II K 422/20
Podsumowanie
Sąd Rejonowy w Bartoszycach skazał M.Z. za groźby karalne i spowodowanie lekkich obrażeń ciała, a P.S. za pobicie i groźby, orzekając kary ograniczenia wolności i zadośćuczynienia.
Sąd Rejonowy w Bartoszycach rozpoznał sprawę przeciwko M.Z. i P.S. oskarżonym o przestępstwa z art. 190 § 1 k.k. (groźby karalne) i art. 157 § 2 k.k. (lekkie obrażenia ciała). M.Z. został uznany winnym gróźb karalnych i spowodowania obrażeń, za co otrzymał karę łączną roku ograniczenia wolności, zakaz zbliżania się do pokrzywdzonego oraz zadośćuczynienie. P.S. został skazany za pobicie i groźby, otrzymując karę łączną 8 miesięcy ograniczenia wolności i zadośćuczynienie. Obaj oskarżeni zostali zwolnieni z kosztów sądowych.
Sąd Rejonowy w Bartoszycach, II Wydział Karny, wydał wyrok w sprawie przeciwko M.Z. i P.S. Oskarżony M.Z. został uznany winnym popełnienia czynów polegających na grożeniu pozbawieniem życia (art. 190 § 1 k.k.) oraz spowodowaniu obrażeń ciała poniżej siedmiu dni (art. 157 § 2 k.k.). Sąd ustalił ciąg przestępstw w zakresie gróźb i wymierzył karę 10 miesięcy ograniczenia wolności za te czyny, a za spowodowanie obrażeń 6 miesięcy ograniczenia wolności. Łącznie M.Z. otrzymał karę roku ograniczenia wolności z obowiązkiem pracy społecznej, zakaz zbliżania się do pokrzywdzonego J. N. (1) na okres 3 lat oraz zasądzone zadośćuczynienie w kwocie 2000 zł. Zaliczeniu na poczet kary podlegał okres zatrzymania i stosowania środka zapobiegawczego. Oskarżony P.S. został uznany winnym spowodowania obrażeń ciała poniżej siedmiu dni (art. 157 § 2 k.k.) oraz groźby pobicia i pozbawienia życia (art. 190 § 1 k.k.). Wymierzono mu karę łączną 8 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem pracy społecznej oraz zadośćuczynienie w kwocie 1000 zł na rzecz małoletniego D.W. Obaj oskarżeni zostali zwolnieni z kosztów sądowych. Sąd uniewinnił M.Z. od zarzutów z pkt III i V aktu oskarżenia.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (5)
Odpowiedź sądu
Tak, groźba taka wypełnia znamiona przestępstwa z art. 190 § 1 k.k.
Uzasadnienie
Sąd uznał oskarżonych za winnych popełnienia czynów z art. 190 § 1 k.k., stwierdzając, że groźby wzbudziły u pokrzywdzonych uzasadnioną obawę ich spełnienia.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
skazanie
Strona wygrywająca
Skarb Państwa (w zakresie kosztów)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. Z. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| J. N. (1) | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| A. N. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| J. N. (2) | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| D. W. | osoba_fizyczna | pokrzywdzony |
| P. S. | osoba_fizyczna | oskarżony |
| Prokuratura Rejonowa | organ_państwowy | oskarżyciel publiczny |
| J. N. (1) | osoba_fizyczna | oskarżyciel posiłkowy |
Przepisy (13)
Główne
k.k. art. 190 § 1
Kodeks karny
k.k. art. 157 § 2
Kodeks karny
Pomocnicze
k.k. art. 91 § 1
Kodeks karny
Zastosowano do ustalenia ciągłości przestępstw.
k.k. art. 34 § 1a
Kodeks karny
Zastosowano przy wymiarze kar ograniczenia wolności.
k.k. art. 35 § 1
Kodeks karny
Zastosowano przy wymiarze kar ograniczenia wolności.
k.k. art. 41a § 1
Kodeks karny
Podstawa orzeczenia zakazu zbliżania się.
k.k. art. 43 § 1
Kodeks karny
Podstawa orzeczenia zakazu zbliżania się.
k.k. art. 63 § 3
Kodeks karny
Zaliczenie na poczet środka karnego.
k.k. art. 85 § 1
Kodeks karny
Podstawa łączenia kar ograniczenia wolności.
k.k. art. 86 § 1
Kodeks karny
Podstawa łączenia kar ograniczenia wolności.
k.k. art. 86 § 3
Kodeks karny
Podstawa łączenia kar ograniczenia wolności.
k.k. art. 46 § 1
Kodeks karny
Podstawa orzeczenia zadośćuczynienia.
k.k. art. 63 § 1
Kodeks karny
Zaliczenie na poczet kary łącznej.
Argumenty
Godne uwagi sformułowania
groźba ta wzbudziła w nim uzasadniona obawę, iż zostanie spełniona obrażenia ciała w postaci powierzchownych obrażeń głowy i szyi naruszyły prawidłowe funkcjonowanie jego organizmu na okres poniżej dni siedmiu ciąg przestępstw kara łączna ograniczenia wolności obowiązek wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne zadośćuczynienie za doznaną krzywdę zakaz zbliżania się do pokrzywdzonego
Skład orzekający
Mirosław Skowyra
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Standardowe zastosowanie przepisów o groźbach karalnych, lekkich obrażeniach ciała, karze ograniczenia wolności i zadośćuczynieniu."
Ograniczenia: Sprawa dotyczy typowych przestępstw, bez szczególnych wątków prawnych wymagających szerokiego cytowania.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy typowych przestępstw karnych, ale pokazuje praktyczne zastosowanie kar ograniczenia wolności i środków karnych w sprawach o groźby i uszkodzenia ciała.
“Groźby karalne i pobicie zakończone ograniczeniem wolności i zadośćuczynieniem.”
Dane finansowe
zadośćuczynienie: 2000 PLN
zadośćuczynienie: 1000 PLN
Sektor
inne
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
II K 422/20 PR Ds 927.2020 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 01 kwietnia 2021 r. Sąd Rejonowy w Bartoszycach – II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: sędzia Mirosław Skowyra Protokolant: sekr. sąd. Łukasz Kondrat przy udziale Prokuratora Prok. Rej. – nieobecny po rozpoznaniu na rozprawach w dniach 01 marca 2021 r., 03 marca 2021 r. i 23 marca 2021 r. sprawy: 1. M. Z. , syna S. i A. z domu C. , urodzonego (...) w B. oskarżonego o to, że: I. w dniu 26 maja 2020 roku w Ł. , gm. B. , powiat (...) , w woj. (...)- (...) , groził J. N. (1) pozbawieniem życia, a groźba ta wzbudziła w nim uzasadniona obawę, iż zostanie spełniona, tj. o czyn z art. 190 § 1 k.k. II. w dniu 26 maja 2020 roku w Ł. , gm. B. , powiat (...) , w woj. (...)- (...) , w wyniku szarpania, uderzania rękoma po twarzy, chwycenia go ręką za głowę i uderzanie głową o kierownicę spowodował u J. N. (1) obrażenia ciała w postaci powierzchownych obrażeń głowy i szyi w postaci otarć naskórka skóry owłosionej głowy oraz twarzy, bolesność szyi - bez zmian pourazowych w TK odcinka szyjnego kręgosłupa, które naruszyły prawidłowe funkcjonowanie jego organizmu na okres poniżej dni siedmiu, tj. o czyn z art. z art. 157 § 2 k.k. III. w dniu 27 maja 2020 roku w Ł. , gm. B. , powiat (...) , w woj. (...)- (...) , drogą telefoniczną groził A. N. co najmniej pobiciem, a groźba ta wzbudziła w niej uzasadniona obawę, iż zostanie spełniona, tj. o czyn z art. 190 § 1 k.k. IV. w dniu 23 czerwca 2020 roku w Ł. , gm. B. , powiat (...) , w woj. (...)- (...) , trzymając w ręku nóż, groził J. N. (2) pozbawieniem życia, a groźba ta wzbudziła w nim uzasadniona obawę, iż zostanie spełniona. tj. o czyn z art. 190 § 1 k.k. V. w dniu 23 czerwca 2020 roku w Ł. , gm. B. , powiat (...) , w woj. (...)- (...) , trzymając w ręku nóż, groził małoletniemu D. W. co najmniej uszkodzeniem ciała, a groźba ta wzbudziła w nim uzasadniona obawę, iż zostanie spełniona, tj. o czyn z art. 190 § 1 k.k. 2. P. S. , syna B. i J. z domu K. , urodzonego (...) w B. oskarżonego o to, że: VI. w dniu 26 maja 2020 roku w Ł. , gm. B. , powiat (...) , w woj. (...)- (...) , spowodował u małoletniego D. W. obrażenia w postaci: stłuczenia brzucha, barku lewego i szyi, które naruszyły prawidłowe funkcjonowanie jego organizmu na okres poniżej dni siedmiu, w ten sposób, że uderzał go pięściami po ciele, w wyniku czego upadł na podłoże a następnie był kopany po brzuchu i innych częściach ciała, tj. o czyn z art. 157 § 2 k.k. VII. w dniu 26 maja 2020 roku w Ł. gm. B. , powiat (...) , w woj. (...)- (...) , groził małoletniemu D. W. co najmniej pobiciem oraz pozbawieniem życia, a groźba ta wzbudziła w nim uzasadnioną obawę, iż zostanie spełniona, tj. o czyn z art. 190 § 1 k.k. o r z e k a : I. oskarżonego M. Z. uznaje za winnego popełnienia: a) zarzucanych mu w pkt I i IV czynów wypełniających znamiona przestępstw z art. 190 § 1 k.k. z tym jedynie ustaleniem, iż nazwisko pokrzywdzonego w pkt IV brzmi N. , przy jednoczesnym uznaniu, iż stanowią one ciąg przestępstw i za to skazuje go za każdy z tych czynów, a na podstawie art. 190 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. , przy zastosowaniu art. 34 § 1a pkt 1 k.k. i art. 35 § 1 k.k. , wymierza mu karę 10 (dziesięciu) miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydziestu) godzin w stosunku miesięcznym; b) zarzucanego mu w pkt II czynu wypełniającego znamiona przestępstwa z art. 157 § 2 k.k. i za to skazuje go, zaś na podstawie art. 157 § 2 k.k. , przy zastosowaniu art. 34 § 1a pkt 1 k.k. i art. 35 § 1 k.k. , wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydziestu) godzin w stosunku miesięcznym; II. uniewinnia oskarżonego M. Z. od popełnienia czynów zarzucanych mu w pkt III i V aktu oskarżenia, III. oskarżonego P. S. uznaje za winnego popełnienia: a) zarzucanego mu w pkt VI czynu wypełniającego znamiona przestępstwa z art. 157 § 2 k.k. i za to skazuje go, zaś na podstawie art. 157 § 2 k.k. , przy zastosowaniu art. 34 § 1a pkt 1 k.k. i art. 35 § 1 k.k. , wymierza mu karę 6 (sześciu) miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydziestu) godzin w stosunku miesięcznym; b) zarzucanego mu w pkt VII czynu wypełniającego znamiona przestępstwa z art. 190 § 1 k.k. i za to skazuje go, zaś na podstawie art. 190 § 1 k.k. , przy zastosowaniu art. 34 § 1a pkt 1 k.k. i art. 35 § 1 k.k. , wymierza mu karę 4 (czterech) miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydziestu) godzin w stosunku miesięcznym; IV. na podstawie art. 41a § 1 i 4 k.k. oraz art. 43 § 1 k.k. , w związku ze skazaniem oskarżonego M. Z. w pkt Ib, orzeka wobec niego środek karny w postaci zakazu zbliżania się do pokrzywdzonego J. N. (1) na odległość mniejszą niż 50 (pięćdziesiąt) metrów na okres 3 (trzech) lat; V. na postawie art. 63 § 3 k.k. na poczet orzeczonego w pkt IV środka karnego w postaci zakazu zbliżania się do pokrzywdzonego J. N. (1) zalicza oskarżonemu M. Z. okres rzeczywistego stosowania wobec niego odpowiadającego mu rodzajowo środka zapobiegawczego w postaci oddania pod dozór Policji z zakazem zbliżania się do pokrzywdzonego J. N. (1) od dnia 10.07.2020 r.; VI. na podstawie art. 85 § 1 k.k. i art. 86 § 1 i 3 k.k. jednostkowe kary ograniczenia wolności wymierzone oskarżonemu M. Z. w pkt Ia i Ib łączy i wymierza karę łączną 1 (jednego) roku ograniczenia wolności, zaś w oparciu o art. 34 § 1a pkt 1 k.k. i art. 35 § 1 k.k. orzeka obowiązek wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydziestu) godzin w stosunku miesięcznym; VII. na podstawie art. 85 § 1 k.k. i art. 86 § 1 i 3 k.k. jednostkowe kary ograniczenia wolności wymierzone oskarżonemu P. S. w pkt IIIa i IIIb łączy i wymierza karę łączną 8 (ośmiu) miesięcy ograniczenia wolności, zaś w oparciu o art. 34 § 1a pkt 1 k.k. i art. 35 § 1 k.k. orzeka obowiązek wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 (trzydziestu) godzin w stosunku miesięcznym; VIII. na podstawie art. 46 § 1 k.k. orzeka od oskarżonego M. Z. na rzecz pokrzywdzonego J. N. (1) kwotę 2000 (dwa tysiące) złotych tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, IX. na podstawie art. 46 § 1 k.k. orzeka od oskarżonego P. S. na rzecz pokrzywdzonego małoletniego D. W. kwotę 1000 (jednego tysiąca) złotych tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę, X. na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej w pkt VI kary łącznej ograniczenia wolności zalicza oskarżonemu M. Z. okres jego zatrzymania w sprawie od dnia 09.07.2020 r., godz. 13:20, do dnia 10.07.2020 r., godz. 10:55, przy przyjęciu, iż jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności odpowiada dwóm dniom kary ograniczenia wolności i karę tę uznaje za wykonana do wysokości 2 (dwóch) dni; XI. na podstawie art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej w pkt VII kary łącznej ograniczenia wolności zalicza oskarżonemu P. S. okres jego zatrzymania w sprawie od dnia 09.07.2020 r., godz. 10:15, do dnia 10.07.2020 r., godz. 09:23, przy przyjęciu, iż jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności odpowiada dwóm dniom kary ograniczenia wolności i karę tę uznaje za wykonana do wysokości 2 (dwóch) dni; XII. zasądza od oskarżonego M. Z. na rzecz oskarżyciela posiłkowego J. N. (1) kwotę 1.176 ( jeden tysiąc sto siedemdziesiąt sześć) złotych tytułem wydatków związanych z ustanowieniem pełnomocnika procesowego; XIII. zwalnia oskarżonych M. Z. i P. S. w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych. sędzia Mirosław Skowyra ZARZĄDZENIE 1. odnotować, 2. doręczyć: ----------- 3. za 7 dni lub z wnioskiem o uzasadnienie. B. , 01.04.2021 r.
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę