II K 438/17
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Rejonowy w Opolu Lubelskim skazał dwóch oskarżonych za pobicie trzech pokrzywdzonych, groźby karalne i zniszczenie mienia, orzekając kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania, grzywny oraz nawiązki na rzecz pokrzywdzonych.
Dwóch oskarżonych, A. R. i Ł. K., zostało skazanych za pobicie trzech kobiet (E. W., D. K., A. K.), naruszając art. 158 § 1 k.k. Dodatkowo, A. R. został uznany winnym kierowania gróźb karalnych wobec D. K. (art. 190 § 1 k.k.), a Ł. K. za zniszczenie telefonu komórkowego należącego do A. K. (kwalifikowane jako wykroczenie z art. 124 § 1 k.w.). Sąd orzekł kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania, grzywny, nawiązki na rzecz pokrzywdzonych oraz obowiązki o charakterze probacyjnym.
Sąd Rejonowy w Opolu Lubelskim wydał wyrok w sprawie przeciwko A. R. i Ł. K., oskarżonym o szereg przestępstw i wykroczeń popełnionych 3 maja 2017 r. w G. Główny zarzut dotyczył pobicia trzech pokrzywdzonych (E. W., D. K., A. K.) w sposób wspólny i w porozumieniu, naruszając ich nietykalność cielesną i narażając na niebezpieczeństwo skutków określonych w art. 157 § 1 k.k., co zakwalifikowano z art. 158 § 1 k.k. Za ten czyn obaj oskarżeni zostali skazani na kary po 10 miesięcy pozbawienia wolności, a od każdego zasądzono nawiązki na rzecz każdej z pokrzywdzonych w wysokości 5000 zł. Dodatkowo, A. R. został skazany za groźby karalne wobec D. K. (art. 190 § 1 k.k.) na 4 miesiące pozbawienia wolności i nawiązkę 2000 zł. Ł. K. został uznany winnym zniszczenia telefonu komórkowego A. K. (art. 124 § 1 k.w.) i ukarany grzywną 1000 zł oraz obowiązkiem zapłaty 400 zł tytułem naprawienia szkody. Sąd połączył kary jednostkowe orzeczone wobec A. R. i wymierzył mu karę łączną roku pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawiesił na 5 lat próby, orzekając jednocześnie grzywnę 100 stawek dziennych, dozór kuratora, obowiązek przeproszenia pokrzywdzonych oraz zakaz zbliżania się do nich. Wykonanie kary orzeczonej wobec Ł. K. również warunkowo zawieszono na 3 lata próby, orzekając grzywnę 50 stawek dziennych, dozór kuratora oraz obowiązek przeproszenia i zakaz zbliżania się do pokrzywdzonych. Zasądzono również zwrot wydatków na rzecz oskarżycielek posiłkowych od obu oskarżonych. Obaj oskarżeni zostali zwolnieni od kosztów sądowych.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Tak, wspólne działanie oskarżonych polegające na zadawaniu uderzeń, kopnięć, duszenia, szarpania za włosy i przewracania pokrzywdzonych na asfalt, naraziło je na niebezpieczeństwo nastąpienia skutku określonego w art. 157 § 1 k.k., co stanowiło przestępstwo z art. 158 § 1 k.k.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że opisane w akcie oskarżenia działania oskarżonych, wykonane wspólnie i w porozumieniu, wyczerpały znamiona art. 158 § 1 k.k., ponieważ naraziły pokrzywdzone na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienia skutku określonego w art. 157 § 1 k.k.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
skazujący
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A. R. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Ł. K. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| E. W. | osoba_fizyczna | pokrzywdzona |
| D. K. | osoba_fizyczna | pokrzywdzona |
| A. K. | osoba_fizyczna | pokrzywdzona |
| E. W. | osoba_fizyczna | oskarżycielka posiłkowa |
| A. K. | osoba_fizyczna | oskarżycielka posiłkowa |
Przepisy (17)
Główne
k.k. art. 158 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 190 § 1
Kodeks karny
k.w. art. 124 § 1
Kodeks wykroczeń
Pomocnicze
k.k. art. 157 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 46 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 124 § 4
Kodeks karny
k.k. art. 85 § 1 i 2
Kodeks karny
k.k. art. 86 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 69 § 1 i 2
Kodeks karny
k.k. art. 70 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 71 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 33 § 3
Kodeks karny
k.k. art. 73 § 2
Kodeks karny
k.k. art. 72 § 1 pkt 2
Kodeks karny
k.k. art. 72 § 1 pkt 7a i § 1a
Kodeks karny
k.k. art. 70 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 73 § 1
Kodeks karny
Argumenty
Godne uwagi sformułowania
działając wspólnie i w porozumieniu narazili pokrzywdzone na nastąpienie skutku określonego w art. 157 § 1 k.k. wartość szkody ustala na kwotę około 500 zł i czyn ten kwalifikuje jako wykroczenie wykonanie orzeczonej kary łącznej warunkowo zawiesza tytułem próby
Skład orzekający
Marek Gorgol
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Standardowe zastosowanie przepisów dotyczących pobicia, gróźb karalnych i zniszczenia mienia, a także zasad orzekania kar łącznych i warunkowego zawieszenia ich wykonania."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnego stanu faktycznego i nie wprowadza nowych interpretacji prawnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy typowych przestępstw kryminalnych, ale zawiera elementy takie jak pobicie grupy osób, groźby wobec małoletniej i zniszczenie mienia, co może być interesujące dla szerszego grona odbiorców.
“Pobicie, groźby i zniszczony telefon – wyrok sądu dla młodych sprawców.”
Dane finansowe
nawiązka: 5000 PLN
nawiązka: 5000 PLN
nawiązka: 5000 PLN
nawiązka: 2000 PLN
naprawienie szkody: 400 PLN
zwrot wydatków: 922,5 PLN
zwrot wydatków: 1230 PLN
zwrot wydatków: 922,5 PLN
zwrot wydatków: 1230 PLN
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt II K 438//17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 maja 2018 r. Sąd Rejonowy w Opolu Lubelskim II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia S.R. Marek Gorgol Protokolant: sekr. Grażyna Nowaczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 20 listopada 2017 r., 5 kwietnia 2018 r., 19 kwietnia 2018 r. i 29 maja 2018 r. sprawy: A. R. , syna G. i A. z domu S. , urodzonego (...) w P. oraz Ł. K. , syna H. i A. z domu K. , urodzonego (...) w P. oskarżonych o to, że: I. w dniu 3 maja 2017 r. w G. woj. (...) , działając wspólnie i w porozumieniu, wzięli udział w pobiciu E. W. w ten sposób, że zadawali pokrzywdzonej uderzenia pięścią w twarz i kopnięcia w okolice klatki piersiowej, małoletniej D. K. w ten sposób, że przewrócili pokrzywdzoną na asfalt a następnie zadawali jej uderzenia pięścią w twarz, ciągnęli za włosy i zadawali kopnięcia w nogi oraz A. K. w ten sposób, że szarpali pokrzywdzoną, przewrócili na asfalt, chwycili za szyję, a następnie zadawali jej uderzenia pięścią w głowę, przez co narazili pokrzywdzone na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienia skutku określonego w art. 157 § 1 k.k. , tj. o czyn z art. 158 § 1 k.k. ; ponadto A. R. o to, że: II. w dniu 3 maja 2017 r. w G. woj. (...) , kierował groźby zniszczenia mienia wobec małoletniej D. K. , które to groźby wzbudziły w pokrzywdzonej uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione, tj. o czyn z art. 190 § 1 k.k. ; ponadto Ł. K. o to, że: III. w dniu 3 maja 2017 r. w G. woj. (...) , umyślnie dokonał zniszczenia mienia w postaci telefonu komórkowego marki (...) model BLADE (...) wartości 520 zł na szkodę A. K. , tj. o czyn z art. 288 § 1 k.k. I. oskarżonych A. R. i Ł. K. w ramach czynu zarzucanego w pkt I aktu oskarżenia uznaje za winnych dokonania tego, że w dniu 3 maja 2017 r. w G. woj. (...) , działając wspólnie i w porozumieniu dokonali pobicia E. W. , D. K. i A. K. w ten sposób, że zadawali im uderzenia pięściami, kopali E. W. i D. K. , dusili A. K. , ciągnęli za włosy D. K. , przewrócili na asfalt D. K. i A. K. , na skutek czego narazili pokrzywdzone na nastąpienie skutku określonego w art. 157 § 1 k.k. , tj. przestępstwa wyczerpującego dyspozycję art. 158 § 1 k.k. i za to na podstawie powołanego przepisu wymierza im kary po 10 (dziesięć) miesięcy pozbawienia wolności; na zasadzie art. 46 § 2 k.k. orzeka od każdego z oskarżonych na rzecz pokrzywdzonych E. W. , D. K. i A. K. nawiązki w wysokości po 5 000 (pięć tysięcy) złotych na rzecz każdej z pokrzywdzonych; II. oskarżonego A. R. uznaje za winnego dokonania zarzucanego mu przestępstwa z pkt II aktu oskarżenia wyczerpującego dyspozycję art. 190 § 1 k.k. i za to na podstawie powołanego przepisu wymierza mu karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności; na zasadzie art. 46 § 2 k.k. orzeka od oskarżonego A. R. na rzecz pokrzywdzonej D. K. nawiązkę w wysokości 2 000 (dwóch tysięcy) złotych; III. oskarżonego Ł. K. uznaje za winnego dokonania czynu zarzucanego mu w pkt III aktu oskarżenia, z tym, że wartość szkody ustala na kwotę około 500 zł i czyn ten kwalifikuje jako wykroczenie wyczerpujące dyspozycję art. 124 § 1 k.w. i za to na podstawie powołanego przepisu wymierza mu karę 1 000 (tysiąca) złotych grzywny; na zasadzie art. 124 § 4 k.w. orzeka wobec oskarżonego obowiązek naprawienia szkody w części poprzez zapłatę na rzecz A. K. kwoty 400 (czterystu) złotych; IV. na zasadzie art. 85 § 1 i § 2 k.k. oraz art. 86 § 1 k.k. wymierzone A. R. w pkt I i II jednostkowe kary łączy i wymierza karę łączną roku pozbawienia wolności; V. na podstawie art. 69 § 1 i § 2 k.k. oraz art. 70 § 2 k.k. wykonanie orzeczonej w pkt IV wobec A. R. kary łącznej warunkowo zawiesza tytułem próby na okres 5 (pięciu) lat; VI. na mocy art. 71 § 1 k.k. wymierza oskarżonemu A. R. grzywnę w wysokości 100 (stu) stawek dziennych, ustalając w oparciu o art. 33 § 3 k.k. wysokość każdej z nich na 20 (dwadzieścia) złotych; VII. na zasadzie art. 73 § 2 k.k. w okresie próby oddaje oskarżonego A. R. pod dozór kuratora; VIII. na podstawie art. 72 § 1 pkt 2 k.k. zobowiązuje oskarżonego A. R. do pisemnego przeproszenia pokrzywdzonych E. W. , D. K. i A. K. , w terminie tygodnia od dnia uprawomocnienia się wyroku; IX. na zasadzie art. 72 § 1 pkt 7a i § 1a k.k. zobowiązuje oskarżonego A. R. w okresie próby do powstrzymania się od zbliżania się do E. W. , D. K. i A. K. , na odległość bliższą niż 100 (sto) metrów; X. na podstawie art. 69 § 1 i § 2 k.k. oraz art. 70 § 1 k.k. wykonanie orzeczonej w pkt I wobec Ł. K. kary warunkowo zawiesza tytułem próby na okres 3 (trzech) lat; XI. na mocy art. 71 § 1 k.k. wymierza oskarżonemu Ł. K. grzywnę w wysokości 50 (pięćdziesięciu) stawek dziennych, ustalając w oparciu o art. 33 § 3 k.k. wysokość każdej z nich na 20 (dwadzieścia) złotych; XII. na zasadzie art. 73 § 1 k.k. w okresie próby oddaje oskarżonego Ł. K. pod dozór kuratora; XIII. na podstawie art. 72 § 1 pkt 2 k.k. zobowiązuje oskarżonego Ł. K. do pisemnego przeproszenia pokrzywdzonych E. W. , D. K. i A. K. , w terminie tygodnia od dnia uprawomocnienia się wyroku; XIV. na zasadzie art. 72 § 1 pkt 7a i § 1a k.k. zobowiązuje oskarżonego Ł. K. w okresie próby do powstrzymania się od zbliżania się do E. W. , D. K. i A. K. , na odległość bliższą niż 100 (sto) metrów; XV. zasądza od oskarżonego A. R. na rzecz oskarżycielki posiłkowej E. W. 922,50 zł i na rzecz oskarżycielki posiłkowej A. K. 1230 zł, tytułem zwrotu wydatków; XVI. zasądza od oskarżonego Ł. K. na rzecz oskarżycielki posiłkowej E. W. 922,50 zł i na rzecz oskarżycielki posiłkowej A. K. 1230 zł, tytułem zwrotu wydatków; XVII. zwalnia obu oskarżonych w całości od kosztów sądowych, poniesione wydatki przejmując na rachunek Skarbu Państwa.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI