II K 439/20

Sąd Okręgowy w Poznaniu, IV Wydział Karny-Odwoławczy, rozpoznał apelację obrońcy oskarżonej S. R. od wyroku Sądu Rejonowego w Kościanie z dnia 14 lutego 2022 r., sygn. akt II K 439/20, którym została ona skazana za popełnienie przestępstw z art. 190 § 1 kk (groźba długa) i art. 216 § 1 kk (znieważenie) w zw. z art. 11 § 2 kk. Obrońca wniósł o zmianę wyroku poprzez wyeliminowanie z opisu czynu groźby karalnej i znieważenia, a następnie o uchylenie i umorzenie postępowania lub warunkowe umorzenie. Podniesiono szereg zarzutów, w tym obrazę przepisów postępowania (art. 7 kpk w zw. z art. 4 kpk i art. 2 § 2 kpk) poprzez błędną ocenę zeznań pokrzywdzonych, świadków i wyjaśnień oskarżonej, błąd w ustaleniach faktycznych dotyczący m.in. prowokacji ze strony pokrzywdzonych, braku obawy spełnienia groźby oraz rażącą niewspółmierność kary. Sąd Okręgowy po szczegółowej analizie materiału dowodowego uznał wszystkie zarzuty apelacji za niezasadne. Stwierdzono, że Sąd Rejonowy prawidłowo ocenił wiarygodność zeznań pokrzywdzonych J. S. i S. K. oraz funkcjonariuszy Policji, a także prawidłowo ocenił wyjaśnienia oskarżonej, uznając je w znacznej części za niewiarygodne. Sąd odwoławczy podkreślił, że zarzuty obrońcy były w dużej mierze powtarzalne i nie wykazywały konkretnych uchybień w ocenie dowodów przez sąd pierwszej instancji. Analizowano również kwestię uzasadnionej obawy spełnienia groźby, kontekst sytuacyjny zdarzenia oraz brak podstaw do przyjęcia prowokacyjnego zachowania pokrzywdzonych. Sąd Okręgowy utrzymał zaskarżony wyrok w mocy, zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokata P. C. kwotę 516,60 zł tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz zwolnił oskarżoną od obowiązku zwrotu Skarbowi Państwa wydatków sądowych za postępowanie odwoławcze i nie wymierzył jej opłaty za II instancję, biorąc pod uwagę jej trudną sytuację materialną.

Zagadnienia prawne (4)

Skład orzekający