II K 455/25

UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt II K 455/25 R. wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1. USTALENIE FAKTÓW 0.1. Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) I. K. 1. czyn opisany w pkt 1 wyroku, tj. występek z art. 178a § 1 k.k. i z art. 178b k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. 2. czyn opisany w pkt 2 wyroku, to jest występek z art. 62 ust. 1 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz.U. z 2023 r. poz. 1939 j.t. z późn. zm.) Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty 1. 
        Oskarżony 19 lutego 2025 r. około 16:40 w Ł. , prowadził w ruchu lądowym samochód osobowy L. (...) o nr rej. (...) , będąc pod wpływem substancji psychotropowej w postaci amfetaminy w stężeniu 347,1 ng/ml. 2. 
        Pomimo wydania polecenia do zatrzymania poprzez użycie sygnałów świetlnych i dźwiękowych przez funkcjonariuszy Policji poruszających się oznakowanym pojazdem służbowym, oskarżony nie zatrzymał niezwłocznie pojazdu do kontroli i kontynuował jazdę do czasu, gdy na drodze gruntowej dalszą jazdę uniemożliwiało powalone drzewo. 3. 
        Oskarżony posiadał przy sobie substancję zawierającą amfetaminę o masie netto 0,1332 g. zeznania S. J. cz. wyjaśnienia protokół przeszukania opinia protokół pobrania krwi 79 79 3, 5 32, 49 36 0.1.1.2 Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) I. K. 1. czyn opisany w pkt 1 wyroku, tj. występek z art. 178a § 1 k.k. i z art. 178b k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. 2. czyn opisany w pkt 2 wyroku, to jest występek z art. 62 ust. 1 ustawy z 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz.U. z 2023 r. poz. 1939 j.t. z późn. zm.) Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty brak oskarżony odmówił składania wyjaśnień 2. OCena DOWOdów 0.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1-3 zeznania S. J. cz. wyjaśnienia protokół przeszukania opinia protokół pobrania krwi - zeznania świadka były wiarygodne, a bezpośredni kontakt z nim na rozprawie nie dawał jakichkolwiek podstaw do kwestionowania szczerości jego relacji, - treść dokumentów, w tym opinii, które były jasne i pełne, nie była kwestionowana przez strony, a ich prawdziwość i autentyczność nie budziły wątpliwości, - wyjaśnienia oskarżonego zasługiwały na wiarę tylko w tej części, w której zgodne były z innymi przeprowadzonymi dowodami w sprawie, które sąd uznał za wiarygodne z powodów wskazanych powyżej, natomiast niewiarygodne było jego oświadczenie procesowe, w części dotyczącej tego, że nie kontynuował jazdy pomimo użycia przez funkcjonariuszy Policji sygnałów świetlnych i dźwiękowych poruszających się oznakowanym pojazdem służbowym, gdyż pozostawało ono w oczywistej sprzeczności z zeznaniami wskazanego świadka, 0.1.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu pozostałe dowody z dokumentów - nie miały znaczenia dla ustalenia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy. 3. PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony 3.1. 
        ☐Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej S. H. 3.2. 
        ☒Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem 1, 2 I. K. Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej Podstawa prawna skazania niezgodna z zarzutem wynikała z tego, że w ocenie sądu zachowania opisane w pkt I i II części wstępnej wyroku stanowiły jeden czyn zabroniony z art. 178b k.k. i z art. 178a § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. , a czyn opisany w pkt III pomimo niedużej ilości substancji zawierającej amfetaminę nie stanowił wypadku mniejszej wagi ze względu na jego okoliczności przedmiotowe i podmiotowe, w szczególności to, że oskarżony zażył tę substancję w znaczącej ilości i pod jej wypływem kierował pojazdem mechanicznym w ruchu lądowym. Art. 178a § 1 k.k. stanowi, że kto, znajdując się w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, prowadzi pojazd mechaniczny w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3. W rozumieniu kodeksu stan nietrzeźwości zachodzi, gdy zawartość alkoholu we krwi lub 1 dm 3 wydychanego powietrza przekracza odpowiednio 0,5 ‰ lub 0,25 mg albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość. Natomiast w przypadku amfetaminy stężenie, od którego mamy do czynienia ze stanem „pod wpływem” tego środka odurzającego, zaczyna się powyżej 50 ng/ml krwi, które to stanowisko prezentowane w opiniowaniu toksykologicznym, sąd w całej rozciągłości podziela. Zgodnie z przepisem art. 42 § 2 k.k. sąd orzeka, na okres nie krótszy niż 3 lata, zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów albo pojazdów określonego rodzaju, jeżeli sprawca w czasie popełnienia przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji był w stanie nietrzeźwości. Zakaz ten można orzec do lat 15. Na podstawie art. 43a § 2 k.k. w razie skazania sprawcy za przestępstwo określone w art. 178a § 1 k.k. sąd orzeka świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy (...) oraz (...) w wysokości co najmniej 5000 złotych. Art. 178b k.k. stanowi, że kto, pomimo wydania przez osobę uprawnioną do kontroli ruchu drogowego, poruszającą się pojazdem lub znajdującą się na statku wodnym albo powietrznym, przy użyciu sygnałów dźwiękowych i świetlnych, polecenia zatrzymania pojazdu mechanicznego nie zatrzymuje niezwłocznie pojazdu i kontynuuje jazdę, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. Zgodnie z przepisem art. 42 § 1a pkt 1 k.k. w razie skazania za przestępstwo z art. 178b k.k. sąd orzeka zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów. Zakaz ten można orzec od roku do lat 15. Na podstawie art. 43a § 2 k.k. w razie skazania sprawcy za przestępstwo określone w art. 178b k.k. sąd orzeka świadczenie pieniężne na rzecz Funduszu Pomocy (...) oraz Pomocy (...) w wysokości co najmniej 5000 złotych. Zgodnie z przepisem art. 11 § 2 k.k. jeżeli czyn wyczerpuje znamiona określone w dwóch albo więcej przepisach ustawy karnej, sąd skazuje za jedno przestępstwo na podstawie wszystkich zbiegających się przepisów. Przy czym § 3 stanowi, że w takim wypadku sąd wymierza karę na podstawie przepisu przewidującego karę najsurowszą, co nie stoi na przeszkodzie orzeczeniu innych środków przewidzianych w ustawie na podstawie wszystkich zbiegających się przepisów. Oznacza to, że w sytuacji zbiegu przepisów sąd w przypadku fakultatywnych środków karnych i środków kompensacyjnych może, a w przypadku środków obligatoryjnych jest zobowiązany je orzec na podstawie wszystkich, czyli na podstawie każdego ze zbiegających się przepisów. Zauważyć trzeba, że w takim przypadku zastosowania nie znajduje przepis art. 90 § 2 k.k. , gdyż dotyczy on sytuacji zbiegu przestępstw, a nie zbiegu przepisów jak to miało miejsce w niniejszej sprawie. Art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz.U. 2023 r. poz. 1939 j.t. z późn. zm.) stanowi, że kto, wbrew przepisom ustawy, posiada środki odurzające lub substancje psychotropowe, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3. Zgodnie z art. 70 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii w razie skazania za przestępstwo określone w art. 62 ustawy orzeka się przepadek środka odurzającego, substancji psychotropowej lub nowej substancji psychoaktywnej, nawet jeżeli nie były własnością sprawcy. Natomiast ust. 4a stanowi, że w razie skazania sprawcy m.in. za przestępstwo określone w art. 62 ust. 1 ustawy, sąd orzeka świadczenie pieniężne wymienione w art. 39 pkt 7 k.k. na rzecz Funduszu Pomocy (...) oraz (...) w wysokości co najmniej 1000 złotych, do wysokości 60 000 złotych. Zgodnie z przepisem art. 86 § 1 k.k. sąd wymierza karę łączną w granicach powyżej najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy. Przepis art. 58 § 1 k.k. stanowi, że jeżeli ustawa przewiduje możliwość wyboru rodzaju kary, a przestępstwo jest zagrożone karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą 5 lat, sąd orzeka karę pozbawienia wolności tylko wtedy, gdy inna kara lub środek karny nie może spełnić celów kary. Mając na uwadze powyższe oraz ustalony w sprawie stan faktyczny sąd stwierdził, że oskarżony swoim zachowaniem wyczerpał zarówno znamiona czynu zabronionego z art. 178b k.k. i z art. 178a § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. , jak i czynu z art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Jednocześnie wina oskarżonego nie budziła wątpliwości, gdyż nie zachodziły żadne okoliczności wyłączające lub ograniczające poczytalność sprawcy. 3.3. 
        ☐Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania 3.4. 
        ☐Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania 3.5. 
        ☐Uniewinnienie Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia 4. KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności I. K. 1 1 - za popełnione przestępstwo sąd na podstawie art. 178b k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. wymierzył oskarżonemu karę ośmiu miesięcy pozbawienia wolności, - przy wyborze rodzaju kary sąd miał na uwadze zasadę ultima ratio bezwzględnej kary pozbawienia wolności wyrażoną w art. 58 § 1 k.k. i nie widząc możliwości osiągnięcia celów kary na innej drodze, orzekł karę pozbawienia wolności, gdyż sposób życia oskarżonego przed popełnieniem przestępstwa, w tym kilkakrotna karalność, a nadto okoliczności popełnienia przestępstwa, w szczególności to, że dopuścił się go zaledwie kilkanaście dni po skazaniu za inne przestępstwo, świadczyły o wysokim stopniu jego demoralizacji i lekceważeniu porządku prawnego, - przy wymiarze kary sąd miał na uwadze wszelkie okoliczności podmiotowe i przedmiotowe, leżące w granicach cech przypisanego oskarżonemu przestępstwa, a także dotyczące osoby sprawcy i mające znaczenie dla wymiaru kary wynikające z dyrektyw wskazanych w art. 53 k.k. , - wymierzona kara dolegliwością swoją nie przekraczała stopnia winy, który był znaczny, gdyż oskarżony jest osobą o normalnym rozwoju, a pomimo tego zdecydował się na zachowanie niezgodnie z prawem, chociaż bezprawność czynu była rozpoznawalna i mógł działać zgodnie z normą prawną, - stopień społecznej szkodliwości czynu również był znaczny, gdyż oskarżony czynu dopuścił się z zamiarem bezpośrednim, a przy tym ze względu na wysokie stężenie amfetaminy w organizmie stanowił realne zagrożenie dla bezpieczeństwa ruchu drogowego, gdyż pojazdem poruszał się w ruchu lądowym w porze dziennej, po godzinie 16, gdy ruch jest wzmożony, a przy tym starał się uniknąć kontroli funkcjonariuszy Policji, - sąd nie dopatrzył się okoliczności łagodzących, - kara w takim wymiarze spełni przede wszystkim cele w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, które otrzyma czytelny sygnał, że kierowanie samochodem pod wpływem środka odurzającego, jak i nie stosowanie się do poleceń funkcjonariuszy Policji dających sygnał do zatrzymania, jest niedopuszczalne i spotyka się ze stanowczą reakcją, - kara spełni również cele zapobiegawcze i wychowawcze w stosunku do samego oskarżonego, gdyż będzie efektywnie wykonywana i będzie jednocześnie napomnieniem, by przestrzegał prawa i nie popełniał przestępstw w przyszłości, 2 2 - sąd na podstawie art. 62 ust. 1 ustawy z 29 lipca 2005r. o przeciwdziałaniu narkomanii wymierzył oskarżonemu karę miesiąca pozbawienia wolności, - przy wyborze rodzaju kary sąd miał na uwadze zasadę ultima ratio bezwzględnej kary pozbawienia wolności wyrażoną w art. 58 § 1 k.k. i nie widząc możliwości osiągnięcia celów kary na innej drodze, orzekł karę pozbawienia wolności, gdyż sposób życia oskarżonego przed popełnieniem przestępstwa, w tym kilkakrotna karalność, a nadto okoliczności popełnienia przestępstwa, w szczególności to, że dopuścił się go zaledwie kilkanaście dni po skazaniu za inne przestępstwo, świadczyły o wysokim stopniu jego demoralizacji i lekceważeniu porządku prawnego, - przy wymiarze kary sąd miał na uwadze wszelkie okoliczności podmiotowe i przedmiotowe, leżące w granicach cech przypisanego oskarżonemu przestępstwa, a także dotyczące osoby sprawcy i mające znaczenie dla wymiaru kary wynikające z dyrektyw wskazanych w art. 53 k.k. , - wymierzona kara dolegliwością swoją nie przekraczała stopnia winy, który był znaczny, gdyż bezprawność czynu była dla oskarżonego rozpoznawalna i mógł działać zgodnie z normą prawną, pomimo tego zdecydował się on na zachowanie niezgodne z prawem, chociaż miał inną możliwość, - stopień społecznej szkodliwości czynu był duży, gdyż oskarżony działał z zamiarem bezpośrednim, a posiadana substancja psychotropowa związana była z odurzeniem się i prowadzeniem pod jej wypływem pojazdu mechanicznego w ruchu lądowym, - kara w takim wymiarze spełni przede wszystkim cele w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, jak również cele zapobiegawcze i wychowawcze w stosunku do samego oskarżonego, gdyż będzie efektywnie wykonywana i będzie jednocześnie napomnieniem, by przestrzegał prawa i nie popełniał przestępstw w przyszłości, 3 1, 2 - kara łączna w takim wymiarze spełni przede wszystkim cele w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa, a nadto cele zapobiegawcze i wychowawcze w stosunku do samego oskarżonego, gdyż będzie efektywnie wykonywana i będzie jednocześnie napomnieniem, by przestrzegał prawa i nie popełniał przestępstw w przyszłości, 4, 5 1 - wobec kumulatywnej kwalifikacji występku zarówno z art. 178a § 1 k.k. i z art. 178b k.k. mając na uwadze to, że ustawa przewiduje obligatoryjne orzeczenie zakazu prowadzenia pojazdów w przypadku naruszenia każdego z tych przepisów, sąd na podstawie art. 11 § 3 k.k. , orzekł odpowiednio w związku z kwalifikacją z art. 178a § 1 k.k. zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat oraz w związku z kwalifikacją z art. 178b k.k. zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres roku, 6, 7 1 - wobec kumulatywnej kwalifikacji występku zarówno z art. 178a § 1 k.k. i z art. 178b k.k. mając na uwadze to, że ustawa przewiduje obligatoryjne orzeczenie świadczenia pieniężnego na rzecz (...) w przypadku naruszenia każdego z tych przepisów, sąd na podstawie art. 11 § 3 k.k. , orzekł odpowiednio w związku z kwalifikacją z art. 178a § 1 k.k. świadczenie pieniężne w wysokości 5000 zł oraz w związku z kwalifikacją z art. 178b k.k. również świadczenie pieniężne w wysokości 5000 zł, 8, 9 2 - orzeczono przepadek substancji psychotropowej, przy czym orzeczenie przepadku było obligatoryjne, - obowiązkowe było orzeczenie świadczenia pieniężnego, przy czym sąd kierując się racjami wskazanymi powyżej przy rozważaniach o karze, mając na uwadze całościowe oddziaływanie kary i innych środków uznał, że dla osiągnięcia celu, który ten środek ma spełnić wystarczające będzie orzeczenie go w minimalnej wysokości, tj. 1000 zł, 5. 1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 1.6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę Brak było podstaw do zastosowania wobec oskarżonego warunkowego zawieszenia wykonania kary. Zgodnie z art. 69 § 1 k.k. sąd może warunkowo zawiesić wykonanie kary pozbawienia wolności orzeczonej w wymiarze nieprzekraczającym roku, jeżeli sprawca w czasie popełnienia przestępstwa nie był skazany na karę pozbawienia wolności i jest to wystarczające dla osiągnięcia wobec niego celów kary, a w szczególności zapobieżenia powrotowi do przestępstwa. Oskarżony wyrokiem Sądu Rejonowego w Nysie z 29 stycznia 2025 r., sygn. akt II K 1041/24, został skazany na karę pozbawienia wolności. Wyrok ten uprawomocnił się 5 lutego 2025 r. Tak więc w czasie popełnienia przestępstwa, to jest 19 lutego 2025 r. był on skazany na karę pozbawienia wolności, a tym samym warunkowe zawieszenie wykonania kary nie było możliwe. 7. KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 10 na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. mając na uwadze sytuację życiową oskarżonego, zwolniono go w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych. 6. 1Podpis