IV KA 217/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd odwoławczy utrzymał w mocy wyrok sądu pierwszej instancji, uznając apelację obrońcy za bezzasadną w zakresie zarzutów obrazy prawa materialnego i rażącej niewspółmierności kary.
Sąd Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskim skazał oskarżonego za przestępstwo karnoskarbowe. Obrońca wniósł apelację, zarzucając m.in. obrazę prawa materialnego (art. 1 § 1 kks, art. 4 kks, art. 10 § 1 kks) poprzez błędne ustalenie zamiaru oraz rażącą niewspółmierność kary. Sąd Okręgowy uznał zarzuty za chybione, wskazując na przyznanie się oskarżonego do winy, prawidłową subsumpcję przepisów karnoskarbowych oraz obligatoryjne obostrzenie kary ze względu na znaczną wartość uszczuplonego podatku.
Apelacja obrońcy została wniesiona od wyroku Sądu Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 17 grudnia 2021 roku (sygn. akt VII K 408/21), którym skazano oskarżonego za przestępstwo karnoskarbowe. Obrońca zaskarżył wyrok w całości na korzyść oskarżonego, podnosząc zarzuty obrazy przepisów prawa materialnego (art. 1 § 1 kks, art. 4 kks, art. 10 § 1 kks) poprzez błędne ustalenie zamiaru popełnienia czynu zabronionego, a także zarzut naruszenia art. 37a kk poprzez jego niezastosowanie i powiązany z tym zarzut rażącej niewspółmierności kary. Sąd Okręgowy w niniejszej sprawie (sygn. akt IV KA 217/22) uznał apelację za bezzasadną. W odniesieniu do zarzutu obrazy prawa materialnego, sąd wskazał, że powinien on być oparty na błędzie w ustaleniach faktycznych, a nie na obrazie prawa materialnego. Podkreślono, że Sąd Rejonowy prawidłowo ustalił stan faktyczny, w tym zamiar oskarżonego, co potwierdziły wyjaśnienia oskarżonego złożone na rozprawie. Sąd odwoławczy odrzucił również zarzut naruszenia art. 37a kk i rażącej niewspółmierności kary, argumentując, że stosowanie tego przepisu jest fakultatywne, a uszczuplenie podatku w wielkiej wartości obligowało do zastosowania art. 38 § 2 pkt 1 kks, co wykluczało zastosowanie art. 37a kk. Orzeczona kara została uznana za łagodną, biorąc pod uwagę okoliczności obciążające. W konsekwencji, sąd utrzymał w mocy wyrok sądu pierwszej instancji i zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa zwrot wydatków za postępowanie odwoławcze.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, zarzut obrazy prawa materialnego w tym zakresie jest chybiony, jeśli powinien być oparty na błędzie w ustaleniach faktycznych. Sąd Rejonowy prawidłowo ustalił stan faktyczny i zamiar oskarżonego.
Uzasadnienie
Sąd odwoławczy uznał, że zarzut obrazy prawa materialnego dotyczący zamiaru powinien być sformułowany jako zarzut błędu w ustaleniach faktycznych. Podkreślono, że wyjaśnienia oskarżonego na rozprawie potwierdziły jego zamiar.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji
Strona wygrywająca
Skarb Państwa
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| oskarżony | inne | oskarżony |
Przepisy (11)
Główne
kks art. 38 § § 2 pkt 1
Kodeks karny skarbowy
Pomocnicze
kks art. 1 § § 1
Kodeks karny skarbowy
kks art. 4
Kodeks karny skarbowy
kks art. 10 § § 1
Kodeks karny skarbowy
kk art. 37a
Kodeks karny
kks art. 53 § § 16
Kodeks karny skarbowy
kpk art. 438 § pkt 1a
Kodeks postępowania karnego
kpk art. 438 § pkt 4
Kodeks postępowania karnego
kpk art. 636 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Ustawa o opłatach w sprawach karnych art. 8
kks art. 113 § § 1
Kodeks karny skarbowy
Argumenty
Skuteczne argumenty
Prawidłowe ustalenie stanu faktycznego i zamiaru oskarżonego przez sąd pierwszej instancji. Znaczna wartość uszczuplonego podatku obliguje do obostrzenia kary. Bezzasadność zarzutów apelacji dotyczących obrazy prawa materialnego i rażącej niewspółmierności kary.
Odrzucone argumenty
Obraza prawa materialnego poprzez błędne ustalenie zamiaru oskarżonego. Niezastosowanie art. 37a kk. Rażąca niewspółmierność orzeczonej kary.
Godne uwagi sformułowania
Zarzut jest chybiony. Przede wszystkim powinien zostać oparty o błąd w ustaleniach faktycznych, a nie obrazę prawa materialnego. Oskarżony na rozprawie, w obecności swojego obrońcy, w pełni przyznał się do winy. Ponieważ zakończyły się one, oskarżony na rozprawie postanowił być szczery i w pełni przyznał się do winy. Po pierwsze, skoro stosowanie art. 37 a kk jest fakultatywne, to jego niezastosowanie nie może być traktowane w kategoriach obrazy prawa materialnego. Orzeczona kara jawi się wręcz jako łagodna.
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów karnoskarbowych dotyczących zamiaru, stosowania art. 37a kk i art. 38 § 2 pkt 1 kks w kontekście znacznego uszczuplenia podatku."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego i nie wprowadza nowych, przełomowych interpretacji.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa jest typowym przykładem rozstrzygania zarzutów apelacyjnych w sprawach karnoskarbowych, opartym na standardowej argumentacji prawnej.
Sektor
finanse
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyUZASADNIENIE Formularz UK 2 Sygnatura akt IV Ka 217/22 Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: 1 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji Wyrok Sądu Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim z dnia 17 grudnia 2021 roku w sprawie VII K 408/21 1.2. Podmiot wnoszący apelację ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ oskarżyciel posiłkowy ☐ oskarżyciel prywatny ☒ obrońca ☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego ☐ inny 1.3. Granice zaskarżenia 1.1.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 1.1.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☒ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy 1.5. Ustalenie faktów 1.1.3. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.1.1. 1.1.4. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi Dowód Numer karty 2.1.2.1. 1.6. Ocena dowodów 1.1.5. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 2.1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1.1.6. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków Lp. Zarzut 3.1. Zarzut obrazy prawa materialnego, tj. art. 1 § 1 kks , art. 4 kks , art. 10 § 1 kks poprzez uznanie, że oskarżony miał zamiar popełnienia czynu zabronionego. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Zarzut jest chybiony. Przede wszystkim powinien zostać oparty o błąd w ustaleniach faktycznych, a nie obrazę prawa materialnego. Sąd Rejonowy prawidłowo ustalił stan faktyczny, w tym w zakresie zamiaru oskarżonego i dokonał prawidłowej subsumpcji norm prawa karno-skarbowego. Przede wszystkim zwrócić uwagę należy na wyjaśnienia oskarżonego, który na rozprawie, w obecności swojego obrońcy, w pełni przyznał się do winy, zatem potwierdził, iż działał z zamiarem popełnienia przypisanego mu przestępstwa. Jednocześnie logicznie wytłumaczył, że na etapie postepowania przygotowawczego nie przyznawał się z powodów taktycznych, albowiem wówczas jeszcze toczyły się postepowania administracyjne, w których oskarżony kontestował obowiązek zapłaty podatku próbując tego uniknąć. Ponieważ zakończyły się one, oskarżony na rozprawie postanowił być szczery i w pełni przyznał się do winy. Wniosek O uniewinnienie. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Było to powyżej omówione. 3.2. Zarzut naruszenia prawa materialnego, tj art. 37 a kk poprzez jego niezastosowanie i powiązany z tym zarzut rażącej niewspółmierności kary. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny Zarzut jest chybiony. Po pierwsze, skoro stosowanie art. 37 a kk jest fakultatywne, to jego niezastosowanie nie może być traktowane w kategoriach obrazy prawa materialnego. Po drugie, skoro oskarżony uszczuplił podatek w kwocie stanowiącą wielką wartość w rozumieniu art. 53 § 16 kks ( ponad 1000 -krotnie przekraczającą minimalne wynagrodzenie z daty czynu, które wówczas wynosiło 1850 zł), to zastosowanie miał art. 38 § 2 pkt 1 kks , który stanowi o obligatoryjnym obostrzeniu kary m. in. poprzez wymierzenie kary pozbawienia wolności w wysokości nie niższej niż 3 miesiące, co wyklucza możliwość zastosowania art. 37 a kk . Również chybiony jest zarzut rażącej niewspółmierności kary. Wobec okoliczności obciążającej polegającej na uszczupleniu należności podatkowej w wielkiej wartości, prawie dwukrotnie przekraczającej granicę określoną w art. 53 § 16 kks , orzeczona kara jawi się wręcz jako łagodna. Wniosek O złagodzenie kary poprzez wymierzenie kary samoistnej grzywny ewentualnie wymierzenie kary w dolnej granicy ustawowego zagrożenia. ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. Było to powyżej omówione. 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU 4.1. Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO 1.7. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji 5.1.1. Przedmiot utrzymania w mocy Wyrok i zawarte w nim rozstrzygnięcia. Zwięźle o powodach utrzymania w mocy Wyrok jest słuszny, a zarzuty apelacji bezzasadne, co było już omówione. 1.8. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji 5.2.1. Przedmiot i zakres zmiany Zwięźle o powodach zmiany 1.9. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji 1.1.7. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia 5.3.1.1.1. ☐ art. 439 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.2.1. Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 5.3.1.3.1. Konieczność umorzenia postępowania ☐ art. 437 § 2 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia 5.3.1.4.1. ☐ art. 454 § 1 k.p.k. Zwięźle o powodach uchylenia 1.1.8. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania 1.10. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 6. Koszty Procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 2 Na podstawie art. 113 § 1 kks w zw. z art. 636 § 1 kpk i art. 8 ustawy o opłatach w sprawach karnych zasądzono od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa zwrot wydatków za postepowanie odwoławcze, na które złożył się ryczałt za doręczenia w kwocie 20 zł. oraz opłatę za drugą instancję. 7. PODPIS 1.11. Granice zaskarżenia Kolejny numer załącznika 1 Podmiot wnoszący apelację obrońca Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja wyrok skazujący 0.1.1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść ☒ w całości ☐ w części ☐ co do winy ☐ co do kary ☐ co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia 0.1.1.3.2. Podniesione zarzuty Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji ☐ art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu ☒ art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w art. 438 pkt 1 k.p.k. , chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu ☐ art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia ☐ art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia ☒ art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka ☐ art. 439 k.p.k. ☐ brak zarzutów 0.1.1.4. Wnioski ☐ uchylenie ☒ zmiana
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI