II K 497/15

Sygn. akt II K 497/15 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 06 marca 2017 r. Sąd Rejonowy w Lwówku Śląskim, II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący SSR Roman Chorab Protokolant Judyta Kurmańska po rozpoznaniu w dniach: 13.03.2015 r., 21.04.2015 r., 29.03.2016 r., 24.05.2016 r., 12.09.2016 r., 28.11.2016 r., 23.01.2017 r. i 06.03.2017 r. sprawy R. B. (1) urodz. (...) w G. syna K. i H. z d. B. oskarżonego o to, że: w dniu 28 listopada 2014 r. o godz. 15:44 umieścił na stronie internetowej http://www.facebook.com komentarz dotyczący działalności Burmistrza Gminy i Miasta - W. Z. (1) . Informacje i sformułowania zniesławiają pokrzywdzonego oraz godzą w jego dobre imię, wpis o treści: „ (...) L. aż huczy!!!!” pomawia W. Z. (1) o działania o charakterze korupcyjnym i wystawia na szwank jego publiczną reputację jako (...) L. . Komentarz oskarżonego ma charakter pomawiający, rozpowszechnia nieprawdziwe informację oraz znieważa pokrzywdzonego w oczach opinii publicznej, co naraża oskarżyciela prywatnego na utratę zaufania potrzebnego do pełnienia zajmowanego publicznego stanowiska – (...) L. . tj. o czyn z art. 212 § 2 k.k. I. oskarżonego R. B. (2) uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu w części wstępnej wyroku czynu i za to na podstawie art. 212 § 2 k.k. wymierza mu karę grzywny w ilości 100 (sto) stawek dziennych przy przyjęciu jednej stawki w kwocie 10 (dziesięć) złotych; II. na podstawie art. 69 § 1 i 2 k.k. i art. 70 § 1 pkt 2 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k. wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego R. B. (2) kary grzywny warunkowo zawiesza na okres próby wynoszący 1 (jeden) rok; III. na podstawie art. 628 pkt 1 kpk . zasądza od oskarżonego R. B. (2) na rzecz oskarżyciela prywatnego W. Z. (1) kwotę 1944 zł tytułem poniesionych przez niego kosztów procesu. Sygn. akt II K 497/15 UZASADNIENIE W wyniku przewodu sądowego ustalono następujący stan faktyczny: R. B. (2) w chwili obecnej jest 63- letnim , stałym mieszkańcem L. w powiecie (...) . Pracuje jednakże na terenie Niemiec jako opiekun osób starszych. ( dowód : dane osobowe oskarżonego R. B. (2) – k. 28 , k.95 ). Jesienią 2014 r. na terenie gminy L. ( jak i zresztą na terenie wszystkim gmin i innych jednostek terytorialnych Polski ) odbywały się wybory samorządowe. Kandydatem na Burmistrza Gminy i Miasta L. był m.in. W. Z. (1) , również wieloletni , stały mieszkaniec L. . Natomiast R. B. (2) popierał innego kandydata na ten urząd w osobie pana M. . ( dowód: wyjaśnienia oskarżonego R. B. (2) – k. 95-96 ; zeznania pokrzywdzonego W. Z. (1) – k. 29-30, k. 132v ). Przed druga turą przedmiotowych wyborów , w dniu 28 listopada 2014 r. o godz. 15:44 R. B. (2) umieścił na stronie internetowej http://www.facebook.com wpis wskazujący na odpowiedzialność Burmistrza W. Z. (1) za zamknięcie szpitala , utworzenie Straży Miejskiej , która „ (...) ” , a które to (...) Zarzucił , że urzędujący burmistrz nie jest reprezentantem gminy , lecz swojej partii - PO, która zabija polską przedsiębiorczość i niszczy Polskę , nie widzi możliwości rozwoju gminy , że stanowisko należy się osobie , która wyciągnie gminę z „gówna w które ją zepchnął”. Ponadto w tekście tym użył sformułowania o treści: „ (...) L. aż huczy!!!!” ( dowód: wydruk z portalu społecznościowego – k. 5 ; zeznania pokrzywdzonego W. Z. (1) – k. 29-30, k. 132v ; wyjaśnienia oskarżonego R. B. (2) – k. 28v , k. 95-96 ). Wskazany komentarz , wobec opublikowania go w Internecie , był dostępny dla nieograniczonej liczby osób. Osoby , które zapoznawały się z tym komentarzem , czytając wpis o treści „ (...) w L. aż huczy!!!!” , zrozumiały go , iż W. Z. (1) ( pełniący obowiązki burmistrza ) żąda 10% korzyści majątkowej od transakcji , na której przebieg ma on wpływ jako Burmistrz Gminy i Miasta L. . ( dowód: zeznania pokrzywdzonego W. Z. (1) – k. 29-30, k. 132v ; zeznania świadków : B. P. (1) – k. 40-41 , k. 132 , A. H. –k. 150v-151 ; I. P. – k. 151 ; J. A. –k. 151v-152 - w części; B. K. – k.152 ; K. B. – k.152v-153 ; M. C. -k. 153v-154 ; A. S. - k.154-155; A. D. –k. 174v ; K. P. –k. 175 , A. O. –k. 175 ; B. P. (2) –k. 175v ). R. B. (2) nie był dotychczas karany sądownie. ( dowód: zapytanie o karalność dotyczące osoby oskarżonego R. B. (2) – k. 21 ) R. B. (2) nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. W złożonych przed Sądem pierwszych wyjaśnieniach wskazał, przyznał się , że wprawdzie to on zamieścił na stronie internetowej komentarz dotyczący działań korupcyjnych W. Z. (1) , podkreślił jednak , że miało to jednak charakter ocenny. Krytykował on bowiem dotychczasowe dokonania W. Z. (2) jako burmistrza Gminy i Miasta L. , wskazując , że wyjaśni to dalsze postępowanie dowodowe ( k. 29 ). W kolejnych wyjaśnieniach złożonych przed Sądem , R. B. (3) również nie przyznał się do stawianego mu zarzutu i złożył wyjaśnienia. Odnośnie istoty sprawy , tym razem wskazał , że umieścił przedmiotowy wpis o owych „10%” , ale nie był to komentarz tylko pytanie. Dalej wyjaśnił , że z zagranicy wrócił tylko na wybory i na plakatach widział napis „ Z. 10%” w związku z czym zadając pytanie chodziło mu , że kandydat na burmistrza w osobie W. Z. (1) posiada jedynie 10% poparcie. Nie potrafił jednak wyjaśnić z jakich powodów takiej treści wyjaśnień , w tym przedmiocie nie udzielił będąc po raz pierwszy przesłuchany przed Sądem w charakterze oskarżonego ( k. 95v96 ). Sąd zważył, co następuje: Przechodząc do oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego, a w szczególności do oceny wyjaśnień oskarżonego R. B. (2) należy wskazać, że te wyjaśnienie w zasadzie w całości na wiarygodność nie zasługują. Wiarygodne mogą jedynie być w tym zakresie , że to oskarżony sporządził przedmiotowy wpis w Internecie. Natomiast to , że było to pytanie dotyczące procentowego poparcia w wyborach samorządowych W. Z. (1) absolutnie na wiarygodność nie może zasługiwać. Sąd doszedł do takiego przekonania, dokonując oceny wyjaśnień osk. R. B. (2) łącznie z oceną mocy dowodowej pozostałego zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego , jak również mając wzgląd tylko i wyłącznie na treść samych jego wyjaśnień. Zdaniem Sądu już tylko nawet biorąc pod uwagę jedynie wyjaśnienia osk. R. B. , zdaniem Sądu są one niewiarygodne i stanowią jedynie nieudolnie przyjętą przez niego linię obrony. W ocenie Sądu wprost infantylne jest tłumaczenie osk. R. B. , że wpis o treści „ (...) , bo w L. aż huczy!!!!” dotyczyć miał poparcia wyborczego. Wpis ten ma bowiem charakter typowo sensacyjny , mocno i dosadnie jest sformułowany i z pewnością gdyby dotyczył poparcia wyborczego nie kończyłby się sformułowaniem „… aż huczy”. Trudno przecież przyjąć , że z powodu 10%-go poparcia jakiegoś kandydata na burmistrza w danym mieście by aż „huczało” . Takie rozumowanie Sądu , że faktycznie wpis ten dotyczy nie poparcia wyborczego , ale zachowań o charakterze korupcyjnych , wyraziło szereg przesłuchanych w sprawie w charakterze świadków osób. Przechodząc zatem do oceny wyjaśnień osk. R. B. , w powiązaniu i łącznie z oceną mocy dowodowej przesłuchanych w sprawie świadków , po raz kolejny należy dojść do przekonującego i jednoznacznego wniosku o całkowitej niewiarygodności wyjaśnień osk. R. B. co do istoty sprawy. Zdecydowana większość przesłuchanych w charakterze świadków osób , których część w ogóle w żaden sposób nie jest i nie była powiązana z W. Z. (3) wprost i bez żadnych wątpliwości wskazywała , że przedmiotowy wpis jednoznacznie kojarzył się im z działaniem korupcyjnym ( „braniem łapówek” ) W. Z. (1) jako Burmistrza Gminy i Miasta L. . W szczególności chodzi więc tu o zeznania świadków w osobach: B. P. (1) , A. H. , I. P. , B. K. , K. B. , M. C. , A. S. , A. D. , K. P. , A. O. i B. P. (2) . Przechodząc do oceny zeznań pokrzywdzonego W. Z. (1) i świadków powyżej wskazanych , w ocenie Sądu w całości zasługują one na obdarzenie ich pełną wiarygodnością. Treść tych zeznań wzajemnie się bowiem uzupełnia i potwierdza , są one spójne i logiczne, a nadto tworzą jedną , spójną , logiczną całość zdarzenia opisanego powyżej przez Sąd , będącego stanem faktycznym sprawy. Wreszcie wskazać należy , że niewątpliwie świadkowie w osobach J. A. , B. S. i M. P. nic nie wiedziały o przedmiotowym wpisie , gdyż po prostu się z nim nie zapoznały , w związku z czym treści ich zeznań nie stanowiły podstawy ustaleń faktycznych sprawy poczynionych przez Sąd w niniejszej sprawie. Niemniej jednak treści ich zeznań absolutnie nie podważały wiarygodności zeznań świadków powyżej w uzasadnieniu przez Sąd opisanych , których to zeznania Sąd obdarzył wiarygodnością. Odnośnie natomiast oceny wiarygodności zeznań świadka T. S. , w ocenie Sądu nie sposób dać mu wiarę w zakresie tym , że przedmiotowy wpis o 10% dotyczył poparcia wyborczego , a nie „korupcji” , skoro jak sam zeznał owego wpisu na F. nie czytał , a całą sprawę , którą sprowadził do kampanii wyborczej i startu w niej różnych kandydatów na stanowisku Burmistrza Gminy i Miasta L. znał tylko z relacji R. B. (2) . Nie sposób również nie zauważyć , że świadek T. S. jako kolega osk. R. B. (2) z pewnością nie był zainteresowany składaniem niekorzystnych dla niego zeznań. Sąd nie znalazł również podstaw do zakwestionowania dowodów z dokumentów przedkładanych przez strony w trakcie postępowania dowodowego ( tych włączonych w poczet materiału dowodowego ). Dokonując zatem całościowej oceny materiału dowodowego, należy stwierdzić, iż wyjaśnienia oskarżonego R. B. (2) co do istoty sprawy , są całkowicie niewiarygodne , zaś zebrany w sprawie materiał dowodowy i omówiony powyżej wskazuje jednoznacznie, że oskarżony R. B. (2) dopuścił się przestępstwa. Należy zatem wskazać, że oskarżony R. B. (2) swoim zachowaniem wyczerpał ustawowe znamiona przestępstwa z art. 212 § 2 kk . w ten sposób, że : w dniu 28 listopada 2014 r. o godz. 15:44 umieścił na stronie internetowej http://www.facebook.com komentarz dotyczący działalności Burmistrza Gminy i Miasta - W. Z. (1) . Informacje i sformułowania zniesławiają pokrzywdzonego oraz godzą w jego dobre imię, wpis o treści: (...) L. aż huczy!!!!” pomawia W. Z. (1) o działania o charakterze korupcyjnym i wystawia na szwank jego publiczną reputację jako (...) L. . Komentarz oskarżonego ma charakter pomawiający, rozpowszechnia nieprawdziwe informację oraz znieważa pokrzywdzonego w oczach opinii publicznej, co naraża oskarżyciela prywatnego na utratę zaufania potrzebnego do pełnienia zajmowanego publicznego stanowiska – (...) L. . W ocenie Sądu powyższa kwalifikacja nie może budzić wątpliwości , jeśli wziąć pod uwagę , że przestępstwo zniesławienia ( art. 212 kk . ) jest przestępstwem gdzie chronione jest m.in. dobre imię człowieka. Przez pomówienie należy rozumieć przekazywanie wiadomości innej osobie za pomocą różnych sposobów ( ustnie , na piśmie , drukiem ) i wiadomości te muszą mieć charakter hańbiący tę osobę ( pomawianą ) godzące w cześć , dobre imię tej innej osoby. Przesłanki te spełniało działanie oskarżonego R. B. (2) . W pierwszej kolejności należy wskazać , że oczywista sugestia działań korupcyjnych , osoby dotychczas niekaranej , mało tego w stosunku do której nie toczyło się żadne postępowanie dotyczące działalności przestępczej , a wprost przeciwnie niewątpliwie cieszącą się nieposzlakowana opinią w miejscowym środowisku ( skoro został wybrany na drugą kadencję (...) L. ), niewątpliwie posiada cechy zniesławienia powyżej cytowanego przepisu art. 212 kk . Nadto czyn ten oskarżony R. B. (2) popełnił w sposób kwalifikowany z § 2 art. 212 kk . bo za pomocą środka masowego komunikowania , jakim niewątpliwie jest powszechnie znany i popularny portal społecznościowy , funkcjonujący pod adresem facebook.com. Pojęcie „środki masowego komunikowania” to termin, w którym ustawodawca akcentuje fakt , iż wiadomość przekazywana przez te środki dociera –bądź potencjalnie może dotrzeć – do szerokich rzesz odbiorców. Zatem środkami masowego przekazu będą wszystkie środki , których działanie sprowadza się do masowego przekazywania rozmaitych treści. Jeśli zatem dla bytu przestępstwa zniesławienia konieczne jest ustalenie , że zaszła możliwość , iż wiadomości podane w pomówieniu , osobę pomawianą mogły poniżyć w opinii publicznej , a więc spowodować naganną ocenę w powszechnym odczuciu szerokiego , nieograniczonego kręgu osób, to niewątpliwie takie skutki miało działanie R. B. (2) powyżej w uzasadnieniu opisane. Mało tego nie jest konieczne ustalenie , czy powyżej wskazany skutek zaistniał , wystarczy wykazać , że mógł zaistnieć. W związku z tym w ocenie Sądu nie mogło budzić wątpliwości , że sugerowanie kandydatowi na stanowisku burmistrza działań korupcyjnych poniża tę osobę w opinii publicznej. Zdaniem Sądu , biorąc pod uwagę , że przedmiotowe wpisy obejrzało wiele osób , a W. Z. (1) jest znaną osobą co najmniej w gminie L. z racji zajmowanego stanowiska i pełnionej funkcji, szkalujące go treści wpisów internetowych niewątpliwie poniżają go w oczach opinii publicznej i narażają na utratę zaufania potrzebnego dla pełnienia przez niego funkcji (...) L. . Przy wymiarze kary Sąd wziął pod uwagę całokształt okoliczności zarówno obciążających, jak i łagodzących dotyczących osoby sprawcy – R. B. (2) . Zdaniem Sądu do okoliczności obciążających należało zaliczyć znaczne nasilenie złej woli ze strony osk. R. B. (2) , który posuwając się nawet do przestępstwa próbuje przeforsować swoje racje odnośnie osoby kandydata na (...) L. . Za jedyną okoliczność łagodzącą ,a dotyczącą osk. R. B. (2) , w ocenie Sądu należało uznać to, że oskarżony ten w przeszłości nie był karany sądownie za przestępstwa. Łącząc wyżej wymienione okoliczności z dyrektywami wymiaru kary z art. 53 § 1 i 2 kk . , Sąd uznał, że wymierzenie oskarżonemu R. B. (2) na podstawie art. 212 § 2 kk . kary stu stawek dziennych grzywny przy przyjęciu jednej stawki w kwocie dziesięć złotych jest adekwatne do stopnia społecznej szkodliwości popełnionego przez niego czynu – przy czym spełni w stosunku do tego oskarżonego rolę wychowawczą i zapobiegawczą , czyniąc nadto zadość prewencji ogólnej. W ocenie Sądu wskazać należy , iż stopień winy i społecznej szkodliwości czynu popełnionego przez tego oskarżonego ( R. B. (2) ) był znaczny , o czym , co jeszcze raz należy podkreślić , świadczy bezpośredni zamiar, motywacja oskarżonego oraz sposób i okoliczności popełnienia zarzucanego mu czynu. Orzekając o rozmiarze kary Sąd wziął także pod uwagę właściwości i warunki osobiste oskarżonego R. B. (2) , jego sposób życia przed popełnieniem przestępstwa , a także zachowanie się po jego popełnieniu. Oskarżony R. B. (2) nie był dotychczas karany sądownie. Okoliczności te - w ocenie Sądu – pozwalają na jego pozytywną ocenę , która może i powinna mieć wpływ na wymiar kary zwłaszcza , że tryb życia , stosunki rodzinne , postawa wobec wartości społecznych oskarżonego osk. R. B. świadczą o nienagannym ( w chwili popełnienia czynu ) życiu . W związku z czym , Sąd na podstawie art. 69 § 1 i 2 kk . i art. 70 § 1 pkt. 2 kk . wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego R. B. (2) kary grzywny warunkowo zawiesił na okres próby wynoszący dwa lata. Orzekając o rodzaju , wymiarze kary i warunkowym zawieszeniu jej wykonania , Sąd miał na względzie treść przepisów art. 4 § 1 kk . i art. 443 kpk . Jeśli chodzi o pierwszy z tych przepisów , to wskazać należy , iż czyn którego popełnienia dopuścił się oskarżony R. B. (2) został popełniony w dniu 28.11.2014 r. , a więc jeszcze przed nowelizacją ustawy kodeks karny , która weszła w życie z dniem 1.07.2015 r. i która to nowelizacja nie przewiduje warunkowego zawieszenia wykonania kary grzywny. Niemniej jednak mając wzgląd na kolejny przepis - art. 443 kpk . , Sąd nie mógł wydać surowszego orzeczenia wobec osk. R. B. (2) niż to które uprzednio zostało uchylone przez Sąd Odwoławczy , gdyż poprzednie orzeczenie było zaskarżone tylko na korzyść oskarżonego R. B. . Z uwagi na fakt , że R. B. został uznany winnym zarzucanego mu czynu i skazany , Sąd zasądził , na podstawie art. 628 pkt. 1 kpk . , od oskarżonego R. B. (2) na rzecz oskarżyciela prywatnego W. Z. (1) kwotę 1.944 złotych tytułem poniesionych przez nie kosztów procesu. W szczególności powyższa kwota nie przekracza ustawowych norm wskazanych w treści przepisów § 2 ust. 2 w zw. z § 14 ust. 2 pkt. 1 i 4, oraz § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy udzielonej z urzędu ( tekst jednolity :Dz. U. z 2013 r., poz. 461 z późn. zm. ). W tym przypadku również , Sąd zastosował przepisy już nieobowiązującego w chwili obecnej powyżej cytowanego rozporządzenia z uwagi na datę wpływy do Sądu przedmiotowej sprawy ( grudzień 2014 r. ). Reasumując zatem na przyznaną osk. prywatnemu W. Z. kwotę złożyły się : 300 złotych z tytułu opłaty od aktu oskarżenia złożonego przez pełnomocnika oskarżyciela w trybie prywatnoskargowym , 720 złotych tytułem wynagrodzenia pełnomocnika oskarżyciela prywatnego za dwukrotne postępowanie przed Sądem Rejonowym , 460 zł. za postępowanie przed Sądem Okręgowym jako drugą instancją , oraz 7-mio krotne odroczenie rozpraw/ posiedzeń – każde po 72 zł. ( 504 zł. ) co łącznie dało kwotę owych 1.944 zł.