II K 493/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd skazał oskarżonego Ł. M. za przywłaszczenie 100 000 zł powierzonych na remont, orzekając karę roku pozbawienia wolności i obowiązek naprawienia szkody w kwocie 90 000 zł.
Oskarżony Ł. M. zawarł umowę na remont budynku, otrzymując zaliczkę w wysokości 100 000 zł. Mimo braku wykonania prac i przedstawienia rachunków, oskarżony nie zwrócił pieniędzy. Sąd uznał to za przywłaszczenie powierzonego mienia (art. 284 § 2 k.k.), biorąc pod uwagę wcześniejszą karalność oskarżonego. Orzeczono karę roku pozbawienia wolności oraz obowiązek naprawienia szkody na rzecz pokrzywdzonej.
Sąd rozpoznał sprawę przeciwko Ł. M., oskarżonemu o przywłaszczenie 100 000 zł powierzonych mu przez pokrzywdzoną E. G. na cele remontowe. Pokrzywdzona wpłaciła wskazaną kwotę na podstawie umowy z 11 października 2023 r., która przewidywała płatność po wykonaniu etapów prac i na podstawie rachunków. Oskarżony nie przedstawił rachunków ani nie rozpoczął prac zgodnie z umową, a od lutego 2024 r. prace faktycznie nie były prowadzone. W maju 2024 r. pokrzywdzona zażądała zwrotu pieniędzy lub przedstawienia rachunków, czego oskarżony nie uczynił. Sąd uznał, że oskarżony przywłaszczył powierzone mu pieniądze, wyczerpując znamiona przestępstwa z art. 284 § 2 k.k. Wskazano, że pieniądz jest rzeczą ruchomą, a oskarżony postąpił z powierzonym mu mieniem jak z własnym. Sąd orzekł karę roku pozbawienia wolności, podkreślając wcześniejszą karalność oskarżonego za przestępstwa przeciwko mieniu i wysoki stopień jego demoralizacji. Nie było podstaw do warunkowego zawieszenia kary, gdyż oskarżony był już wcześniej karany. Ponadto, na podstawie art. 46 § 1 k.k., orzeczono obowiązek naprawienia szkody w kwocie 90 000 zł na rzecz pokrzywdzonej. Oskarżony został również obciążony kosztami postępowania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, przywłaszczenie powierzonych pieniędzy stanowi przestępstwo z art. 284 § 2 k.k.
Uzasadnienie
Oskarżony otrzymał pieniądze na cele remontowe, ale nie wykonał prac ani nie przedstawił rachunków, traktując powierzone środki jak własne. Pieniądz jest rzeczą ruchomą, a zachowanie oskarżonego wyczerpuje znamiona przywłaszczenia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
skazanie
Strona wygrywająca
pokrzywdzona E. G.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Ł. M. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| E. G. | osoba_fizyczna | pokrzywdzona |
| H. S. | osoba_fizyczna | świadek |
Przepisy (7)
Główne
k.k. art. 284 § § 2
Kodeks karny
Przywłaszczenie powierzonej rzeczy ruchomej (w tym pieniędzy), polegające na postąpieniu z nią jak z własną, z zamiarem pozbawienia właściciela prawa własności.
k.k. art. 46 § § 1
Kodeks karny
Obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem lub zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, orzekany na wniosek pokrzywdzonego.
Pomocnicze
k.k. art. 115 § § 9
Kodeks karny
Definicja rzeczy ruchomej, obejmująca również polski pieniądz.
k.k. art. 58 § § 1
Kodeks karny
Zasada ultima ratio, wskazująca na bezwzględną karę pozbawienia wolności jako środek ostateczny.
k.k. art. 53
Kodeks karny
Dyrektywy wymiaru kary, uwzględniające okoliczności podmiotowe i przedmiotowe.
k.k. art. 69 § § 1
Kodeks karny
Warunki warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności.
k.p.k. art. 627
Kodeks postępowania karnego
Zasądzanie od oskarżonego zwrotu wydatków i kosztów sądowych.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Oskarżony przywłaszczył powierzone pieniądze, traktując je jak własne. Brak przedstawienia rachunków i zwrotu pieniędzy potwierdza zamiar przywłaszczenia. Wcześniejsza karalność oskarżonego za przestępstwa przeciwko mieniu uzasadnia surowszą karę i brak możliwości warunkowego zawieszenia.
Odrzucone argumenty
Wyjaśnienia oskarżonego, że prace nie były kontynuowane z powodu braku decyzji co do dachu lub dalszych płatności, zostały uznane za niewiarygodne.
Godne uwagi sformułowania
Oskarżony ani nie przedstawił pokrzywdzonej rachunków za zakup materiałów ani nie zwrócił pieniędzy. W ocenie sądu wyjaśnienia oskarżonego stanowiły wyłącznie linię obrony mającą na celu uniknięcie odpowiedzialności karnej. Tym samym swoim zachowaniem wyczerpał znamiona czynu zabronionego z art. 284 § 2 k.k., gdyż postąpił z powierzonym mu mieniem jak z własnym.
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja znamion przestępstwa przywłaszczenia powierzonych środków pieniężnych oraz stosowanie art. 284 § 2 k.k. w kontekście umów o roboty budowlane/remontowe. Brak możliwości warunkowego zawieszenia kary przy recydywie."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego i nie wprowadza nowych, przełomowych interpretacji prawa.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak łatwo można przekroczyć granicę między zobowiązaniem cywilnym a przestępstwem karnym, gdy dochodzi do nadużycia zaufania w kontekście finansowym. Jest to przykład praktycznego zastosowania prawa karnego w codziennych sytuacjach.
“Zaliczka na remont zniknęła? Sąd wysłał oszusta do więzienia na rok!”
Dane finansowe
WPS: 100 000 PLN
naprawienie_szkody: 90 000 PLN
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyUZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 493/25 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1. USTALENIE FAKTÓW 0.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) Ł. M. czyn opisany w części wstępnej wyroku z tą zmianą, że za datę jego popełnienia przyjęto 30 maja 2024 r., to jest występek z art. 288 § 1 k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty 1.
Pokrzywdzona E. G. zawarła z oskarżonym 11 października 2023 r. umowę o remont budynku położonego w S. , z której wynikało, że dokona ona wpłaty 100 000 zł na pokrycie kosztów materiałów i wykonanych prac, przy czym wynagrodzenie miało być płatne po wykonaniu poszczególnych etapów prac i na podstawie rachunków doręczanych pokrzywdzonej. 2.
Pokrzywdzona 11 października 2023 r. przelała 100 000 zł na rachunek wskazany przez oskarżonego w umowie. 3.
Oskarżony nie wystawił i nie doręczył pokrzywdzonej żadnego rachunku za wykonane prace. 4.
Pokrzywdzona widząc, że pomimo ponagleń, prace remontowe nie były wykonywane od lutego 2024 r. zwróciła się w maju do oskarżonego o zwrot pieniędzy do 30 maja 2024 r. lub o przedstawienie rachunków za zakup materiałów z pieniędzy, które mu przekazała. 5.
Oskarżony ani nie przedstawił pokrzywdzonej rachunków za zakup materiałów ani nie zwrócił pieniędzy. 6.
W remontowanym budynku oskarżony i jego pracownicy do lutego 2024 r. wykonali prace wskazane w załączniku do umowy związane z przygotowaniem budynku do stanu surowego, demontażem starych instalacji i wykuciem 2 otworów drzwiowych. 7.
Oskarżony był kilkakrotnie karany sądownie, w tym za przestępstwo przeciwko mieniu. zeznania pokrzywdzonej zeznania H. S. cz. wyjaśnienia umowa potwierdzenie przelewu wydruk korespondencji zdjęcia informacja dane o karalności 186 177v 177 4 9 12-24 46,75-78 136,137 183 0.1.1.2 Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) Ł. M. czyn opisany w części wstępnej wyroku z tą zmianą, że za datę jego popełnienia przyjęto 30 maja 2024 r., to jest występek z art. 288 § 1 k.k. Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty 8.
Wpłacona kwota 100 000 zł była przeznaczona na pierwszy etap prac, które zakończyły się w lutym 2024 r., a przyczyną tego, że oskarżony nie prowadził dalszych prac, był brak decyzji co do remontu dachu budynku oraz że pokrzywdzona nie zapłaciła dalszej kwoty. cz. wyjaśnienia 177 2. OCena DOWOdów 0.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1-7 zeznania pokrzywdzonej zeznania H. S. cz. wyjaśnienia umowa potwierdzenie przelewu wydruk korespondencji zdjęcia informacja dane o karalności - wiarygodne były zeznania pokrzywdzonej, które znalazły potwierdzenie w treści dowodów z dokumentów, na wiarę zasługiwały również zeznania H. S. , - treść dokumentów nie była kwestionowana przez strony, a ich prawdziwość i autentyczność nie budziły wątpliwości, - sąd dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego tylko w części w jakiej zgodne były z zeznaniami pokrzywdzonej oraz dowodami z dokumentów, albowiem w pozostałym zakresie przeczyły im nie tylko zeznania pokrzywdzonej, w tym złożone w trakcie konfrontacji z nim, ale przede wszystkim treść korespondencji między nimi, 0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 8 cz. wyjaśnienia - niewiarygodne były wyjaśnienia oskarżonego dotyczące istoty postępowania, gdyż przedstawiona przez niego relacja co do tego dlaczego nie kontynuował prac oraz że wpłacona kwota 100 000 zł była przeznaczona na pierwszy etap prac, które zakończyły się w lutym 2024 r., pozostawała nie tylko w sprzeczności z wiarygodnymi zeznaniami pokrzywdzonej, ale przede wszystkim nie znalazła potwierdzenia w treści korespondencji prowadzonej między nimi, z której wynikało, że od marca 2024 r. pokrzywdzona ponaglała go do kontynowania remontu, a oskarżony nie kwestionował, że wróci do prac, lecz przy tym wymawiał się różnymi powodami, w związku z czym zwróciła się do niego w maju 2024 r. o zwrot pieniędzy do 30 maja 2024 r. lub przedstawienie rachunków za zakup materiałów z pieniędzy, które mu przekazała, czego nie uczynił, dlatego też w ocenie sądu wyjaśnienia oskarżonego stanowiły wyłącznie linię obrony mającą na celu uniknięcie odpowiedzialności karnej, zeznania pozostałych świadków pozostałe dowody z dokumentów - dowody te nie miały znaczenia dla ustalenia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☒ 3.1.
Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem 1 Ł. M. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Art. 284 § 2 k.k. stanowi, że kto, przywłaszcza sobie powierzoną mu rzecz ruchomą, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. Przywłaszczenia charakteryzuje się tym, że sprawca postępuje jak z własną, z rzeczą cudzą, która znalazła się w jego legalnym posiadaniu. Dla przypisania czynu zabronionego z art. 284 § 2 k.k. , tj. sprzeniewierzenia, sprawca nie tylko musi działać z zamiarem bezpośrednim pozbawienia osoby uprawnionej możliwości wykonywania przysługującego jej prawa własności, co jest znamieniem typu podstawowego, ale nadto musi mieć świadomość, iż dana rzecz została mu powierzona, tzn. iż jej przywłaszczenie stanowi nadużycie zaufania, jakim obdarzyła go osoba powierzająca rzecz. Zgodnie z definicją z art. 115 § 9 k.k. rzeczą ruchomą jest także polski pieniądz. Na podstawie art. 46 § 1 k.k. w razie skazania sąd może orzec, a na wniosek pokrzywdzonego lub innej osoby uprawnionej orzeka, stosując przepisy prawa cywilnego, obowiązek naprawienia, w całości albo w części, wyrządzonej przestępstwem szkody lub zadośćuczynienia za doznaną krzywdę. Przechodząc do dalszych rozważań sąd nie miał wątpliwości, że pomimo braku podpisów na umowie doszło do jej zawarcia, skoro pokrzywdzona zgodnie z jej treścią wywiązała się ze swojego zobowiązania i 11 października 2023 r. wpłaciła 100 000 zł na rachunek bankowy wskazany przez oskarżonego. Następnie sąd nie miał również wątpliwości, że pieniądze wpłacone przez pokrzywdzoną cały czas stanowiły jej własność - powierzoną oskarżonemu w celu zakupu materiałów. Dopiero po wystawieniu przez oskarżonego rachunku po wykonaniu etapu prac, co wynikało z umowy, cześć tej kwoty mogłaby stanowić jego wynagrodzenia, jednak żaden rachunek za wykonane prace nie został doręczony pokrzywdzonej. Tym samym cała kwota stanowiła jej własność. Pokrzywdzona analizując zakres wykonanych, wstępnych prac oszacowała ich wartość na 10 000 zł i dlatego określiła swoją szkodę na 90 000 zł. Sąd podzielił to stanowisko, a jednocześnie żaden dowód przeciwny nie został przeprowadzony. W ocenie sądu w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy nie budziło wątpliwości, że oskarżony przywłaszczył powierzone mu przez pokrzywdzoną pieniądze, co potwierdzał fakt, że w maju 2024 r. pomimo że zwróciła się ona do niego o zwrot pieniędzy do 30 maja 2024 r. lub o przedstawienie rachunków za zakup materiałów z pieniędzy, które mu przekazała, ani nie przedstawił rachunków ani nie zwrócił pieniędzy. Tym samym swoim zachowaniem wyczerpał znamiona czynu zabronionego z art. 284 § 2 k.k. , gdyż postąpił z powierzonym mu mieniem jak z własnym. Jednocześnie wina oskarżonego nie budziła wątpliwości, gdyż nie zachodziły żadne okoliczności wyłączające lub ograniczające poczytalność sprawcy. ☐ 3.2.
Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.3.
Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.4.
Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☐ 3.5.
Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia 4. KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności Ł. M. 1 1 - na podstawie art. 284 § 2 k.k. wymierzono oskarżonemu karę roku pozbawienia wolności, - przy wyborze rodzaju kary sąd miał na uwadze zasadę ultima ratio bezwzględnej kary pozbawienia wolności wyrażoną w art. 58 § 1 k.k. i nie widząc możliwości osiągnięcia celów kary na innej drodze, orzekł karę pozbawienia wolności, gdyż sposób życia oskarżonego przed popełnieniem przestępstwa, w tym kilkakrotna karalność, w szczególności za oszustwo, a nadto okoliczności popełnienia przestępstwa, gdyż zwodził on pokrzywdzoną przez kilka miesięcy, świadczyły o wysokim stopniu jego demoralizacji i lekceważeniu porządku prawnego, - przy wymiarze kary sąd miał na uwadze wszelkie okoliczności podmiotowe i przedmiotowe, leżące w granicach cech przypisanego oskarżonemu przestępstwa, a także dotyczące osoby sprawcy i mające znaczenie dla wymiaru kary wynikające z dyrektyw wskazanych w art. 53 k.k. , - wymierzona kara dolegliwością swoją nie przekraczała stopnia winy, który był znaczny, gdyż oskarżony będąc osobą o normalnym rozwoju miał świadomość, że takie zachowanie stanowi przestępstwo, tym bardziej, że był już skazany za występek przeciwko mieniu, - stopień społecznej szkodliwości czynu był znaczny, gdyż oskarżony z zamiarem bezpośrednim godził w cudze mienie, a wyrządzona szkoda była wysoka, - sąd nie dopatrzył się co do zasady okoliczności łagodzących, - kara w takim wymiarze spełni przede wszystkim cele w zakresie społecznego oddziaływania, w tym kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, a nadto osiągnie cele zapobiegawcze i wychowawcze w stosunku do samego oskarżonego, gdyż będzie efektywnie wykonywana i będzie jednocześnie napomnieniem, by przestrzegał prawa i nie popełniał przestępstw w przyszłości, 2 1 na podstawie art. 46 § 1 k.k. orzeczono wobec oskarżonego obowiązek naprawienia szkody wyrządzonej przestępstwem poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonej 90 000 zł, która to kwota wynikała wprost z dowodów z dokumentów i zeznań pokrzywdzonej, 5. 1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 1.6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę Brak było podstaw do zastosowania wobec oskarżonego warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności. Zgodnie z art. 69 § 1 k.k. sąd może warunkowo zawiesić wykonanie kary pozbawienia wolności orzeczonej w wymiarze nieprzekraczającym roku, jeżeli sprawca w czasie popełnienia przestępstwa nie był skazany na karę pozbawienia wolności i jest to wystarczające dla osiągnięcia wobec niego celów kary, a w szczególności zapobieżenia powrotowi do przestępstwa. Tym czasem oskarżony w czasie popełnienia przestępstwa będącego przedmiotem rozpoznania w niniejszym postępowaniu, był już skazany wcześniejszym wyrokiem na karę pozbawienia wolności. Tak więc warunkowe zawieszenie kary pozbawienia wolności było niemożliwe. 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 3 na podstawie art. 627 k.p.k. zasądzono od oskarżonego na rzecz oskarżycielki posiłkowej zwrot wydatków w kwocie 1368 zł z tytułu ustanowienia pełnomocnika, 4 na podstawie art. 627 k.p.k. zasądzono od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w kwocie 220 zł, w tym opłatę w wysokości 180 zł. 6. 1PodpisPotrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI