II K 496/25

UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 496/25 W. wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. W. wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1.USTALENIE FAKTÓW 1.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) B. E. czyn opisany w części wstępnej wyroku, tj. występek z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty 1. Oskarżony B. E. 1 czerwca 2024 r. zgłosił telefonicznie ubezpieczycielowi (...) S.A. w R. , szkodę komunikacyjną z tytułu ubezpieczenia AC (nr polisy (...) ), zarejestrowaną pod numerem (...) , dotyczącą zdarzenia z 31 maja 2024 r. na trasie B. – W. z udziałem samochodu X. (...) o nr rejestracyjnym (...) , w wyniku którego pojazd miał wpaść do rowu i doznać uszkodzeń, tj. wahaczy, łącznika stabilizatora, miski olejowej, zwrotnicy koła przedniego lewego, wgniecenia ściany słupka lewego przedniego, zderzaka przedniego po lewej stronie, m-pakietu, m-performance, reflektora przedniego lewego, pokrywy silnika, lewego przedniego błotnika, drzwi przednich lewych, półosi lewej, tylnego zderzaka po lewej stronie, błotnika tylnego lewego, opony i felgi koła przedniego lewego i lewego tylnego, progu lewego plastikowego oraz silnika. 2. Uszkodzenia pojazdu nie powstały w okolicznościach deklarowanych przez oskarżonego. 3. (...) S.A. odmówiło wypłaty odszkodowania w wysokości 29 800 zł. akta postępowania szkodowego opinia biegłego zeznania E. E. 22-41,50,65-157 172,231 225 1.2. Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) B. E. czyn opisany w części wstępnej wyroku, tj. występek z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty 4. Oskarżony 31 maja 2024 r. kierując samochodem X. (...) o nr rejestracyjnym (...) na trasie B. – W. wjechał do rowu, a pojazd doznał uszkodzeń zgłoszonych ubezpieczycielowi 1 czerwca 2024 r. wyjaśnienia zeznania B. M. zeznania F. M. 217 226 226v 1.OCena DOWOdów 1.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1-3 akta postępowania szkodowego opinia biegłego zeznania E. E. - zeznania świadka były spójne i logiczne, znalazły potwierdzenie w dokumentach z akt postępowania szkodowego, ale przede wszystkim w opinii biegłego z zakresu rekonstrukcji wypadków drogowych, która zasługiwała na wiarę, gdyż była pełna, jasna i nie zachodziły w niej sprzeczności, 1.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 4 wyjaśnienia zeznania B. M. zeznania F. M. - wyjaśnienia oskarżonego, jak i zeznania świadków nie zasługiwały na wiarę, gdyż z opinii biegłego z zakresu rekonstrukcji wypadków drogowych wynikało jednoznacznie, że zgłoszone uszkodzenia X. nie mogły powstać w miejscu i okolicznościach zgłoszonych ubezpieczycielowi przez oskarżonego, że w czasie poprzedzającym zdarzenie silnik nie pracował, a kierujący w sposób zamierzony nie wykonywał hamowania, co biegły należycie uzasadnił i szczegółowo umotywował, a wnioski te podtrzymał również składając ustną opinię na rozprawie, jednocześnie bezpośredni kontakt z biegłym nie dawał żadnych podstaw by kwestionować wartość dowodową opinii. pozostałe dowody z dokumentów - pozostałe dowody z dokumentów nie miały znaczenia dla ustalenia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy. 1.PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony 1.3. 
        ☒Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem 1 B. E. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. popełnia ten, kto w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, doprowadza inną osobę do niekorzystnego rozporządzenia własnym lub cudzymi mieniem za pomocą wprowadzenia jej w błąd albo wyzyskania błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania. Występek ten jest zagrożony karą pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8. Przedmiotem działania sprawcy jest z jednej strony osoba oszukana, a z drugiej mienie, które od niej uzyskuje. Inną osobą może być osoba fizyczna, osoba prawna, a także jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej. Mienie obejmuje zarówno ruchomości, jak i nieruchomości oraz wszelkiego rodzaju prawa majątkowe. Zachowanie sprawcy musi polegać na wprowadzeniu pokrzywdzonego w błąd, wyzyskaniu jego błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania. Wprowadzenie w błąd polega na wywołaniu przez sprawcę u innej osoby mylnego wyobrażenia o istniejącej rzeczywistości, zaś wyzyskanie błędu na wykorzystaniu błędnego wyobrażenia takiej osoby, gdy sprawca o tym wie. Działania sprawcy nie muszą przyjmować jakiejś szczególnej formy. W świetle brzemienia przepisu art. 13 § 1 k.k. odpowiada za usiłowanie, kto w zamiarze popełnienia czynu zabronionego swoim zachowaniem bezpośrednio zmierza do jego dokonania, które jednak nie następuje. Sąd wymierza karę za usiłowanie w granicach zagrożenia przewidzianego dla danego przestępstwa. Na podstawie art. 33 § 2 k.k. sąd może wymierzyć grzywnę także obok kary pozbawienia wolności wymienionej w art. 32 pkt 3 k.k. , jeżeli sprawca dopuścił się czynu w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub gdy korzyść majątkową osiągnął. Zgodnie z przepisem art. 69 § 1 k.k. sąd może warunkowo zawiesić wykonanie kary pozbawienia wolności orzeczonej w wymiarze nieprzekraczającym roku, jeżeli sprawca w czasie popełnienia przestępstwa nie był skazany na karę pozbawienia wolności i jest to wystarczające dla osiągnięcia wobec niego celów kary, a w szczególności zapobieżenia powrotowi do przestępstwa. Okres próby wynosi od roku do 3 lat. Przepis art. 72 § 1 k.k. stanowi, że zawieszając wykonanie kary, sąd zobowiązuje, a jeżeli orzeka środek karny, może zobowiązać skazanego m.in. do informowania kuratora o przebiegu okresu próby na piśmie. Jednocześnie na podstawie art. 73 § 1 k.k. sąd zawieszając wykonanie kary może w okresie próby oddać skazanego pod dozór kuratora. Mając na uwadze powyższe rozważania oraz ustalony w sprawie stan faktyczny sąd nie miał wątpliwości, że oskarżony swoim zachowaniem wyczerpał znamiona zarzuconego mu czynu zabronionego z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. Jednocześnie nie zachodziły żadne okoliczności wyłączające lub ograniczające poczytalność sprawcy. 1.4. 
        ☐Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej 1.5. 
        ☐Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania 1.6. 
        ☐Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania 1.7. 
        ☐Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia 1.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności B. E. 1 1 - za popełnione przestępstwo sąd na podstawie art. 14 § 1 k.k. w zw. z art. 286 § 1 k.k. wymierzył oskarżonemu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, - przy wymiarze kary sąd miał na uwadze wszelkie okoliczności podmiotowe i przedmiotowe, leżące w granicach cech przypisanego oskarżonemu przestępstwa, a także dotyczące osoby sprawcy i mające znaczenie dla wymiaru kary wynikające z dyrektyw wskazanych w art. 53 k.k. , - wymierzona kara dolegliwością swoją nie przekraczała stopnia winy, który był wysoki, gdyż oskarżony jest osobą o normalnym rozwoju, a więc bezprawność czynu była dla niego rozpoznawalna i mógł działać zgodnie z normą prawną, a pomimo tego zdecydował się na zachowanie niezgodne z prawem, - stopień społecznej szkodliwości czynu również był wysoki, gdyż oskarżony działał z zamiarem bezpośrednim w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, godząc w cudze mienie, - okolicznością łagodzącą był dotychczasowy sposób życia oskarżonego, w tym niekaralność i ustabilizowana sytuacja życiowa i zawodowa, - kara w takim wymiarze spełni zarówno cele w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, które otrzyma czytelny sygnał, że tego typu zachowania spotkają się z reakcją karną, jak i zapobiegawcze w stosunku do oskarżonego, 2 1 mając na uwadze to, że oskarżony działał w celu osiągnięcia korzyści majątkowej na podstawie art. 33 § 2 k.k. wymierzono mu grzywnę 100 stawek dziennych po 20 zł, 3 1 - biorąc pod uwagę wspomniane powyżej okoliczności łagodzące sąd uznał, że oskarżony zasługuje na danie mu szansy i zastosowanie wobec niego dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności, - w ocenie sądu orzeczona kara, mimo, że nie będzie efektywnie wykonywana spełni swój wychowawczy cel w stosunku do oskarżonego, a przede wszystkim zapobiegnie ponownemu popełnieniu przestępstwa, - na podstawie art. 69 § 1 k.k. i art. 70 § 1 k.k. wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawieszono na okres próby wynoszący 2 lata, 4, 5 1 - dla wzmocnienia celu w zakresie prewencji indywidualnej w okresie próby oddano oskarżonego pod dozór kuratora i zobowiązano go do informowania kuratora o przebiegu okresu próby na piśmie co 6 miesięcy, 1.1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 1.6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę 1.KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 6 na podstawie art. 627 k.p.k. zasądzono od oskarżonego na rzecz oskarżyciela posiłkowego 1200 zł tytułem zwrotu wydatków, 7 na podstawie art. 627 k.p.k. zasądzono od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w kwocie 1520 zł, w tym opłatę w wysokości 520 zł. 1.1Podpis