II K 5/15

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 3 grudnia 2015 r. . Sąd Okręgowy w Poznaniu Wydział IV Karny - Odwoławczy w składzie: Przewodniczący SSO Piotr Gerke SSO Bożena Ziółkowska SSO Dariusz Śliwiński (spr) Protokolant p.o. stażysty M. F. przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Poznaniu B. T. po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2015 r. sprawy M. C. oskarżonego z art. 209 § 1 kk na skutek apelacji wniesionych przez oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w Pile z dnia 15.06.2015 r. sygn. akt II K 5/15. 1. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że uniewinnia oskarżonego od popełnienia przypisanego mu czynu, 2. kosztami postępowania za obie instancje obciąża Skarb Państwa. SSO Bożena Ziółkowska SSO Piotr Gerke SSO Dariusz Śliwiński UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 15 czerwca 2015 roku Sąd Rejonowy w Pile uznając oskarżonego M. C. za winnego występku z art. 209 § 1 k.k. (k.177) Apelację od powyższego wyroku wniósł sam oskarżony kwestionując wyrok w całości. (k.195) Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja oskarżonego okazała się potrzebna albowiem spowodował konieczność zmiany wyroku.. Sąd Okręgowy po przeprowadzeniu kontroli odwoławczej pragnie zauważyć, że Sąd Rejonowy poprawnie odtworzył zaistniały w niniejszej sprawie stan faktyczny, dokonując uprzednio zgodnie z wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego oceny zabranego materiału dowodowego, która w pełni zasługuje na miano oceny swobodnej. Na podstawie zgromadzonych dowodów Sąd Rejonowy jednak nie zasadnie uznał, że oskarżony swoim zachowaniem wypełnił znamiona czynu z art. 209 § 1 k.k. Sąd Okręgowy dopatrzył się obrazy przez Sąd Rejonowy przepisu prawa materialnego w postaci art. 209 § 1 k.k. Sąd Rejonowy nie dostrzegł braku jednego z istotnych elementów koniecznych dla przypisania oskarżonemu sprawstwa przestępstwa z art. 209 §1 kk . Analiza treści przepisu At. 209 §1 kk wskazuje bowiem, że przepis ten reguluje odpowiedzialność karną za uchylanie się od istniejącego obowiązku opieki przez nie łożenie na utrzymanie osoby. Tymczasem w niniejszej sprawie w żaden sposób nie można stwierdzić by staniał z mocy ustawy lub wyroku sadowego obowiązek opieki oskarżonego wobec pokrzywdzonej a jest to, jak wyżej wskazano, element konieczny dla stwierdzenia możliwości przypisania oskarżonemu sprawstwa przestępstwa z art. 209 §1 kk . Oskarżony został zobowiązany do płacenia na rzecz pokrzywdzonej renty miesięcznie w określonej kwocie. Renta ta jednak nie ma charakteru alimentacyjnego a jedynie charakter odszkodowawczy i rodzi określone zobowiązanie oskarżonego wobec pokrzywdzonej ale nie powoduje powstania obowiązku opieki, którego istnienie byłoby konieczne dla stwierdzenia odpowiedzialności karnej oskarżonego w niniejszej sprawie. Rozumowanie to znajduje potwierdzenie w orzeczeniu Sądu Okręgowego w Poznaniu z dnia 2 stycznia 2012r. sygn. II Cz 1675/11, w którym wprost wykazano, że roszczenie pokrzywdzonej wobec oskarżonego nie ma charakteru alimentacyjnego a jedynie odszkodowawczy (k.80 i nast.), a Sąd Okręgowy w niniejszym składzie argumentację tą całkowicie aprobuje nie znajdując podstaw prawnych do jej zakwestionowania. Co więcej dalsza analiza przepisu art. 209 kk (§ 2 i 3) wskazuje wprost na to, iż odpowiedzialności karnej podlegają osoby uchylające się od realizowania obowiązku opieki poprzez nie łożenie renty alimentacyjnej. Tymczasem oskarżony nie wywiązuje się z realizacji obowiązku odszkodowawczego wynikającego z wyroku Sądu ale to działanie w ocenie Sądu Okręgowego nie podlega penalizacji w art. 209 § 1 kk . . . W związku z powyższym Sąd Odwoławczy w punkcie 1 wyroku zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, uniewinnił oskarżonego. Kosztami postępowania za obie instancje Sąd Okręgowy obciążył Skarb Państwa. SSO Bożena Ziółkowska SSO Piotr Gerke SSO Dariusz Śliwiński