II K 510/15

Sygn. akt II K 510/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 kwietnia 2016 roku Sąd Rejonowy w Świdnicy w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący SSR Marek Żurawski Protokolant Sylwia Domańska po rozpoznaniu dnia 11 kwietnia 2016r. sprawy karnej D. R. ur. (...) w Ś. syna S. i S. z domu C. oskarżonego o to, że: I. w okresie od 21 września 2014 roku do 1 października 2014 roku w S. , woj. (...) , działając wspólnie i w porozumieniu z ustaloną osobą nieletnią z otwartego jednorodzinnego domu zabrali w celu przywłaszczenia 9 sztuk grzejników żeliwnych o łączne wartości 500 zł na szkodę T. S. , przy czym M. D. czynu tego dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa będąc uprzednio skazanym wyrokiem Sadu Rejonowego w Świdnicy z dnia 8 lutego 2012 roku, sygn. akt II K 1041/11, za czyn z art. 279 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk na karę 1 roku i 3 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od 19 czerwca 2012 roku do 17 września 2013 roku tj. o czyn z art. 278 § 1 kk P. K. ur. (...) w L. córki T. i A. z domu G. II. w dniu 16 września 2014 roku w S. , woj. (...) , pomogła poprzez zawarcie na własne nazwisko umowy sprzedaży złomu w punkcie skupu złomu do zbycia grzejników żeliwnych o wartości 500 zł, o których wiedziała, że zostały one uzyskane za pomocą czynu zabronionego polegającego na zaborze w celu przywłaszczenia tych grzejników z otwartego jednorodzinnego domu w S. , popełnionego na szkodę T. T. (2) tj. o czyn z art. 291 § 1 kk I. oskarżonego D. R. uznaje za winnego czynu opisanego w punkcie I części wstępnej wyroku, przy czym przyjmuje, iż tego dopuścił się wspólnie i w porozumieniu z ustaloną osobą, tj. występku z art. 278 § 1 kk i za to na podstawie tego przepisu wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; II. na podstawie art. 69 § 1 i 2 kk i art. 70 § 1 pkt 1 kk w brzmieniu tych przepisów obowiązujących do dnia 30 czerwca 2015 roku, wykonanie wyżej wymierzonej oskarżonemu D. R. kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres próby lat 4 (czterech); III. oskarżoną P. K. uznaje za winną czynu opisanego w punkcie II części wstępnej wyroku, tj. występku z art. 291 § 1 kk i za to na podstawie tego przepisu wymierza jej karę grzywny w wysokości 20 (dwudziestu) stawek dziennych grzywny, przyjmując iż wysokość jednej dziennej stawki grzywny wynosi 10 (dziesięć) złotych; IV. na podstawie art. 73 § 2 kk , w brzmieniu tych przepisów obowiązujących do dnia 30 czerwca 2015 roku, oddaje oskarżonego D. R. w okresie próby pod dozór kuratora sądowego; V. na podstawie art. 72 § 2 kk , w brzmieniu tych przepisów obowiązujących do dnia 30 czerwca 2015 roku, zobowiązuje oskarżonego D. R. do częściowego naprawienia w całości szkody wyrządzonej przestępstwem poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego T. S. kwoty 125 (stu dwudziestu pięciu) złotych w terminie jednego roku od dnia uprawomocnienia się orzeczenia; VI. na podstawie art. 624 § 1 kpk oraz art. 17.1 ust. o opłatach w sprawach karnych zwalnia oskarżonych D. R. i P. K. od ponoszenia kosztów sądowych w tym opłaty, zaliczając wszelkie poniesione tymczasowo wydatki na rachunek Skarbu Państwa. UZASADNIENIE Sąd zważył, co następuje: Sąd ustalił stan faktyczny w oparciu o całokształt materiału dowodowego zgromadzone w toku postępowania. Oskarżony D. R. przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu z art. 278§1 kk i złożył w postępowaniu przygotowawczym wniosek o skazanie bez przeprowadzenia rozprawy i wymierzenie mu: - kary 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 4 lata, - oddanie w okresie próby pod dozór kuratora sądowego, - zobowiązania do częściowego naprawienia szkody poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego kwoty 125 zł w terminie 3 miesięcy od daty uprawomocnienia się orzeczenia. Oskarżona P. K. przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu z art. 291§1 kk i złożyła w postępowaniu przygotowawczym wniosek o skazanie bez przeprowadzenia rozprawy i wymierzenie jej: - kary grzywny w wymiarze 20 stawek dziennych w wysokości po 10 zł każda. Powyższy wnioski oskarżonych zostały zaakceptowane przez Prokuratora a następnie skierowane do Sądu w trybie art. 335 § 1 k.p.k. Mając zatem na uwadze, że oskarżeni przyznali się do winy, w świetle ich wyjaśnień okoliczności popełnienia przestępstwa i wina nie budzą wątpliwości, zaś ich wskazuje, że cele postępowania zostaną osiągnięte, Sąd przychylił się do wniosku prokuratora złożonego w trybie art. 335 § 1 k.p.k. Działanie oskarżonego D. R. polegające na zaborze wraz z ustalonymi osobami w celu przywłaszczenia przedmiotów należących do T. S. wyczerpało niewątpliwie ustawowe znamiona przestępstwa z art. 278 § 1 k.k. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 278 § 1 k.k. wymierzył oskarżonemu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności. W ocenie Sądu orzeczona kara ta jest współmierna do stopnia winy oskarżonego i stopnia społecznej szkodliwości popełnionego czynu, a nadto niewątpliwie spełni swój cel wychowawczy i zapobiegawczy. Jako okoliczności łagodzące Sąd potraktował pozytywną postawę oskarżonego w toku postępowania, przyznanie się do popełnienia zarzucanego mu czynu, wyrażenie skruchy oraz gotowości zadośćuczynienia pokrzywdzonej. Jako okoliczności obciążające Sąd miał na uwadze uprzednią karalność oskarżonego. Dlatego też w oparciu o przepis art. 69 § 1 i 2 k.k. oraz art. 70 § 1 pkt 1 k.k. w brzmieniu tych przepisów obowiązujących do dnia 30 czerwca 2015 roku wymierzoną oskarżonemu karę pozbawienia wolności warunkowo zawieszono na okres 4 lat próby, uznając, że okres ten będzie wystarczający do wdrożenia oskarżonego do przestrzegania obowiązującego porządku prawnego. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w pkt I i II części rozstrzygającej wyroku. Z uwagi na fakt, iż oskarżony był sprawcą młodocianym, Sąd na podstawie art. 73§2 kk w brzmieniu tych przepisów obowiązujących do dnia 30 czerwca 2015 roku w pkt IV wyroku oddał go w okresie próby pod dozór kuratora sądowego. Aby wzmocnić wychowawcze oddziaływanie wyroku Sąd na podstawie art. 72 § 2 k.k. w pkt V części rozstrzygającej wyroku zobowiązał D. R. do częściowego naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego 125 złotych w terminie roku od dnia uprawomocnienia się wyroku. Sąd z uwagi na trudną sytuację materialną oskarżonego wyznaczył mu termin roku, a nie 3 miesięcy na wywiązanie się z zobowiązania. Oskarżona P. K. pomogła poprzez zawarcie na własne nazwisko umowy sprzedaży złomu w punkcie złomu do zbycia grzejników żeliwnych o wartości 500 zł, wiedząc, że zostały one uzyskane za pomocą czynu zabronionego polegającego na zaborze w celu przywłaszczenia tych grzejników z otwartego jednorodzinnego domu w S. , popełnionego na szkodę T. S. , zatem jej zachowanie wyczerpało ustawowe znamiona przestępstwa z art. 291 § 1 k.k. Orzekając w niniejszej sprawie odnośnie oskarżonej P. K. Sąd wymierzając jej w punkcie IIII karę 20 stawek dziennych grzywny przyjmując wysokość jednej stawki na 10 złotych, zastosował przepis art. 58§3 kk ., omyłkowo nie dając temu wyrazu w wyroku. Przestępstwo z art. 291§1 kk zagrożone jest kar pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. Jednakże zgodnie z art. 58§3 kk jeżeli przestępstwo jest zagrożone karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą 5 lat, Sąd może orzec zamiast kary pozbawienia wolności orzec grzywnę albo karę ograniczenia wolności do lat 2. I tak w ocenie Sądu w niniejszej sprawie zasadnym było zastosowanie powyższego przepisu, albowiem tryb życia przed popełnieniem przestępstwa, postawa oskarżonej w toku postępowania przygotowawczego oraz jej dotychczasowa niekaralność uzasadniały fakt, iż orzeczona kara jest współmierna do stopnia winy oskarżonej i stopnia społecznej szkodliwości popełnionego czynu, a nadto niewątpliwie spełni swój cel wychowawczy i zapobiegawczy. Z uwagi na trudną sytuację finansową oskarżonych D. R. oraz P. K. Sąd w oparciu o przepis art. 624 § 1 k.p.k. oraz art. 17.1 Ustawy o opłatach w sprawach karnych zwolnił ich z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, zaliczając wydatki poniesione w toku postępowania na rachunek skarbu Państwa.