WZ 25/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy uchylił postanowienie o ukaraniu świadka karą pieniężną za nieusprawiedliwione niestawiennictwo na rozprawie, uznając jego nieobecność za usprawiedliwioną mimo nienależytego sposobu usprawiedliwienia.
Świadek K.S. nie stawił się na rozprawie w Wojskowym Sądzie Okręgowym, usprawiedliwiając się zwolnieniem lekarskim przesłanym faksem. Sąd Okręgowy nałożył na niego karę pieniężną. Świadek złożył zażalenie, podnosząc poważne problemy zdrowotne i przekonanie o należytości usprawiedliwienia. Sąd Najwyższy, rozpoznając zażalenie, uchylił zaskarżone postanowienie, uznając nieobecność świadka za usprawiedliwioną, biorąc pod uwagę jego stan zdrowia i przekonanie o prawidłowym usprawiedliwieniu.
Sprawa dotyczyła zażalenia świadka K.S. na postanowienie Wojskowego Sądu Okręgowego w P. z dnia 11 września 2013 r. o ukaraniu go karą pieniężną w wysokości 1000 zł za nieusprawiedliwione niestawiennictwo na rozprawie. Świadek, wezwany na rozprawę w dniu 11 września 2013 r., nie stawił się, przesyłając jednak w dniu 9 września 2013 r. kserokopię zwolnienia lekarskiego. Wojskowy Sąd Okręgowy uznał usprawiedliwienie za nienależyte. Świadek w zażaleniu podniósł, że jest po poważnych problemach kardiologicznych i przebywał na zwolnieniu lekarskim, a o braku możliwości stawiennictwa dowiedział się późno. Zapewniono go telefonicznie, że przesłane zwolnienie jest wystarczające. Sąd Najwyższy, analizując okoliczności, uznał nieobecność świadka za usprawiedliwioną, biorąc pod uwagę jego stan zdrowia, przekonanie o należytości usprawiedliwienia oraz zapewnienia uzyskane od sekretariatu sądu. W związku z tym Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, nieobecność świadka na rozprawie należy uznać za usprawiedliwioną, nawet jeśli sposób usprawiedliwienia nie był w pełni należyty, jeśli świadek był przekonany o jego poprawności i nie mógł stawić się z przyczyn zdrowotnych.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że mimo nienależytego sposobu usprawiedliwienia nieobecności, sama nieobecność świadka była usprawiedliwiona ze względu na jego stan zdrowia, przekonanie o poprawności usprawiedliwienia (potwierdzone przez sekretariat) oraz brak możliwości stawiennictwa.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
uchylenie postanowienia
Strona wygrywająca
świadek K. S.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. Ż. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| K. S. | osoba_fizyczna | świadek |
Przepisy (2)
Główne
k.p.k. art. 463 § § 1
Kodeks postępowania karnego
Podstawa do przekazania zażalenia świadka do rozpoznania Sądowi Najwyższemu.
Pomocnicze
k.k. art. 231 § § 2
Kodeks karny
Przepis, z którego wynikało oskarżenie w sprawie głównej, nie bezpośrednio związany z rozstrzygnięciem w przedmiocie zażalenia.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Świadek był poważnie chory i przebywał na zwolnieniu lekarskim. Świadek był przekonany o należytości usprawiedliwienia swojej nieobecności, co zostało mu potwierdzone telefonicznie przez sekretariat sądu. Świadek usprawiedliwiał poprzednie nieobecności w podobny sposób, co było akceptowane przez sąd.
Odrzucone argumenty
Nienależyty sposób usprawiedliwienia nieobecności (przesłanie kserokopii zwolnienia faksem, a nie oryginału).
Godne uwagi sformułowania
świadek został prawidłowo i z dużym wyprzedzeniem wezwany na wyznaczony termin rozprawy, został także pouczony o sposobie i terminie usprawiedliwienia nieobecności z powodu choroby, a nie usprawiedliwił swej nieobecności należycie. świadek jest po przebytym zawale mięśnia sercowego powikłanym nagłym zatrzymaniem krążenia, leczonym angioplastyką lewej tętnicy wieńcowej z implantacją stentu oraz powikłaniem tamponady serca, leczonym operacyjnie (odbarczenie tamponady i pomostowanie naczyń wieńcowych). O powyższym powiadomił Sąd w poniedziałek (9.09.2013 r.) przesyłając faksem zwolnienie lekarskie, a w rozmowie telefonicznej z sekretariatem Sądu upewnił się, że przesłane zwolnienie lekarskie na druku L4 jest wystarczającym dokumentem usprawiedliwiającym jego nieobecność na rozprawie, zwłaszcza, że uprzednią nieobecność na rozprawie usprawiedliwił w ten sam sposób. mimo usprawiedliwienia przez świadka swej nieobecności na rozprawie w nienależyty sposób, samą nieobecność świadka na rozprawie należało uznać za usprawiedliwioną. Bezsporne jest bowiem, że w dniu 11 września 2013 r. świadek na rozprawie nie mógł się stawić oraz to, że był przekonany, że swą nieobecność usprawiedliwia należycie w czym upewniła go rozmowa w dniu 9 września 2013 r. z Sekretariatem Sądu, oraz sposób usprawiedliwienia poprzedniej nieobecności na rozprawie.
Skład orzekający
Marian Buliński
przewodniczący-sprawozdawca
Jan Bogdan Rychlicki
członek
Andrzej Tomczyk
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Usprawiedliwienie nieobecności świadka ze względów zdrowotnych, nawet przy nienależytym formalnie sposobie usprawiedliwienia, jeśli świadek działał w dobrej wierze i uzyskał zapewnienie od sądu."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej w postępowaniu karnym, gdzie kluczowe są okoliczności faktyczne i dobra wiara strony.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje, jak ważne jest indywidualne podejście sądu do sytuacji świadka, zwłaszcza w kontekście poważnych problemów zdrowotnych, oraz jak komunikacja z sekretariatem sądu może wpłynąć na rozstrzygnięcie.
“Choroba świadka i rozmowa z sekretariatem sądu – jak to uratowało go przed karą pieniężną?”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt: WZ 25/13 POSTANOWIENIE Dnia 23 października 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marian Buliński (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Jan Bogdan Rychlicki SSN Andrzej Tomczyk w sprawie kmdr. rez. M. Ż. i innych oskarżonych z art. 231 § 2 k.k. i innych po rozpoznaniu w Izbie Wojskowej na posiedzeniu, bez udziału stron, w dniu 23 października 2013 r., zażalenia świadka K. S. na postanowienie Wojskowego Sądu Okręgowego w P. z dnia 11 września 2013 r., o ukaraniu karą pieniężną za nieusprawiedliwione niestawiennictwo na rozprawie p o s t a n o w i ł uchylić zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Wojskowy Sąd Okręgowy wezwał świadka K.S. do stawienia się na rozprawę w dniu 11 września 2013 r. w sprawie So …/13. Na tę rozprawę świadek nie stawił się. Do Sądu w dniu 9 września 2013 r. wpłynęła kserokopia zwolnienia lekarskiego świadka K. S. na druku ZUZ ZLA. W tej sytuacji Wojskowy Sąd Okręgowy w P. na rozprawie w dniu 11 września 2013 r. nałożył na świadka K. S. karę pieniężną w wysokości 1000 zł, albowiem świadek został prawidłowo i z dużym wyprzedzeniem wezwany na wyznaczony termin rozprawy, został także pouczony o sposobie i terminie usprawiedliwienia nieobecności z powodu choroby, a nie usprawiedliwił swej nieobecności należycie. Zażalenie na to postanowienie złożył świadek K. S. podnosząc, że jest po przebytym zawale mięśnia sercowego powikłanym nagłym zatrzymaniem krążenia, leczonym angioplastyką lewej tętnicy wieńcowej z implantacją stentu oraz powikłaniem tamponady serca, leczonym operacyjnie (odbarczenie tamponady i pomostowanie naczyń wieńcowych). Z tego względu przebywał na zwolnieniu lekarskim od 20 marca 2013 r. do 6 września 2013 r. W dniu 6 września 2013 r. ( w piątek po godzinach urzędowania Sądu ) otrzymał kolejne zwolnienie lekarskie od 7 września do 17 października 2013 r. Dopiero wówczas dowiedział się o braku możliwości stawiennictwa na rozprawie. O powyższym powiadomił Sąd w poniedziałek (9.09.2013 r.) przesyłając faksem zwolnienie lekarskie, a w rozmowie telefonicznej z sekretariatem Sądu upewnił się, że przesłane zwolnienie lekarskie na druku L4 jest wystarczającym dokumentem usprawiedliwiającym jego nieobecność na rozprawie, zwłaszcza, że uprzednią nieobecność na rozprawie usprawiedliwił w ten sam sposób. Wojskowy Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 7 października 2013 r. postanowił na podstawie art. 463 § 1 k.p.k. zażalenie świadka K. S. przekazać do rozpoznania Sądowi Najwyższemu Izbie Wojskowej. W tej sytuacji Sąd Najwyższy zważył co następuje. Analizując podniesione przez skarżącego okoliczności, że mimo usprawiedliwienia przez świadka swej nieobecności na rozprawie w nienależyty sposób, samą nieobecność świadka na rozprawie należało uznać za usprawiedliwioną. Bezsporne jest bowiem, że w dniu 11 września 2013 r. świadek na rozprawie nie mógł się stawić oraz to, że był przekonany, że swą nieobecność usprawiedliwia należycie w czym upewniła go rozmowa w dniu 9 września 2013 r. z Sekretariatem Sądu, oraz sposób usprawiedliwienia poprzedniej nieobecności na rozprawie. Mając to na uwadze Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI