II K 490/19
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Rejonowy w Legionowie skazał oskarżonego za groźby karalne, naruszenie czynności narządów ciała oraz uporczywe nękanie, orzekając karę łączną ograniczenia wolności i zobowiązując do określonych zachowań.
Oskarżony J. M. został uznany winnym popełnienia trzech przestępstw: groźby karalnej pozbawienia życia, spowodowania obrażeń ciała (stłuczenie twarzy) oraz uporczywego nękania pokrzywdzonej M. M. poprzez wiadomości SMS i połączenia telefoniczne, a także nachodzenie. Sąd orzekł kary jednostkowe za każdy czyn, a następnie połączył je w karę łączną 1 roku ograniczenia wolności, polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej pracy na cele społeczne. Dodatkowo, zobowiązano oskarżonego do wykonywania pracy zarobkowej, powstrzymywania się od nadużywania alkoholu oraz zakazano mu kontaktowania się i zbliżania do pokrzywdzonej.
Sąd Rejonowy w Legionowie, w składzie SSO Grzegorz Woźniak, rozpoznał sprawę przeciwko J. M., oskarżonemu o popełnienie trzech przestępstw. Oskarżony został uznany winnym groźby karalnej pozbawienia życia M. M. (art. 190 § 1 k.k.), spowodowania u niej obrażeń ciała w postaci stłuczenia twarzy, stanowiących naruszenie czynności narządów ciała na czas poniżej 7 dni (art. 157 § 2 k.k.), a także uporczywego nękania pokrzywdzonej poprzez wysyłanie wiadomości SMS z groźbami karalnymi i wykonywanie licznych połączeń telefonicznych, co wzbudziło u niej uzasadnioną obawę zagrożenia i istotnie naruszało jej prywatność (art. 190a § 1 k.k. w zb. z art. 190 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.). Sąd, stosując Kodeks Karny w brzmieniu obowiązującym do 31 marca 2020 r., wymierzył oskarżonemu kary jednostkowe: 50 stawek dziennych grzywny (po 10 zł każda) za groźbę, 6 miesięcy ograniczenia wolności za spowodowanie obrażeń, oraz 10 miesięcy ograniczenia wolności za uporczywe nękanie. Następnie, na mocy art. 85 i 86 k.k., połączył kary ograniczenia wolności i orzekł karę łączną 1 roku ograniczenia wolności, polegającą na wykonywaniu 30 godzin nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne miesięcznie. Dodatkowo, na mocy art. 34 § 3 k.k. w zw. z art. 72 § 1 k.k., zobowiązano oskarżonego do wykonywania pracy zarobkowej, powstrzymywania się od nadużywania alkoholu oraz zakazano mu intencjonalnego kontaktowania się z M. M. i zbliżania do niej na odległość mniejszą niż 100 metrów w miejscach jej zamieszkania i pracy, przez cały okres wykonywania kary łącznej. Na koniec, zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej kwotę 442,80 zł tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz zwolniono oskarżonego z obowiązku zwrotu kosztów sądowych.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (4)
Odpowiedź sądu
Tak, oskarżony J. M. został uznany winnym popełnienia czynu z art. 190 § 1 k.k.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że oskarżony groził pokrzywdzonej pozbawieniem życia, co wzbudziło w niej uzasadnioną obawę.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
skazujący
Strona wygrywająca
Prokurator
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| J. M. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| M. M. | osoba_fizyczna | pokrzywdzona |
Przepisy (14)
Główne
k.k. art. 190 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 157 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 190a § 1
Kodeks karny
Pomocnicze
k.k. art. 11 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 3 § 3
Kodeks karny
k.k. art. 37a
Kodeks karny
k.k. art. 85 § 1 i 2
Kodeks karny
k.k. art. 86 § 1 i 2
Kodeks karny
k.k. art. 34 § 3
Kodeks karny
k.k. art. 72 § 1 pkt. 4, 5 i 7a
Kodeks karny
k.p.k. art. 619 § 1
Kodeks postępowania karnego
u.p.a. art. 29 § 1
Ustawa prawo o adwokaturze
u.o.w.s.k. art. 17 § 1
Ustawa o opłatach w sprawach karnych
k.k. art. 4 § 1
Kodeks karny
Argumenty
Godne uwagi sformułowania
groził M. M. pozbawieniem życia, co wzbudziło w pokrzywdzonej uzasadnioną obawę ich spełnienia spowodował u niej obrażenia ciała w postaci stłuczenia twarzy z otarciem naskórka w okolicy kąta przyśrodkowego oka lewego oraz zaczerwienieniem i obrzękiem tkanek policzka lewego, stanowiące naruszenie czynności narządów ciała na czas poniżej 7 dni uporczywie nękał M. M. wzbudzając w niej uzasadnione okolicznościami tj. poprzez nachodzenie w miejscu zamieszkania i pracy w W. , wysyłanie licznych wiadomości sms z groźbami karalnymi pozbawienia życia i zdrowia, co wzbudziło w pokrzywdzonej uzasadnioną obawę zagrożenia oraz istotnie naruszał jej prywatność kara łączna 1 roku ograniczenia wolności, polegającej na wykonywaniu 30 godzin nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne, w stosunku miesięcznym zobowiązuje oskarżonego do wykonywania pracy zarobkowej, powstrzymywania się od nadużywania alkoholu, intencjonalnego kontaktowania się z M. M. i zbliżania do niej, każdorazowego miejsca jej zamieszkania i pracy na odległość mniejszą niż 100 metrów
Skład orzekający
Grzegorz Woźniak
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "interpretacja i stosowanie przepisów dotyczących groźby karalnej, naruszenia czynności narządów ciała oraz uporczywego nękania, a także zasady orzekania kary łącznej i środków karnych w sprawach o te przestępstwa."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy konkretnego stanu faktycznego i nie wprowadza nowych, przełomowych interpretacji prawnych. Orzeczenie ma charakter rutynowy w kontekście stosowania przepisów prawa karnego.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa jest interesująca ze względu na połączenie różnych typów przestępstw (groźba, uszkodzenie ciała, stalking) oraz zastosowanie kary łącznej ograniczenia wolności z dodatkowymi obowiązkami, co pokazuje kompleksowe podejście sądu do resocjalizacji i ochrony ofiary.
“Groził, uderzył, nękał – sąd wymierzył karę łączną i nałożył surowe obowiązki.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II K 490/19 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 30 grudnia 2020 r. Sąd Rejonowy w Legionowie w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący: S.S.R. Grzegorz Woźniak Protokolant: Kinga Grzywacz przy udziale Prokurator Anny Tondery - Wolińskiej po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30.12.2020 r. sprawy przeciwko J. M. urodz. (...) w W. synowi J. i A. z d. B. oskarżonego o to, że: 1. w dniu 29 września 2018 roku w J. woj. (...) groził M. M. pozbawieniem życia, co wzbudziło w pokrzywdzonej uzasadnioną obawę ich spełnienia, tj. o czyn z art. 190 § 1 k.k. 2. w miejscu i czasie jak w pkt 1 uderzając w twarz M. M. spowodował u niej obrażenia ciała w postaci stłuczenia twarzy z otarciem naskórka w okolicy kąta przyśrodkowego oka lewego oraz zaczerwienieniem i obrzękiem tkanek policzka lewego, stanowiące naruszenie czynności narządów ciała na czas poniżej 7 dni, tj. o czyn z art. 157 § 2 k.k. 3. w czasie od dnia 30 września 2018 roku do dnia 09 maja 2019 roku w W. bezpośrednio poprzez wysyłanie wiadomości sms oraz wykonywanie licznych połączeń telefonicznych uporczywie nękał M. M. wzbudzając w niej uzasadnione okolicznościami tj. poprzez nachodzenie w miejscu zamieszkania i pracy w W. , wysyłanie licznych wiadomości sms z groźbami karalnymi pozbawienia życia i zdrowia, co wzbudziło w pokrzywdzonej uzasadnioną obawę zagrożenia oraz istotnie naruszał jej prywatność, tj. o czyn z art. 190a § 1 k.k. w zb. z art.190 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. orzeka I. Na mocy art. 4 § 1 k.k. stosuje wobec oskarżonego Kodeks Karny w brzmieniu obowiązującym do dnia wejście w życie ustawy z dnia 31 marca 2020 r. (Dz. U. poz. 586), zwany dalej „ k.k. ”. II. Uznaje oskarżonego J. M. za winnego popełniania zarzucanego mu w punkcie 1 aktu oskarżenia czynu, stanowiącego przestępstwo z art. 190 § 1 k.k. i za to na mocy powołanego przepisu wymierza mu karę 50 stawek dziennych grzywny, oznaczając wysokość jednej stawki na kwotę 10 złotych. III. Uznaje oskarżonego J. M. za winnego popełniania zarzucanego mu w punkcie 2 aktu oskarżenia czynu, stanowiącego przestępstwo z art. 157 § 2 k.k. i za to na mocy powołanego przepisu wymierza mu karę 6 miesięcy ograniczenia wolności, polegającej, na wykonywaniu 30 godzin nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne, w stosunku miesięcznym. IV. Uznaje oskarżonego J. M. za winnego popełniania zarzucanego mu w punkcie 3 aktu oskarżenia czynu, stanowiącego przestępstwo z art. 190a § 1 k.k. w zb. z art.190 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i za to na mocy art. 190a § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. , przy zastosowaniu art. 37a k.k. wymierza mu karę 10 miesięcy ograniczenia wolności, polegającej na wykonywaniu 30 godzin nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne, w stosunku miesięcznym. V. Na mocy art. 85 § 1 i 2 k.k. w zw. z art. 86 § 1 i 2 k.k. kary wymierzone oskarżonemu w punktach III i IV wyroku łączy i orzeka karę łączną 1 roku ograniczenia wolności, polegającej na wykonywaniu 30 godzin nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne, w stosunku miesięcznym. VI. Na mocy art. 34 § 3 k.k. w zw. z art. 72 § 1 pkt. 4, 5 i 7a k.k. zobowiązuje oskarżonego do wykonywania pracy zarobkowej, powstrzymywania się od nadużywania alkoholu, intencjonalnego kontaktowania się z M. M. i zbliżania do niej, każdorazowego miejsca jej zamieszkania i pracy na odległość mniejszą niż 100 metrów, w okresie wykonywania kary łącznej orzeczonej w punkcie V wyroku. VII. Na podstawie art. 619 § 1 k.p.k. w zw. z art. 29 ust. 1 ustawy prawo o adwokaturze zasądza od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej (...) kwotę 442,80 złotych tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. VIII. Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 17 ust. 1 Ustawy o opłatach w sprawach karnych zwalnia oskarżonego z obowiązku zwrotu kosztów sądowych i przejmuje je na rzecz Skarbu Państwa.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI