II K 440/16

Sygn. akt: II K 440/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 listopada 2016 roku Sąd Rejonowy w Toruniu II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Ewa Lemanowicz - Pawlak Protokolant: stażysta Dawid Muraszewski Przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej Toruń Centrum-Zachód Radosława Mync po rozpoznaniu w dniach 20.06.2016r., 21.11.2016r. sprawy: B. O. (1) s. A. i H. z domu S. ur. (...) w T. oskarżonego o to, że: w dniu 04/05.11.2015r. w T. ul. (...) przez niezabezpieczony otwór wentylacyjny dostał się do wnętrza garażu podziemnego i z otwartego boksu garażowego dokonał zaboru w celu przywłaszczenia aparatu fotograficznego marki D. A. , depilatora matki P. , nagrywarki DVD marki P. , kluczy do samochodów, portmonetki, biżuterii min. dwóch złotych pierścionków , ładowarki do wkrętarki z baterią, karty płatniczej (...) z portmonetką wraz z zawartością i innych przedmiotów czym spowodował straty w wysokością o łącznej wartości 3050 zł na szkodę M. J. , tj. o czyn z art. 278§1kk ORZEKA: I/ oskarżonego B. O. (1) uznaje za winnego zarzucanego mu czynu stanowiącego występek z art. 278 § 1 kk i za to w myśl art. 278§1kk po zastosowaniu art. 37 akk w zw. z art. 34§1 i 1a pkt 1kk w zw. z art. 34§2kk w zw. z art. 35 § 1 kk wymierza mu karę 10 ( dziesięciu) miesięcy ograniczenia wolności w formie nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin w stosunku miesięcznym; II/ na podstawie art. 46 §1 kk zobowiązuje oskarżonego do naprawienia szkody poprzez uiszczenie na rzecz pokrzywdzonego M. J. kwoty 2850 ( dwa tysiące osiemset pięćdziesiąt) złotych; III/ zwalnia oskarżonego z kosztów sądowych, wydatkami postępowania obciąża Skarb Państwa; IV/ zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. J. K. kwotę 672 ( sześćset siedemdziesiąt dwa ) złote powiększoną o należną stawkę podatku VAT tytułem zwrotu kosztów obrony udzielonej oskarżonemu z urzędu. Sygn. akt IIK 440/16 UZASADNIENIE W dniu 04/05.11.2015r. w T. ul. (...) B. O. (1) przez niezabezpieczony otwór wentylacyjny dostał się do wnętrza garażu podziemnego i z otwartego boksu garażowego dokonał zaboru w celu przywłaszczenia aparatu fotograficznego marki D. A. , depilatora matki P. , nagrywarki DVD marki P. , kluczy do samochodów, portmonetki, biżuterii min. dwóch złotych pierścionków , ładowarki do wkrętarki z baterią, karty płatniczej (...) z portmonetką wraz z zawartością i innych przedmiotów czym spowodował straty w wysokością o łącznej wartości 3050 zł na szkodę M. J. . W dniu 26.11.2016r. B. O. (1) oddał do lombardu nagrywarkę DVD wraz z pilotem . / dowód : częściowo wyjaśnienia B. O. -k. 32; Umowa pożyczki, przechowania i przewłaszczenia-k. 23; Protokół zatrzymania-k. 24-26/ Oskarżony B. O. nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. W toku postępowania przygotowawczego nie przyznał się do kradzieży, stwierdził jedynie, że zastawił w lombardzie zatrzymane rzeczy, gdyż poprosili go o to nieznani nieletni. W zamian za tę przysługę miał otrzymać 10 lub 15 zł. Na rozprawie oskarżony ponownie zanegował swoje sprawstwo i wyjaśnił, iż spotkał się ze znajomymi K. L. , P. P. , A. M. i K. E. w okolicy lombardu. Wówczas miało do niego podejść dwóch nieletnich, którzy zaproponowali mu w zamian za zastawienie sprzętu w lombardzie 20 zł, zapewniając go przy tym, że w/w rzeczy nie były kradzione. Na ostatniej rozprawie oskarżony w dalszym ciągu utrzymywał ,iż nie dokonał kradzieży, przyznał jednak, iż wersję dotycząca spotkania ze znajomymi wymyślił, aby uwiarygodnić swą linię obrony. W ocenie sądu wyjaśnienia oskarżonego w przeważającym zakresie nie zasługują na przyznanie im waloru wiarygodności. Sad uznał za wiarygodne wyjaśnienia oskarżonego wyłącznie w części, w jakiej potwierdził, że zastawił w lombardzie kradziony sprzęt, albowiem w tym zakresie jego deskrypcje znajdują potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym. W kwestiach dotyczących meritum sprawy wiarygodność wyjaśnień oskarżonego dezawuowała labilność relacji oskarżonego. W ocenie sądu oskarżony dostosowywał swą linię obrony do pozyskiwanego w toku postępowania materiału dowodowego. Symptomatycznym jest bowiem fakt, iż zmienił swą wersję dopiero po ustaleniu przez sąd ,iż niemożliwym był udział w opisanym przez oskarżonego spotkaniu przed lombardem K. E. i A. M. , gdyż w/w przebywali w zakładzie karnym . Ponadto w kwestiach pobocznych, jak choćby w odniesieniu do wysokości zapłaty jaką miał uzyskać od nieustalonych nieletnich za zastawienie sprzętu w lombardzie, wiarygodność wyjaśnień oskarżonego deprecjonowała ich wzajemna sprzeczność ( raz bowiem utrzymywał, iż otrzymał 10-15 zł, później zaś ,że 20 zł), jak również niezgodność z zasadami logiki i doświadczenia życiowego, nie sposób bowiem racjonalnie przyjąć, iż oskarżony przyjął od nieznanych sobie zupełnie osób sprzęt niewiadomego pochodzenia i zastawił go w lombardzie. Z przytoczonych wyżej względów wyjaśnienia oskarżonego w omawianym zakresie nie zasługiwały na przyznanie im waloru wiarygodności. Sąd uznał za wiarygodne dowody z dokumentów, albowiem były one jasne, zaś żadna ze stron nie kwestionowała ich autentyczności. W ocenie sądu w świetle zgromadzonego materiału dowodowego wina oskarżonego nie budziła wątpliwości. Na sprawstwo oskarżonego wskazywał wprost fakt zastawienia części skradzionego sprzętu w lombardzie. Aczkolwiek oskarżony negował swoje sprawstwo, tym niemniej jego wyjaśnienia nie zasługiwały na przyznanie im waloru wiarygodności, albowiem każdorazowo przedstawiał odmienne wersje zdarzeń, swa linię obrony dostosowywał do pozyskiwanego w toku postępowania materiału dowodowego, przy czym dodatkowo wiarygodność jego deskrypcji dyskredytowała ich wzajemna sprzeczność oraz niezgodność zasadami logiki i doświadczenia życiowego. Z przytoczonych wyżej względów sąd uznał, iż oskarżony dopuścił się kradzieży na szkodę M. J. . Oskarżony swym działaniem wyczerpał znamiona występku stypizowanego w art. 278 §1kk . Przy wymiarze kary jako okoliczność łagodząca sąd poczytał młody wiek oskarżonego. Z drugiej strony w realiach przedmiotowej sprawy zachodziło szereg okoliczności obciążających. Czyn przypisany oskarżonemu znamionował wysoki stopień zawinienia i społecznej szkodliwości. Ponadto B. O. był w przeszłości wielokrotnie karany w tym za tożsame rodzajowo czyny. Mając powyższe względy na uwadze w myśl art. 278§1kk po zastosowaniu art. 37 akk w zw. z art. 34§1 i 1a pkt 1kk w zw. z art. 34§2kk w zw. z art. 35 § 1 kk sąd wymierzył oskarżonemu karę 10 miesięcy ograniczenia wolności w formie nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym. Orzeczona kara w ocenie sądu jest adekwatna do stopnia zawinienia i społecznej szkodliwości czynu i spełni swoje cele w zakresie prewencji ogólnej i indywidualnej. W ocenie sądu kara ograniczenia wolności będzie najpełniej oddziaływała wychowawczo na oskarżonego i pozwoli na wypracowanie pozytywnych wzorców zachowań. Na podstawie art. 46 §1 kk sąd zobowiązał oskarżonego do naprawienia szkody poprzez uiszczenie na rzecz pokrzywdzonego M. J. kwoty 2850 zł. W/w obowiązek z jednej strony uzmysłowi oskarżonemu nieopłacalność zachowań niezgodnych z prawem, z drugiej zaś strony zadośćuczyni zasadzie kompensaty szkód wyrządzonych czynem zabronionym. Sąd zwolnił oskarżonego z kosztów sądowych, wydatkami postępowania obciążając Skarb Państwa na podstawie art. 624§1kpk . Oskarżony przebywa w zakładzie karnym , w związku z tym nie ma możliwości pozyskania środków na pokrycie tych należności sądowych. O kosztach obrony udzielonej oskarżonemu z urzędu orzeczono na podstawie O kosztach obrony udzielonej oskarżonemu z urzędu orzeczono na podstawie §4 ust. 1-3 i §17 ust. 3 i§20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22.10.2015r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu ( Dz. U. z dnia 5 listopada 2015r. poz. 1805) uwzględniając charakter sprawy oraz nakład pracy obrońcy.