II K 429/22

Sąd Rejonowy w PuławachPuławy2023-11-20
SAOSKarneprzestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacjiŚredniarejonowy
wypadek drogowyzasady ruchu drogowegoutrata przytomnościschorzenie kardiologicznezespół wazowagalnynieumyślnośćuniewinnienieodpowiedzialność karna kierowcy

Sąd uniewinnił kierowcę oskarżonego o spowodowanie wypadku drogowego z powodu nagłej utraty przytomności spowodowanej nierozpoznanym schorzeniem kardiologicznym.

Sąd Rejonowy w Puławach uniewinnił kierowcę B. M. od zarzutu nieumyślnego naruszenia zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym, które doprowadziło do wypadku i obrażeń pasażera. Kierowca stracił przytomność w wyniku nagłego, nierozpoznanego wcześniej epizodu zespołu wazowagalnego, co spowodowało zjechanie pojazdu z drogi. Sąd uznał, że brak wiedzy o schorzeniu i jego nagły, nieprzewidywalny charakter wykluczają winę kierowcy.

Sąd Rejonowy w Puławach rozpoznał sprawę przeciwko B. M., oskarżonemu o nieumyślne naruszenie zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym, które doprowadziło do wypadku i obrażeń pasażera M. L. W dniu 28 lutego 2022 roku, kierując samochodem, oskarżony zjechał z jezdni, uderzył w separator i bariery, a pojazd wywrócił się w rowie. Pasażer doznał obrażeń skutkujących rozstrojem zdrowia trwającym dłużej niż 7 dni. Kluczowe dla rozstrzygnięcia było ustalenie przyczyny utraty przytomności przez kierowcę. Oskarżony i świadek zgodnie zeznali, że wypadek nastąpił nagle. Wyjaśnienia oskarżonego, zeznania świadka, protokoły oględzin, dokumentacja medyczna oraz opinia biegłego potwierdziły, że B. M. cierpiał na nierozpoznany w tamtym czasie zespół wazowagalny, który spowodował nagłą utratę przytomności. Sąd, opierając się na opinii biegłego, stwierdził, że schorzenie to mogło doprowadzić do epizodu utraty przytomności, a oskarżony nie miał świadomości swojego stanu ani jego potencjalnego wpływu na bezpieczeństwo jazdy. Ponieważ epizody te były nieprzewidywalne i trudne do zdiagnozowania, a wcześniejsze podobne incydenty nie skłoniły ani oskarżonego, ani lekarzy do pogłębionej diagnostyki, sąd uznał, że brak jest podstaw do przypisania oskarżonemu winy za spowodowanie wypadku. W związku z tym B. M. został uniewinniony od popełnienia zarzucanego mu czynu, a koszty procesu ponosi Skarb Państwa.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, utrata przytomności spowodowana nagłym, nierozpoznanym schorzeniem medycznym, które nie było wcześniej zdiagnozowane ani przewidywalne dla kierowcy, wyklucza winę kierowcy za spowodowanie wypadku drogowego.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że kierowca nie mógł przewidzieć nagłej utraty przytomności spowodowanej nierozpoznanym zespołem wazowagalnym. Brak świadomości schorzenia i jego nieprzewidywalny charakter, mimo wcześniejszych epizodów, które nie skłoniły do pogłębionej diagnostyki, wykluczają przypisanie winy za naruszenie zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uniewinnienie

Strona wygrywająca

B. M.

Strony

NazwaTypRola
B. M.osoba_fizycznaoskarżony
M. L.osoba_fizycznapokrzywdzony
Paweł Rutkowskiinneprokurator
Alicja Ziółkowskainneinne

Przepisy (3)

Główne

k.k. art. 177 § 1

Kodeks karny

Pomocnicze

p.r.d. art. 3 § 1

Ustawa Prawo o ruchu drogowym

Zgodnie z tym przepisem uczestnik ruchu i inna osoba znajdująca się na drodze są obowiązani zachować ostrożność, a gdy ustawa tego wymaga, szczególną ostrożność, unikać wszelkiego działania, które mogłoby spowodować zagrożenie bezpieczeństwa lub porządku ruchu drogowego, ruch ten utrudnić albo w związku z ruchem zakłócić spokój lub porządek publiczny oraz narazić kogokolwiek na szkodę. Chodzi o tzw. ostrożność zwykłą, odpowiadającą zachowaniu podejmowanemu przez dobrego kierowcę. Wzorcem zachowania jest tzw. "rozważny kierowca", czyli osoba, która ma odpowiednie przygotowanie teoretyczne i niezbędne doświadczenie w prowadzeniu pojazdu oraz cechuje się starannym i sumiennym wykonywaniem obowiązków.

k.p.k. art. 632 § 2

Kodeks postępowania karnego

Zgodnie z tym przepisem należało określić, że koszty procesu ponosi Skarb Państwa.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Nagła i nieprzewidywalna utrata przytomności spowodowana nierozpoznanym schorzeniem kardiologicznym (zespół wazowagalny) wyklucza winę kierowcy. Brak świadomości kierowcy o swoim schorzeniu i jego potencjalnym wpływie na bezpieczeństwo jazdy. Wcześniejsze epizody utraty przytomności nie były na tyle jednoznaczne, aby skłonić do pogłębionej diagnostyki medycznej.

Godne uwagi sformułowania

w wyniku zaśnięcia zjechał z jezdni cierpiał na nierozpoznany w tamtym czasie zespół wazowagalny – dodatni w fazie czynnej, z reakcją typu mieszanego, co było przyczyną pełnej utraty przytomności w chwili wypadku zasada ostrożności jest wyrażona w art. 3 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym rozważne i ostrożne prowadzenie pojazdu polega na przedsiębraniu przez kierowcę wszystkich czynności, które według obiektywnej oceny są niezbędne do zapewnienia optymalnego bezpieczeństwa ruchu w danej sytuacji

Skład orzekający

Piotr Mogielnicki

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Uzasadnienie uniewinnienia kierowcy w przypadku nagłej utraty przytomności spowodowanej nieznanym schorzeniem medycznym, które nie było wcześniej zdiagnozowane."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji medycznej i braku świadomości kierowcy co do swojego stanu zdrowia. Nie ma zastosowania, gdy kierowca miał świadomość problemu lub gdy wypadek był wynikiem innych zaniedbań.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa pokazuje, jak nieprzewidziane problemy medyczne mogą wpłynąć na odpowiedzialność karną kierowcy, co jest interesujące z punktu widzenia zarówno prawników, jak i szerszej publiczności.

Czy nagła utrata przytomności zwalnia z odpowiedzialności za wypadek? Sąd rozstrzyga.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt II K 429/22 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 listopada 2023 roku Sąd Rejonowy w Puławach II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia Sądu Rejonowego Piotr Mogielnicki Protokolant : sekretarz sądowy Emilia Krzak przy udziale Prokuratora Pawła Rutkowskiego, Alicji Ziółkowskiej po rozpoznaniu dnia 24 kwietnia 2023 roku, 28 czerwca 2023 roku, 4 października 2023 roku, 16 października 2023 roku, 20 listopada 2023 roku na rozprawie sprawy B. M. , syna K. i A. z dpmu Z. , urodzonego (...) w W. oskarżonego o to, że: w dniu 28 lutego 2022 r. w miejscowości K. , woj. (...) , na drodze (...) kierując samochodem osobowym marki F. (...) nr rej. (...) , nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym w ten sposób, że w wyniku zaśnięcia zjechał z jezdni, uderzył w separator i bariery ochronne, doprowadzając do wywrócenia pojazdu w przydrożnym rowie, w wyniku czego pasażer pojazdu M. L. doznał obrażeń ciała w postaci: złamanie trzonu mostka podłużne z przemieszczeniem odłamu kostnego, otarci naskórka na przedniej powierzchni okolicy mostkowej klatki piersiowej, które to obrażenia spowodowały u pokrzywdzonego rozstrój zdrowia i naruszenie czynności narządu ciała trwające dłużej niż 7 dni, tj. o czyn z art. 177§ 1 kk B. M. od popełnienia zarzucanego mu czynu uniewinnia; ustala, że koszty procesu ponosi Skarb Państwa UZASADNIENIE Formularz UK 1 Sygnatura akt IIK 429/22 Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza. 1.USTALENIE FAKTÓW Fakty uznane za udowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) 1. B. M. w dniu 28 lutego 2022 r. w miejscowości K. , woj. (...) , na drodze (...) kierując samochodem osobowym marki F. (...) nr rej. (...) , nieumyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym w ten sposób, że w wyniku zaśnięcia zjechał z jezdni, uderzył w separator i bariery ochronne, doprowadzając do wywrócenia pojazdu w przydrożnym rowie, w wyniku czego pasażer pojazdu M. L. doznał obrażeń ciała w postaci: złamanie trzonu mostka podłużne z przemieszczeniem odłamu kostnego, otarci naskórka na przedniej powierzchni okolicy mostkowej klatki piersiowej, które to obrażenia spowodowały u pokrzywdzonego rozstrój zdrowia i naruszenie czynności narządu ciała trwające dłużej niż 7 dni, Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione Dowód Numer karty W dniu 28 lutego 2022 roku B. M. wraz ze swoim pracodawcą M. L. podróżowali samochodem F. (...) z W. w kierunku L. drogą ekspresową (...) , a dalszym jej przebiegu (...) W G. zatrzymali się na posiłek i kawę w restauracji (...) , a następnie kontynuowali jazdę w kierunku L. poruszając się z prędkością 110 km/h wyjaśnienia oskarżonego 114v zeznania M. L. 115v na wysokości K. B. M. kierujący pojazdem stracił przytomność przez co samochód uderzył w separator i bariery ochronne, co kolejno doprowadziło do wywrócenia pojazdu w przydrożnym rowie wyjaśnienia oskarżonego 114v-115 zeznania M. L. 115v-116 protokół oględzin 3-4 Protokół oględzin miejsca 9-10 Materiał poglądowy 49-50 szkic 57 Protokół oględzin monitoringu 58-61 Nagranie monitoringu 62 M. L. doznał obrażeń ciała w postaci: złamania trzonu mostka podłużnego z przemieszczeniem odłamu kostnego, otarcia naskórka na przedniej powierzchni okolicy mostkowej klatki piersiowej, które to obrażenia spowodowały u pokrzywdzonego rozstrój zdrowia i naruszenie czynności narządu ciała trwające dłużej niż 7 dni zeznania M. L. 116 Dokumentacja medyczna 21-45, 68-71 Opinia lekarska 46 B. M. w chwili wypadku cierpiał na nierozpoznany w tamtym czasie zespół wazowagalny – dodatni w fazie czynnej, z reakcją typu mieszanego, co było przyczyną pełnej utraty przytomności w chwili wypadku; stan zdrowia oskarżonego w czasie okresowych badań pracowniczych, diagnostyki realizowanej w ramach podstawowej opieki zdrowotnej lekarza rodzinnego nie budził zastrzeżeń medycznych wyjaśnienia oskarżonego 115, 115v zeznania M. L. 116 Dokumentacja medyczna 119 Opinia biegłego 144-148, 160v-161 Fakty uznane za nieudowodnione Lp. Oskarżony Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano) Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione Dowód Numer karty 2.OCena DOWOdów 2.1.Dowody będące podstawą ustalenia faktów Lp. faktu z pkt 1.1 Dowód Zwięźle o powodach uznania dowodu 1. wyjaśnienia oskarżonego zeznania M. L. Ustalenia faktyczne sprawy są w ogóle niesporne i jednoznacznie ustalone tak dowodami osobowymi jak i materialnymi, jak chociażby nagrania z monitoringu. Cały przebieg wypadku, okoliczności go poprzedzające są niesporne i oczywiste. Nie ma żadnych innych dowodów przeciwnych, które powodowałyby tylko wątpliwość co do przyczyn i chronologii zdarzeń. Zarówno wyjaśnienia oskarżonego jak i zeznania świadka są zgodne i wzajemnie się wspierają tak w zakresie niniejszego faktu jak i kolejnych, które w szczególności jako pozwalające na ustalenie przebiegu zdarzeń należało uznać za wiarygodne 2. wyjaśnienia oskarżonego zeznania M. L. protokół oględzin Protokół oględzin miejsca Materiał poglądowy szkic Protokół oględzin monitoringu Nagranie monitoringu Oskarżony i świadek zgodnie przedstawią, że wypadek niespodziewany przez żadnego z nich – M. (...) zajmował się telefonem i nie obserwował drogi ani oskarżonego, wydarzył się nagle i na skutek utraty przytomności (tak oskarżony) przez oskarżonego, co później znalazło potwierdzenie w dokumentacji medycznej i opinii biegłego. Jasne jest i nie budzi żadnych wątpliwości, że bez innych czynników zewnętrznych, a na skutek nagłej utraty przytomności oskarżony zjechał z drogi i doprowadził do wypadku uderzając w bariery. Sam przebieg wypadku został przecież uwidoczniony także na nagraniu z monitoringu i wszystkie dowody w zakresie opisanego faktu są zborne i wzajemnie się uzupełniają, a przez to należało je w całości uznać za wiarygodne. 3. zeznania M. L. Dokumentacja medyczna Opinia lekarska zgodne i wiarygodne dowody. Dokumentacja medyczna w połączeniu ze zeznaniami świadka, które pozostają zgodne z zapisami procedur medycznych, podjętych co wymaga podkreślenia bezpośrednio po wypadku, to dowody, które nie pozwalają na żadne wątpliwości, co do tego, że stwierdzone obrażenia ciała były następstwem wypadku. Potwierdza to także opinia lekarska, która ocenia i jednoznacznie kategoryzuje wszystkie dane medyczne pozostając przy tym jasną, pełną i nie zawierającą sprzeczności. 4. wyjaśnienia oskarżonego zeznania M. L. Dokumentacja medyczna Opinia biegłego Jak się okazało, a oskarżony podjął już skuteczne leczenie cierpiał on na nieuświadomiony problem medyczny o podłożu kardiologicznym. Nie ma wątpliwości, co do rzetelności zgromadzonych danych medycznych. Wywołana przez Sąd opinia, w istocie niekwestionowana jest jasna, pełna i nie zawiera sprzeczności. Sam biegły potwierdza, że dostępna w aktach sprawy dokumentacja medyczna (...) Instytutu (...) w W. jest wystarczająca do zrozumienia problemu medycznego oskarżonego, jest spójna, opisuje stan chorego i istotę problemu nie posiada braków co bez żadnych wątpliwości pozwala tak w procesie diagnostyczno-leczniczym Instytutu (...) jak i w opinii biegłego na rozpoznanie bez żadnych wątpliwości, że oskarżony cierpiał na nierozpoznany zespół wazowagalny, który doprowadził do utraty przytomności i zakończył się zjechaniem do rowu i spowodowaniem wypadku. 2.2.Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2 Dowód Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu 3.PODSTAWA PRAWNA WYROKU Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Oskarżony ☐ 3.1.Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.2.Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej ☐ 3.3.Warunkowe umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania ☐ 3.4.Umorzenie postępowania Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania ☒ 3.5.Uniewinnienie 1. B. M. Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia Zarzut aktu oskarżenia wskazuje w zakresie naruszenia zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym sprowadza się do wskazania, że oskarżony na skutek zaśnięcia zjechał z jezdni, uderzył w bariery i zjechał do rowu, gdzie doszło do wywrócenia pojazdu. Zarzut opiera się więc na stwierdzeniu, że oskarżony zasnął. Trudno o bezpośrednie odniesienie do skodyfikowanych zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Zabrakło jednak ustalenia dlaczego oskarżony zasnął. A przecież zarówno oskarżony jak i świadek wskazywali, że oskarżony był wyspany, nic w czasie jazdy nie wskazywało, że może dojść do „odcięcia” oskarżony wg posiadanej wiedzy nie był chory na cukrzycę, nie posiadał zdiagnozowanych schorzeń, przechodził badania okresowego, a krótko przed wypadkiem obaj spożywali posiłek i pili kawę. Nie powinno wobec tego w normalnych warunkach dojść do zaśnięcia oskarżonego w czasie jazdy. To wymagało ustalenia dlaczego oskarżony „zasnął”. To oskarżony pierwotnie przecież przyznający się formalnie do winy podjął starania w kierunku zdiagnozowania swojego problemu, który przy specjalistycznej opiece stał się jasny i oczywisty i w zupełności tłumaczy przyczyny wypadku i przeczy naruszeniu zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Zasada ostrożności jest wyrażona w art. 3 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym . Zgodnie z tym przepisem uczestnik ruchu i inna osoba znajdująca się na drodze są obowiązani zachować ostrożność, a gdy ustawa tego wymaga, szczególną ostrożność, unikać wszelkiego działania, które mogłoby spowodować zagrożenie bezpieczeństwa lub porządku ruchu drogowego, ruch ten utrudnić albo w związku z ruchem zakłócić spokój lub porządek publiczny oraz narazić kogokolwiek na szkodę. Jak wskazuje się w doktrynie chodzi o tzw. ostrożność zwykłą, odpowiadającą zachowaniu podejmowanemu przez dobrego kierowcę. Wzorcem zachowania jest tzw. "rozważny kierowca", czyli osoba, która ma odpowiednie przygotowanie teoretyczne i niezbędne doświadczenie w prowadzeniu pojazdu oraz cechuje się starannym i sumiennym wykonywaniem obowiązków (wyr. SN z 18.2.1969 r., Rw 39/69, OSNKW 1969, Nr 7–8, poz. 98; wyr. SN z 30.5.1995 r., III KRN 20/95, OSNKW 1995, Nr 11–12, poz. 84, z glosą aprobującą R.A. Stefańskiego, PiP 1996, Nr 6, s. 105–111). Chodzi o obiektywne zachowanie uczestnika ruchu drogowego, więc obiektywne reguły ostrożności. Ocena tego zachowania dokonywana jest z punktu widzenia zgodności z zasadami ostrożnej jazdy, jakie powinny być zastosowane w określonej sytuacji (R.A. Stefański, Glosa do wyr. SN z 30.5.1995 r., III KRN 20/95). Jak wskazywał Sąd Najwyższy "rozważne i ostrożne prowadzenie pojazdu polega na przedsięwzięciu przez kierowcę wszystkich czynności, które według obiektywnej oceny są niezbędne do zapewnienia optymalnego bezpieczeństwa ruchu w danej sytuacji oraz na powstrzymaniu się od czynności, które według tejże oceny mogłyby to bezpieczeństwo zmniejszyć" (Wytyczne Wymiaru Sprawiedliwości SN z 28.2.1975 r., V KZP 2/74, OSNKW 1975, Nr 3–4, poz. 33, Nt 6; wyr. SN z 16.7.1976 r., VI KRN 135/76, OSNKW 1976, Nr 10–11, poz. 130; wyr. SN z 18.2.1969 r., Rw 39/69, OSNKW 1969, Nr 7–8, poz. 98). W ocenianej sytuacji oskarżonemu można by zarzucić, że nie zaniechał jazdy, gdyby miał wiedzę o swoim, problemie i ograniczeniach, które mogłyby wpłynąć na bezpieczeństwo w komunikacji. Opinia biegłego (k.148) stwierdza jednoznacznie, że stwierdzone u oskarżonego schorzenie kardiologiczne mogło i z wysokim prawdopodobieństwem doprowadziło do chwili zarzucanego mu czynu do wywołanego chorobowo epizodu utraty przytomności, a na skutek tego oskarżony mógł spowodować wypadek. Dodatkowo i paradoksalnie spożycie posiłku, które miało miejsce zwiększyło prawdopodobieństwo wystąpienia omdlenia w przebiegu zdiagnozowanego schorzenia. Jednocześnie chodziło o zjawisko przebiegające bardzo dynamiczne, w którym wystąpienie pierwszych niepokojących objawów dzieli od pełnej utraty przytomności jedynie kilka, czy kilkanaście sekund. Jednocześnie co niezmiennie ważne, skoro oskarżony doświadczył już wcześniej takich niezrozumiałych dla niego epizodów utraty przytomności (w przeciągu 10 lat) uwzględnić należy to co wskazuje biegły (k.160), że mimo, iż jest to dość prosty do rozwiązania problem medyczny to jego diagnostyka nie jest oczywista bo nie zawsze dochodzi do utraty przytomności, problem nie jest uchwyty w badaniach diagnostycznych i nie jest rozpoznawany np. przez lekarza pierwszego kontaktu, a dopiero powtarzalność sytuacji, wywiad, obserwacja kardiologiczna i neurologiczna łącznie może dopiero pozwolić na postawienie rozpoznania. Oskarżony miał w przeszłości podobne epizody, które ani jego, ani lekarza rodzinnego, lekarza medycyny pracy czy inny personel medyczny nie skłoniły do pogłębienia diagnostyki. Dopiero zaistniały wypadek skłonił go do zainteresowania i głębszej wnikliwości w zakresie rozpoznania problemu, którego istota pozostawała dla niego nieznana, a występujące epizody nieprzewidywalne i zawsze będące zaskoczeniem, do tego sporadyczne odbierał jako możliwe do zaistnienia w przypadku każdego przeciętnego człowieka. Oparcie zarzutu naruszenia zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym na tej tylko podstawie, że u oskarżonego doszło do zatrzymania serca na kilka sekund, którego to problemu nie uświadamiał sobie i nie mógł wiedzieć, że zagraża on prowadzeniu przez niego pojazdu w ocenie Sądu nie może prowadzić do uznania jego winy w zakresie spowodowana wypadku drogowego. Jedynie słuszne wobec braku winy i to mimo, że doszło do powstania obrażeń ciała u pokrzywdzonego było zatem uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu. 4.KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 5.1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU Oskarżony Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu Przytoczyć okoliczności 6. inne zagadnienia W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia, a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę KOszty procesu Punkt rozstrzygnięcia z wyroku Przytoczyć okoliczności 2. Zgodnie z art. 632 pkt 2 kpk należało określić, że koszty procesu ponosi Skarb Państwa. 6.1Podpis

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI