II K 416/18

Sygn. akt IIK 416/18 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 marca 2019 r. Sąd Rejonowy w Mrągowie II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Marek Raszkiewicz Protokolant: p.o. sekr. sądowy K. S. przy udziale Prokuratora Prok. Rej. Bogusławy Pidsudko - Kaliszuk po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2019 r. sprawy P. S. syna C. i M. z domu K. , ur. (...) w miejscowości M. , oskarżonego o to, że: I. W dniu 3 maja 2018 roku na drodze publicznej, w ruchu lądowym, w miejscowości M. , na ul. (...) , prowadził pojazd mechaniczny motorower marki T. o nr rej. (...) , będąc w stanie nietrzeźwości o zawartości alkoholu 19:49 – 0,85 mg/l, 19:51 – 0,84 mg/l, 20:16 – 0,69 mg/l, 20:17 – 0,69 mg/l, 20:50 – 0,72 mg/l w wydychanym powietrzu, tj. o przestępstwo z art. 178 a § 1 k.k. II. W dniu 29 kwietnia 2018 roku na drodze publicznej, w ruchu lądowym, w miejscowości M. , na ul. (...) , prowadził pojazd mechaniczny motorower marki T. o nr rej. (...) , będąc w stanie nietrzeźwości o zawartości alkoholu 16:29 – 0,82 mg/l, 16:46 – 0,84 mg/l, 16:52 – 0,71 mg/l, 17:00 – 0,71 mg/l, w wydychanym powietrzu, tj. o przestępstwo z art. 178 a § 1 k.k. ORZEKA: I. Oskarżonego P. S. uznaje za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów z tym, że przyjmuje je jako ciąg przestępstw i za to na podstawie art.178 a § 1 k.k. i art. 91 § 1 k.k. skazuje go na karę 8 (ośmiu) miesięcy ograniczenia wolności, na podstawie art. 34 § 1 a pkt 1 k.k. , art. 35 § 1 k.k. zobowiązuje oskarżonego do wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cel społeczny w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin w stosunku miesięcznym zaś na podstawie art. 42 § 2 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. i art. 90 § 2 k.k. orzeka w stosunku do oskarżonego jeden środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 (trzech) lat oraz na podstawie art. 43 a § 2 k.k. zasądza od oskarżonego dwa świadczenie pieniężne każde w kwocie po 5000 (pięć tysięcy) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej; II. Na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych w całości. Sygnatura akt II K 416/18 UZASADNIENIE Uzasadnienie w trybie art. 424 § 3 k.p.k. P. S. stanął pod zarzutem tego, że w dniu 3 maja 2018 roku na drodze publicznej, w ruchu lądowym, w miejscowości M. , na ul. (...) , prowadził pojazd mechaniczny motorower marki T. o nr rej. (...) , będąc w stanie nietrzeźwości o zawartości alkoholu 19:49 – 0,85 mg/l, 19:51 – 0,84 mg/l, 20:16 – 0,69 mg/l, 20:17 – 0,69 mg/l, 20:50 – 0,72 mg/l w wydychanym powietrzu, oraz tego, że dniu 29 kwietnia 2018 roku na drodze publicznej, w ruchu lądowym, w miejscowości M. , na ul. (...) , prowadził pojazd mechaniczny motorower marki T. o nr rej. (...) , będąc w stanie nietrzeźwości o zawartości alkoholu 16:29 – 0,82 mg/l, 16:46 – 0,84 mg/l, 16:52 – 0,71 mg/l, 17:00 – 0,71 mg/l, w wydychanym powietrzu, tj. popełnienia przestępstw z art. 178 a § 1 k.k. Oskarżony P. S. przyznał się do popełnienia zarzucanych mu czynów. Wyjaśnił, iż w dniu 03 maja 2018 roku spożywał alkohol u swojego kolegi, nie pamięta ile wypił, a następnie wsiadł na motorower i chciał dojechać do K. . Na ulicy (...) został zatrzymany przez innego kierującego motocyklem. Na miejsce został wezwany patrol policji. Natomiast w dniu 29 kwietnia 2018 roku wracał motorowerem z K. drogami polnymi do M. . Jechał przez miejscowość C. . Wcześniej w K. spożywał alkohol w postaci piwa i wódki. Na ulicy (...) został zatrzymany do kontroli drogowej. Okazało się, że jest nietrzeźwy (d. wyjaśnienia oskarżonego P. S. k. 12-13, 25). W tym stanie rzeczy wina oskarżonego nie budzi wątpliwości i została mu w pełni wykazana zebranymi w sprawie dowodami. Działaniem swym wyczerpał on dyspozycję artykułu 178 a § 1 k.k. Oskarżony P. S. nie był dotychczas karany sądownie (d. dane o karalności k. 32, 56) W świetle wyjaśnień przyznającego się do winy oskarżonego (k. 12-13,25) oraz pozostałego zgromadzonego w toku postępowania materiału dowodowego (zeznania świadków M. D. k. 35-36; W. K. k. 38-39; G. P. k.41-42; protokoły z badania trzeźwości k. 2-3, 18-19) okoliczności popełnienia czynów i wina oskarżonego P. S. nie budzi wątpliwości. Sąd wymierzył oskarżonemu P. S. karę, uznając go za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów, przyjmując je jako ciąg przestępstw i za to na podstawie art. 178 a § 1 k.k. i art. 91 § 1 k.k. skazał go na karę ograniczenia wolności w wymiarze 8 (ośmiu) miesięcy, z obowiązkiem wykonania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cel społeczny w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin w stosunku miesięcznym. Sąd uznał, iż oskarżony dopuścił się przestępstw w ciągu przestępstw. Stąd w podstawie orzekania o karze przyjął kwalifikację prawną z art. 91 § 1 k.k. Jest to kwalifikacja wystarczająco jasna do wskazania podstawy orzeczenia zwłaszcza, że ciąg przestępstw nie dotyczy kwalifikacji poszczególnych przypisanych czynów. O zakazie prowadzenia pojazdów mechanicznych Sąd orzekł na podstawie art. 42 § 1 a pkt 1 k.k. , przy zastosowaniu art. 91 § 1 k.k. i art. 90§2k .k. Stanowisko Sądu co do kwalifikacji prawnej wynika z treści uchwały Sądu Najwyższego z dnia 26.09.2002 roku, sygn. I KZP 21/02 (publik (...) -12/90). Mianowicie wynika z niej, że w razie skazania za przestępstwa składające się na ciąg przestępstw przewidziany w art. 91 § 1 k.k. , zwarta w tym przepisie dyrektywa nakazująca wymierzenie jednej kary za te wszystkie przestępstwa, ma zastosowanie do orzekania środków karnych tego samego rodzaju. Stanowisko to Sąd orzekający akceptuje. Kwalifikacja prawna podstawy orzeczenia środka karnego, wynikającego z przyjęcia kwalifikacji czynu z art. 91 k.k. , w ocenie Sądu, wymaga przywołania również przepisu art. 90§2 k.k. zważywszy na to, iż wprost z samego przepisu art. 91 k.k. nie można wywieść obowiązku rozstrzygnięcia o środku karnym a przepis ten literalnie tyczy się jedynie rozstrzygnięcia o karze.( vide uchwała SN przywołana wyżej). Na podstawie art. 43 a § 2 k.k. Sąd orzekł wobec oskarżonego dwa świadczenia pieniężne w wysokości po 5000 (pięć tysięcy) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. Wymiar kary jest zgodny ze wskazanymi w art. 53 k.k. dyrektywami wymiaru kary, biorącymi pod uwagę cele kary w zakresie jej społecznego oddziaływania oraz cele wychowawcze i zapobiegawcze, które kara ma osiągnąć. W szczególności Sąd uwzględnił rodzaj i charakter naruszonego dobra prawnego, stopień społecznej szkodliwości czynu, pobudki i motywację oskarżonego oraz sposób i okoliczności jego popełnienia. Sąd wziął również pod uwagę, w ramach znacznej społecznej szkodliwości czynu fakt, iż zachowanie oskarżonego pozostawało w znacznej dysharmonii pomiędzy zachowaniem powinnym i było bez wątpienia przejawem rażącego lekceważenia przez niego podstawowych zasad obowiązującego porządku prawnego. Z uwagi na to, że oskarżony nie pracuje i utrzymuje się jedynie z renty socjalnej, Sąd zwolnił go od ponoszenia kosztów sądowych w całości.