II K 505/23

Sąd Rejonowy w GiżyckuGiżycko2024-12-05
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko życiu i zdrowiuŚredniarejonowy
stalkingnękaniegroźby karalneuszkodzenie mieniaprzemoc domowazakaz zbliżania siękara pozbawienia wolnościkoszty sądowe

Sąd Rejonowy w Giżycku skazał mężczyznę za uporczywe nękanie byłej partnerki, groźby karalne wobec jej nowego partnera oraz uszkodzenie jej samochodu, orzekając karę łączną 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności.

Oskarżony E.W. został uznany za winnego popełnienia trzech przestępstw: uporczywego nękania byłej partnerki K.T. (stalking), kierowania gróźb karalnych wobec I.K. oraz uszkodzenia mienia należącego do K.T. (przecięcie opon w samochodzie). Sąd orzekł karę łączną 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności, nawiązkę na rzecz pokrzywdzonej, zakaz zbliżania się i kontaktowania z pokrzywdzoną, a także obciążył go kosztami sądowymi.

Sąd Rejonowy w Giżycku wydał wyrok skazujący E.W. za szereg przestępstw popełnionych wobec byłej partnerki K.T. oraz jej nowego partnera I.K. Oskarżony został uznany winnym uporczywego nękania K.T. poprzez wysyłanie obraźliwych wiadomości, przekazywanie wulgarnych treści przez dziecko, dzwonienie domofonem, przyjeżdżanie pod dom, zastraszanie, obserwowanie, kontrolowanie, kierowanie wyzwisk i gróźb pozbawienia życia i zdrowia, a także dwukrotne zbliżenie się do pokrzywdzonej samochodem i kierowanie wyzwisk. Działania te naruszały orzeczony wcześniej zakaz zbliżania się do pokrzywdzonej. Ponadto, oskarżony kierował groźby pobicia i pozbawienia życia wobec I.K. oraz uszkodził mienie K.T. poprzez przecięcie czterech opon w jej samochodzie. Sąd, łącząc kary za poszczególne czyny, orzekł karę łączną 1 roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności. Na rzecz K.T. zasądzono nawiązkę w wysokości 5000 zł oraz naprawienie szkody w wysokości 1600 zł. Orzeczono również zakaz zbliżania się do pokrzywdzonej na odległość mniejszą niż 50 metrów oraz zakaz kontaktowania się z nią przez okres 3 lat. Oskarżony został obciążony kosztami sądowymi.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Tak, sąd uznał oskarżonego za winnego popełnienia wszystkich zarzuconych mu czynów.

Uzasadnienie

Sąd oparł się na zeznaniach pokrzywdzonych, świadków oraz dowodach rzeczowych (SMS-y, protokół oględzin pojazdu, informacja z operatora telekomunikacyjnego), które jednoznacznie potwierdziły popełnienie przestępstw. Oskarżony działał umyślnie, z premedytacją, naruszając prawo i wzbudzając uzasadnioną obawę u pokrzywdzonych.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

skazanie

Strona wygrywająca

oskarżyciel publiczny

Strony

NazwaTypRola
E. W.osoba_fizycznaoskarżony
K. T.osoba_fizycznapokrzywdzona
I. K.osoba_fizycznapokrzywdzony
Prokuratura Rejonowa w G.organ_państwowyoskarżyciel publiczny

Przepisy (16)

Główne

k.k. art. 190a § 1

Kodeks karny

k.k. art. 190 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 244

Kodeks karny

k.k. art. 216 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 12 § 1

Kodeks karny

k.k. art. 11 § 2

Kodeks karny

k.k. art. 288 § 1

Kodeks karny

Pomocnicze

k.k. art. 4 § 1

Kodeks karny

Stosowanie ustawy względniejszej dla sprawcy.

k.k. art. 190a § 1

Kodeks karny

W zw. z art. 11 §3 kk i art. 57b kk - wymiar kary.

k.k. art. 41a § 1

Kodeks karny

Orzeczenie zakazu zbliżania się i kontaktowania.

k.k. art. 46 § 2

Kodeks karny

Orzeczenie nawiązki.

k.k. art. 43a § 2

Kodeks karny

Orzeczenie świadczenia pieniężnego na Fundusz Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej.

k.k. art. 85 § 1

Kodeks karny

Łączenie kar.

k.k. art. 86 § 1

Kodeks karny

Orzeczenie kary łącznej.

k.k. art. 46 § 1

Kodeks karny

Zobowiązanie do naprawienia szkody.

k.p.k. art. 627

Kodeks postępowania karnego

Zasądzenie kosztów procesu.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zeznania pokrzywdzonych i świadków korespondują ze sobą i z dowodami rzeczowymi. Dowody rzeczowe (SMS-y, protokół oględzin pojazdu, informacja z T-Mobile) jednoznacznie potwierdzają winę oskarżonego. Zachowanie oskarżonego w trakcie postępowania sądowego potwierdza jego porywczość i agresywność, wpisując się w obraz sprawcy. Oskarżony działał umyślnie, z premedytacją, naruszając zakaz zbliżania się i wzbudzając uzasadnioną obawę u pokrzywdzonych. Zastosowanie ustawy względniejszej dla sprawcy zgodnie z art. 4 §1 kk.

Odrzucone argumenty

Wyjaśnienia oskarżonego w części, w jakiej zaprzecza winie i próbuje usprawiedliwić swoje zachowanie. Wyjaśnienia żony oskarżonego (A.S.) i świadka T.W. dotyczące miejsca pobytu oskarżonego w czasie popełnienia czynu III.

Godne uwagi sformułowania

uporczywie nękał K. T. poprzez wysyłanie do niej obraźliwych wiadomości wielokrotne kierowanie gróźb pozbawienia życia i zdrowia nie stosując się tym samym do orzeczonego wyrokiem zakazu zbliżania się wzbudził w pokrzywdzonej uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia, poniżenia, udręczenia oraz obawę działał w zamiarze konkretnego odziaływania na psychikę pokrzywdzonej, by wzbudzić w niej strach zachowanie oskarżonego mogło- i budziło - w pokrzywdzonych strach, obawę, że oskarżony spełni swoje groźby zachowanie oskarżonego wobec pokrzywdzonych było niejako logiczne, charakteryzowały się niespotykaną determinacją i konsekwencją w dążeniu do osiągnięcia celu nie można akceptować takiego zachowania oskarżonego, które skutkowało tym, że pokrzywdzona odbierała takie zachowanie jako wysoce nieprzyjemne i wzbudzające obawę

Skład orzekający

Katarzyna Garbarczyk

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja i stosowanie przepisów dotyczących stalkingu, gróźb karalnych, uszkodzenia mienia oraz zakazu zbliżania się, a także zasady wymiaru kary łącznej i stosowania ustawy względniejszej."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i może być stosowane jako wskazówka interpretacyjna w podobnych sprawach.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa pokazuje eskalację konfliktu między byłymi partnerami, prowadzącą do poważnych przestępstw, w tym stalkingu i naruszenia zakazu zbliżania się. Pokazuje to realne konsekwencje przemocy psychicznej i fizycznej.

Stalking, groźby i zniszczony samochód – surowy wyrok dla byłego partnera.

Dane finansowe

WPS: 1600 PLN

nawiązka: 5000 PLN

naprawienie_szkody: 1600 PLN

świadczenie_pieniężne_na_fundusz: 5000 PLN

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt II K 505/23 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 05 grudnia 2024 roku Sąd Rejonowy w Giżycku w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący – sędzia Katarzyna Garbarczyk Protokolant – sekr. sąd. Anna Rogojsza w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej w G. - Mileny Markowskiej, Janusza Wałacha, Elżbiety Biernackiej, po rozpoznaniu w dniach: 17.04.2024 r., 26.06.2024 r., 03.10.2024 r., 21.11.2024 r. sprawy E. W. ur. (...) w E. syna K. i T. zd. S. oskarżonego o to, że: I. W okresie od kwietnia 2022 roku do 13 września 2023 roku w G. w krótkich odstępach czasu w realizacji z góry powziętego zamiaru uporczywie nękał K. T. poprzez wysyłanie do niej obraźliwych wiadomości na telefon komórkowy udostępniany przez pokrzywdzoną dziecku do kontaktu z ojcem, przekazywanie za pośrednictwem dziecka obraźliwych i wulgarnych treści, wielokrotne dzwonienie domofonem, przyjeżdżanie do miejsca zamieszkania, zastraszanie, obserwowanie, kontrolowanie, kierowanie obraźliwych wyzwisk, wielokrotne kierowanie gróźb pozbawienia życia i zdrowia gestem oraz słowem w obecności oraz za pośrednictwem innych osób, co najmniej dwukrotne zbliżenie się do pokrzywdzonej poprzez gwałtowne podjechanie do niej samochodem i podchodzenie na bliską odległość oraz kierowanie wyzwisk w dniu 15 marca 2023 r. i w dniu 13 sierpnia 2023 r., nie stosując się tym samym do orzeczonego wyrokiem SR w Giżycku z dnia 12 kwietnia 2022 r. sygn. akt IIK 620/21 zakazu zbliżania się do pokrzywdzonej na odległość mniejsza niż 50 metrów czym wzbudził w pokrzywdzonej uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia, poniżenia, udręczenia oraz obawę, iż groźby te zostaną spełnione tj. o czyn z art. 190a§1 kk w zb. z art. 190§1 kk w zb. z art. 244 kk w zb. z art. 216§1 kk w zw. z art. 12§1 kk w zw. z art. 11§2 kk II. W bliżej nieustalonych dniach w okresie od 15 marca 2023 roku do czerwca 2023 r. w G. w krótkich odstępach czasu w realizacji z góry powziętego zamiaru kierował groźby pobicia i pozbawienia życia wobec I. K. i groźby te wzbudziły w nim uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione tj. o czyn. z art. 190§1 kk w zw. z art. 12§1 kk III. W nocy z 30/31 lipca 2023 r. w G. dokonał uszkodzenia mienia w postaci pojazdu marki M. (...) o nr rej. (...) poprzez przecięcie czterech opon powodując ich przebicie czym spowodował straty w wysokości 1600 zł na szkodę K. T. tj. o czyn z art. 288§1 kk 1. Oskarżonego E. W. uznaje za winnego popełnienia wszystkich zarzuconych mu czynów i za to, przy zastosowaniu art. 4§1 kk : a). za czyn z pkt. I na podstawie art. 190a§1 kk w zb. z art. 190§1 kk w zb. z art. 244 kk w zb. z art. 216§1 kk w zw. z art. 12§1 kk w zw. z art. 11§2 kk skazuje oskarżonego, zaś na podstawie art. 190a§1 kk w zw. z art. 11§3 kk w zw. z art. 57b kk wymierza oskarżonemu karę 10 ( dziesięć) miesięcy pozbawienia wolności; na podstawie art. 41a§1 i 4 kk tytułem środka karnego orzeka wobec oskarżonego zakaz zbliżania się do pokrzywdzonej K. T. na odległość mniejszą niż 50 ( pięćdziesiąt) metrów przez okres 3 (trzy) lat oraz zakaz kontaktowania się z tą pokrzywdzoną w jakiejkolwiek formie, za wyjątkiem spraw związanych z prawem wykonywania władzy rodzicielskiej i kontaktów z dzieckiem ustalonych przez sąd przez okres 3 (trzy) lat; na podstawie art. 46§2 kk orzeka od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonej K. T. nawiązkę w wysokości 5000 ( pięć tysięcy) złotych; na podstawie art. 43a§2 kk orzeka od oskarżonego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w wysokości 5000 ( pięć tysięcy) złotych, b). za czyn z pkt. II na podstawie art. 190§1 kk w zw. z art. 12§1 kk skazuje oskarżonego, zaś na podstawie art. 190§1 kk w zw. z art. 57b kk wymierza mu karę 6 ( sześć) miesięcy pozbawienia wolności, c). za czyn z pkt. III na podstawie art. 288§1 kk skazuje oskarżonego na karę 5 (pięć) miesięcy pozbawienia wolności i na podstawie art. 46§1 kk zobowiązuje oskarżonego do naprawienia szkody w całości w ten sposób, że nakazuje zapłacić E. W. na rzecz pokrzywdzonej K. T. kwotę 1600 ( jeden tysiąc sześćset) złotych. 2. Na podstawie art. 85§1kk i art. 86§1 kk łączy kary pozbawienia wolności i orzeka karę łączną w wymiarze 1 ( jeden) roku i 8 ( osiem) miesięcy pozbawienia wolności. 3. Zasądza od oskarżonego na rzecz oskarżycielki posiłkowej K. T. kwotę (...) ( pięć tysięcy sto sześćdziesiąt sześć ) złotych tytułem zwrotu pomienionych przez oskarżycielkę posiłkową kosztów ustanowienia pełnomocnika z wyboru. 4. Zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem opłaty i obciąża go pozostałymi kosztami sądowymi w wysokości 120 ( sto dwadzieścia) złotych. WZÓR FORMULARZA UZASADNIENIA WYROKU SĄDU PIERWSZEJ INSTANCJI, TYM WYROKU NAKAZOWEGO (UK 1) UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt IIK 505/23 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1. USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. E. W. I. W okresie od kwietnia 2022 roku do 13 września 2023 roku w G. w krótkich odstępach czasu w realizacji z góry powziętego zamiaru uporczywie nękał K. T. poprzez wysyłanie do niej obraźliwych wiadomości na telefon komórkowy udostępniany przez pokrzywdzoną dziecku do kontaktu z ojcem, przekazywanie za pośrednictwem dziecka obraźliwych i wulgarnych treści, wielokrotne dzwonienie domofonem, przyjeżdżanie do miejsca zamieszkania, zastraszanie, obserwowanie, kontrolowanie, kierowanie obraźliwych wyzwisk, wielokrotne kierowanie gróźb pozbawienia życia i zdrowia gestem oraz słowem w obecności oraz za pośrednictwem innych osób, co najmniej dwukrotne zbliżenie się do pokrzywdzonej poprzez gwałtowne podjechanie do niej samochodem i podchodzenie na bliską odległość oraz kierowanie wyzwisk w dniu 15 marca 2023 r. i w dniu 13 sierpnia 2023 r., nie stosując się tym samym do orzeczonego wyrokiem SR w Giżycku z dnia 12 kwietnia 2022 r. sygn. akt IIK 621/21 zakazu zbliżania się do pokrzywdzonej na odległość mniejsza niż 50 metrów czym wzbudził w pokrzywdzonej uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia, poniżenia, udręczenia oraz obawę, iż groźby te zostaną spełnione tj. czyn z art. 190a§1 kk w zb. z art. 190§1 kk w zb. z art. 244 kk w zb. z art. 216§1 kk w zw. z art. 12§1 kk w zw. z art. 11§2 kk II. W bliżej nieustalonych dniach w okresie od 15 marca 2023 roku do czerwca 2023 r. w G. w krótkich odstępach czasu w realizacji z góry powziętego zamiaru kierował groźby pobicia i pozbawienia życia wobec I. K. i groźby te wzbudziły w nim uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione tj. czyn. z art. 190§1 kk w zw. z art. 12§1 kk III. W nocy z 30/31 lipca 2023 r. w G. dokonał uszkodzenia mienia w postaci pojazdu marki M. (...) o nr rej. (...) poprzez przecięcie czterech opon powodując ich przebicie czym spowodował straty w wysokości 1600 zł na szkodę K. T. tj. czyn z art. 288§1 kk Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty I. 1. Oskarżony w okresie od kwietnia 2022 roku do 13 września 2023 roku w G. w krótkich odstępach czasu w realizacji z góry powziętego zamiaru uporczywie nękał K. T. poprzez wysyłanie do niej obraźliwych wiadomości na telefon komórkowy udostępniany przez pokrzywdzoną dziecku do kontaktu z ojcem, przekazywanie za pośrednictwem dziecka obraźliwych i wulgarnych treści, wielokrotne dzwonienie domofonem, przyjeżdżanie do miejsca zamieszkania, zastraszanie, obserwowanie, kontrolowanie, kierowanie obraźliwych wyzwisk, wielokrotne kierowanie gróźb pozbawienia życia i zdrowia gestem oraz słowem w obecności oraz za pośrednictwem innych osób, co najmniej dwukrotne zbliżenie się do pokrzywdzonej poprzez gwałtowne podjechanie do niej samochodem i podchodzenie na bliską odległość oraz kierowanie wyzwisk w dniu 15 marca 2023 r. i w dniu 13 sierpnia 2023 r., nie stosując się tym samym do orzeczonego wyrokiem SR w Giżycku z dnia 12 kwietnia 2022 r. sygn. akt IIK 621/21 zakazu zbliżania się do pokrzywdzonej na odległość mniejsza niż 50 metrów czym wzbudził w pokrzywdzonej uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia, poniżenia, udręczenia oraz obawę, iż groźby te zostaną spełnione. II. 1. Oskarżony w bliżej nieustalonych dniach w okresie od 15 marca 2023 roku do czerwca 2023 r. w G. w krótkich odstępach czasu w realizacji z góry powziętego zamiaru kierował groźby pobicia i pozbawienia życia wobec I. K. i groźby te wzbudziły w nim uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione. III. 1. Oskarżony w nocy z 30/31 lipca 2023 r. w G. dokonał uszkodzenia mienia w postaci pojazdu marki M. (...) o nr rej. (...) poprzez przecięcie czterech opon powodując ich przebicie czym spowodował straty w wysokości 1600 zł na szkodę K. T. . - częściowo wyjaśnienia oskarżonego - zeznania K. T. - zeznania I. K. - zeznania M. L. - zeznania K. K. - zeznania A. K. -zeznania H. T. - zeznania E. S. - zeznania S. T. - karta karna - wydruki SMS, protokół oględzin telefonu wraz z wydrukiem SMS - wyrok - zeznania K. T. - zeznania I. K. - zeznania K. T. - zeznania I. K. - informacja T- M. - protokół oględzin pojazdu wraz z materiałem poglądowym k. 512v-513,369-372, 406, 514v, 515, 516 k. 513v-515, 65-67, 169-173, 199, 338-339, 379-380 k. 515-516, 127-128, 186-187, 423 k. 516-516v, 158-159 k. 516v-517, 429-430 k. 517-517v, 154, 201 k. 517v-518, 120 k. 534v- 535v k. 123 k. 536-537 k. 8-25, 27-30, 39-50, 132-137, 199, 141-145, 147-149, 424-425, 426-428 k.332 k. 513v-515v, 65-67, 169-173, 199, 338-339, 379-380 k. 515-516, 127-128, 186-187, 423 k. 513v-515v, 65-67, 169-173, 199, 338-339, 379-380 k. 515-516, 127-128, 186-187, 423 k. 527-530 k. 344-345, 346-347 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) ------------------------------------ Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty 2. OCENA DOWODÓW 2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu I. 1. I, II, III 1 I. 1. III. 1. - częściowo wyjaśnienia oskarżonego - zeznania K. T. , zeznania I. K. - zeznania M. L. , zeznania K. K. , zeznania A. K. , zeznania E. S. -zeznania H. T. , zeznania S. T. - karta karna, wyrok - wydruki SMS, protokół oględzin telefonu wraz z wydrukiem SMS - informacja T- M. - protokół oględzin pojazdu wraz z materiałem poglądowym - w części, w jakiej de facto przyznaje się do tego, że kierował do pokrzywdzonej słowa wulgarne, ubliżające jej - zasługują na wiarę, znajdują swoje potwierdzenie w zeznaniach świadków, w tym K. T. , oraz zabezpieczonych wiadomościach tekstowych, jakie oskarżony kierował do pokrzywdzonej - brak w tym zakresie podstaw, by podważać te wyjaśnienia, a które zbieżne są z pozostałymi dowodami - zeznania od początku spójne, zbieżne, wzajemnie się uzupełniają i korespondują ze sobą - znajdują swoje potwierdzenie w zeznaniach świadków, którym sąd dał wiarę, w tym osób zupełnie obcych dla stron, niezwiązanych z nimi i niemających interesu w tym, by opowiadać się po stronie pokrzywdzonych czy oskarżonego, przy czym z zeznaniami pokrzywdzonych korespondowały także wyjaśnienia oskarżonego w części, w jakim sąd dał im wiarę - nie bez znaczenia dla oceny zeznań pokrzywdzonych pozostaje fakt, że ich relacja koresponduje także z dowodmi obiektywnymi tj. wydrukami SMSów - których oskarżony nie kwestionował - protokołem oględzin pojazdu wraz z materiałem poglądowym i co istotne - z informacją z T- M. , z której wynika, iż telefon oskarżonego w dacie uszkodzenia samochodu pokrzywdzonej logował się w G. i okolicach - zauwazyć należy, iż zeznania pokrzywdzonych, zwłaszcza w zakresie zachowania oskarżonego co do wypowiadanych przez niego gróźb po adresem w/w, nękania pokrzywdzonej i jej znieważenia znalazły niejako swoje potwierdzenie w zachowaniu oskarżonego w toku postępowania sądowego- oskarżony był porywczy, nadpobudliwy, agresywny wobec pokrzywdzonych, nie panował nad emocjami, w jawny sposób okazując napastliwość wobec stron, arogancję, zaciekłość w dowodzeniu swoich racji - wprawdzie powyższe nie przesądza o tym, że oskarżony dopuścił się zarzuconych mu czynów, to jednak uzupełnia obraz oskarżonego, jaki wynika z zeznań w/w, wpisuje się w relacje pokrzywdzonych, z której wprost wynika, jak oskarżony wobec nich się zachowywał, jak postępował i jak był zdeterminowany w tym co, robił - w okolicznościach sprawy, a także mając na uwadze jednoznaczne oświadczenia pokrzywdzonych, nie budzi wątpliwości, że zachowanie oskarżonego mogło- i budziło - w pokrzywdzonych strach, obawę, że oskarżony spełni swoje groźby, a dodatkowo w pokrzywdzonej wzbudzało poczucie zagrożenia, poniżało ją, dezorganizowało jej życie - zeznania uzupełniają relację pokrzywdzonych - świadkowie nie mieli interesu, by opowiadać się po którejkolwiek stronie procesu i w konsekwencji niesłusznie obciążać oskarżonego - byli bezpośrednimi świadkami przestępczych zachowań oskarżonego, a ich relacja korespondowała z zeznaniami pokrzywdzonych - zeznania w/w świadków w zakresie postawy oskarżonego wobec K. T. korespondują także z treścią SMSów zabezpieczonych w sprawie, a których oskarżony nie kwestionował - świadkowie to rodzice pokrzywdzonej i z racje tego ich zeznania sąd analizowal ze szczególną wnikliwością z uwagi na jawny konflikt pomiędzy nimi a oskarżonym, nie mniej powyższy konflikt pozostał bez wpływu na wiarygodność relacji tych świadków na temat zachowania oskarżonego i jego postawy wobec pokrzywdzonej - podkreślić trzeba, że zeznania tych świadków korespondują z dowodami, jakim sąd nadał walor wiarygodności, uzupełniają je i tworzą razem jasny, spójny obraz zachowania oskarżonego wobec pokrzywdzonej - brak podstaw, by podważać te zeznania - dowody niekwestionowane przez strony - brak podstaw, by odmówić im waloru wiarygodności - uzupełniają zeznania w/w świadków i korespondują z wyjaśnieniami oskarżonego w zakresie, w jakim sąd nadał im walor wiarygodności - niekwestionowane przez strony - w sposób niebudzący wątpliwości i jednoznaczny ukazują, jaką postawę wobec pokrzywdzonych przyjmował oskarżony, jakich słów wobec nich używał, jak poniżająco się do nich odnosił, przy czym takie zachowanie mogło- i budziło w pokrzydzonych - obawę, że groźby zostaną spełnione,a dodatkowo w pokrzywdzonej wzbudzało poczucie zagrożenia, poniżało ją - dowód obiektywny, niekwestionowany przez strony - uzyskana od uprawnionego podmiotu - potwierdza zeznania pokrzywdzonych, ale co równie ważne podważa wyjaśnienia oskarżonego w zakresie, w jakim zaprzecza, iż w dacie uszkodzenia samochodu był w miejscu przestępstwa, albowiem przebywał wówczas w E. i okolicy - dowód niekwestionowany przez strony - koresponduje z zeznaniami pokrzywdzonych i uzupełnia je - brak podstaw, by podważać jego wiarygodność 2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu I, II, III 1. I, III 1. - częściowo wyjaśnienia oskarżonego - zeznania A. S. , zeznania T. W. - w części, w jakiej nie przyznaje się do winy ocenić należy za niewiarygodne, odosobnione w świetle dowodów, jakim sąd nadał walor wiarygodności, a nawet z nimi sprzeczne - zdaniem sądu relacja zdana przez oskarżonego nie polega na prawdzie i stanowi jedynie przyjętą linię obrony służącą uniknięciu odpowiedzialności karnej - okolicznością bezsporną jest, iż oskarżony i pokrzywdzona pozostają w długotrwałym i głębokim konflikcie dotyczacym m.in. opieki nad wspólnym dzieckiem, przy czym- wbrew twierdzeniom oskarżonego- konflikt ten przeniósł się także na obecnego partnera K. T. , tj. I. K. - powyżysze znajduje swoje potwierdzenie nie tylko w dowodach, o jakich była mowa wyżej, ale także w obserwacji zachowania oskarżonego w czasie postępowania sądowego - -oskarżony był porywczy, nadpobudliwy, agresywny wobec pokrzywdzonych, nie panował nad emocjami, w jawny sposób okazując napastliwość wobec stron, arogancję, zaciekłość w dowodzeniu swoich racji - powyższe uzupełnia obraz oskarżonego, jaki wynika z zeznań świadków opisujących zachowanie oskarżonego, pozostaje niejako w logicznym ciągu zdarzeń, które legły u podstaw zarzutów przypisanych oskarżonemu, ale przede wszystkim podważa narrację E. W. co do tego, że stawiane mu zarzuty są bezspodstawne - nie bez znaczenia postaje fakt, iż oskarżony nie po raz pierwszy dopuścil się gróźb karalnych wobec pokrzywdzonej, jej nękania, znieważenia, czy też uszkodzenia jej samochodu - a co wynika z treści wyroku w sprawie IIK 621/21, ale także wyjaśnień samego oskarżonego - oskarżony niemal w taki sam sposób, jak w niniejszej sprawie, zachowywał się wcześniej wobec pokrzywdzonej, a zważywszy na jego determinację, zawziętość i upór w walce o prawo do opieki nad dzieckiem, przy jednoczesnym zamiarze zdyskredytowania pokrzywdzonej jako matki - mając na uwadze zebrane dowody- nie sposób przyjąć, że zachowanie oskarżonego wobec pokrzywdzonych nie naruszało prawa, co próbował wykazać oskarżony - nie bez znaczenia dla oceny wyjaśnień oskarżonego pozostaje informacja nadesłana przez T- M. , z której wynika, iż w dacie uszkodzenia samochodu pokrzywdzonej, telefon oskarżonego logowal się w G. i okolicach, co podważa twierdzenia zarówno oskarżonego, jak i jego żony, że w tym czasie przebywał on w E. i okolicach - w świetle powyższego uznać należy, że zachowania oskarżonego wobec pokrzywdzonych były niejako logiczne, charakteryzowały się niespotykaną determinajcą i konsekwencją w dążeniu do osiągnięcia celu, oskarżony działał z zamiarem zemsty na pokrzywdzonych, odwetu, ale co najważniejsze z punktu widzenia toczącego się procesu- zachowania te nosiły znamiona przestępstw przypisanych E. W. , a poczynione przez sąd w tym zakresie ustalenia podważały narrację oskarżonego, która była odosobniona w świetle analizy zebranych dowodów - odosobnione w świetle dowodów, jakim sąd nadał walor wiarygodności - T. W. o relacji między pokrzywdzoną a oskarżonym wiedziala tylko tyle, ile przekazał jej oskarżony, przy czym trudno przyjąć, że oskarżony, zważywszy na okoliczności sprawy, przynawałby się do swoich przestępczych zachowań - A. S. miała natomiast interes w tym, by przedstawiać oskarżonego- swojego męża- w dobrym świetle i w konsekwencji próbowała uwolnić go od odpowiedzialności karnej, przy czym teza ta dodatkowo znajduje swoje potwierdzenie w informacji z T- M. , z której wynika, iż w dacie uszkodzenia samochodu pokrzywdzonej, oskarżony nie był w E. i okolicach, jak twierdziła świadek 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony 3.1. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem 1a. 1b. 1c. E. W. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Czyn I. Oskarżony w okresie od kwietnia 2022 roku do 13 września 2023 roku w krótkich odstępach czasu w realizacji z góry powziętego zamiaru uporczywie nękał K. T. poprzez wysyłanie do niej obraźliwych wiadomości na telefon komórkowy udostępniany przez pokrzywdzoną dziecku do kontaktu z ojcem, przekazywanie za pośrednictwem dziecka obraźliwych i wulgarnych treści, wielokrotne dzwonienie domofonem, przyjeżdżanie do miejsca zamieszkania, zastraszanie, obserwowanie, kontrolowanie, kierowanie obraźliwych wyzwisk, wielokrotne kierowanie gróźb pozbawienia życia i zdrowia gestem oraz słowem w obecności oraz za pośrednictwem innych osób, co najmniej dwukrotne zbliżenie się do pokrzywdzonej poprzez gwałtowne podjechanie do niej samochodem i podchodzenie na bliską odległość oraz kierowanie wyzwisk w dniu 15 marca 2023 r. i w dniu 13 sierpnia 2023 r., nie stosując się tym samym do orzeczonego wyrokiem SR w Giżycku z dnia 12 kwietnia 2022 r. sygn. akt IIK 620/21 zakazu zbliżania się do pokrzywdzonej na odległość mniejsza niż 50 metrów czym wzbudził w pokrzywdzonej uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia, poniżenia, udręczenia oraz obawę, iż groźby te zostaną spełnione - art. 190a§1 kk , art. 190§1 kk , art. 244 kk , art. 216§1 kk art. 12§1 kk - dwa lub więcej zachowań, podjętych w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, uważa się za jeden czyn zabroniony; jeżeli przedmiotem zamachu jest dobro osobiste, warunkiem uznania wielości zachowań za jeden czyn zabroniony jest tożsamość pokrzywdzonego. art. 11§2 kk - jeżeli czyn wyczerpuje znamiona określone w dwóch albo więcej przepisach ustawy karnej, sąd skazuje za jedno przestępstwo na podstawie wszystkich zbiegających się przepisów. Wina umyślna oskarżonego nie budzi żadnych wątpliwości. Oskarżony działał w zamiarze konkretnego odziaływania na psychikę pokrzywdzonej, by wzbudzić w niej strach. Nadto określone zachowania oskarżonego stanowiły uporczywe nękanie pokrzywdzonej, wzbudziły u niej uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia i poniżenia oraz istotnie naruszały jej prywatność. Kontakując się z pokrzywdzoną- niepokoił ją w ten sposób i dręczył. Bez wątpienia przyjąć należy, że słowa kierowane przez oskarżonego wobec pokrzywdzonej na pewno miały charakter znieważający. Były to słowa mające ubliżyć jej, wyrazić pogardę wobec niej. Oskarżony miał także pelną świadomość tego, jakie obowiązują go ograniczenia w kontaktach z pokrzywdzoną, a które wynikają z orzeczenia sądowego, mimo to łamał powyższe nakazy. Czyn II. Oskarżony w bliżej nieustalonych dniach w okresie od 15 marca 2023 roku do czerwca 2023 r. w krótkich odstępach czasu w realizacji z góry powziętego zamiaru kierował groźby pobicia i pozbawienia życia wobec I. K. i groźby te wzbudziły w nim uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione - art. 190§1 kk w zw. z art. 12§1 kk . Wina umyślna oskarżonego nie budzi wątpliwości- działał w zamiarze konkretnego odziaływania na psychikę pokrzywdzonego, by wzbudzić w nim strach. Czyn III. Oskarżony w nocy z 30/31 lipca 2023 r. dokonał uszkodzenia mienia w postaci pojazdu należącego do pokrzywdzonej poprzez przecięcie czterech opon powodując ich przebicie czym spowodował straty w wysokości 1600 zł. Okoliczności sprawy jednoznacznie wskazują, że działanie oskarżonego było celowe i ukierunkowane na zniszczenie cudzego mienia. 3.2. Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem -------------------- Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ---------------------- 3.3. Warunkowe umorzenie postępowania --------------- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ------------------- 3.4. Umorzenie postępowania ------------------- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ------------------ 3.5. Uniewinnienie ----------------- Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia ---------------------------- 4. KARY, ŚRODKI KARNE, PRZEPADEK, ŚRODKI KOMPENSACYJNE I ŚRODKI ZWIĄZANE Z PODDANIEM SPRAWCY PRÓBIE Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności E. W. 1a. 1b. 1c. 2. I. II. III. I, II, III - oskarżony z pełną świadomością, premedytacją, dopuszczał się wobec pokrzywdzonej przestępczych zachowań w konsekwencji "uprzykrzając" jej życie, - z pełną determinacją realizował swoje cele, chcąc oddziaływać na psychikę pokrzywdzonej, wzbudzając w niej strach, zagrożenie, - nie można akceptować takiego zachowania oskarżonego, które skutkowało tym, że pokrzywdzona odebierała takie zachowanie jako wysoce nieprzyjemne i wzbudzające obawę - zachowanie oskarżonego jednoznacznie świadczy, że za nic miał zapadły przeciwko niemu wyrok, na mocy którego orzeczono wobec niego ograniczenia w kontaktach z pokrzywdzoną -nie można akceptować sytuacji, w której oskarżony podejmuje kroki, by wzbudzić w pokrzywdzonej wszechogarniające zagrożenie, odbiera jej możliwość "normalnego" funkcjonowania w społeczeństwie, "osacza" pokrzywdzoną - w imię walki o opiekę nad dzieckiem -podkreślić należy na szczególną determinację oskarżonego w realizacji swojego celu, stopień agresji i zaciętości, - w ocenie Sądu orzeczona kara spełni cele w zakresie prewencji zwłaszcza szczególnej, ale także i ogólnej, że wpłynie na oskarżonego wychowawczo i poprawczo - zasadniczą funkcją środków karnych jest prewencja i ochrona porządku prawnego przed ponownym popełnieniem przestępstwa przez sprawcę - uznając, iż zachodzi potrzeba wzmocnienia ochrony pokrzywdzonej przed zamachami na jej dobro prawne takie jak wolność, aby uniemożliwić kontakt sprawcy z pokrzywdzoną orzeczono wobec oskarżonego zakaz zbliżania się do pokrzywdzonej K. T. na odległość mniejszą niż 50 ( pięćdziesiąt) metrów przez okres 3 (trzy) lat oraz zakaz kontaktowania się z tą pokrzywdzoną w jakiejkolwiek formie, za wyjątkiem spraw związanych z prawem wykonywania władzy rodzicielskiej i kontaktów z dzieckiem ustalonych przez sąd przez okres 3 (trzy) lat - określając wysokość nawiązki Sąd miał na uwadze stres, jaki zachowanie oskarżonego wywołało u pokrzywdzonej - dyskomfort psychiczny pokrzywdzonej wywołany przez przestępcze zachowanie oskarżonego - orzeczone świadczenie miało w niniejszej sprawie chrakter obligatoryjny i pomimo orzeczenie go w minimalnej, przewidzianej przez ustawodawcę wysokości, uznać należy, że spełni ono cele wychowawcze i poprawcze - zachowanie oskarżonego nie zasługuje na żadne usprawiedliwienie - nie można tolerować sytuacji, w której oskarżony stosując groźby wobec pokrzywdzonego chce niejako zemścić się na nim za brak porozumenia z matką swojego dziecka w sparwie kontaktów z synem - wysokość wyrządzonej szkody - motywy i pobudki, jakimi kierował się oskarżony- odwet na pokrzywdzonej - obowiązek naprawienia szkody miał cel wychowawczy i poprawczy - ilość popełnionych przestępstw - zbieżność czasowa czynów - umyślny charakter występków - tożsame motywy i pobudki jakimi kierował się oskarżony - dotychczasowa karalność, przy czym wszystkich z popełnionych dotąd przestęsptw dopuścił się umyślnie - okoliczność łagodząca- częściowe przyznanie się do winy 5. INNE ROZSTRZYGNIĘCIA ZAWARTE W WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności ----------------------- 6. INNE ZAGADNIENIA W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę Mając na uwadze fakt, że w czasie orzekania obowiązywała inna ustawa, niż w czasie popełnienia czynów przypisanych oskarżonemu, Sąd kierując się dyrektywami art. 4§1 kk , zgodnie z którym, jeżeli w czasie orzekania obowiązuje ustawa inna niż w czasie popełnienia przestępstwa, stosuje się ustawę nową, jednakże należy stosować ustawę obowiązującą poprzednio, jeżeli jest względniejsza dla sprawcy - uznał, że w sprawie zachodzą przesłanki do stosowania ustawy obowiązującej poprzednio. Ustawa względniejsza to taka, która stwarza możliwość korzystniejszego dla interesów sprawcy osądu (korzystniejszej oceny prawnokarnej czynu), skutkując tym samym przyjęciem mniej surowych reguł odpowiedzialności lub zastosowaniem mniej dotkliwych sankcji (Wąsek (w:) Górniok i in., t. 1, s. 58-59). Przy ocenie "względności ustawy" należy brać pod uwagę wszystkie prawnokarne instytucje porównywanych ustaw, które mogłyby mieć zastosowanie do danego sprawcy, tj. nie tylko samo zagrożenie karą, ale też np. przedawnienie, instytucje probacyjne, granice wieku odpowiedzialności karnej, dyrektywy wymiaru kary, powrotność do przestępstwa, zatarcie skazania, nadzwyczajne złagodzenie kary; ocena ta powinna być dokonywana in concreto, a nie in abstracto (por. uchwała SN z dnia 12 marca 1996 r., I KZP 2/96, OSNKW 1996, nr 3-4, poz. 16; postanowienie SN z dnia 3 grudnia 2001 r., V KKN 67/01, OSNKW 2002, nr 5-6, poz. 36). W świetle powyższych dyrektyw Sąd uznał, że w okolicznościach przedmiotowej sprawy zachodzą przesłanki do zastosowania przepisów obowiązujących w dacie popełnienia czynów. 7. KOSZTY PROCESU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 3. 4. Rozstrzygnięto na zasadzie art. 627 kpk . Zastosowano postanowienia art. 627 kpk , nie znajdując podstaw do zwolnienia oskarżonego od ponoszenia kosztów postępowania. 8. PODPIS

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI