II K 486/18

Sygn. akt II K 486/18 WYROK ŁĄCZNY W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 13 grudnia 2018 roku Sąd Rejonowy w Giżycku w II Wydziale Karnym w składzie: Przewodniczący : SSR Katarzyna Garbarczyk Protokolant : st. sekr. sąd. Aneta Dybikowska w obecności Prokuratora Prokuratury Rejonowej w G. – Sebastiana Pilch po rozpoznaniu w dniu 13.12.2018 roku sprawy: M. W. syna S. i D. z d. S. urodz. (...) w K. skazanego prawomocnymi wyrokami: I. Sądu Rejonowego w Kętrzynie z dnia 24 listopada 2016 r. w sprawie sygn. akt IIK 330/16 za przestępstwo z art. 191§1 kk w zw. z art. 64§1 kk w zw. z art. 57a§1 kk , popełnione w dniu 08 czerwca 2016 roku, na karę 2 (dwa) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę 12 ( dwanaście) miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydzieści) godzin w stosunku miesięcznym, na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczono okres zatrzymania w dniu 10 czerwca 2016 roku, nadto orzeczono od oskarżonego nawiązkę na rzecz pokrzywdzonej. Karę pozbawienia wolności skazany odbył w okresie od 09 sierpnia 2017 roku do 06 października 2017 roku. Postanowieniem SR w Kętrzynie z dnia 28.02.2018 r. w sprawie IIKo 59/18 zarządzono wobec skazanego wykonanie zastępczej kary 179 dni pozbawienia wolności w miejsce niewykonanej w części przez niego kary 12 miesięcy ograniczenia wolności orzeczonej wyrokiem SR w Kętrzynie w sprawie IIK 330/16. Początek odbywania kary 24 czerwca 2018 roku- koniec kary 20 grudnia 2018 roku. II. Sądu Rejonowego w Giżycku z dnia 27 stycznia 2017 roku, w sprawie IIK 420/16 za przestępstwo popełnione w dniu 08 maja 2016 roku, z art. 217§1 kk w zw. z art. 64§1 kk na karę 6 (sześć) miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 24 ( dwadzieścia cztery) godzin w stosunku miesięcznym, nadto orzeczono od oskarżonego nawiązkę na rzecz pokrzywdzonego. Postanowieniem SR w Kętrzynie z dnia 12.03.2018 r. w sprawie IIKo 303/18 zarządzono wobec skazanego zastępczą karę 81 (osiemdziesiąt jeden) dni pozbawienia wolności w miejsce niewykonanej częściowo kary 6 (sześć) miesięcy ograniczenia wolności orzeczonej wyrokiem SR w Giżycku w sprawie II K 420/16. Początek odbywania kary 20 grudnia 2018 roku - koniec kary 11 marca 2019 roku. orzeka 1. Na podstawie art. 569§1kpk w zw. z art. 85§1, 2 i 3 kk , art. 85a kk , art. 86§1 i 3 kk łączy skazanemu M. W. kary ograniczenia wolności orzeczone wyrokami opisanymi w pkt I i II i wymierza mu karę łączną 1 (jeden) roku i 5 (pięć) miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydzieści) godzin w stosunku miesięcznym. 2. Na podstawie art. 577 kpk na poczet orzeczonej kary łącznej ograniczenia wolności zalicza skazanemu okres wykonanej kary ograniczenia wolności orzeczonej w sprawie IIK 420/16 w ilości 17 (siedemnaście) dni, okres wykonanej kary ograniczenia wolności orzeczonej w sprawie IIK 330/16 w ilości 1 (jeden) dnia oraz okres kary zastępczej zarządzonej w miejsce niewykonanej kary ograniczenia wolności w sprawie IIK 330/16 od dnia 24 czerwca 2018 roku do dnia 13 grudnia 2018 roku, uznając w tym zakresie karę ograniczenia wolności wykonaną w ilości 344 ( trzysta czterdzieści cztery) dni. 3. W pozostałym zakresie nie objętym wyrokiem łącznym połączone wyroki podlegają odrębnemu wykonaniu. 4. Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokata T. S. kwotę 147,60 ( sto czterdzieści siedem 60/100) złotych, w tym 27,60 ( dwadzieścia siedem 60/100) złotych tytułem 23 % podatku VAT. 5. Kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa. Sygn. akt II K 486/18 UZASADNIENIE Na podstawie zebranych dowodów Sąd ustalił następujący stan faktyczny: M. W. został skazany prawomocnymi wyrokami, na mocy których orzeczono wobec w/w kary obecnie podlegające wykonaniu, tj. skazany wyrokami : I. Sądu Rejonowego w Kętrzynie z dnia 24 listopada 2016 r. w sprawie sygn. akt IIK 330/16 za przestępstwo z art. 191§1 kk w zw. z art. 64§1 kk w zw. z art. 57a§1 kk , popełnione w dniu 08 czerwca 2016 roku, na karę 2 (dwa) miesięcy pozbawienia wolności oraz karę 12 ( dwanaście) miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydzieści) godzin w stosunku miesięcznym, na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczono okres zatrzymania w dniu 10 czerwca 2016 roku, nadto orzeczono od oskarżonego nawiązkę na rzecz pokrzywdzonej. Karę pozbawienia wolności skazany odbył w okresie od 09 sierpnia 2017 roku do 06 października 2017 roku. Postanowieniem SR w Kętrzynie z dnia 28.02.2018 r. w sprawie IIKo 59/18 zarządzono wobec skazanego wykonanie zastępczej kary 179 dni pozbawienia wolności w miejsce niewykonanej w części przez niego kary 12 miesięcy ograniczenia wolności orzeczonej wyrokiem SR w Kętrzynie w sprawie IIK 330/16. Początek odbywania kary 24 czerwca 2018 roku- koniec kary 20 grudnia 2018 roku. II. Sądu Rejonowego w Giżycku z dnia 27 stycznia 2017 roku, w sprawie IIK 420/16 za przestępstwo popełnione w dniu 08 maja 2016 roku, z art. 217§1 kk w zw. z art. 64§1 kk na karę 6 (sześć) miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 24 ( dwadzieścia cztery) godzin w stosunku miesięcznym, nadto orzeczono od oskarżonego nawiązkę na rzecz pokrzywdzonego. Postanowieniem SR w Kętrzynie z dnia 12.03.2018 r. w sprawie IIKo 303/18 zarządzono wobec skazanego zastępczą karę 81 (osiemdziesiąt jeden) dni pozbawienia wolności w miejsce niewykonanej częściowo kary 6 (sześć) miesięcy ograniczenia wolności orzeczonej wyrokiem SR w Giżycku w sprawie II K 420/16. Początek odbywania kary 20 grudnia 2018 roku - koniec kary 11 marca 2019 roku. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o dowody tj.: akta spraw: IIK 330/16, IIK 420/16, nadto o opinię k. 16, informację k. 17-20, kartę karną 21-23. W myśl postanowień art. 85§ 1 kk - jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu, sąd orzeka karę łączną. Zgodnie z § 2 tego artykułu -podstawą orzeczenia kary łącznej są wymierzone i podlegające wykonaniu, z zastrzeżeniem art. 89 , w całości lub w części kary lub kary łączne za przestępstwa, o których mowa w § 1 . Jeżeli po rozpoczęciu, a przed zakończeniem wykonywania kary lub kary łącznej sprawca popełnił przestępstwo, za które orzeczono karę tego samego rodzaju lub inną podlegającą łączeniu, orzeczona kara nie podlega łączeniu z karą odbywaną w czasie popełnienia czynu – o czym mówi §3 art. 85kk . Zgodnie natomiast z art. 86§ 1 kk Sąd wymierza karę łączną w granicach od najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy, nie przekraczając jednak 810 stawek dziennych grzywny, 2 lat ograniczenia wolności albo 20 lat pozbawienia wolności; karę pozbawienia wolności wymierza się w miesiącach i latach. §3 tego artykułu stanowi, iż wymierzając karę łączną ograniczenia wolności, sąd określa na nowo obowiązki lub wymiar potrącenia, o których mowa w art. 34 § 1a, a także może nałożyć na sprawcę obowiązki wymienione w art. 72 § 1 pkt 2 -7a, jak również orzec świadczenie pieniężne wymienione w art. 39 pkt 7 . Sąd działając na podstawie art. 569§1kpk w zw. z art. 85§1, 2 i 3 kk , art. 85a kk , art. 86§1 i 3 kk połączył skazanemu M. W. kary ograniczenia wolności orzeczone wyrokami opisanymi w pkt I i II i wymierzył mu karę łączną 1 (jeden) roku i 5 (pięć) miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydzieści) godzin w stosunku miesięcznym. W tym miejscu podnieść należy, że podlegającymi łączeniu mogą być zarówno kary orzeczone jako typowe kary jednostkowe lub kary łączne, jak też kary mieszane (sekwencja kar) z art. 37 b KK . O ile bowiem, co oczywiste, nie podlegają łączeniu kara pozbawienia wolności z karą ograniczenia wolności w zakresie, w jakim tworzą jedną karę mieszaną (nie zostały wszak orzeczone za dwa lub więcej przestępstw, ale za jedno z nich), o tyle kary te podlegają łączeniu z innymi karami pozbawienia wolności i ograniczenia wolności orzeczonymi zarówno jako kary mieszane, jak i typowe kary jednostkowe i łączne ( Kara łączna i wyrok łączny, Dariusz Kala i Maja Klubińska, KRAJOWA SZKOŁA SĄDOWNICTWA I PROKURATURY, Kraków 2017 r., str. 120) Przy wymiarze kary łącznej Sąd kierował się częściowo zasadą absorpcji (najsurowsza kara jednostkowa została wymierzona w wysokości 12 miesięcy ograniczenia wolności w sprawie IIK 330/16), częściowo zasadą kumulacji ( suma kar jednostkowych to 1 rok i 6 miesięcy ograniczenia wolności). Stosując przy wymiarze kary łącznej jednocześnie zasadę absorpcji i kumulacji, Sąd uwzględnił stopień zawinienia oskarżonego – przestępstw dopuścił się z winy umyślnej- wagę tych czynów, ich stopień społecznej szkodliwości. Zauważyć należy, że M. W. wielokrotnie już wchodził w konflikt z prawem, o czym świadczą dane o jego karalności ( karta karna k. 21-23). Występków, za które był karany wcześniej także dopuszczał się z winy umyślnej. Powyższe wskazuje, że nie jest on sprawcą „przypadkowym”, który nieświadomie wkroczył na drogę przestępstwa. Już jako osiemnastolatek dopuścił się pierwszego występku i pomimo orzeczonej wówczas kary wolnościowej, nie skorzystał z danej mu szansy- ponownie popełniając kolejne przestępstwa, w tym jako recydywista. Mając to na uwadze stwierdzić należy, że skazany lekceważy swoim postępowaniem zasady prawa, że dotychczas orzekane wobec niego kary nie przyniosły pożądanego skutku. Taka postawa skazanego powinna spotkać się ze zdecydowaną reakcją i naganą. Nadmienić należy, że skazany uchylał się od wykonywania kar ograniczenia wolności orzeczonych w sprawach IIK 330/16 i IIK 420/16, co spowodowało, iż zamieniono je na kary zastępcze pozbawienia wolności. Powyższe także w sposób jednoznaczny każe oceniać postawę M. W. wobec przestrzegania norm prawnych. Jako okoliczność przemawiającą na korzyść skazanego, Sąd wziął pod uwagę pozytywną opinię z okresu jego pobytu w zakładzie karnym (opinia k. 16). W świetle powyższego Sąd doszedł do przekonania, że zastosowanie zasady mieszanej tj. częściowej kumulacji i częściowej absorpcji, ale w konsekwencji nieznaczna redukcja kar jest w pełni uzasadniona. Zważywszy, że kara pozbawienia wolności orzeczona wobec skazanego w sprawie IIK 330/16 została już wykonana, przy uwzględnieniu uwag poczynionych wyżej- nie mogła ona zostać objęta wyrokiem łącznym z uwagi na brak podstaw prawnych w tym zakresie. W myśl postanowień art. 577 kpk na poczet orzeczonej kary łącznej ograniczenia wolności zaliczono skazanemu okres wykonanej kary ograniczenia wolności orzeczonej w sprawie IIK 420/16 w ilości 17 (siedemnaście) dni, okres wykonanej kary ograniczenia wolności orzeczonej w sprawie IIK 330/16 w ilości 1 (jeden) dnia oraz okres kary zastępczej zarządzonej w miejsce niewykonanej kary ograniczenia wolności w sprawie IIK 330/16 od dnia 24 czerwca 2018 roku do dnia 13 grudnia 2018 roku, uznając w tym zakresie karę ograniczenia wolności wykonaną w ilości 344 ( trzysta czterdzieści cztery) dni. Zgodnie z treścią art. 576§1kpk orzeczono o odrębnym wykonaniu połączonych wyroków w zakresie nie objętym wyrokiem łącznym. Zasądzając od Skarbu Państwa na rzecz adwokata T. S. kwotę 147,60 ( sto czterdzieści siedem 60/100) złotych, w tym 27,60 ( dwadzieścia siedem 60/100) złotych tytułem 23 % podatku VAT. Sąd kierował się postanowieniami Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu. Kosztami postępowania obciążono Skarb Państwa.