabycia substancji psychotropowych i obrotu tymi substancjami zgodnie z treścią art. 37 cytowanej ustawy, a zatem uprawnionym przedsiębiorcą posiadającym stosowne zezwolenie. Mając powyższe na uwadze kwalifikacja prawna zarzucanego czynu nie budziła wątpliwości i z tego też względu Sąd uznał oskarżonego za winnego popełnienia czynu z art. 55 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Na podstawie tegoż przepisu, przewidującego sankcję kumulatywną, Sąd orzekł wobec sprawcy karę grzywny w wysokości 10 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 150 zł oraz, przy zastosowaniu art. 37a kk , w miejsce kary pozbawienia wolności – karę 3 miesięcy ograniczenia wolności polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym. W ocenie Sądu zastosowanie art. 37a kk w przedmiotowej sprawie było w pełni uprawnione. Przepis ten wprost wskazuje, że jeżeli ustawa przewiduje zagrożenie karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą 8 lat, można zamiast tej kary orzec karę grzywny albo karę ograniczenia wolności. Zdaniem Sądu przepis ten znajduje zastosowanie także wówczas, gdy ustawa przewiduje sankcję kumulatywną tak, jak art. 55 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Przepis art. 37a kk w swojej dyspozycji nie zawiera reguły wskazującej na jego zastosowanie wyłącznie do tych przepisów określających ustawowe zagrożenie karą, w których przewidziana jest jedynie kara pozbawienia wolności nieprzekraczająca 8 lat. Z tego też względu, jak wskazuje się w doktrynie, przepis art. 37a kk ma zastosowanie w wypadkach, kiedy przepisy wyznaczające elementy ustawowego zagrożenia za dany typ przestępstwa przewidują: 1) zagrożenie karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą 8 lat jako karą jedyną, 2) kumulatywne zagrożenie karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą 8 lat oraz grzywną, 3) alternatywno-kumulatywne zagrożenie karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą 8 lat oraz grzywną (por. J. M. , Komentarz do zmiany art. 37a kk (w) Kodeks karny . Komentarz do zmian 2015 (Lex). Zdaniem Sądu rodzaj i wymiar kar orzeczonych wobec P. G. był adekwatny do stopnia jego winy i społecznej szkodliwości popełnionego czynu. Oskarżony to młoda osoba, wykonująca pracę zarobkową na terenie Niemiec, co świadczy o tym, że stara się w sposób samodzielny zaspokajać swoje potrzeby, nie przerzucając ciężaru odpowiedzialności na inne osoby. P. G. był co prawda karany poprzednio, ale za inny rodzajowo czyn – art. 279§1 kk , i to w 2012r., co świadczy, że nie jest on osobą zdemoralizowaną, skłonną do popełniania przestępstw. Sąd wziął pod uwagę także i tę okoliczność, że ilość substancji psychotropowej nie była zbyt duża, a oskarżony przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i to jego wyjaśnienia stanowiły podstawę do przypisania mu występku z art. 55 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, albowiem to on sam wskazał, że amfetaminę nabył na terenie Niemiec. Zdaniem Sądu orzeczenie kary grzywny w wymiarze 10 stawek po 150 zł, a zatem 1500 zł oraz 3 miesięcy ograniczenia wolności w sposób pełny i właściwy będzie oddziaływać na sprawcę, nie tylko jako reakcja karna na popełniony czyn, ale także prewencyjnie i wychowawczo. Poniesienie odpowiedzialności przez P. G. zarówno w wymiarze finansowym, jak i w ramach pracy społecznej uświadomi mu naganność jego zachowania i z całą pewnością wpłynie na jego sposób życia, eliminując ewentualny zamiar popełnienia kolejnego przestępstwa, co rodzić już będzie, a czego musi mieć świadomość P. G. , surowszą odpowiedzialność. Na podstawie art. 70 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii Sąd orzekł przepadek zabezpieczonej amfetaminy w ilości 6,94 grama (po odjęciu próbki). Na podstawie art. 627 kpk Sąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa wydatki poniesione w sprawie w kwocie 110 zł i zwolnił go od opłaty na podstawie art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych .